Το κόστος μιας πορείας

Πόσο κοστίζουν οι απεργίες και μαζί τους ή χώρια οι πορείες; Το ερώτημα δεν είναι αντιεργατικό. Δεν είναι φυσικά «εγκυκλοπαιδικό». Η όποια απάντηση υπάρχει, αν υπάρχει, έχει όμως πολλαπλό ενδιαφέρον. Υποτίθεται ότι για να αντιμετωπίσουμε την κρίση πρέπει να μετράμε το κάθε ευρώ. Δεν ξέρω αν μετράμε με τις απεργίες και τις πορείες όλη τη χαμένη παραγωγή, όλα τα χαμένα μεροκάματα και όλες τις χαμένες συνεπώς κρατήσεις για τα Ταμεία, όλο τον χαμένο ΦΠΑ, όλο τον χαμένο τουρισμό, όλο τον χαμένο χρόνο για όσους δεν απεργούν αλλά έχουν κάτι να κάνουν, όλο το κόστος των καθυστερήσεων διεκπεραίωσης υποθέσεων.

Το κόστος  μιας πορείας | tovima.gr

Πόσο κοστίζουν οι απεργίες και μαζί τους ή χώρια οι πορείες; Το ερώτημα δεν είναι αντιεργατικό. Δεν είναι φυσικά «εγκυκλοπαιδικό». Η όποια απάντηση υπάρχει, αν υπάρχει, έχει όμως πολλαπλό ενδιαφέρον.

Υποτίθεται ότι για να αντιμετωπίσουμε την κρίση πρέπει να μετράμε το κάθε ευρώ. Δεν ξέρω αν μετράμε με τις απεργίες και τις πορείες όλη τη χαμένη παραγωγή, όλα τα χαμένα μεροκάματα και όλες τις χαμένες συνεπώς κρατήσεις για τα Ταμεία, όλο τον χαμένο ΦΠΑ, όλο τον χαμένο τουρισμό, όλο τον χαμένο χρόνο για όσους δεν απεργούν αλλά έχουν κάτι να κάνουν, όλο το κόστος των καθυστερήσεων διεκπεραίωσης υποθέσεων. Ακόμα και όλη την αγωνία γονιών και παιδιών για τη βαθμολόγηση των εξετάσεων.

Με άλλα λόγια: πόσο συμβάλλουν οι απεργίες και οι πορείες στα ελλείμματα και συνεπώς σε πρόσθετα-ίσως- μέτρα λιτότητας και σταθεροποίησης; Πιστεύω ότι θα είχε ενδιαφέρον να το μάθουμε. Ισως το συνολικό κόστος να είναι σχετικά λογικό. Ισως όμως να είναι και παράλογα μεγάλο. Αν είναι σχετικά λογικό θα έπρεπε να περιοριστεί η εύκολη κατακραυγή εναντίον των συνδικάτων. Αν είναι παράλογα μεγάλο θα έπρεπε να δούμε ψύχραιμα τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν όσοι βλέπουν μισθούς, μεροκάματα και συντάξεις να περιορίζονται ώστε και τον θυμό τους να εκφράσουν και να μη δημιουργήσουν ακόμα μεγαλύτερη ανέχεια.

Οι απεργίες και οι πορείες είναι δικαιώματα (οι καταλήψεις, όχι). Οσοι το ξεχνούν ή το παρακάμπτουν έχουν άδικο και οδηγούν ίσως σε καταστάσεις που κανείς δεν επιθυμεί. Κάθε δικαίωμα όμως έχει ή πρέπει να έχει ένα νόμιμο θεμιτό πλαίσιο. Ειλικρινά δεν κατανοώ για παράδειγμα το θεμιτό πλαίσιο των απεργιών στα λιμάνια, όπως δεν κατανόησα ποτέ το κλείσιμο των εθνικών αλλά και των αστικών οδών, ασκήσεις που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με βασικά δικαιώματα άλλων πολιτών και ιδιαίτερα με το δικαίωμα να πηγαίνουν όπου θέλουν. Δεν συμβαίνει κάτι το διαφορετικό με τις απεργίες σε εταιρείες κοινής ωφέλειας.

Σε πολλές δημοκρατικές χώρες με παράδοση σε εργατικούς και πολιτικούς αγώνες έχουν θεσμοθετηθεί κανόνες και για τις απεργίες και για τις πορείες. Εδώ όχι.

Τόσο που να έχει κανείς την αίσθηση ότι οι συνδικαλιστικές και κομματικές ηγεσίες σταθμίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία μιας «κινητοποίησης» λογαριάζοντας κυρίως την ενόχληση που προξενεί στους άσχετους πολίτες και όχι τη συμμετοχή σε αυτήν. Ακόμα και στις λεπτομέρειες: με τα μεγάφωνα που εμποδίζουν κάθε παραγωγική εργασία στις περιοχές των συγκεντρώσεων.

Τις προάλλες μια τέτοια συγκέντρωση και η συνακόλουθη πορεία ήταν, λέει, «μαζική»: συγκεντρώθηκαν δύο με τρεις χιλιάδες άνθρωποι. Το κέντρο της Αθήνας έκλεισε για τρεις ώρες… Ποιο ήταν το όφελος και ποιο το κόστος;

somerit@otenet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Η Καλντέρα η επιλογή να εκδράμουν αυτές τις άκρως επικίνδυνες ημέρες, με τη μετάλλαξη Ομικρον να σαρώνει τα πάντα, στην αγαπημένη... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk