Η αλκοολική μνήμη της οδού Πατησίων

Ο κύριος Λύσανδρος και ο κύριος Θόδωρος είναι κάτι παραπάνω από αβροί, είναι υποδειγματικοί. Μισόν αιώνα, ναι, πενήντα και βάλε χρόνια ιερουργούν εδώ, σε τούτη τη νύκτια όαση, ο κύριος Λύσανδρος και ο κύριος Θόδωρος, σ΄ αυτόν τον θύλακο που απαθανάτισε ο ποιητής Θωμάς Γκόρπας κοσμώντας με μια φωτογραφία του την έκδοση των Απάντων του. Και μόνο μια απλή παράθεση ονομάτων όσων το βλέμμα μου συνάντησε στο Αu revoir τα λίγα τελευταία χρόνια, και όσων η φωνή μελώδησε στ΄ αφτιά μου, …

Ο κύριος Λύσανδρος και ο κύριος Θόδωρος είναι κάτι παραπάνω από αβροί, είναι υποδειγματικοί. Μισόν αιώνα, ναι, πενήντα και βάλε χρόνια ιερουργούν εδώ, σε τούτη τη νύκτια όαση, ο κύριος Λύσανδρος και ο κύριος Θόδωρος, σ΄ αυτόν τον θύλακο που απαθανάτισε ο ποιητής Θωμάς Γκόρπας κοσμώντας με μια φωτογραφία του την έκδοση των Απάντων του.

Και μόνο μια απλή παράθεση ονομάτων όσων το βλέμμα μου συνάντησε στο Αu revoir τα λίγα τελευταία χρόνια, και όσων η φωνή μελώδησε στ΄ αφτιά μου, πότε συζητώντας για την ποίηση του Βorges και πότε για τον κινηματογράφο του Jacques Τati, πότε για την ποιότητα του ιρλανδέζικου ουίσκι και πότε για το σκάκι του Μπόμπι Φίσερ, αρκεί για να συνθέσει ένα από τα ομορφότερα ποιήματα του κόσμου: Λεοντάρης, Δαράκη, Κόκκαλη, Κουσουρής, Παγκαλιά, Σταθόπουλος, Λυμπέρη, Ζηργάνος, Κουτσουρέλης, Τριάντης, Πετροπούλου, Φατούρος, Χατζηαντωνίου, Παυλόπουλος, Αναστασόπουλος, Γουδέλης, Χρηστίδης, Οικονομίδης, Μαθιουδάκη, Πολιτάκης, Κουρκουνάκης: σκακιστές, ζωγράφοι, σκηνοθέτες, ποιητές, πότες.

«Θα ξαναπήγαινε. Θα ξαναπάει. Ξαναπήγε». Ετσι, κοφτά και αναπάντεχα, έπαιρνε μπρος ο κινητήρας ενός μυθιστορήματος με πρωταγωνιστή ένα μπαρ. Το θρυλικό Αu revoir, στην Πατησίων, που είναι ο δρόμος -σύζυγος, όπως η Καλλιδρομίου είναι ο δρόμος -ερωμένη. Σ΄ αυτήν την κόγχη της πόλης, σ΄ αυτόν τον μειλίχιο μυχό, έχουν πιει τα ποτήρια τους άνθρωποι σαν τον Κούλη Στολίγκα και τον Ντίνο Ηλιόπουλο, που τόσο άδολο γέλιο σε τόσες γενιές πρόσφεραν, σαν τον Περικλή τον Κοροβέση και τον Γιώργο Καραβασίλη, φίλους και τρυφερούς συ μπότες, της γραφής ρέκτες, μα και του Βάκχου πρωτοπαλίκαρα, σαν τον Στέφανο Ροζάνη, νεορομαντικό και λάτρη της μελωδίας των λέξεων, και, last but not least, αν είναι δυνατόν!, τον Μέγα Φρανκ Σινάτρα, αυτόν που ήταν η Φωνή, η Απόλυτη Φωνή για τόσες και τόσες δεκαετίες. Να θυμηθούμε ότι το επιμελήθηκε και το στόλισε ο σημαντικός αρχιτέκτων Αριστομένης Προβελέγγιος, να μην ξεχνάμε ότι εδώ ποτέ η μουσική δεν είναι άσχημη μήτε εκκωφαντική, να έχουμε κατά νου ότι τα βλέμματα εδώ είναι απαλές φλόγες κεριών, και τα χαμόγελα είναι καμωμένα από φεγγαρόσκονη.

Ο κ. Γιώργος-Ικαρος Μπαμπασάκης είναι μεταφραστής και συγγραφέας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk