ΕΞΑΓΩΓΕΣ

Το πάθημα της «Σητείας»στην Κίνα…

Στις «ένδοξες» ημέρες της ελληνικής διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Οργανισμός «Αθήνα 2004» πρόσφερε στους ξένους επισήμους, μεταξύ των άλλων παραδοσιακών ελληνικών προϊόντων, ως αναμνηστικό δώρο, μια μικρή φιάλη από το εκλεκτότερο (ίσως) ελληνικό ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο «Σητεία» της ομώνυμης Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ) της Ανατολικής Κρήτης. Πρόκειται για προϊόν υψηλής ποιότητας, με ενδιαφέρουσα διαδρομή στη διεθνή αγορά. Οι άνθρωποι που διοικούν την ΕΑΣ σίγουρα …

Στις «ένδοξες» ημέρες της ελληνικής διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Οργανισμός «Αθήνα 2004» πρόσφερε στους ξένους επισήμους, μεταξύ των άλλων παραδοσιακών ελληνικών προϊόντων, ως αναμνηστικό δώρο, μια μικρή φιάλη από το εκλεκτότερο (ίσως) ελληνικό ελαιόλαδο. Το ελαιόλαδο «Σητεία» της ομώνυμης Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ) της Ανατολικής Κρήτης. Πρόκειται για προϊόν υψηλής ποιότητας, με ενδιαφέρουσα διαδρομή στη διεθνή αγορά. Οι άνθρωποι που διοικούν την ΕΑΣ σίγουρα δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι λίγα χρόνια μετά το 2004, η Κίνα- η πιο επίζηλη αγορά όλων των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων, κι όχι μόνο- θα έβαζε σε τέτοιες περιπέτειες το προϊόν της. Ολα άρχισαν πριν από περίπου έναν χρόνο, όταν ένας κινέζος «επιχειρηματίας»- από τους πολλούς αυτής της κατηγορίας που ενδημούν στα παράλια της μεγάλη ασιατικής χώρας- πρώην εισαγωγέας του ελαιολάδου της Σητείας στην αγορά της Σανγκάης, αποφάσισε να κατοχυρώσει στον αρμόδιο κρατικό οργανισμό την επωνυμία «Σητεία» ως δική του! Σύμφωνα λοιπόν με τη κινεζική νομοθεσία περί τη βιομηχανική ιδιοκτησία, η επωνυμία ανήκει σε αυτόν που την έχει κατοχυρώσει πρώτος. Και φυσικά η ΕΑΣ βρίσκεται στα κινεζικά δικαστήρια προσπαθώντας να επανακτήσει την- έτσι κι αλλιώς – δική της επωνυμία. Ο κίνδυνος να κυκλοφορεί υποβαθμισμένο προϊόν με την επωνυμία «Sitia» είναι προφανής και η δυσφήμιση που μπορεί να δεχτεί ένα από τα καλύτερα ελληνικά προϊόντα είναι μεγάλη.

Οι περιπέτειες όμως του ελληνικού ελαιολάδου στην κινεζική αγορά δεν περιορίζονται μόνο στην περίπτωση του brand name «Σητεία». Σε ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού των παραλιακών περιοχών της Κίνας η φήμη της υψηλής ποιότητας του ελληνικού ελαιολάδου είναι ευρύτατα διαδεδομένη, με τη διαφορά ότι η τιμή του είναι υψηλή. Οπως έλεγαν αρμόδιες ελληνικές πηγές, η τιμή εισαγωγής του ελληνικού προϊόντος είναι 2,80 ευρώ το λίτρο, ενώ αντιθέτως του αντίστοιχου ισπανικού είναι 1,80 ευρώ το λίτρο, υπάρχει περίπου 35% διαφορά τιμής. Από εκεί αρχίζουν τα δύσκολα… Απατεώνες φερόμενοι ως νεόκοποι επιχειρηματίες είναι αρκετοί.

Η πιο «αθώα» και συνηθισμένη εκδοχή απάτης (και δυσφήμισης) του ελληνικού προϊόντος είναι η χύμα εξαγωγή υποβαθμισμένης ποιότητάς του, που τυποποιείται σε κινεζικό εργοστάσιο και φέρει την ένδειξη «έξτρα, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο». Οπως έλεγε μάλιστα άνθρωπος που γνωρίζει τα συμβαίνοντα στην αγορά της Σανγκάης, «είναι συνηθισμένο πυρηνέλαιο να πωλείται ως παρθένο ελαιόλαδο», ενώ μάλιστα δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που υποβαθμισμένης ποιότητας ελαιόλαδο ή πυρηνέλαιο… «βάφεται» έτσι ώστε να μοιάζει με έξτρα παρθένο προϊόν. Αντίστοιχες βαφές… δέχονται και οι ελιές. Οι απομιμήσεις προϊόντων είναι μια τεχνική που ανθεί ιδιαίτερα στην κινεζική αγορά κι είναι προφανές πως η δυσφήμιση του ελληνικού ελαιολάδου και της βρώσιμης ελιάς είναι μεγάλη.

…και η επιτυχία του Τσάνταλη
Η «Κορμίλιτσα» από τα κελάρια του Κρεμλίνου τώρα στο Πεκίνο

Ο διευθύνων σύμβουλος της οινοποιίας Τσάνταλη κ. Αγγελος Ευαγγελίου (τρίτος από δεξιά) με στελέχη της εταιρείας στην Κίνα

Η«Κορμίλιτσα» είναι μία από τις πιο εξαιρετικές ποικιλίες του ελληνικού κρασιού. Παράγεται σε πολύ περιορισμένες ποσότητες στην περιοχή του Αγίου Ορους- εμφιαλώνονται κάθε χρόνο μερικές χιλιάδες φιάλες. Σε αυτή την ποικιλία η οινοποιία Ε. Τσάνταλης ΑΕ οφείλει μια ζηλευτή «σταδιοδρομία» στη διεθνή αγορά. Το 2007 απέκτησεμόνον αυτή διεθνώς- τον τίτλο του «επίσημου προμηθευτή του Κρεμλίνου». Περί τις χίλιες φιάλες απ΄ αυτή τη σπάνια και υψηλής ποιότητας ποικιλία του ελληνικού κρασιού κάθε χρόνο κατευθύνονται στα κελάρια του Κρεμλίνου.

Στη γειτονική προς τη Ρωσία Κίνα, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έμαθαν- φαίνεται πως στους διεθνείς κύκλους ορισμένες τέτοιας φύσεως πληροφορίες κυκλοφορούν με μεγάλη ταχύτητα- το γεγονός. Και ήταν την ίδια χρονιά που η ελληνική εταιρεία προσπαθούσε, ύστερα από μελέτη τριών χρόνων, να στήσει το δικό της δίκτυο στην κινεζική αγορά. Φρόντισαν λοιπόν τα στελέχη της ελληνικής οινοποιίας να πληροφορηθούν τις οινογευστικές επιθυμίες της κινεζικής ηγεσίας. Και φυσικά έσπευσαν να ανταποκριθούν. Ετσι άλλες 1.000 φιάλες του «Gold greek Lafite», όπως πλέον αποκαλούν την «Κορμίλιτσα», κάθε χρόνο κατευθύνονται στο Πεκίνο στην τιμή των 420 ευρώ η μία.

Από εκεί και μετά τα πράγματα για την Τσάνταλης ΑΕ, ή μάλλον για τη θυγατρική της, που εδρεύει στο Χονγκ Κονγκ, την Τsantalis Αsia, ήταν σαφώς πιο εύκολα. Η κινεζική περιπέτεια της βορειοελλαδίτικης οινοποιίας άρχισε το 2004, όταν η διοίκηση της εταιρείας αποφάσισε να ενδιαφερθεί για την τεράστια κινεζική αγορά. Με έδρα το Χονγκ Κονγκ έκανε τις πρώτες εξαγωγές της, περιορισμένες φυσικά, και άρχισε να μελετά και να αναλύει φυσικά τις γευστικές επιλογές των κινέζων καταναλωτών.

Η ανταπόκριση είναι εξαιρετικά ενθαρρυντική: από 50.000 φιάλες που εξήγαγε το 2008 έφθασε στις 100.000 το 2009 και εφέτος η διοίκηση της εταιρείας εκτιμά ότι η κινεζική αγορά θα απορροφήσει περί τις 220.000 φιάλες. Ως το τέλος του 2011 σκοπεύει να δημιουργήσει άλλα οκτώ καταστήματα, θα διαθέτει δηλαδή συνολικά 15 καταστήματα, και ελπίζει ότι θα διακινεί περίπου 1 εκατ. φιάλες. Μόνο που μαζί με το ούζο, τα κρασιά «Ραψάνη», «Ραψάνη επιλεγμένο», «Μετόχι Χρωμίτσας» και «Αlexander» θα πωλούνται ελληνικό ελαιόλαδο και βρώσιμες ελιές με την επωνυμία Τσάνταλης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk