ΣΥΡΡΙΚΝΩΣΗ

Σε πιο κρίσιμο σταυροδρόμι η ελληνική βιομηχανία

Η ελληνική βιομηχανία, η οποία παραμένει ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, φυσικά μετά το Ελληνικό Δημόσιο, βρίσκεται σήμερα στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της σύγχρονης ιστορίας. Στη διεθνή κρίση του 2008 ήλθε να προστεθεί και η ελληνική ύφεση, με αποτέλεσμα η αγορά να συρρικνώνεται και να δημιουργεί προβλήματα ακόμη και σε κλάδους της βιομηχανίας όπως για παράδειγμα τα τρόφιμα, οι οποίοι ανθούσαν μόλις πριν από μια τριετία. Οι πωλήσεις στη βιομηχανία μειώνονται διαρκώς, οι εξαγωγές δεν λένε να «απογειωθούν» παρά την πτώση του ευρώ, η κατάσταση μόνο ρόδινη δεν είναι, αν συνυπολογισθούν και οι απολύσεις στη μεταποίηση.

Η ελληνική βιομηχανία, η οποία παραμένει ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, φυσικά μετά το Ελληνικό Δημόσιο, βρίσκεται σήμερα στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της σύγχρονης ιστορίας.

Στη διεθνή κρίση του 2008 ήλθε να προστεθεί και η ελληνική ύφεση, με αποτέλεσμα η αγορά να συρρικνώνεται και να δημιουργεί προβλήματα ακόμη και σε κλάδους της βιομηχανίας όπως για παράδειγμα τα τρόφιμα, οι οποίοι ανθούσαν μόλις πριν από μια τριετία. Οι πωλήσεις στη βιομηχανία μειώνονται διαρκώς, οι εξαγωγές δεν λένε να «απογειωθούν» παρά την πτώση του ευρώ, η κατάσταση μόνο ρόδινη δεν είναι, αν συνυπολογισθούν και οι απολύσεις στη μεταποίηση.

Αλλοι κλάδοι της βιομηχανίας, όπως είναι η κλωστοϋφαντουργία, η οποία είχε γνωρίσει περίοδο κατάρρευσης τα τελευταία 15 χρόνια, δείχνει κάποια αμυδρά σημάδια ανάκαμψης, ενώ ο πολύ ισχυρός στην Ελλάδα κλάδος των δομικών υλικών και του τσιμέντου βρίσκεται σε χαμηλό σημείο μέσα στην έντονη κυκλικότητα που τον διακρίνει.

Για τις εξελίξεις και τις προοπτικές της βιομηχανίας μιλούν σήμερα στο «Βήμα» ο κ. Δ.Παπαλεξόπουλος διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Τιτάν, μιας ελληνικής πολυεθνικής βιομηχανίας, ο κ. Ε. Κούρταλης πρόεδρος των κλωστοϋφαντουργών, εκπρόσωπος ενός κλάδου με πορεία αποδρομής τα τελευταία χρόνια, και ο κ. Δ.Παναγάκος πρόεδρος της Solar Cells, εκπρόσωπος ενός μοντέρνου βιομηχανικού κλάδου, δηλαδή της παραγωγής φωτοβολταϊκών κυψελών που αντιμετωπίζει στο ξεκίνημά του το τέρας που λέγεται γραφειοκρατία, πολυνομία και διαφθορά.

Κοινή διαπίστωση όλων είναι ότι το «κλειδί» που μπορεί να ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου για την ελληνική βιομηχανία και γενικότερα για την ελληνική επιχείρηση είναι η εξωστρέφεια, δηλαδή οι εξαγωγές. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει προηγουμένως να νικηθούν οι τρεις μεγάλοι «εσωτερικοί εχθροί» που προαναφέραμε.

Δ. ΠΑΝΑΓΑΚΟΣ
Πρόεδρος Solar Cells Ηellas
«Η τρομερή γραφειοκρατία για μια επένδυση προκαλεί φόβο»

Εδώ και λίγο καιρό λειτουργεί στην Πάτρα, μια πόλη με υψηλό δείκτη ανεργίας, εργοστάσιο παραγωγής φωτοβολταϊκών κυψελών. Η επένδυση ήταν της τάξεως των 120 εκατ. ευρώ και δημιούργησε περίπου 300 νέες θέσεις εργασίας. Ο κ. Παναγάκος μάς εξιστορεί τι τράβηξε ώσπου να λειτουργήσει η μονάδα του: «Το εργοστάσιο βρίσκεται μέσα στη ΒΙΠΕ Πατρών, δηλαδή σε μια οριοθετημένη περιοχή για εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων. Παρ΄ όλα αυτά, χρειάστηκαν πάνω από δύο μήνες για να πάρω την έγκριση μελέτης εγκατάστασης και πάνω από δέκα μήνες για την έγκριση περιβαλλοντικών όρων! Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί χρειάζονται δέκα μήνες για να εγκριθούν περιβαλλοντικοί όροι μέσα σε μια βιομηχανική περιοχή. Σε μίαδύο εβδομάδες θα μπορούσαν να είχαν τελειώσει όλα.

Δυστυχώς οι νόμοι είναι εξαιρετικά περίπλοκοι και πρέπει να κινηθείς μεταξύ υπουργείου, περιφέρειας, και νομαρχίας, προσπαθώντας να ερμηνεύσεις δεκάδες επικαλύψεις νόμων που έτσι και αλλιώς ο καθένας από αυτούς είναι πολύ μπλεγμένος. Ταυτόχρονα οι επενδυτές αντιμετωπίζουν υπηρεσιακούς παράγοντες που δεν ενδιαφέρονται να κάνουν τη δουλειά τους και γι΄ αυτό εφαρμόζουν λανθασμένα τους ήδη πολύπλοκους νόμους. Μια επένδυση σαν τη δική μου θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και να λειτουργήσει το πολύ μέσα σε 18 μήνες, ενώ εμένα μου πήρε πάνω από τέσσερα χρόνια για να την ολοκληρώσω». Ε. ΚΟΥΡΤΑΛΗΣ
Πρόεδρος των κλωστοϋφαντουργών
«Το 2009, η χειρότερη χρονιά της κλωστοϋφαντουργίας»

«Μερικής απασχόλησης θα είναι σε λίγο καιρό όλοι οι εργαζόμενοι στην κλωστοϋφαντουργία» διαπιστώνει ο πρόεδρος των κλωστοϋφαντουργών κ. Ε. Κούρταλης, ο οποίος προσθέτει ότι «χωρίς αμφιβολία το 2009 υπήρξε η χειρότερη μεταπολεμική χρονιά του κλάδου».

Πάντως επειδή οι ευρωπαϊκές νηματουργίες κλείνουν ομαδικά, οι λίγες ελληνικές που έχουν απομείνει βλέπουν τα προϊόντα τους από την αρχή του 2010 να έχουν σχετική ζήτηση.

Πλέον σε όλη την Ελλάδα πολλά κλωστήρια έχουν μειώσει την παραγωγή τους, οι εργαζόμενοι στον κλάδο συνεχώς μειώνονται, ενώ οι ημιαπασχολούμενοι διευρύνονται αλματωδώς και πολλές επιχειρήσεις διακόπτουν τη λειτουργία τμημάτων της παραγωγής τους, προκειμένου να περιορίσουν τις ζημιές τους. «Ο κλάδος μας χρειάζεται νέες επενδύσεις για να αποκτήσει βιώσιμες, πιο εξωστρεφείς μονάδες και αποτελεσματικότερη σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή, προκειμένου να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα» λέει ο κ. Κούρταλης, επισημαίνοντας ότι επιλεκτικές κρατικές συνδρομές σε μεμονωμένες επιχειρήσεις όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικές, αλλά και δημιουργούν συνθήκες άνισου ανταγωνισμού.

«Με τις κατάλληλες ρυθμίσεις, το ΕΣΠΑ, το ΤΕΜΠΜΕ και ο νέος αναπτυξιακός νόμος μπορούν να αποτελέσουν τα κύρια εργαλεία για την ενθάρρυνση των αναδιαρθρώσεων στον κλάδο μας.

Δ. ΠΑΠΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
Διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Τιτάν
«Η προσαρμοστικότητα του Ελληνα τελικά θα μας σώσει»

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑτα τελευταία χρόνια ξεχάσαμε τελείως την έννοια της ανταγωνιστικότητας και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, υποστηρίζει ο διευθύνων σύμβουλος του Τιτάνα. Μάλιστα εκτιμά ότι αυτό έγινε επειδή σχεδόν όλοι οι Ελληνες «κρεμάστηκαν» από τους ώμους του Ελληνικού Δημοσίου σε μια αλληλεξάρτηση που τελικά δεν ευνόησε κανέναν, αφού οδήγησε σε γραφειοκρατία και διαφθορά. Τι είναι όμως χειρότερο από τα δύο; «Πρόκειται για δύο χέρια που ανήκουν στο ίδιο σώμα και επιβαρύνουν δραματικά το κόστος λειτουργίας μιας επιχείρησης» λέει ο κ. Παπαλεξόπουλος, προσθέτοντας ότι ο μέσος έλληνας επιχειρηματίας δεν γνωρίζει τελικά τους κανόνες του παιχνιδιού, γι΄ αυτό και δεν έρχονται οι ξένοι να επενδύσουν. «Δεν γνωρίζω τι πρέπει να κάνω ακριβώς για μια αδειοδότηση, δεν γνωρίζω τους ακριβείς κανόνες διαχείρισης των αποβλήτων μου, δεν γνωρίζω πώς θα είναι αύριο ή μεθαύριο το νέο φορολογικό καθεστώς, αφού τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πολλές φορές» τονίζει και προσθέτει στα προβλήματα το υψηλό ενεργειακό κόστος που θα ακριβύνει κι άλλο και το συνολικό υψηλό κόστος εργασίας σε σχέση με τους βασικούς ανταγωνιστές μας που είναι οι Ρουμάνοι, οι Βούλγαροι, οι Τούρκοι και οι Αιγύπτιοι με τα προϊόντα τους.

«Το συνολικό εργασιακό κόστος μαζί με το μη μισθολογικό πλησιάζει τα επίπεδα των ΗΠΑ, χωρίς να έχουμε την αντίστοιχη παραγωγικότητα. Είναι βέβαια πολύ κάτω από το μισθολογικό κόστος των Γερμανών, αλλά η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί γερμανικά προϊόντα» λέει ο κ. Παπαλεξόπουλος και ως διέξοδο διαβλέπει τις επενδύσεις στον ορυκτό πλούτο της χώρας με αιχμή τον χρυσό, το νικέλιο και τα βιομηχανικά ορυκτά, αλλά και στα αγροτικά προϊόντα. «Είναι απαράδεκτο να έχουμε τόσο καλής ποιότητας λάδι και βαμβάκι και να μην το εκμεταλλευόμαστε» παρατηρεί. Για τη δική του επιχείρηση εξηγεί ότι έχει εξελιχθεί εδώ και αρκετά χρόνια σε πολυεθνικό όμιλο με δραστηριότητα σε πολλές χώρες της γύρω περιοχής, αλλά και στις ΗΠΑ η Ελλάδα εκπροσωπεί το 25% του ελληνικού τζίρου του ομίλου, γι΄ αυτό η ζημιά από την ελληνική ύφεση είναι σχετικά μικρή. Στις ΗΠΑ επίσης υπάρχουν προβλήματα, αλλά αντίθετα οι δραστηριότητες στην Αίγυπτο και στην Τουρκία πηγαίνουν πολύ καλά, ισοσταθμίζοντας τις απώλειες των αδύναμων κρίκων.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk