Η θεσσαλική τρέλα έκλεισε τα 35

Θεσσαλικό Θέατρο, ετών 35. «Είμαι συγκινημένος και ενθουσιασμένος για αυτή την επέτειο, αλλά ακόμη απορώ πώς έγινε και φθάσαμε ως εδώ… Κανείς μας δεν φανταζόταν τότε ότι το εγχείρημά μας θα κρατούσε περισσότερο από τρεις μήνες. Και όμως… Γι΄ αυτό και θα το γιορτάσουμε, θα το γλεντήσουμε» . Ο Κώστας Τσιάνος, εις εκ των τριών ιδρυτών και νυν καλλιτεχνικός διευθυντής του, δεν κρύβει τη χαρά του. «Ξεκινήσαμε από μια τρελή παρόρμηση τότε, η Αννα (Βαγενά), ο…

Θεσσαλικό Θέατρο, ετών 35. «Είμαι συγκινημένος και ενθουσιασμένος για αυτή την επέτειο, αλλά ακόμη απορώ πώς έγινε και φθάσαμε ως εδώ… Κανείς μας δεν φανταζόταν τότε ότι το εγχείρημά μας θα κρατούσε περισσότερο από τρεις μήνες. Και όμως… Γι΄ αυτό και θα το γιορτάσουμε, θα το γλεντήσουμε» . Ο Κώστας Τσιάνος, εις εκ των τριών ιδρυτών και νυν καλλιτεχνικός διευθυντής του, δεν κρύβει τη χαρά του. «Ξεκινήσαμε από μια τρελή παρόρμηση τότε, η Αννα (Βαγενά), ο Κώστας (Ζιάκας) κι εγώ.

Αφήσαμε την Αθήνα και λίγο προσκοπικά γυρίσαμε στη Λάρισα, φτιάξαμε έναν σύλλογο, αποφασίσαμε να κάνουμε θέατρο και αναστατώσαμε την πόλη μας. Η Αννα είχε αναλάβει το τρέξιμοκαι πέτυχε ακόμη και εγγραφές μελών, έστω και με λίγα χρήματα. Ετσι φτιάξαμε τον πρώτο θίασο, μαζί μας και ο Νίκος Χαραλάμπους, και χωρίς επιχορήγηση ανεβάσαμε την “Αυλή των θαυμάτων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη . Η επιτυχία της παράστασης μας έδωσε φτερά για να συνεχίσουμε» .

Ο Κώστας Τσιάνος υπενθυμίζει και υπογραμμίζει ότι από την αρχή το Θεσσαλικό είχε επαγγελματικό χαρακτήρα- με αμειβόμενους καλλιτέχνες ακόμη και στις πρόβες. «Μετά την πρώτη οκταετία τα πράγματα δυσκόλεψαν» θυμάται. Ο θεσμός όμως των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων, που ίδρυσε η Μελίνα Μερκούρη, μετέτρεψε το Θεσσαλικό στο πρώτο ΔΗΠΕΘΕ. Ο τίτλος και η περιουσία πέρασαν στον δήμο της πόλης – ένας δημοτικός κινηματογράφος έγινε θέατρο και «Ο κύκλος με την κιμωλία» του Μπρεχτ έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία αυτής της δεύτερης περιόδου. «Με το σπαθί μας μπήκα

Η Λυδία Κονιόρδου Ηλέκτρα

με στην Επίδαυρο και στη συνέχεια με την “Ηλέκτρα” πήγαμε και στο εξωτερικό» προσθέτει.

Η «Ηλέκτρα», άλλωστε, καθώς και η «Ιφιγένεια εν Ταύροις» με τη Λυδία Κονιόρδου , στη σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου, αποτέλεσαν δύο από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ΔΗΠΕΘΕ. Ακολούθησαν και άλλες: οι επιθεωρήσεις «Χαιρέτα μου τον πλάτανο», «Μας πήρε το ποτάμι», «Οι φοιτητές» του Ξενόπουλου , το «Καφενείο» του Γκολντόνι , η «Φιλουμένα Μαρτουράνο» του Ντε Φιλίπο, το «Πανηγύρι» και οι «Δάφνες και πικροδάφνες» του Κεχαΐδη , το «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ, αλλά και η «Διαθήκη» του Μάριου Ποντίκα. «Περισσότερες από 150 είναι οι παραστάσεις που έχει δώσει ως τώρα το Θεσσαλικό» λέει με καμάρι ο Κώστας Τσιάνος και καθώς κάνει έναν πρώτο απολογισμό θυμάται: «Η πρώτη περίοδος ήταν η πιο δύσκολη αλλά και η πιο ενθουσιώδης. Τα μόνα λεφτά που πήραμε, προ ΔΗΠΕΘΕ, μας τα είχε δώσει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, τότε υπουργός Πολιτισμού. Η καλύτερη εποχή μας ήταν μετά, επί Μελίνας και επί υπουργίας Θάνου Μικρούτσικου. Στόχος μας είναι να παραμείνουμε ένας ζωντανός οργανισμός και ένα λαϊκό θέατρο, να μη χάσουμε τη φυσιογνωμία μας» καταλήγει.

Μια φορά κι έναν καιρό…
Την άνοιξη του 1975 η Αννα Βαγενά, ο Κώστας Τσιάνος και ο Γιώργος Ζιάκας, οι οποίοι δούλευαν χρόνια στην Αθήνα, αποφάσισαν να επιστρέψουν στη γενέτειρά τους, τη Λάρισα, και να επιχειρήσουν την αποκέντρωση μέσα από την ίδρυση ενός θεάτρου. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς το καταστατικό της Θεσσαλικής Πνευματικής Πορείας κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο και το πρώτο Περιφερειακό Θέατρο γεννήθηκε στην Ελλάδα, με 152 ιδρυτικά μέλη- ανάμεσά τους ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Στεγάστηκε στο Θεσσαλικό Ωδείο και ξεκίνησε την πορεία του.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk