Το Επταήμερο του Διόδωρου

Να ΄μαστε πάλι πίσω στην Ιθάκη, ημερολόγιό μου, είναι όλοι εδώ και μας περιμένουν: Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, Σειρήνες, Σκύλλα, Χάρυβδη- και μόνο η Καλυψώ έμεινε πίσω, να αγναντεύει ακόμη την πανσέληνο του Αυγούστου· όπως σταμάτησε τον χρόνο και κράτησε τόσα χρόνια τον Οδυσσέα στις βαθουλές σπηλιές της, έτσι όποτε θέλει μπορεί να παρατείνει την πανσέληνο κατά τα κέφια της. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι φθάσαμε στην Αθήνα- διότι από Νοέμβρη και μετά, που ο Αλέκος Αλαβάνος θα …

Αττική, απομνημονιοποιημένη ζώνη
Να ΄μαστε πάλι πίσω στην Ιθάκη, ημερολόγιό μου, είναι όλοι εδώ και μας περιμένουν: Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες, Σειρήνες, Σκύλλα, Χάρυβδη- και μόνο η Καλυψώ έμεινε πίσω, να αγναντεύει ακόμη την πανσέληνο του Αυγούστου· όπως σταμάτησε τον χρόνο και κράτησε τόσα χρόνια τον Οδυσσέα στις βαθουλές σπηλιές της, έτσι όποτε θέλει μπορεί να παρατείνει την πανσέληνο κατά τα κέφια της.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι φθάσαμε στην Αθήνα- διότι από Νοέμβρη και μετά, που ο Αλέκος Αλαβάνος θα είναι περιφερειάρχης Αττικής, θα δυσκολέψουν τα πράγματα, ου παντός πλειν ες Αθήνας: θα απαγορευθεί η είσοδος στην Αττική στους εκπροσώπους της τρόικας, ανακοίνωσε· υποπτεύομαι ότι το μέτρο θα επεκταθεί και στους δωσίλογους που συνεργάζονται μαζί τους και μετά σε εμάς τους δειλούς που δεν ανεβαίνουμε στον Λυκαβηττό να αρχίσουμε αντάρτικο κατά του μνημονίου.

* Του έχει μείνει το χούι από τότε που ήταν στην ΚΝΕ, τότε που το ΚΚΕ κήρυσσε τους δήμους που ήλεγχε «αποπυρηνικοποιημένη ζώνη» · προχωρούσες, ας πούμε, στην Υμηττού και ξαφνικά έπεφτες σε πινακίδα που έγραφε «Δήμος Καισαριανής, αποπυρηνικοποιημένη ζώνη» – και σκεφτόσουν «θα έρθω να μείνω εδώ· αν γίνει πυρηνικός πόλεμος, θα σωθώ».

Μόλις ελέγξει την Περιφέρεια Αττικής, ο Αλέκος Αλαβάνος θα την ανακηρύξει «απομνημονιοποιημένη ζώνη». Θα μοιραστούν 13η και 14η σύνταξη, δεν θα θιγούν τα κλειστά επαγγέλματα, θα επιστραφούν οι επιπλέον φόροι κτλ., και ο Αλέκος Αλαβάνος θα φρουρεί με ρόπαλο στα όρια της επικράτειάς του για να μην περάσει ο πληθωρισμός- ή ο Αλέξης Τσίπρας.

* Ευτυχισμένος ο Αλέξης Τσίπρας, έχει τον χρόνο με το μέρος του, σαν την Καλυψώ: τριαντάρης αυτός, 60άρης ο Αλαβάνος, μπορεί να κάνει υπομονή: όσο και αν συρρικνωθεί ο Συνασπισμός, και κόκκος σινάπεως να γίνει από κατάπλασμα που είναι τώρα ( συναπισμό τον λέει ο Λεωνίδας Κύρκος) θα είναι ο πρόεδρός του, θα μπορεί να περιμένει την ώρα του να γίνει, να γίνει…- πρόεδρος του Παναθηναϊκού, ας πούμε.

Κυβέρνηση-μπουγιαμπέσα
* Ως τη Δευτέρα όμως θα ζω με την αγωνία τι θα κάνουν οι «τρεις συλλογικότητες» που πρότειναν στον Αλέξη Μητρόπουλο να είναι περιφερειάρχης αλλά είχαν ξεχάσει ότι υπάρχει και ο άξιος νηφάλιος Γιάννης Δημαράς, αυτός που έκανε το dirty job για λογαριασμό των παλαιοπασόκων εναντίον της Μαρίας Δαμανάκη το 1998, των φονταμενταλιστών που προτιμούσαν «κάλλιον σαρίκιον δεξιόν παρά τιάρα ανανεωτικήν στην Πόλιν».

* Και αυτές οι «συλλογικότητες» περί τους Μητρόπουλο- Δημαρά κατά τον Συνασπισμό εκπροσωπούν τον «σοσιαλιστικό χώρο» και για τούτο συμμαχούν μαζί τους. Στην Ελλάδα πλέον είσαι ό,τι αποφασίσει ο Αλέξης Τσίπρας- και μετά το δηλώνεις και εσύ.

* Κάποτε οι του Συνασπισμού μιλούσαν για την «πολύχρωμη Αριστερά» και παρομοίαζαν τον ΣΥΡΙΖΑ με «πολύχρωμο μωσαϊκό»- προς τη σχισμένη παρδαλή κουρελού φέρνει τώρα το σχήμα. Με το γνωστό κατσίκι ξαπλωμένο πάνω της, ξεκαρδισμένο στα γέλια.

* Το καλοκαίρι που έλειπα έδιναν και έπαιρναν τα δημοσιεύματα στις εφημερίδες για τις αλλαγές στο Μαξίμου και στην κυβέρνηση, τι προτείνουν οι «πέντε σοφοί», αν θα έχει ο Πρωθυπουργός οβάλ γραφείο ή παραλληλόγραμμο, αν θα υιοθετήσει το αυστραλιανό μοντέλο διακυβέρνησης ή το γερμανικότελικώς ξέφυγε από τη γεωμετρία και τα ξενόφερτα πρότυπα και κατέφυγε στη δοκιμασμένη συνταγή της γαλλικής ψαρόσουπας μπουγιαμπέσα.

Η μπουγιαμπέσα γίνεται με τα λιανόψαρα που περισσεύουν από την ψαριά και δεν μπορούν να πουληθούν: ρίχνεις στην κατσαρόλα αχρείαστους υφυπουργούς, προσθέτεις αποτυχημένους υπουργούς που τους ονομάζεις αναπληρωτές, κόβεις τα υπουργεία σε μικρά κομμάτια, αρωματίζεις με εξωτικά μπαχαρικά του τύπου «υπουργείο Επικρατείας και Επενδύσεων» ή «Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας», αλατίζεις με συντονιστές, ανακατεύεις καλά με αντιπροέδρους, αφήνεις το μείγμα να βράσει σε σιγανή φωτιά- και στέλνεις τους Ραγκούση, Παπακωνσταντίνου, Χρυσοχοΐδη, Λοβέρδο, Διαμαντοπούλου, Ρέππα να τραβήξουν κουπί.

Τι και αν δεν έκαναν επί ένα χρόνο τίποτα στα υπουργεία τους οι Ξενογιαννακοπούλου, Κατσέλη, Γεννηματά- παραμένουν στην κυβέρνηση. Οπως και ο Χάρης Παμπούκη για τον οποίο το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως είχε αναλάβει και διεκπεραίωνε μυστικές αποστολές. Απόρρητες, εντελώς μυστηριώδεις, κάπως σαν τα Ελευσίνια Μυστήρια- που βεβαίως πετύχαιναν, όπως πετύχαιναν και τα Μυστήρια να ανασταίνουν κάθε χρόνο την Περσεφόνη.

Εθνικόφρονα ροδάνια
Εντάξει, ας μην γκρινιάζουμε, κανείς δεν είναι τέλειος στον κόσμο αυτόν, ούτε καν ο Πρωθυπουργός, αν και αποτελεί την καλύτερη δυνατή προσέγγιση στην τελειότητα, κυρίως στο χιούμορ. «Η νέα δομή του Υπουργικού Συμβουλίου ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας,ιδιαίτερα αυτές που απαιτούν διυπουργική αντιμετώπιση» δήλωσε σε συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου που έγινε στη Θεσσαλονίκη.

* Εγώ αναρωτιέμαι: αυτοί οι «πέντε σοφοί» που τους ζήτησε να του δώσουν λύσεις, έδωσαν κάτι;- γιατί το καλοκαίρι οι «πηγές του Μαξίμου» υποστήριζαν πως είναι μάλλον έτοιμη πρότασή τους. Αν δεν είναι, πότε θα την παραδώσουν; Και, τέλος πάντων, μήπως εξευτελίζονται λιγουλάκι με όλα αυτά που διαπράττονται στο όνομά τους;

* Εγραψα «Ελευσίνια Μυστήρια», θυμήθηκα τον Αδωνι που αναγεννάται και αυτός κάθε χρόνο και έφθασα στην Ακροδεξιά, στον Αδωνι Γεωργιάδη που με την ευχή του Γιώργου Καρατζαφέρη θα διεκδικήσει την Περιφέρεια Αττικής. Τι Αδωνις- Ροδάνης θα έπρεπε να ονομάζεται έτσι όπως πάει η γλώσσα του ροδάνι στην εύκολη αρλουμπολογία της γενικής εθνικοφροσύνης επί εσωτερικών και εξωτερικών θεμάτων. Καημένε Σαμαρά, τι σου έμελλε να πάθεις στα 60 σου από αυτούς που σε θαύμαζαν στα 40 σου και τους έκανες καθ΄ ομοίωσίν σου και σου κλέβουν τώρα τα ακροατήρια. Κάπως σαν τον Αλαβάνο απέναντι στον Τσίπρα πρέπει να νιώθει, όταν ακούει τον Γεωργιάδη. Ολα εδώ πληρώνονται.

* Τρόπος του λέγειν «όλα εδώ πληρώνονται»- εξαιρούνται τα χρέη, όλα είναι μαύρα και άραχνα στο οικονομικό επίπεδο, είναι άνισος ο αγώνας του Γιώργου Παπακωνσταντίνου με την πολυκέφαλη ύδρα των προβλημάτων: τα έσοδα υπολείπονται, τα έξοδα προελαύνουν, το ίδιο και ο πληθωρισμός, η ύφεση βαθαίνει, το Χρηματιστήριο πέφτει, τα spreads ανεβαίνουν- ούτε μία θετική είδηση, κάτι για να γελάσει το χειλάκι μας, τέλος πάντων.

Αλλά το χιούμορ, χιούμορ- όπως αυτό των συνδικαλιστών του ΟΣΕ σε πανό που είχαν αναρτηθεί στην Αθήνα από τους συνδικαλιστές του ΟΣΕ «θα φανταζόσασταν την Ελλάδα χωρίς τρένα;» – και γελούσαμε όλοι ξεκαρδισμένοι: πού τα βρήκε η Ελλάδα τα τρένα; Αλλά μπορεί και να το πίστευαν, όπως άλλοι πιστεύουν ότι έχει νοσοκομεία, πανεπιστήμια, πεζοδρόμια. Το μόνο που διαθέτει η χώρα είναι πολιτικούς που ονειρεύονται να μαγειρευτούν σε μπουγιαμπέσα.

Καμίνης Και Ξερό Ψωμί
Αλλά υπάρχουν κάτι φωτάκια που ξεχωρίζουν μέσα στο μαύρο και άραχνο περιβάλλον: Γιώργος Καμίνης και Γιάννης Μπουτάρης. Αν οι Αθηναίοι/ες και οι Θεσσαλονικιοί/ές καταφέρουν να τους εκλέξουν δημάρχους, θα είναι κάπως σαν την εκλογή Ομπάμα στην Αμερική και ακόμη σπουδαιότερο: περισσότερες πιθανότητες έχει να εκλεγεί αφροαμερικανός πρόεδρος των ΗΠΑ παρά κεντροαριστερός δήμαρχος Αθηνών ή Θεσσαλονίκης.

Εκείνο που με ανησυχεί είναι πως κυριαρχεί τόση απελπισία που ίσως να μη θέλουν οι άνθρωποι να αποκτήσουν ελπίδα- οι Αθηναίοι και οι Θεσσαλονικιοί είναι ιδρυματοποιημένοι, μπορεί να μη θέλουν να ξεφύγουν από την κατάστασή τους, όπως αυτοί που ζουν πολλά χρόνια σε φυλακές, άσυλα, νοσοκομεία και δεν μπορούν μετά να βγουν έξω στον κόσμο. Ξαναγυρίζουν τρέχοντας στο ίδρυμα που έχει γίνει σπίτι τους και οικογένειά τους.

* Για την Αθήνα που την ξέρω, ένα τέταρτο αιώνα, 24 χρόνια για την ακρίβεια, δεξιών δημάρχων (Εβερτ, Τρίτσης, Αβραμόπουλος, Μπακογιάννη, Κακλαμάνης) έχουν εξαθλιώσει την πόλη- και οι κάτοικοι έχουν ξεχάσει τι θα πει πόλη, όπως οι συνδικαλιστές του ΟΣΕ έχουν ξεχάσει τι είναι τρένο.

Θα πρέπει, λοιπόν, ο Γιώργος Καμίνης να θυμίσει στους Αθηναίους τι είναι πόλη, να προσπαθήσει να τους αποϊδρυματοποιήσει- δύσκολο έργο. Αλλά έχει αποδειχθεί ικανός στο να λύνει δύσκολα προβλήματα εκεί στον Συνήγορο του Πολίτη- γιατί να μην τα καταφέρει και τώρα;

Μόλις το σκέπτομαι αυτό, ξεχνώ Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες κτλ., ακόμα και την Καλυψώ κάτω από τη μόνιμη πανσέληνο, και θέλω να γεμίσω την Αθήνα αφίσες- αλλά έχω δίλημμα ποια είναι καλύτερη, ημερολόγιό μου: το δοκιμασμένο θετικό ΚαμίνηςΚαιΞερόΨωμί ή το αρνητικό Μπορείτε να φαντασθείτε την Αθήνα ξανά με Κακλαμάνη;

Diodorus@tovima.gr

Διάβασα το καλοκαίρι στην εφημερίδα σας ότι«οι γυμνιστές κινδυνεύουν περισσότερο από καρκίνο»και μου έχει μείνει η απορία: Σε ποιο σημείο;

Νικόλαος εκ Βόλου

***

Η κυνηγετική περίοδος άρχισε, το ίδιο και η προεκλογική για τοπική αυτοδιοίκηση. Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται πριν από τις εκλογές και μετά το κυνήγι.

Κ. Ν. Γεωργακόπουλος@yahoo. com

***

Τέρμα: οι ευωδιές από φρεσκοψαρεμένο μπακαλιαράκι, τα χαϊδέματα ζεστής και υγρής αμμουδιάς, το κολύμπι σ΄ απάνεμο και δροσερό κολπίσκο τριάντα ενός αιώνων. Σήκωσε τώρα πανιά για το Αρχιπέλαγος Κυψέλης και πάσης Ελλάδος και ετοιμάσου να τα βγάλεις πέρα με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδηενσαρκώσεις των πελώριων κυμάτων του. Ολα είναι εδώ: το βιτσιόζικο Ονομα, η χαίνουσα οικονομία, η ανθούσα παρατοιαύτη, οι πολυάριθμοι σύμβουλοι, ο Αντώνης, ο Ψωμιάδης.

Γ. Κ. @otenet.gr

***

Το ότι βουλιάζει η χώρα δεν είναι λόγος για να αλλάξουμε συνήθειες. Ο καθένας τον ρόλο του, λοιπόν: η κυβέρνηση τις ανούσιες προτάσεις της, η αντιπολίτευση τις εκούσιες αντιπαραθέσεις της και η Αριστερά τις ανούσιες αρνήσεις της. Ή για να σας το πω αλλιώς:ευρώ βρεθήκανε, γνώση ποιος θα μας δανείσει;

Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης – Κατερίνη

***

Κάθε ημέρα και μια νέα πρόκληση για- και απόκλιση από – την κοινή λογική. Απεφάνθη τις «τροϊκός» σε θερινή συνέντευξή του στο «Βήμα»:«Σε 100 χρόνια θα θυμάστε την κρίση με ευγνωμοσύνη». Ανταπάντηση: Σε 100 χρόνια δεν θα υπάρχει ούτε ένας από μας εν ζωή. Και αν ακόμη το προσδόκιμο ζωής επιμηκυνθεί τόσο αδόκιμα και αδόκητα, θα πρέπει και ο μαζοχισμός μας να έχει υπερακοντίσει κάθε όριο για να νιώθουμε και «ευγνωμοσύνη»!

Αρνησίδημος Αττθιδομάστιγξ, ο εκ Λονδίνου

***

Υπάρχουν δύο κατηγορίες εξαρτημένων, διατεθειμένων να κάνουν τα πάντα για την (επόμενη) δόση. Οι ναρκομανείς και τα υπερχρεωμένα κράτη.

Δημήτριος Τσεχίας

ΥΓ: Στο χωριό μου λένε ότι«όποιος αποπατεί στη θάλασσα το βρίσκει στ΄ αλάτι». Θα συνιστούσα λοιπόν στους «φίλους» Σλοβάκους να αρχίσουν να τρώνε ανάλατα.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk