Ι. Παναγόπουλος-Σπ. ΠαπασπύροςΣυνδικαλιστές σε απόγνωση

«Το μετέωρο βήμα των συνδικαλιστών » θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του δράματος που εξελίσσεται και θα συνεχίσει να εξελίσσεται τους επόμενους μήνες, με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση και τους αρχισυνδικαλιστές και ενώ στη μέση θα βρίσκονται οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Οι επικεφαλής των δύο μεγαλύτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας, κκ. Ι. Παναγόπουλος και Σπ.Παπασπύρος, της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ αντιστοίχως, αναγνωρίζουν ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται …

«Το μετέωρο βήμα των συνδικαλιστών » θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του δράματος που εξελίσσεται και θα συνεχίσει να εξελίσσεται τους επόμενους μήνες, με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση και τους αρχισυνδικαλιστές και ενώ στη μέση θα βρίσκονται οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Οι επικεφαλής των δύο μεγαλύτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων της χώρας, κκ. Ι. Παναγόπουλος και Σπ.Παπασπύρος, της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ αντιστοίχως, αναγνωρίζουν ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται θέτουν ένα ξεκάθαρο δίλημμα, στο οποίο οι ίδιοι, ως γνωστά στελέχη του ΠαΣοΚ, καλούνται να απαντήσουν: από τη μία πλευρά πρέπει να φροντίσουν να μην κατηγορηθούν για χλιαρές αντιδράσεις απέναντι στην κυβέρνηση και από την άλλη, να αποτρέψουν τη δημιουργία ενός κοινωνικού μετώπου με εκρηκτικά χαρακτηριστικά, το οποίο θα έχει μεν δίκαια αιτήματα, αλλά θα βρει απέναντί του τις πολιτικές κατηγορίες για υπονόμευση της « εθνικής προσπάθειας ».

Μετά την καταιγιστική ανακοίνωση των μέτρων και σχεδίων της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό, τη φορολόγηση και την εισοδηματική πολιτική, αλλά ειδικώς με βάση τους όρους επιτήρησης που τέθηκαν στη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες, οι δύο μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πρωτόγνωρη για αυτές κατάσταση. Μια κυβέρνηση στην οποία πρόσκεινται οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ ανακοινώνει μέτρα με πρόδηλο κοινωνικό κόστος· ταυτόχρονα στις δημοσκοπήσεις κυριαρχεί η εντύπωση ότι τα μέτρα δεν είναι «δίκαια», αλλά συγχρόνως και η πεποίθηση των ερωτώμενων ότι τα ίδια μέτρα είναι «αναγκαία».

Ο παραπάνω συνδυασμός αντικατοπτρίζει το πρόβλημα μπροστά στο οποίο βρίσκονται οι δύο μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας και οι ηγεσίες τους: Καλούνται να υπηρετήσουν τον ρόλο τους ως προστατών των δικαιωμάτων των εργαζομένων, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι όσο μαχητικές και αν είναι αυτή τη φορά οι διεκδικήσεις τους, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο να εξασφαλίσουν κάτι.

Βλέποντας το «κάδρο», οι ηγεσίες και των δύο δύσκολα μπορούν να κρύψουν ότι προβληματίζονται για το μέλλον τους, τη στρατηγική τους, την πολιτική τους νομιμοποίηση και επιρροή, αλλά και για τους διαύλους της επικοινωνίας με το ΠαΣοΚ ως «κυβερνών κόμμα». Οι δίαυλοι αυτοί υπάρχουν, όμως η απευθείας επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό είναι πλέον σπάνια. Ο μεν κ. Ι. Παναγόπουλος επικοινωνεί εσχάτως κατά κύριο λόγο με τον κ. Ν. Αθανασάκη , ο δε κ. Σπ. Παπασπύρος προσφάτως είχε μια επαφή με τον κ. Χ. Παμπούκη στο Μέγαρο Μαξίμου.

«Εγώ να στηρίξω θέλω»…
O κ. Παναγόπουλος δηλώνει ότι η ΓΣΕΕ «αιφνιδιάστηκε ή μάλλοναδειάστηκε από τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό» και επιμένει πως παρ΄ ότι κατέθεσε πρόταση για το φορολογικό νομοσχέδιο αγνοήθηκε. Κατηγορεί την κυβέρνηση ότι τα μέτρα που λαμβάνει δεν συνιστούν απάντηση στις συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, αλλά, κατά τη γνώμη του, κινούνται εκτός πολιτικού πλαισίου που είχε θέσει το ΠαΣοΚ. Με βάση αυτή την εκτίμηση, παρουσιάζει τη γενική απεργία της 24ης Φεβρουαρίου ως ευκαιρία να εμφανιστεί «η αντίδραση ως κοινωνικό ισοδύναμο των μέτρων » και στις αποφάσεις που- όπως επιμένει τις τελευταίες ημέρεςλαμβάνονται κατ΄ ουσίαν από τη συντηρητική πλειονότητα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Ο κ. Παναγόπουλος αφήνει με τα λεγόμενά του να διαφανεί ότι αυτό το πνεύμα θα κυριαρχήσει στη φρασεολογία του το επόμενο διάστημα. Παραδέχεται όμως την ίδια στιγμή ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ότι η στάση που θα τηρήσει τώρα ως επικεφαλής της Συνομοσπονδίας θα «μετρηθεί» στο συνέδριο της 18ης Μαρτίου, όπου και θα γίνουν οι εκλογές για την ανάδειξη νέου προεδρείου. «Το θέμα είναι πώς τα μαζεύεις όλα αυτά και πώς διαμορφώνεις πολιτική στάση» υπογραμμίζει ο κ. Παναγόπουλος.

Εν όψει αυτών ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απαντήσεις που δίνει όταν ερωτάται για το αν τον ενοχλεί το γεγονός ότι από προνομιακός συνομιλητής του κ. Παπανδρέου κατά την προεκλογική περίοδο και όλα τα προηγούμενα χρόνια, σήμερα έχει χάσει την πρόσβασή του προς τον Πρωθυπουργό. «Ο κόσμος ψήφισε τον Παπανδρέου να κυβερνήσει, όχι εμένα» λέει ενδεικτικά και προσθέτει πως όντως ενοχλείται από το γεγονός ότι πολλούς από τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης τους πληροφορείται πλέον από τα ΜΜΕ. «Με ενοχλεί ο διάλογος να γίνεται με διαρροές» τονίζει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και επιστρατεύει ένα επιχείρημα με αφοπλιστική διατύπωση. «Το credit του Παπανδρέου ήταν ότι συνομιλούσε. Αν τώρα το σταματήσει αυτό, θα είναι σαν να ρίχνουμε νερό στον μύλο του ΚΚΕ» λέει και συμπληρώνει: «Εγώ ποτέ δεν έχω κρύψει την πολιτική μου ταυτότητα, να στηρίξω θέλω…». Υπονοείται και αιωρείται ένα μεγάλο «αλλά».

«Είμαστε στο σκοτάδι»
Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Παπασπύρος εμφανίζεται προβληματισμένος για τις ισορροπίες που πρέπει να τηρηθούν σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο. «Η κατάσταση είναι δύσκολη για όλους, για την οικονομία, για την κυβέρνηση, για τους εργαζομένους, για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Απαιτείται συνεχής ανάλυση και εκτίμηση από όλους» λέει.

Η ανάλυση αυτή, συνοδευόμενη και με συζητήσεις άλλου ύφους και περιεχομένου, γίνεται σε σταθερή βάση από τον κ. Παπασπύρο όχι μόνο σε συνδικαλιστικά γραφεία, αλλά και στην «Παλαιά Αγορά», το γνωστό μπαρ-εστιατόριο της Φιλοθέης που είναι στέκι δικό του και μιας ευρείας παρέας. Πάντως, κάθε Πέμπτη, αλλά και πολλές άλλες ημέρες της εβδομάδας, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ συνευρίσκεται με τον κ. Κ. Σκανδαλίδη και κάποιους δημοσιογράφους στο κατάστημα του κοινού τους φίλου κ. Αχ. Κυριακόπουλου , αγνοώντας τα σχόλια όσων μιλούν για «celebrity συνδικαλισμό» και «σοσιαλισμό των βορείων προαστίων».

Σε μία από αυτές τις συναθροίσεις θρυλείται ότι είχε ληφθεί και η τελική απόφαση για την εκ μέρους του κ. Σκανδαλίδη διεκδίκηση της προεδρίας του ΠαΣοΚ το φθινόπωρο του 2007.

Εχοντας ήδη προκηρύξει μία απεργία στο Δημόσιο την προηγούμενη Τετάρτη και εν όψει της συμμετοχής της ΑΔΕΔΥ στη γενική απεργία της 24ης του μήνα, ο κ. Παπασπύρος αναγνωρίζει τη δυσκολία της κατάστασης και λέει, μεταξύ άλλων: «Αν τα πράγματα ήταν ήρεμα και ωραία κι ερχόταν μια κυβέρνηση και ανακοίνωνε αυτά τα μέτρα, τότε και η στάση η δική μας θα ήταν πολύ διαφορετική», υπονοώντας ότι η ΑΔΕΔΥ δεν έχει εξαντλήσει τα περιθώρια της μαχητικότητάς της, και προσθέτει: «Τώρα, με μια τόσο δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση, τι να πω;».

Μετά τις ανακοινώσεις των μέτρων ο κ. Παπασπύρος θεωρεί ότι υπάρχει μια τετράμηνη περίοδος κατά την οποία θα κριθούν πολλά. «Ως τώρα ήμαστε στο σκοτάδι. Αλλά, αν μου έλεγε ο Παπακωνσταντίνου ότι από 1ης Ιανουαρίου 2013 και εφόσον έχουν επιτευχθεί οι στόχοιδιαπραγματευόμαστε με νέους όρους και όχι με αυτούς που βάζει τώρα, θα το εκτιμούσαμε όλοι» λέει ο κ. Παπασπύρος.

Σε ό,τι αφορά το θέμα της απόστασής του (πλέον) από τον κ. Παπανδρέου, τον οποίο ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ επίσης στήριξε στην εσωκομματική σύγκρουση, απαντά: «Δεν θεωρώ ότι όφειλε ο Παπανδρέου να μιλάει μαζί μου με άλλους όρους,άλλωστε τώρα είναι πλέον Πρωθυπουργός, όχι αρχηγός της αντιπολίτευσης». Πάντως ο κ. Παπασπύρος προ ημερών διέβη την (πλαϊνή) πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου. Δεν συναντήθηκε όμως με τον Πρωθυπουργό, αλλά με τον υπουργό Επικρατείας κ. Παμπούκη, με τον οποίο περιορίζεται να πει ότι είχαν «μια ανταλλαγή απόψεων για το κοινωνικό σκηνικό που διαμορφώνεται».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk