ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Τι περιμένει η αγορά από το ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης

Μουδιασμένα υποδέχτηκε μάλλον η αγορά την ευρωπαϊκή στήριξη της ελληνικής οικονομίας, με τη νευρικότητα στις μετοχές και στα ομόλογα να συνεχίζεται, καθώς παρά την πολιτική στήριξη των Βρυξελλών πολλά ερωτήματα παραμένουν ακόμη αναπάντητα. Καθώς δεν έχει γίνει σαφές αν οι εταίροι μας θα διαθέσουν ένα προκαθορισμένο ποσό χρηματοδότησης ή αν θα δώσουν μια λύση στήριξης σε περίπτωση κατά την οποία η Ελλάδα δεν μπορέσει να αντλήσει επαρκή χρηματοδότηση, οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί.

Μουδιασμένα υποδέχτηκε μάλλον η αγορά την ευρωπαϊκή στήριξη της ελληνικής οικονομίας, με τη νευρικότητα στις μετοχές και στα ομόλογα να συνεχίζεται, καθώς παρά την πολιτική στήριξη των Βρυξελλών πολλά ερωτήματα παραμένουν ακόμη αναπάντητα.

Καθώς δεν έχει γίνει σαφές αν οι εταίροι μας θα διαθέσουν ένα προκαθορισμένο ποσό χρηματοδότησης ή αν θα δώσουν μια λύση στήριξης σε περίπτωση κατά την οποία η Ελλάδα δεν μπορέσει να αντλήσει επαρκή χρηματοδότηση, οι επενδυτές παραμένουν επιφυλακτικοί.

Επίσης, ο ακριβής ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δεν είναι ακόμη σαφής, αν και πιθανότατα, υποστηρίζουν ορισμένοι, θα κινηθεί προς την υιοθέτηση μιας πιο «μαλακής» στάσης σε ό,τι αφορά τα ομόλογα που δέχεται ως εγγυήσεις, ενώ συνολικά θεωρείται αρνητική εξέλιξη το γεγονός ότι το συνολικό ευρωπαϊκό σχέδιο αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα.

Αν και η αντίδραση των θεσμικών χαρτοφυλακίων ήταν μάλλον συγκρατημένη, τα νέα χαρακτηρίστηκαν από κάποιους «συνολικά, όχι και τόσο άσχημα», ενώ άλλη ανέφεραν ότι η χώρα πήρε «απλώς μία ανάσα». Για ορισμένους, αν τελικά το πακέτο στήριξης είναι ικανοποιητικό, θα μπορούσε να βοηθήσει προς την κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης των πιέσεων, ενώ αν δεν πείσει με το μέγεθος ή το χρονοδιάγραμμά του, ή αν η ελληνική κυβέρνηση δείξει ότι δεν είναι ικανή να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που τίθενται, τότε οι πιέσεις ίσως επιμείνουν. Χιονοστιβάδα
Χωρίς ουσιαστικό σχέδιο οικονομικής στήριξης της ελληνικής οικονομίας, υποστήριζαν πάντως ορισμένοι, δεν αποκλείεται οι πιέσεις στους ελληνικούς τίτλους να πάρουν τη μορφή χιονοστιβάδας.

Η πιθανολογούμενη πάντως (για κάποιους σχεδόν βέβαιη) και οικονομική στήριξη των εταίρων- κυρίως των Γερμανών και των Γάλλων (για ορισμένους περισσότερο των Γερμανών) -, να αγοράσουν δηλαδή ελληνικά ομόλογα σε περίπτωση κατά την οποία περιορισθεί η δυνατότητα δανεισμού της Ελλάδας από τις αγορές, θέτει πάντως νέα δεδομένα στην προσπάθεια της χώρας μας να βγει από τη στενωπό.

Μπορεί το «καπέλο» των ελληνικών ομολόγων έναντι των γερμανικών να περιορίστηκε όταν έγιναν γνωστές οι προθέσεις των εταίρων, παρέμεινε ωστόσο σε υψηλά επίπεδα, από τα οποία για το σύνολο σχεδόν των θεσμικών επενδυτών δύσκολα θα επανέλθει στα προ της κρίσης επίπεδα αν πρώτα δεν επιτευχθεί ο έλεγχος των δημοσίων οικονομικών και εισέλθει η χώρα σε νέα αναπτυξιακή τροχιά.

Η διαφαινόμενη πάντως και οικονομική στήριξη ορισμένων ισχυρών εταίρων μας ίσως οδηγήσει, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι διαχειριστές, πέρα από τον περιορισμό της οικονομικής μας ανεξαρτησίας και σε νέα δεδομένα, τόσο στα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και στις εγχώριες επιχειρηματικές ισορροπίες.

Νευρικότητα
Καθώς οι οικονομίες διεθνώς προσπαθούν να εξέλθουν από τη μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση, το «ελληνικό πρόβλημα» προκάλεσε πάντως συνολικά νευρικότητα στους επενδυτές, με αποτέλεσμα ένα μεγαλύτερο ασφάλιστρο «πολιτικού» κινδύνου να τιμολογείται πλέον από τις αγορές. Στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται στη μετά την κρίση εποχή, η πολιτική, υποστηρίζουν κορυφαίοι οικονομολόγοι, θα διαδραματίζει πλέον μεγαλύτερο ρόλο σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν στις αγορές.

Η ελληνική κρίση αποκάλυψε τις αδυναμίες της ευρωζώνης, η οποία εξάλλου φέρει την κληρονομιά της συμβατικής οικονομικής σκέψης στην προ κρίσης εποχή, αλλά παράλληλα έδειξε ότι οι μεγάλες οικονομίες της ζώνης του ευρώ δεν ήταν διατεθειμένες να επιτρέψουν στις περιφερειακές χώρες-μέλη να απειλήσουν το οικοδόμημα του κοινού νομίσματος, το οποίο πάντως συνεχίζει να βρίσκεται υπό πίεση.

Οπως εξάλλου αναφερόταν, το τελευταίο που χρειαζόταν η Ευρώπη είναι ένα ελληνικό έμφραγμα που θα απειλούσε να βυθίσει σε γενικευμένη κρίση τη Γηραιά Ηπειρο. Ο οικονομικός αντίκτυπος επίσης για το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα από μια ελληνική κατάρρευση δεν θα ήταν αμελητέος, καθώς οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν ένα συνολικό άνοιγμα σε ελληνικά κρατικά και εταιρικά ομόλογα που ξεπερνά σήμερα τα 300 δισ. ευρώ, με τις γαλλικές, τις ελβετικές και τις γερμανικές να εμφανίζουν τη μεγαλύτερη έκθεση εν αντιθέσει προς τις μεγάλες ελληνικές τράπεζες, η συνολική έκθεση των οποίων υπολογίζεται γύρω στα 30 δισ. ευρώ.

Κορυφαίοι οικονομολόγοι υποστηρίζουν, ότι ενώ πριν από την κρίση οι αποκαλούμενες και «δυνάμεις της αγοράς» έδειχναν να κυριαρχούν, περιορίζοντας ως έναν βαθμό τις δυνατότητες αντίδρασης των κυβερνήσεων, σήμερα η κρίση δείχνει να επαναφέρει τον όρο της «πολιτικής οικονομίας» στο προσκήνιο.

Πριν από την κρίση, οι κεντρικοί τραπεζίτες έδιναν έμφαση στη σταθερότητα των τιμών, τα επιτόκια ανέβαιναν ή υποχωρούσαν ανάλογα με το πώς κινούνταν αντίστοιχα ο πληθωρισμός, ενώ η αγωνία των υπουργών Οικονομικών ήταν το πώς θα δανειστούν τα λιγότερα ώστε να παραμείνουν χαμηλά τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, επιτρέποντας έτσι την έκρηξη του ιδιωτικού τομέα.

Αυτοί ήταν οι απλοί κανόνες, που αγαπήθηκαν από τους επενδυτές καθώς «γνώριζαν» τι περίπου θα ακολουθήσει. Τώρα οι «κανόνες του παιχνιδιού» δείχνουν σταδιακά να διαφοροποιούνται, καθώς η πολιτική αποκτά όλο και μεγαλύτερη αξία. Ετσι, οι επενδυτές δεν φαίνονται πλέον ικανοί να προβούν σε ικανοποιητικές προβλέψεις.

Πολιτική
Η επιστροφή της πολιτικής στα δρώμενα των αγορών φαίνεται για ορισμένους αναλυτές και στην περίπτωση της Ελλάδας. Η χώρα μας στερούνταν εξάλλου τα βασικά όπλα που έχουν τα μικρά κράτη ιστορικά ώστε να πολεμήσουν μία κρίση χρέους. Εκχωρώντας τη νομισματική της πολιτική στην ΕΚΤ, δεν έχει σχεδόν κανέναν έλεγχο της συναλλαγματικής ισοτιμίας, των επιτοκίων ή της προσφοράς χρήματος. Από πολλές απόψεις, η δυναμική του χρέους της μοιάζει περισσότερο με τις δυνατότητες που έχουν οι ομοσπονδιακές Πολιτείες των ΗΠΑ παρά με αυτές ενός κυρίαρχου κράτους Η Καλιφόρνια π.χ. έχει επίσης τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα αλλά οι επενδυτές δεν την αντιμετώπισαν τόσο βίαια όσο την Ελλάδα, καθώς μπορεί να είναι μέλος της ευρωζώνης αλλά η ευρωζώνη δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να έχει κοινή νομισματική πολιτική με τους εταίρους της, όχι όμως και κοινή δημοσιονομική πολιτική. Στην περίπτωση της Ελλάδας όμως, οι επενδυτές δεν ήταν και τόσο σίγουροι. Μπορεί η ρήση «όλοι για έναν και ένας για όλους» να θεωρείται ότι μπορεί να λειτουργήσει στις ΗΠΑ, στην ευρωζώνη όμως δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί. Κάτι τέτοιο επιχειρείται ουσιαστικά για πρώτη φορά σήμερα, εξαιτίας του «ελληνικού προβλήματος».

Πάντως μια βραχυπρόθεσμη επίλυση των προβλημάτων της Ελλάδας ίσως να μην μπορεί να καλύψει τις αδυναμίες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Καθώς δε, τα τελευταία 60 χρόνια ευρωπαϊκής ιστορίας συντείνουν στην άποψη ότι η πολιτική ενοποίηση είναι μάλλον ακόμη πολύ μακριά, ο κίνδυνος των μελλοντικών οικονομικών κρίσεων στη ζώνη του ευρώ δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς πως έχουν εκλείψει…

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
  • Πάσχα στο χωριό; Κατά την τακτική ενημέρωση για την πανδημία, η κυρία Κοτανίδου εξέφρασε την ελπίδα ότι φέτος το Πάσχα ίσως να... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
  • Ταπεινά τσιπς αντί για χαβιάρι… Οι προμήθειες στη βίλα καταστράφηκαν από τις διακοπές ρεύματος και η snob, κακομαθημένη οικοδέσποινα αναγκάστηκε, για να χορτάσει την...
Helios Kiosk