ΣΥΝΟΔΟΣ G20

Ευρωαμερικανική κόντρα για την παγκόσμια λιτότητα

Η διασφάλιση της πορείας εξόδου της παγκόσμιας οικονομίας από την κρίση- η αποτροπή δηλαδή μιας υποτροπής της ύφεσης- ήταν το αντικείμενο της συνόδου κορυφής του ομίλου των μεγαλυτέρων αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών του πλανήτη (G20). Μέλημα των 20 ηγετών που συνέρρευσαν στο Τορόντο του Καναδά ήταν επίσης η λήψη μέτρων για την αποτροπή μιας νέας ανάλογης απειλής για την παγκόσμια οικονομία. Οπως όμως κατά κανόνα συμβαίνει στις συνόδους κορυφής, ακόμη κι αν όλοι συμφωνούν στο πρόβλημα διαφωνούν στη μέθοδο επίλυσής του.

Η διασφάλιση της πορείας εξόδου της παγκόσμιας οικονομίας από την κρίση- η αποτροπή δηλαδή μιας υποτροπής της ύφεσης- ήταν το αντικείμενο της συνόδου κορυφής του ομίλου των μεγαλυτέρων αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων οικονομιών του πλανήτη (G20). Μέλημα των 20 ηγετών που συνέρρευσαν στο Τορόντο του Καναδά ήταν επίσης η λήψη μέτρων για την αποτροπή μιας νέας ανάλογης απειλής για την παγκόσμια οικονομία. Οπως όμως κατά κανόνα συμβαίνει στις συνόδους κορυφής, ακόμη κι αν όλοι συμφωνούν στο πρόβλημα διαφωνούν στη μέθοδο επίλυσής του. Εν προκειμένω, οι διαφωνίες έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες και με τη δοσολογία της λιτότητας. Εχουν να κάνουν επίσης με τη γενικότερη ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών θεσμών και λειτουργιών, διότι ουδείς τολμά να διαφωνήσει στο ότι «κάτι σάπιο» υπάρχει στο βασίλειο του διεθνούς τραπεζικού συστήματος και των αγορών.

Παραδοξότητες
Η παραδοξότητα του G20 του Καναδά ήταν η ανταλλαγή μοντέλων και μεθόδων διαχείρισης της κρίσης μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ. Για τον κοινό σκοπό της τόνωσης της ανάπτυξης η Ευρώπη προτάσσει ως προϋπόθεση τη δημοσιονομική ευταξία, ενώ οι ΗΠΑ προτάσσουν τον κρατικό παρεμβατισμό και την ανάληψη επιχειρηματικής δράσης από το κράτος, ακόμη κι αν αυτό αυξάνει τα χρέη και τα ελλείμματα. Ως γνωστόν, την τελευταία 30ετία το αγγλοσαξονικό μοντέλο προτάσσει τον εξορθολογισμό των δημοσιονομικών μεγεθών και την απουσία κρατικών παρεμβάσεων στην οικονομία, ενώ το ευρωπαϊκό δεν διέρρηξε τους δεσμούς με τις αρχές του κεϊνσιανισμού. Η εικόνα εσχάτως αντιστράφηκε.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των οικονομικών και δημοσιονομικών ανισοτήτων και διαφορών μεταξύ των κρατών-μελών της (και δη των μελών της ευρωζώνης) και ελλείψει οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης, υιοθετεί τις (νεο)φιλελεύθερες αρχές της δημοσιονομικής ευταξίας και εφαρμόζει πολιτικές εξόχως περιοριστικές της οικονομικής δραστηριότηταςλιτότητα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Κατανάλωση
Οι ΗΠΑ για να αντιμετωπίσουν τη μεγάλη κάμψη της κατανάλωσης (οι παροιμιώδεις για την καταναλωτική τους βουλιμία Αμερικανοί έχουν κυριολεκτικά τρομοκρατηθεί από το σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων και από την κατάρρευση των τραπεζών) προτάσσουν την αύξηση των δημοσίων δαπανών. Οχι μόνο διότι το τραπεζικό σύστημα διεσώθη με τα χρήματα των φορολογουμένων (και πώς να αρνηθεί κάποιος την κρατική χρηματοδότηση σε άλλους επιχειρηματικούς κλάδους;), αλλά και επειδή ολόκληρο το οικονομικό οικοδόμημα στις καπιταλιστικές κοινωνίες στηρίζεται στην ευημερία της μεσαίας εισοδηματικής τάξης και στην αγοραστική της δύναμη. Αν δεν αισθάνεται όμως κάποιος την ελάχιστη ασφάλεια γι΄ αυτό που θα του ξημερώσει αύριο, δεν βάζει το χέρι στην τσέπη, ακόμη κι αν είναι γεμάτη. 

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk