Η Αθήνα που δεν μας αξίζει

Γιατί ψηφίζουμε στις δημοτικές εκλογές; Πάντως όχι για να επιβεβαιώσουμε ή να αμφισβητήσουμε το κοινοβουλευτικό ποσοστό ενός κόμματος. Αλλο αν τα κόμματα βλέπουν τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ως δημοσκοπήσεις. Ακόμη και το ΠαΣοΚ, που διακήρυσσε per mare per terram ότι τα κριτήρια που θα κυριαρχήσουν στις επιλογές των υποψηφίων θα είναι αυτοδιοικητικά, τις κομματικοποίησε από τη στιγμή που θέλησε να εξορίσει στις περιφέρειες αποτυχημένες και ναζιάρες υπουργούς της κυβέρνησης.

Η Αθήνα που  δεν μας αξίζει | tovima.gr

Γιατί ψηφίζουμε στις δημοτικές εκλογές; Πάντως όχι για να επιβεβαιώσουμε ή να αμφισβητήσουμε το κοινοβουλευτικό ποσοστό ενός κόμματος. Αλλο αν τα κόμματα βλέπουν τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ως δημοσκοπήσεις. Ακόμη και το ΠαΣοΚ, που διακήρυσσε per mare per terram ότι τα κριτήρια που θα κυριαρχήσουν στις επιλογές των υποψηφίων θα είναι αυτοδιοικητικά, τις κομματικοποίησε από τη στιγμή που θέλησε να εξορίσει στις περιφέρειες αποτυχημένες και ναζιάρες υπουργούς της κυβέρνησης.

Πρέπει να θυμίσουμε όμως- και στους πολιτικούς και στους ψηφοφόρους- ότι στις δημοτικές εκλογές ψηφίζουμε για τις πόλεις. Και ψηφίζουμε για τέσσερις μεγάλους τομείς της καθημερινότητας της πόλης, που είναι η καθαριότητα, η ασφάλεια, η διαχείριση του δημόσιου χώρου και οι υποδομές. Οι περισσότεροι δήμαρχοι της χώρας- κομματικοί ως επί το πλείστονέχουν αποτύχει, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο, και στους τέσσερις αυτούς τους τομείς. Φοβούμαι ότι και μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου οι πόλεις μας θα έχουν την ίδια τύχη, εκτός αν οι πολίτες συνειδητοποιήσουν ότι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού.

Πάρτε για παράδειγμα την Αθήνα. Ποτέ δεν ήταν τόσο εξαθλιωμένη. Εχει πιάσει κυριολεκτικά πάτο και αναρωτιόμαστε πόσο περιθώριο υπάρχει σε αυτή τη διαδικασία της παρακμής. Ολα στο ναδίρ. Η καθαριότητα πριν απ΄ όλα. Ακόμη και η οδός Βουκουρεστίου καλύπτεται από παχύ στρώμα λίγδας. Οι κάδοι πλένονται σπάνια ή και ποτέ, ενώ ολόκληρες συνοικίες φαίνεται ότι δεν ανήκουν στα όρια του Δήμου Αθηναίων.

Υστερα η ασφάλεια. Ποτέ η Αθήνα δεν είχε τόσο εκτεταμένο γκέτο, που να καλύπτει ολόκληρο το ιστορικό κέντρο της. Χαρακτηριστικά του, η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών και φυσικά η πορνεία, που έχει απλωθεί κατά μήκος της οδού Πατησίων. Σε ορισμένα σημεία είναι ως και επικίνδυνο να διασχίσεις το γκέτο αυτό, ακόμη και με το αυτοκίνητο. Αν ο δήμαρχος θέλει, ας οργανώσει red ή drug district, κατά τα πρότυπα του Αμστερνταμ, να βγάζει τουλάχιστον και κάποια λεφτά.

Μετά οι δημόσιοι χώροι. Και δεν αναφέρομαι σε αυτούς που δεν υπάρχουν αλλά στους υπάρχοντες. Ελεεινοί. Η πλατεία Ομονοίας είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αποτυχίας. Η πλατεία Μοναστηρακίου πρέπει να μετονομαστεί σε πλατεία Σουβλακίου. Η πλατεία Συντάγματος μόνο το 1/3 του χρόνου είναι ελεύθερη. Τον άλλον καιρό είναι καλυμμένη από παραγκουπόλεις ποικίλου είδους. Τα πάρκα και οι μικροί κήποι είναι στο έλεος του καθενός. Οσο για την τέχνη, μάλλον ως ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί η απαίτηση για δημόσια γλυπτική, πίδακες νερού κτλ. Αφήνω κατά μέρος τις υποδομές. Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο ο χρεοκοπημένος και βαθύτατα χρεωμένος 9,84 ευδοκιμεί, ίσως γιατί εξυπηρετεί το παιχνίδι των ποικίλων ανταλλαγών.

Οχυρώνονται οι δήμαρχοι πίσω από το ότι δεν έχουν αρμοδιότητα για εκείνο ή για το άλλο. Ας τα αφήσουν αυτά. Ας διεκδικήσουν τις πόλεις τους.

nbak@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk