ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΚΑΙ ΕΝΤ ΜΙΛΙΜΠΑΝΤ

Με την πολιτική στο αίμα τους

ΤΟ «ΑΙΜΑ» των αδελφών Ντέιβιντ και Εντ Μίλιμπαντ, οι οποίοι την προσεχή Πέμπτη διεκδικούν την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, είχε «μολυνθεί» εξ απαλών ονύχων από το μικρόβιο της πολιτικής από τον πατέρα τους Ραλφ, σπουδαίο μαρξιστή ιστορικό και κοινωνιολόγο. Για πάνω από τρεις δεκαετίες το σπίτι των Μίλιμπαντ αποτελούσε τον ομφαλό της λονδρέζικης αριστερής διανόησης. Το 1975 ο πατήρ Μίλιμπαντ, φανατικός πολέμιος του δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, φιλοξενούσε κρυφά σε ένα δωμάτιο έναν καταζητούμενο Χιλιανό – «Μια γενναία πολιτική πράξη», όπως την έχει χαρακτηρίσει ο 46χρονος σήμερα Ντέιβιντ, πρώην υπουργός Εξωτερικών. Αντιθέτως, ο βενιαμίν Εντ, 41 ετών και πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, ομολογεί ότι όλες αυτές οι ατέρμονες πολιτικές δράσεις και συζητήσεις του προκαλούσαν…υπνηλία.

ΤΟ «ΑΙΜΑ» των αδελφών Ντέιβιντ και Εντ Μίλιμπαντ, οι οποίοι την προσεχή Πέμπτη διεκδικούν την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, είχε «μολυνθεί» εξ απαλών ονύχων από το μικρόβιο της πολιτικής από τον πατέρα τους Ραλφ, σπουδαίο
μαρξιστή ιστορικό και κοινωνιολόγο. Για πάνω από τρεις δεκαετίες το σπίτι των Μίλιμπαντ αποτελούσε τον ομφαλό της λονδρέζικης αριστερής διανόησης. Το 1975 ο πατήρ Μίλιμπαντ, φανατικός πολέμιος του δικτάτορα της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, φιλοξενούσε κρυφά σε ένα δωμάτιο έναν καταζητούμενο Χιλιανό
– «Μια γενναία πολιτική πράξη», όπως την έχει χαρακτηρίσει ο 46χρονος σήμερα Ντέιβιντ, πρώην υπουργός Εξωτερικών. Αντιθέτως, ο βενιαμίν Εντ, 41 ετών και πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, ομολογεί ότι όλες αυτές οι ατέρμονες πολιτικές δράσεις και συζητήσεις του προκαλούσαν…υπνηλία.

«Εγώ προτιμούσα να βλέπω το “Ντάλλας” στην οικογενειακή τηλεόραση», θυμάται ο Εντ. Και προσθέτει με χιούμορ: «Ο πατέρας μου έτρεμε μήπως θέλω να γίνω κι εγώ μεγάλος ιδιοκτήτης πετρελαϊκής εταιρείας, όπως ο πρωταγωνιστής της σειράς, ο Τζέι Αρ». Η δεκαετία του ΄80, με τον σκληρό και άτεγκτο θατσερισμό της, πυροδότησε το ενδιαφέρον του μικρού γιου για την πολιτική. Συνδέθηκε κυρίως με τα εργατικά συνδικάτα, με τα οποία συνεχίζει να διατηρεί άριστες σχέσεις.

Ο μεγάλος, ο Ντέιβιντ, είχε δείξει από νωρίς το επικοινωνιακό του χάρισμα, συνομιλώντας από τα 20 του χρόνια κιόλας με όλα τα «μεγάλα κεφάλια» της βρετανικής πολιτικής, ακαδημαϊκής και οικονομικής ζωής. Ακολουθώντας το δεξιόστροφο ρεύμα των Νέων Εργατικών και απολαμβάνοντας την υψηλή προστασία του πρώην πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ, ο Ντέιβιντ δηλώνει πως το κόμμα πρέπει να στραφεί ξανά στο Κέντρο.

Ο Εντ από την άλλη εκφράζει μια πιο αριστερή προσέγγιση. Εχοντας θητεύσει δίπλα στον Γκόρντον Μπράουν υποστηρίζει πως η επιστροφή στην εξουσία θα επιτευχθεί μόνο διαμέσου μιας ταυτόχρονης επιστροφής στις ρίζες του εργατικού κινήματος, ώστε να ανανεωθούν σύμφωνα με τις ανάγκες του 21ου αιώνα.

«Ο Ντέιβιντ είναι πιο προσηλωμένος στις πολιτικές αξίες, ενώ ο Εντ υπολογίζει πιο πολύ στον παράγοντα άνθρωπο» εξηγεί ο βουλευτής των Εργατικών Ντέιβιντ Μπλάνκετ . Ισως εδώ να βρίσκεται και το μυστικό της επιτυχίας: ο πιο ψυχρός και τεχνοκράτης Ντέιβιντ έχει ήδη διασφαλίσει την υποστήριξη του Μπλερ, ενώ ο Εντ διαθέτει τη πλήρη στήριξη των εργατικών συνδικάτων.

Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις ο Ντέιβιντ προηγείται κατά 4% από τον μικρότερο αδελφό του. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, με τους υπόλοιπους τρεις διεκδικητές της ηγεσίας Εντ Μπόουλς, Αντι Μπέρναμ και Νταϊάν Αμποτ να ακολουθούν ασθμαίνοντας, όλα δείχνουν ότι στις 25 Σεπτεμβρίου στο τιμόνι των βρετανών Εργατικών θα βρεθεί ένας σαραντάρης, το επώνυμο του οποίου θα αρχίζει από «Μίλι» και θα τελειώνει σε «μπαντ».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
«Οποιος κι αν εκλεγεί, θα περάσει στην αρχή πέτρινα χρόνια»
Για τους αδελφούς-σταρ των Εργατικών μιλάει στο «Βήμα» η Ρόζα Πρινς, πολιτική αναλύτρια της εφημερίδας «Daily Τelegraph»

– Ποιες οι διαφορές στο πολιτικό πρόγραμμα των δύο υποψηφίων αδελφών;

«Ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ εκπροσωπεί τη Δεξιά του Εργατικού Κόμματος· τη φυσική συνέχεια και διάδοχη κατάσταση του Τόνι Μπλερ.

Απευθύνεται κυρίως σε ψηφοφόρους μεσαίων εισοδημάτων, πολλοί από τους οποίους μετακινήθηκαν στους Τόρις. Τους υπόσχεται λιγότερους φόρους και λιγότερους μετανάστες, ενώ ταυτόχρονα δηλώνει ότι θα ήταν λάθος να ζητήσουμε συγγνώμη για την εισβολή στο Ιράκ. Ο Εντ από την άλλη έχει πιο αριστερή προσέγγιση, ενδεικτική της διακυβέρνησης Γκόρντον Μπράουν. Υπόσχεται να στηρίξει τους μισθωτούς και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, ενώ τονίζει συνεχώς ότι η βρετανική συμμετοχή στην εισβολή ήταν ένα τεράστιο λάθος της κυβέρνησης Μπλερ». – Μπορεί το Εργατικό Κόμμα να βρει ξανά το λαϊκό του έρεισμα στους βρετανούς πολίτες;

«Σαφώς και είναι δυνατό να συμβεί, δεδομένης μάλιστα της οικονομικής κρίσης που ενδέχεται να προκαλέσει απογοήτευση από την κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον. Ομως όποιος κι απ΄ τους δύο αδελφούς Μίλιμπαντ εκλεγεί ηγέτης των Εργατικών θα έχει να αντιμετωπίσει στην αρχή μερικά πολύ δύσκολα, μερικά “πέτρινα” χρόνια. Και θα κινδυνεύει διαρκώς από εύθραυστες εσωκομματικές συμμαχίες».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk