ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ

Το φαινόμενο της χιονοστιβάδας

Την περίοδο 2000- 2008 η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας κυμαινόταν κατά μέσο όρο σε 7,3%, ενώ η τεράστια παγκόσμια μόχλευση (επενδύσεις και με δανεικά) οδήγησε τους επενδυτές να αγοράσουν εύκολα «ό,τι κινούνταν», με αποτέλεσμα η χώρα να απολαμβάνει επιτόκια δανεισμού μόλις 0,30% υψηλότερα των αντίστοιχων της Γερμανίας. Καθώς το ονομαστικό ΑΕΠ ήταν υψηλό και τα επιτόκια δανεισμού ήταν καθηλωμένα η διαφορά του επιτοκίου από τον ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ οδηγούσε σε μείωση του λόγου του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ κατά 0,9% ετησίως.

Την περίοδο 2000- 2008 η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας κυμαινόταν κατά μέσο όρο σε 7,3%, ενώ η τεράστια παγκόσμια μόχλευση (επενδύσεις και με δανεικά) οδήγησε τους επενδυτές να αγοράσουν εύκολα «ό,τι κινούνταν», με αποτέλεσμα η χώρα να απολαμβάνει επιτόκια δανεισμού μόλις 0,30% υψηλότερα των αντίστοιχων της Γερμανίας.

Καθώς το ονομαστικό ΑΕΠ ήταν υψηλό και τα επιτόκια δανεισμού ήταν καθηλωμένα η διαφορά του επιτοκίου από τον ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ οδηγούσε σε μείωση του λόγου του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ κατά 0,9% ετησίως. Παρά το γεγονός, ωστόσο, ότι το χρέος της Ελλάδας τα τελευταία 30 χρόνια είχε υπερτριπλασιαστεί σε εκείνες τις καλές ημέρες, η χώρα δεν κατέβαλλε καμία προσπάθεια να περιορίσει τα ελλείμματα ώστε να οχυρωθεί η χώρα από μελλοντικές κακοτοπιές.

Ετσι σήμερα ζει τις κακές ημέρες και καθώς τώρα το ονομαστικό ΑΕΠ κινείται γύρω στο μηδέν και το κόστος δανεισμού εκτοξεύθηκε σε 6%-7%, η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με το φαινόμενο της χιονοστιβάδας. Σύμφωνα με τους ειδικούς της Εurobank στα δημόσια οικονομικά το φαινόμενο αυτό περιγράφει πώς ο λόγος του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ μπορεί να αυξάνεται ακόμη και όταν το πρωτογενές έλλειμμα (δημοσιονομικό έλλειμμα μείον τόκοι) είναι μηδενικό, δηλαδή ακόμη και αν δεν υπάρχει νέος δανεισμός του Δημοσίου. Καθώς το χρέος πρέπει να εξυπηρετείται κάθε χρόνο, πληρώνοντας ένα επιτόκιο στους δανειστές, ο ρυθμός μεταβολής του υφιστάμενου χρέους όταν δεν υπάρχει νέος δανεισμός είναι το ίδιο το επιτόκιο. Κατά συνέπεια, όταν ο ρυθμός μεταβολής του ονομαστικού ΑΕΠ γίνει μικρότερος από το επιτόκιο, ο λόγος δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ μεγαλώνει καθώς ο αριθμητής αυξάνεται ταχύτερα από τον παρονομαστή.

Καθώς το φαινόμενο αυτό γίνεται πιο έντονο σε περιόδους χαμηλής ανάπτυξης/ύφεσης και αποπληθωρισμού, όπως η περίοδος που διανύουμε σήμερα, δεν είναι να απορεί κανείς που η ελληνική οικονομία βρίσκεται στη γωνία. Τα πράγματα λοιπόν δείχνουν πως πέρα από τη μείωση των ελλειμμάτων θα πρέπει να επιδιωχθεί και η δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων, ώστε να ελεγχθεί ο βραχνάς του χρέους, ενώ στρατηγικές τόνωσης της οικονομίας αποτελούν αναγκαία συνθήκη για να αποφύγουμε έναν φαύλο κύκλο μακροχρόνιας οικονομικής κατήφειας που θα καθήλωνε τη χώρα και τις προοπτικές της, διαταράσσοντας ενδεχομένως και την κοινωνική συνοχή.

mantik@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk