Η αποστροφή κατά του πολιτικοοικονομικού συστήματος και των «εκφραστών» του διαχέεται σε ομάδες που κινούνται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο ως τη φασιστική Ακροδεξιά

Το μίσος των άκρων για το κράτος

«Πώς θα σου φαινόταν λοιπόν, φιλαράκο, αν απόψε το βράδυ βγαίναμε όλοι μαζίμια βόλτα μες στο κέντρο της πόλης στον ρυθμό που σκοτώνει όπως ξέρουν αυτοί; Πάμε!». Ετσι ξεκινούσε το «Κάτω στην Πόλη», ένα από διασημότερα τραγούδια του εμβληματικού συγκροτήματος Μωρά στη Φωτιά, που σηματοδότησε σύσσωμο τον εναλλακτικό χώρο της νεολαίας τη δεκαετία του 1980. Μετά τον Δεκέμβριο του 2008, τους θανάτους και το «ντου» στη Βουλή του περασμένου Μαΐου σε πολλά σπίτια αυτή η παλιά σκονισμένη κασέτα ξαναμπήκε στα μαγνητόφωνα.

«Πώς θα σου φαινόταν λοιπόν, φιλαράκο, αν απόψε το βράδυ βγαίναμε όλοι μαζίμια βόλτα μες στο κέντρο της πόλης στον ρυθμό που σκοτώνει όπως ξέρουν αυτοί; Πάμε!». Ετσι ξεκινούσε το «Κάτω στην Πόλη», ένα από διασημότερα τραγούδια του εμβληματικού συγκροτήματος Μωρά στη Φωτιά, που σηματοδότησε σύσσωμο τον εναλλακτικό χώρο της νεολαίας τη δεκαετία του 1980. Μετά τον Δεκέμβριο του 2008, τους θανάτους και το «ντου» στη Βουλή του περασμένου Μαΐου σε πολλά σπίτια αυτή η παλιά σκονισμένη κασέτα ξαναμπήκε στα μαγνητόφωνα. Σε αυτήν τη γενιά που δοκίμαζε «την τύχη της αλλιώς» εντοπίζεται και η μαγιά των συνεχιστών της αντιεξουσιαστικής παράδοσης στη χώρα μας. Μέσα από τους ίδιους κύκλους πηγάζει και μια ιδιότυπη και διαχρονική πια βεντέτα μεταξύ του «χώρου» και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδη.

Οι «παρτίδες» τους ξεκίνησαν από τις ημέρες της σύλληψης 17Ν και ΕΛΑ και συνεχίστηκαν πρόσφατα με τον θάνατο του Λάμπρου Φούντα, τη σύλληψη του Σ. Σεϊσίδη και την εξάρθρωση του «Επαναστατικού Αγώνα». Μια σύγκρουση η οποία έχει αποκτήσει χαρακτήρα προσωπικής διένεξης. Εκεί έξω, στον χώρο των άκρων, ο οποίος μπολιάζεται, αναμορφώνεται και ανασυντάσσεται εδώ και χρόνια, καταγράφεται πια έντονο μίσος κατά του πολιτικοοικονομικού συστήματος και ιδίως κατά των «εκφραστών» του, δηλαδή των εκάστοτε κυβερνήσεων και των ΜΜΕ. Μάλιστα το φαινόμενο διαθέτει μια ιδιοτροπία: οι τάσεις του δεν περιορίζονται στον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά επεκτείνονται και συμπίπτουν με τον διακηρυγμένο ως φανατικότερο εχθρό του, τη φασιστική Δεξιά. Ηδη η ύφεση, το κακό οικονομικό κλίμα, τα δύο εκατομμύρια των ελαστικά απασχολουμένων, το πολυπλόκαμο οργανωμένο έγκλημα και η ανεργία δημιουργούν μια εκρηκτική ατμόσφαιρα Μεσοπολέμου, συμπαρασύροντας τα άκρα σε μια σχέση που μοιάζει με αυτήν των Σπαρτακιστών και των Εθνικοσοσιαλιστών της δεκαετίας του 1920. Επιλέγουν την οδό της βίας
Στο Διαδίκτυο, όπου σχήματα, τάσεις και ιδέες μπολιάζονται, το μίσος ξεχειλίζει. Και η διείσδυσή του σε ένα κομμάτι της κοινωνίας κάνει αρκετούς να αποδέχονται τη βία ως ένα de facto μέσο. Μια σειρά πολιτικών έχουν αναγνωρίσει την ύπαρξη μίσους για το σύστημα μεταξύ των νέων ανθρώπων και προειδοποιούν ότι κάποιοι δεν θα δίσταζαν να τραβήξουν τα πράγματα μέχρι τέλους.

«Μισός μισθός, μισή αποζημίωση, μισή σύνταξη, μισές θα είναι οι ώρες σας!». Ετσι υποδέχεται τον αναγνώστη στην αρχική του σελίδα το αθηναϊκό Ιndymedia. «Εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματακαταργούνται με τις ευλογίες της “προεδρικής”, κοινοβουλευτικής και συνδικαλιστικής μαφίας. Και τα αφεντικά τρίβουν τα χέρια τους!» και συνεχίζει: «Και τα αφεντικά τρίβουν τα χέρια τους! Οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι. Για όλους εμάς τους άλλουςδεν έχουν απομείνει πολλές επιλογές. Τώρα που αυτοί μας σπρώχνουν πίσω, εμείς πρέπει να πάμε μπροστά . Οχι για να ζητήσουμε ψίχουλα, αλλά για να επιβάλουμε το αυτονόητο:το δικαίωμα στην ελευθερία, στην ισότητα, στη δημιουργία, στην ασφαλή ζωή για όλους!» σημειώνεται. Στην είδηση της έκρηξης της βόμβας αναρτήθηκε ένα σχόλιο ενδεικτικό του κλίματος: «Ο μπάτσος που εξοντώθηκε είναι το δεξί χέρι του Χρυσοχοΐδη, ο υπασπιστής Γιώργος Βασιλάκης».

Στην άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος εδώ και καιρό αναδημοσιεύονται κείμενα τα οποία μιλούν «για οργή και μίσος» που «κυριαρχούν στην καθημερινότητα των πολιτών». Το ιστολόγιο eoniaellhnikh pisti γράφει: «Οργή γιατί αισθανόμαστε παραδομένοι στο έλεος ενός πολιτικού συστήματος που στοχοποιεί την ίδια την κοινωνία, προκειμένου να απαλλάξει “με βούλευμα” τον εαυτό του για το πολιτικό και οικονομικό πλιάτσικο στο οποίο μετά μανίας έχει επιδοθεί εδώ και κάμποσες δεκαετίες». Ο συντάκτης μιλάει για μίσος επειδή κανείς δεν οδηγείται τελικά στη Δικαιοσύνη ή στη φυλακή, παρά τα σκάνδαλα. Και επικαλείται τη φράση του Λένιν ότι «οι λαοί βρίσκονται εκατό χρόνια μπροστά από τους ηγέτες τους». «Ο λαός έχει τόση οργή και θυμό που θα αιφνιδιάσει τους πάντες. Θα ξεσηκωθείαυθεντικά, αυθόρμητα, αποφασιστικά, και όλοι εκείνοι που καμώνονται ότι πίνουν νερό στο όνομά τουθα μείνουν να τρώνε τη σκόνη της πολιτικής του εκδίκησης» αναφέρεται. «Είναι όλα αυτά οι μεγάλοι ένοχοι που λειτούργησαν αντικειμενικά ως αβανταδόροι σε όσους σε μια νύχτα αφαίρεσαν κατακτήσεις 60 χρόνων» σημειώνεται.

Η άλλη πλευρά του Διαδικτύου
Βέβαια στο Διαδίκτυο αυτές είναι οι εξαιρέσεις. Οι διαπιστώσεις για το διάχυτο μίσος έχουν επισημανθεί από καλές «πένες» του κυβερνοχώρου. Ο «Δείμος του Πολίτη» έγραφε τον Μάιο: « Παρατηρούμε να ανδρώνεται γύρω μας μια κοινωνία μίσους. Μια απανθρωποποιημένη κοινότητα, που στρέφει τα μέλη της να σφάζουν και να μισούν αλλήλους. Και φυσικά είναι ολοφάνερη η σχέση του μίσους τούτου με την αυξανόμενη οικονομική ανέχεια. O φόβος της προλεταριοποίησης, η απειλή της φαντασιακής μας οικονομικής ευμάρειας, ο τρόμος για το δυσοίωνο- ή έστω μακροπρόθεσμα ευοίωνο με τραγικά μεγάλες δυσκολίες βραχυπρόθεσμα- μέλλονλειτουργούν ως λίπασμα στο εντεινόμενο μίσος για ό,τι διαφέρει». Ακόμη στη σελίδα του εν Ελλάδι κινήματος Ζeitgeist σημειώνεται ότι «το μίσος, ο θυμός και η “πολεμική” λογική είναι αποτυχημένα μέσα αλλαγής, διότι αναπαράγουν τα ίδια εργαλεία που χρησιμοποιεί το διεφθαρμένο σύστημα ισχύος για να διατηρεί τον έλεγχο».

«Να μην επιτρέψουμε την εξόντωση των αγωνιστών»

Ο θάνατος του Λάμπρου Φούντα σε συμπλοκή με αστυνομικούς «ανανέωσε» τη βεντέτα τρομοκρατώνΧρυσοχοΐδη

Σε άλλο κείμενο,με τίτλο«Αλληλεγγύη στους διωκόμενους αγωνιστές της ελευθερίας»,αναφέρεται ότι«παρά τις διαφορές ανάμεσα στις δυνάμεις της εξουσίας και τις διαφορές ανάμεσα στις δυνάμεις που αντιστέκονται και αντεπιτίθενται έχουμε μπει στην περίοδο εκείνη που,τουλάχιστον στο ζήτημα της καταστολής,η πραγματικότητα πολώνεται ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα. Και κανείς δεν θα αποφύγει να επιλέξει» .

Η έκκληση για αλληλεγγύη γίνεται χάριν 18 αναρχικών που βρέθηκαν ή βρίσκονται στις φυλακές.«Ο Λάμπρος Φούντας έπεσε νεκρός,ο Σίμος Σεϊσί δης πυροβολήθηκε απροειδοποίητα και έχασε το πόδι του.Για όσους έχουν απομείνει να πιστεύουν στη δημοκρατική νομιμότητατα νομικά όργια κατά αγωνιστών θα έπρεπε να έχουν υπονομεύσει οριστικά αυτή την πίστη τους»σημειώνεται στο κείμενο.Η έκκληση καταλήγει μετο «να μην επιτρέψουμε την εξόντωση των αγωνιστών,να κόψουμε το χέρι του κράτους που θα απλώνεται όλο και πιο βαθιά στους αγώνες και στις δομές τους», τονίζοντας ότι η μάχη ενάντια στην καταστολή είναι μόνο ένα από τα μέτωπα και«θα βαστήξει και πρέπει να κερδηθεί».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk