Για ρωτήστε και τον Ραούλ…

Δεν πρόλαβαν να περάσουν λίγες ημέρες από τη στιγμή που ο Φιντέλ Κάστρο «αγίασε» τις ανάγκες αλλαγών στο σύστημα της Κούβας και χθες ο αδελφός και διάδοχός του Ραούλ ανακοίνωσε ότι το κράτος απολύει μισό εκατομμύριο εργαζομένους μέσα στους επόμενους έξι μήνες! Ετσι, με μία ανακοίνωση ένα καθεστώς μισού αιώνα, για το οποίο παραλίγο να γίνει και ο… Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, προαναγγέλλει ουσιαστικά το τέλος του, με τη συναίνεση μάλιστα του ιδρυτή του. Το κράτος αποφασίζει να συρρικνωθεί και να αφήσει χώρο στην ιδιωτική οικονομία, και αυτή είναι μια επαναστατική αλλαγή για μια τέτοια χώρα.

Για ρωτήστε  και τον Ραούλ… | tovima.gr

Δεν πρόλαβαν να περάσουν λίγες ημέρες από τη στιγμή που ο Φιντέλ Κάστρο «αγίασε» τις ανάγκες αλλαγών στο σύστημα της Κούβας και χθες ο αδελφός και διάδοχός του Ραούλ ανακοίνωσε ότι το κράτος απολύει μισό εκατομμύριο εργαζομένους μέσα στους επόμενους έξι μήνες!

Ετσι, με μία ανακοίνωση ένα καθεστώς μισού αιώνα, για το οποίο παραλίγο να γίνει και ο… Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, προαναγγέλλει ουσιαστικά το τέλος του, με τη συναίνεση μάλιστα του ιδρυτή του. Το κράτος αποφασίζει να συρρικνωθεί και να αφήσει χώρο στην ιδιωτική οικονομία, και αυτή είναι μια επαναστατική αλλαγή για μια τέτοια χώρα. Διότι, προφανώς, στην Κούβα το κράτος βρίσκεται παντού. Το συναντάς σε κάθε σου βήμα. Ολα περνούν από αυτό και όλα είναι μαζί του συνδεδεμένα. Ολα από εκεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, αν θελήσει να σε ισοπεδώσει, δεν γλιτώνεις με τίποτα. Ομως για ένα λεπτό: αλήθεια, τι θυμίζουν όλα αυτά; Α, ναι, αυτό: θυμίζουν το δικό μας κράτος.

Γιατί η Ελλάδα είναι ένα μαγικό υβρίδιο. Χωρίς, ευτυχώς, να είναι δικτατορία, ούτε κόκκινη ούτε μαύρη, έχει καταφέρει να είναι ένα κράτος με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά- ή μήπως δεν είναι έτσι; Αλλά το… πιο μαγικό είναι ότι η Ελλάδα έχει και κάτι ακόμη: δεν γλιτώνεις από το κράτος αν το έχεις απέναντί σου· αλλά και αν αδιαφορήσει για σένα, πάλι δεν γλιτώνεις: όσοι έχουν θελήσει να πάρουν ένα χαρτί που το χρειάζονται και δεν μπορούν να το πάρουν αν δεν περάσουν μια οδύσσεια, το ξέρουν καλά… Και το κράτος δεν είναι πλέον ούτε πράσινο ούτε μπλε, όπως πολλοί νομίζουν. Εχει δικό του χρώμα: ένα βαθύ, σκοτεινό, φοβερό καφεγκρί, σαν την υγρή πατίνα της σκουριάς. Και το όνομά του έχει γίνει το συνώνυμο του τρόμου: το κράτος- ευγενικά, το «Δημόσιο».

Αλλά τι «Δημόσιο» είναι αυτό που, αντί να υπάρχει για να υπηρετεί την κοινωνία, καταντήσαμε η κοινωνία να υπάρχει για να το εκτρέφει; Αυτό το πρωτόγονο ελληνικό «Δημόσιο» είναι ό,τι εγγύτερο διαθέτει η Ευρώπη του 21ου αιώνα προς τις πάλαι ποτέ σοβιετικού τύπου «δημοκρατίες»… Και είναι ό,τι πιο εχθρικό υπάρχει σήμερα προς το δημόσιο συμφέρον σε αυτόν τον τόπο και το μέλλον του. Τώρα που «αποστατεί» πλέον και η Κούβα, θα μας φάει η μοναξιά… Πώς φτάσαμε ως εδώ; Την απάντηση την ξέρουμε όλοι, αφού όλοι είμαστε συνένοχοι. Και δεν έχει πια και σημασία. Σημασία έχει ότι, αν αυτό το τέρας που εμείς επωάσαμε δεν νικηθεί, θα μας πνίξει οριστικά- και εμάς και τη χώρα. Για ρωτήστε και τον Ραούλ…

gmalouchos@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk