ΠΡΟΣΩΠΟ

Αλέξης ΤσάφαςΟ Ελληνας που είναι το σινεμά του Κάμπο Βέρντε

Το Κάμπο Βέρντε, το Πράσινο Ακρωτήριο, δεν έχει τοπικό κινηματογράφο. Εχει όμως τον… Αλέξη Τσάφα. Εναν έλληνα σκηνοθέτη του οποίου το ντοκυμαντέρ «Μιντέλο- Πίσω από τον ορίζοντα» με θέμα τον πολιτισμό των Κρεολών του Πράσινου Ακρωτηρίου προβάλλεται από την περασμένη Πέμπτη στον «Μικρόκοσμο» της λεωφόρου Συγγρού. Οσο υπερβολικό και αν φαίνεται, τόση αλήθεια έχει: ο Τσάφας είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να θέσει και πάλι σε λειτουργία τα ξεχαρβαλωμένα γρανάζια της ανύπαρκτης κινηματογραφίας του Κάμπο Βέρντε.

Το Κάμπο Βέρντε, το Πράσινο Ακρωτήριο, δεν έχει τοπικό κινηματογράφο. Εχει όμως τον… Αλέξη Τσάφα. Εναν έλληνα σκηνοθέτη του οποίου το ντοκυμαντέρ «Μιντέλο- Πίσω από τον ορίζοντα» με θέμα τον πολιτισμό των Κρεολών του Πράσινου Ακρωτηρίου προβάλλεται από την περασμένη Πέμπτη στον «Μικρόκοσμο» της λεωφόρου Συγγρού. Οσο υπερβολικό και αν φαίνεται, τόση αλήθεια έχει: ο Τσάφας είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να θέσει και πάλι σε λειτουργία τα ξεχαρβαλωμένα γρανάζια της ανύπαρκτης κινηματογραφίας του Κάμπο Βέρντε. Το «Μιντέλο» είναι το δεύτερο ντοκυμαντέρ που σκηνοθέτησε για αυτήν τη χώρα, ενώ αυτή την εποχή βρίσκεται στο στάδιο ολοκλήρωσης της πρώτης ταινίας μυθοπλασίας που γυρίζεται στο Πράσινο Ακρωτήριο εδώ και… 20 χρόνια- και μάλιστα με χρήματα της χώρας. Η ταινία θα λέγεται «Το νησί των γυναικών», γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με ντόπιους ηθοποιούς και αποτελεί ελεύθερη, εκσυγχρονισμένη διασκευή ενός παραδοσιακού μύθου της χώρας. Αυτές τις ημέρες ο Τσάφας κάνει το post production στην Ελλάδα, με στόχο το «Νησί των γυναικών» να είναι έτοιμο το προσεχές φθινόπωρο προκειμένου να αρχίσει η πορεία του στα φεστιβάλ.

Τα τελευταία οκτώ χρόνια ο Αλέξης Τσάφας μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην Ελλάδα και στο Κάμπο Βέρντε, όπου ζει έξι-επτά μήνες τον χρόνο και συνεργάζεται με μια τοπική εταιρεία οπτικοακουστικών μέσων, αλλά και στην Αφρική. «Απλώς μου άρεσε να ταξιδεύω,και αυτό έκανα τα τελευταία 30 χρόνια» απάντησε ο σκηνοθέτης στην ερώτηση πώς το «ταξίδι» του στον κινηματογράφο διεθνοποιήθηκε. Από το 1977, όταν ο Αλέξης Τσάφας, 54 χρόνων σήμερα, άρχισε να εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές στην Ελλάδα, φρόντιζε να συγκεντρώνει χρήματα και να τα ξοδεύει ανακαλύπτοντας τις χώρες του Τρίτου Κόσμου που ανέκαθεν τον γοήτευαν. Αρχικά τα ταξίδια του δεν ήταν ούτε επαγγελματικά ούτε αναψυχής.

Ηταν ταξίδια εξερεύνησης. Τα τελευταία χρόνια όμως άρχισαν να έχουν επαγγελματική απόδοση μέσω της συνεργασίας του Τσάφα με τον ελληνικό ταξιδιωτικό Τύπο, για λογαριασμό του οποίου έστελνε ανταποκρίσεις-εντυπώσεις. «Ανέκαθεν με ενδιέφεραν ο πολιτισμός και η ζωή των κατοίκων στα περίεργα μέρη όπου πηγαίνω, γιατί δεν συνηθίζω να επισκέπτομαι τους κλασικούς ταξιδιωτικούς προορισμούς» μας είπε.

Η πρώτη επαφή του με την κινηματογραφική σκηνοθεσία έγινε το 2002, όχι στο Πράσινο Ακρωτήριο αλλά στην Κούβα, όπου γύρισε το μεγαλύτερο μέρος του πολύ καλού ντοκυμαντέρ «Χορεύοντας με τον Ραϊντέλ». Το φιλμ, που παίχτηκε στην Ελλάδα, «χόρευε» σε διπλό ταμπλό: από τη μία πλευρά η κοινότητα των κουβανών μεταναστών στην Αθήνα, από την άλλη η σύγχρονη ζωή στην Αβάνα και στην επαρχία της Κούβας. Χαμογελαστά πρόσωπα αφηγούνται μελαγχολικές ιστορίες, θυμούνται σκληρές εικόνες και διαφημίζουν την αισιόδοξη φύση ενός λαού που αντέχει στην ταλαιπωρία γιατί ξέρει να χορεύει.

Ο πορτογαλόφωνος κόσμος ωστόσο ήταν πάντοτε η αδυναμία του και το γεγονός ότι μιλάει τη γλώσσα έπαιξε σημαντικό ρόλο για τη μερική εγκατάστασή του στο Πράσινο Ακρωτήριο (μιλάει επίσης αγγλικά και ισπανικά). Το 2003 γύρισε εκεί την πρώτη ταινία του, επίσης ντοκυμαντέρ, το «Ακρωτήρι της Μουσικής» («Ο Cabo da Μusica») που αναφέρεται στο διεθνές φεστιβάλ του Κάμπο Βέρντε «Βaia das Gatas». Το τριήμερο φεστιβάλ που εδώ και 25 χρόνια διοργανώνεται στη μικρή χώρα είναι επίσης γνωστό στην Αφρική ως «Το Γούντστοκ της Αφρικής» και «Το Φεστιβάλ των φτωχών». Στο Πράσινο Ακρωτήριο ο Τσάφας έχει κάνει πια όνομα και η αγάπη του για τη χώρα και τους ανθρώπους της τον βοήθησε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των τοπικών αρχών που στηρίζουν το πάθος του. Εχει βοηθήσει πολλούς νέους σκηνοθέτες να μετατρέψουν τις μικρού μήκους ταινίες τους σε φιλμ, γιατί, όπως μας είπε, «πέραν του τηλεοπτικού επιπέδου,στο Κάμπο Βέρντε δεν υπάρχει κινηματογραφική τεχνογνωσία». Κάπως έτσι άλλωστε προέκυψε η δημιουργία του «Μindelo». Του ζητήθηκε «κάτι που να μπορεί να κάνει μια πορεία σε κάποια φεστιβάλ εκπροσωπώντας τη χώρα». Οντως το ντοκυμαντέρ «Μιντέλο- Πίσω από τον ορίζοντα», που γυρίστηκε ανάμεσα στο 2008 και στο 2009, κατάφερε να συμμετάσχει σε 10 διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας τρία βραβεία: πρώτο βραβείο καλύτερου ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους στο 24ο Μαύρο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου, Χάλκινη Αρκτος στην κατηγορία ντοκυμαντέρ μεγάλου μήκους στο 37ο Φεστιβάλ Εθνών της Αυστρίας και μια τιμητική διάκριση σκηνοθέτη στο 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκυμαντέρ «Docfest» της Χαλκίδας πέρυσι.

Το ντοκυμαντέρ «Μιντέλο- Πίσω από τον ορίζοντα» προβάλλεται στην αίθουσα Μικρόκοσμος (λεωφόρος Συγγρού 106, στάση μετρό Φιξ,τηλ.210 9215.305).

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Η Καλντέρα η επιλογή να εκδράμουν αυτές τις άκρως επικίνδυνες ημέρες, με τη μετάλλαξη Ομικρον να σαρώνει τα πάντα, στην αγαπημένη... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk