Ουρλιάζοντας αβοήθητος στη μέση της Ερμού

«Ενας άνθρωπος λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τα 30, που έχει κάνει πανεπιστημιακές σπουδές, χρεώθηκε για μεταπτυχιακά, έστειλε δεκάδες βιογραφικά για όσες θέσεις μαθαίνει πως προκηρύχθηκαν, σε όποιο σημείο της Ελλάδας και αν βρίσκονται, μένει ακόμη με τους γονείς του αφού δεν μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό του, ψωνίζει μόνο στις εκπτώσεις, θεωρεί δεδομένη την αναξιοκρατία, την παντοκρατορία της διαπλοκής και του λαδώματος, έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην πολιτική και στον εαυτό του και ένα απόγευμα ουρλιάζει αβοήθητος στη μέση της Ερμού»: αυτή θα ήταν η υπόθεση της παραλογής τού σήμερα, σύμφωνα με τον 35χρονο σκηνοθέτη, ηθοποιό και συγγραφέα Γιάννη Καλαβριανό.

«Ενας άνθρωπος λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τα 30, που έχει κάνει πανεπιστημιακές σπουδές, χρεώθηκε για μεταπτυχιακά, έστειλε δεκάδες βιογραφικά για όσες θέσεις μαθαίνει πως προκηρύχθηκαν, σε όποιο σημείο της Ελλάδας και αν βρίσκονται, μένει ακόμη με τους γονείς του αφού δεν μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό του, ψωνίζει μόνο στις εκπτώσεις, θεωρεί δεδομένη την αναξιοκρατία, την παντοκρατορία της διαπλοκής και του λαδώματος, έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη στην πολιτική και στον εαυτό του και ένα απόγευμα ουρλιάζει αβοήθητος στη μέση της Ερμού»: αυτή θα ήταν η υπόθεση της παραλογής τού σήμερα, σύμφωνα με τον 35χρονο σκηνοθέτη, ηθοποιό και συγγραφέα Γιάννη Καλαβριανό. Στις 21 και 22 Ιουνίου το Γκαράζ της Πειραιώς 260 (Κτίριο Δ) ανοίγει για να υποδεχτεί την παράσταση «Παραλογές ή μικρές καθημερινές τραγωδίες» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Ιστορίες καθημερινής τρέλας που μπορεί να χάνονται στα βάθη της ελληνικής παράδοσης, έρχονται όμως να στοιχειώσουν και το σήμερα.

Μέσα στο σύμπαν του μακάβριου δεκαπεντασύλλαβου μπλέκονται τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη, ενός ποιητή που είναι «ο κατ΄ εξοχήν υμνητής αυτού του σαστίσματος μπροστά στις οριακές στιγμές του ανθρώπου» όπως σχολιάζει ο σκηνοθέτης. Πέντε γυναίκες που συνθέτουν την ομάδα Sforaris ( Κίκα Γεωργίου, Αννα Ελεφάντη, Χριστίνα Μαξούρη, Αναστασία Μποζοπούλου, Βασιλική Σαραντοπούλου ), αντέχοντας σε καιρούς (και) θεατρικής κρίσης, θα μας μυήσουν σε κόσμους φαινομενικά μακρινούς από τον δικό μας.

Εχοντας σπουδάσει ιατρική προτού κάνει την οριστική στροφή προς το θέατρο, ο Γιάννης Καλαβριανός δεν περίμενε τις «Παραλογές» για να έλθει σε επαφή με αποτρόπαιες εικόνες: «Οι πιο τρομακτικές ιστορίες δεν είναι οι πιο βίαιες, αλλά αυτές όπου η ζωή μπλέκεται με τον θάνατο παλεύοντας για το ποιος θα επικρατήσει. Συνάντησα την πιο τρομακτική εικόνα σε μια εκδοχή του “Γιοφυριού της Αρτας” από τη Σερβία στην οποία η γυναίκα του Πρωτομάστορα ζητεί όταν τη χτίσουν για να στεριώσει το γεφύρι, να αφήσουν το στήθος της απ΄ έξω για να θηλάζει το νεογέννητο παιδί της».

Πόσο ρομαντικό είναι να κάνεις θέατρο σε μια χώρα όπου τα κονδύλια γίνονται ολοένα λιγότερα; «Για την πλειονότητα των καλλιτεχνών της γενιάς μου τα κονδύλια ήταν ανέκαθεν λίγα, αφού δεν υπήρχε ποτέ πραγματικό ενδιαφέρον από το υπουργείο Πολιτισμού και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός ανάδειξης νέων δυνάμεων. Φαίνεται πως από τότε που ο Χατζιδάκις είπε ότι ανακάλυψε τη Νάνα Μούσχουρη ακούγοντάς τη να τραγουδά καθώς περνούσε κάτω από το σπίτι της, κάποιοι το πήραν τοις μετρητοίς ότι η τύχη είναι αρκετή για τους ταλαντούχους νέους. Το σύστημα των επιχορηγήσεων θα πρέπει να ξανασυζητηθεί από τη βάση του.Δεν είναι δυνατόν το πιο δυναμικό κομμάτι των καλλιτεχνών, οι νέοι, να παραμένουν όμηροι των προσωπικών γνωριμιών και του μοιράσματος της πίτας με όρους γειτονιάς. Η πολιτική δεν πρέπει να εφαρμόζεται με συμπεριφορές κουτοπόνηρης Κατίνας. Εμείς δεν έχουμε πάρει ούτε ένα ευρώ από τις επιχορηγήσεις και επί τρία χρόνια πληρώναμε τις παραγωγές μας και καταχρεωνόμασταν. Σας διαβεβαιώνω πως αυτό είναι αβάσταχτο και καθόλου ρομαντικό». ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ
η Πειραιώς 260, Γκαράζ Κτιρίου Δ η Στις 21 και 22 Ιουνίου «Μετά την κρίση… πάλι για πλιάτσικο μας κόβω»

«Το θέατρο είναι μέρος της κοινωνίας, άρα θα επηρεαστεί από τις εξελίξεις» πιστεύει ο Γιάννης Καλαβριανός (φωτογραφία). Θα δούμε περισσότερα εύπεπτα θεάματα, κωμωδίες ή επιθεωρήσεις. Το μιούζικαλ άνθησε στην Αμερική μετά το Κραχ. Φαντάζομαι ότι θα περιοριστούν οι παραστάσεις των μικρών ομάδων στους περίεργους χώρους-μινιατούρες με τα μεγάλα ενοίκια. Ετσι θα γυρίσουν μοιραία στην αρχική τους χρήση και θα ξαναγίνουν όμορφες αποθήκες, πατάρια, πιλοτές και στάβλοι, όπως ήταν ανέκαθεν. Ποιοι θα αντέξουν δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει. Οταν βουλιάζει το καράβι,όσες ασκήσεις ετοιμότητας και αν έχεις κάνει, αν δεν βρεθεί μια σανίδα δίπλα σου… την έχεις βαμμένη. Εχω δει υπέροχους ηθοποιούς να τα παρατάνε επειδή δεν είχαν το οικονομικό στήριγμα. Και άπειρους καραγκιόζηδες που συνεχίζουν με φουσκωμένα βιογραφικά, “δυνατές” συνεργασίες και αμέτρητες ώρες σκηνικής πλήξης. Ποιος μας λέει πως όποιος έχει πράγματα να πειθα βρει και τον χώρο για να το κάνει; Δεν νομίζω η κρίση να μεταμορφώσει ξαφνικά την Ελλάδα στον αξιοκρατικό παράδεισο. Πάλι για πλιάτσικο μας κόβω!».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Η Καλντέρα η επιλογή να εκδράμουν αυτές τις άκρως επικίνδυνες ημέρες, με τη μετάλλαξη Ομικρον να σαρώνει τα πάντα, στην αγαπημένη... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk