ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ

Οι μετοχές και οι νέες τάσεις

Προς το τέλος του 2009 αρκετοί σχολιαστές της αγοράς ήταν πεπεισμένοι ότι το 2010 θα εξελισσόταν σε μια ιδιαίτερα δραστήρια χρονιά όσον αφορά τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές. Αλλωστε οι ισολογισμοί ήταν δυνατοί, τα κόστη δανεισμού χαμηλά, ενώ η σχέση των καθαρών ταμειακών ροών ως προς τις τιμές των μετοχών ελκυστική. Η πραγματικότητα όμως μάλλον αποδείχτηκε κάπως διαφορετική, τουλάχιστον όσον αφορά το πρώτο εξάμηνο του 2010, καθώς η παγκόσμια δραστηριότητα συγχωνεύσεων και εξαγορών σημείωσε, βάσει στοιχείων της Μergermarket, άνοδο μόνο κατά 8% σε όρους δολαρίου σε σύγκριση με το πολύ φτωχικό πρώτο εξάμηνο του 2009, δηλαδή αρκετά μικρότερη απ΄ ό,τι αναμενόταν.

Προς το τέλος του 2009 αρκετοί σχολιαστές της αγοράς ήταν πεπεισμένοι ότι το 2010 θα εξελισσόταν σε μια ιδιαίτερα δραστήρια χρονιά όσον αφορά τις συγχωνεύσεις και τις εξαγορές. Αλλωστε οι ισολογισμοί ήταν δυνατοί, τα κόστη δανεισμού χαμηλά, ενώ η σχέση των καθαρών ταμειακών ροών ως προς τις τιμές των μετοχών ελκυστική.

Η πραγματικότητα όμως μάλλον αποδείχτηκε κάπως διαφορετική, τουλάχιστον όσον αφορά το πρώτο εξάμηνο του 2010, καθώς η παγκόσμια δραστηριότητα συγχωνεύσεων και εξαγορών σημείωσε, βάσει στοιχείων της Μergermarket, άνοδο μόνο κατά 8% σε όρους δολαρίου σε σύγκριση με το πολύ φτωχικό πρώτο εξάμηνο του 2009, δηλαδή αρκετά μικρότερη απ΄ ό,τι αναμενόταν.

Ο πιο πιθανός λόγος για αυτή την έλλειψη κινητικότητας συγχωνεύσεων και εξαγορών είναι το πολύ απλό γεγονός ότι παραμένει σε υψηλά επίπεδα η αβεβαιότητα αναφορικά με τις εξελίξεις στις δυτικές οικονομίες, εκτίμησε ο αναλυτής της ΙΝG Αd van Τiggelen. Η αβεβαιότητα αντικατοπτρίζεται και στους δυνητικούς στόχους εξαγοράς, καθώς πολλές εταιρείες προτιμούν να πληρώσουν υψηλότερη τιμή σε μια σταθερή αγορά παρά μια χαμηλότερη τιμή σε ένα περιβάλλον περιορισμένης ορατότητας.

Εάν στρέψουμε τώρα την προσοχή μας από τις εταιρείες στις μετοχικές αγορές ανακαλύπτουμε ακόμα ένα αντικίνητρο στην αύξηση του μεγέθους των επιχειρήσεων. Τα τελευταία δέκα χρόνια υπήρχε μεγάλη συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους μιας εταιρείας και της απόδοσης της μετοχής της: όσο μεγαλύτερη η εταιρεία τόσο χειρότερη η εξέλιξη της τιμής της μετοχής της. Αυτό δεν ίσχυε πάντα. Τη δεκαετία του ΄90 οι μεγαλύτερες εταιρείες ήταν αυτές με τις θεαματικότερες αποδόσεις, καθοδηγούμενες από τεράστιες εισροές επενδυτικών κεφαλαίων. Οπως αναφερόταν σχετικά… οι «μεγάλες μετοχές» χρειάζονται περισσότερα «καύσιμα».

Αυτή η τάση άλλαξε σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία και κυρίως σε πτωτικές περιόδους, καθώς οι επενδυτές πουλούσαν πρώτα τα ονόματα με τη μεγαλύτερη εμπορευσιμότητα. Οι μεγάλες μετοχές υπέφεραν. Ως αποτέλεσμα οι μετοχές μικρότερης κεφαλαιοποίησης ξεπερνούσαν σε αποδόσεις τις μεγαλύτερες, σχεδόν σε κάθε έτος της τελευταίας δεκαετίας. Ωστόσο σήμερα αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση κατά την οποία, όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές, οι μεγάλες και σταθερές εταιρείες με δυνατούς ισολογισμούς είναι φθηνότερες και καταβάλλουν υψηλότερα μερίσματα απ΄ ό,τι οι μικρότερες και με μεγαλύτερο κίνδυνο εταιρείες.

Ετσι, καθώς οι τάσεις έρχονται και παρέρχονται, ίσως όπως εκτιμά και η ΙΝG, η δεκαετία κατά την οποία δεν ήταν σοφό να αγοράζει κανείς μετοχές εταιρειών «μεγαθηρίων» είναι πιθανώς πίσω μας.

mantik@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk