Ασύλληπτη η ιδιοποίηση δημόσιας περιουσίας από τους δικτάτορες

O στρατηγός Σανί Αμπάσα κυβέρνησε τη Νιγηρία με στρατιωτική πυγμή, από το 1993 ως το 1998. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας του υπολογίζεται ότι ιδιοποιήθηκε 3 έως 5 δισ. δολάρια. Πρόκειται για σπάνιο ρεκόρ! «Το πέτυχε με δύο τρόπους» εξηγεί η Νγκόζι Οκόνζο-Ιβεάλα, ειδική της Παγκόσμιας Τράπεζας και τέως υπουργός Οικονομικών της Νιγηρίας. «Είτε διογκώνοντας τα δημόσια έργα για να καρπωθεί τη διαφορά είτε υπεξαιρώντας ποσά απευθείας από την κεντρική τράπεζα της χώρας.

Ασύλληπτη η ιδιοποίηση δημόσιας  περιουσίας από τους δικτάτορες | tovima.gr

O στρατηγός Σανί Αμπάσα κυβέρνησε τη Νιγηρία με στρατιωτική πυγμή, από το 1993 ως το 1998. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας του υπολογίζεται ότι ιδιοποιήθηκε 3 έως 5 δισ. δολάρια. Πρόκειται για σπάνιο ρεκόρ! «Το πέτυχε με δύο τρόπους» εξηγεί η Νγκόζι Οκόνζο-Ιβεάλα, ειδική της Παγκόσμιας Τράπεζας και τέως υπουργός Οικονομικών της Νιγηρίας. «Είτε διογκώνοντας τα δημόσια έργα για να καρπωθεί τη διαφορά είτε υπεξαιρώντας ποσά απευθείας από την κεντρική τράπεζα της χώρας.Σε συνεργασία με τον γιο του και τους φίλους του, έστελνε κατόπιν τα χρήματα αυτά μέσω της Κένυας στο Λονδίνο και μετά στην Ελβετία,προκειμένου να μην αφήσει ίχνη». Και προσθέτει: «Ο νυν πρόεδρος της χώρας Ολουσεγκούν Ομπασάνζο έστειλε δικηγόρους για να ερευνήσουν την πορεία των δισεκατομμυρίων.Κατάφεραν να πάρουν πίσω 505 εκατ.δολάρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν,με τον έλεγχο ορισμένων μη κυβερνητικών οργανώσεων,για την ανάπτυξη υποβαθμισμένων περιοχών».

Και αυτή είναι μόνο μία από τις περιπτώσεις κλοπής δημόσιας περιουσίας. Αυτή όπως και άλλες περιπτώσεις (οι οικογένειες Ντιβαλιέ της Αϊτής ή των Μάρκος των Φιλιππινών) βρέθηκαν στο επίκεντρο της συνδιάσκεψης με τίτλο «Κανένα κρησφύγετο για τα κλεμμένα», που πραγματοποιήθηκε 8 και 9 Ιουνίου στο Παρίσι με πρωτοβουλία του ΟΗΕ, της Παγκόσμιας Τράπεζας και της Ελβετίας. Σε αυτή συμμετείχαν τραπεζίτες, δικαστικοί, ρυθμιστικές αρχές και κυβερνητικοί αξιωματούχοι.

Η ανάκτηση των «κλεμμένων» από διεφθαρμένες, αυταρχικές κυβερνήσεις αποτελεί τεράστια πρόκληση. Διότι τα κεφάλαια που έχουν κλαπεί από δικτάτορες και συνενόχους τους ανέρχονται σε 20 ως 40 δισ. δολάρια ετησίως, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Για χώρες μάλιστα όπου το κάθε δολάριο μετράει, η οικονομική αφαίμαξη είναι δολοφονική, αν λάβουμε υπόψη ότι 100 εκατ. δολάρια θα επέτρεπαν να αντιμετωπιστούν ετησίως 600.000 πάσχοντες από ΑΙDS ή να τροφοδοτηθούν με νερό 250.000

νοικοκυριά.

Ωστόσο το «κυνήγι του κλεμμένου χρήματος» είναι δύσκολη υπόθεση: σε 16 χρόνια εντοπίστηκαν μόνο 5 δισ. δολάρια. «Πρέπει να αποδειχθεί η εγκληματική προέλευση των κεφαλαίων» εξηγεί ο Ζαν Πεζμέ, επικεφαλής του τμήματος «Διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών αγορών» της Παγκόσμιας Τράπεζας. «Αυτό προϋποθέτει αφενός ότι οι χώρεςθύματα πρέπει να πάρουν τη σχετική πρωτοβουλία και αφετέρου ότι τα χρηματοπιστωτικά κέντρα είναι συνεργάσιμα. Τίποτε από τα δύο όμως δεν είναι αυτονόητο».

Οι ποινικές διαδικασίες δεν διευκολύνουν πάντοτε, ενώ, ακόμη και όταν υπάρχουν αγαθές προθέσεις, τα εμπόδια είναι ποικίλα. Για τον λόγο αυτόν, η πρωτοβουλία StΑR (Stolen Αssets Recovery), ένας μηχανισμός του ΟΗΕ και της Παγκόσμιας Τράπεζας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, βοήθησε πρόσφατα την Αϊτή σε σχετική υπόθεση. Σκοπός της ποινικής διαδικασίας ήταν να πάρει πίσω από την Ελβετία 7 εκατ. δολάρια, τα οποία εντοπίστηκαν σε λογαριασμούς της οικογένειας Ντιβαλιέ. Ωστόσο, παρά την ελβετική συνδρομή, το ανώτατο ελβετικό δικαστήριο απογοήτευσε την Αϊτή: το αίτημα στερούνταν νομικού ερείσματος! Η κυβέρνηση της Βέρνης υποσχέθηκε να προωθήσει νόμο ώστε να επιτρέπονται στο εξής επιστροφές τέτοιου είδους κεφαλαίων χωρίς να απαιτείται η έκδοση δικαστικής απόφασης.

«Κ αθώς αποτελούμε τμήμα των αιτιών του προβλήματος,οφείλουμε να αποτελέσουμε και τμήμα της λύσης του,ώστε να μην αποτελεί εφεξής η διαφθορά εμπόδιο στην ανάπτυξη» δήλωσε η Μισλίν Καλβί-Ρε, υπουργός Εξωτερικών της Ελβετίας. Η ίδια υπογράμμισε ότι η χώρα της έχει επιστρέψει 1,6 δισ. ελβετικά φράγκα (1,16 δισ. ευρώ) σε χώρες-θύματα.

Η Συνδιάσκεψη του Παρισιού για τα «κλεμμένα κεφάλαια» έφερε στο ίδιο τραπέζι όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες για την επιστροφή αυτών των κεφαλαίων, προκειμένου να αναζητήσουν τις αποτελεσματικότερες πρακτικές. Μία από αυτές είναι η χρηματοδότηση της Βρετανίας για την εκπαίδευση αστυνομικών ειδικευμένων στον εντοπισμό υπόπτων για υπεξαίρεση χρημάτων στο Σίτι του Λονδίνου. Ακόμη ένας στόχος είναι να πιεστούν οι χώρες του G20 που δεν το έχουν πράξει ως τώρα (μεταξύ αυτών η Γερμανία και η Ιαπωνία) να υπογράψουν τη σύμβαση του ΟΗΕ κατά της διαφθοράς (στο πλαίσιο της CCΝUCC).

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk