Εκθεση για ορκισμένους Μιρο-λάτρες

«Από το σύγχρονο οπτικό πανόραμαμού αρέσουν τα εργοστάσια, τα νυχτερινά φώτα, ο κόσμος όπως φαίνεται από το αεροπλάνο. Μια από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου την οφείλω σε μια νυχτερινή πτήση πάνω από την Ουάσιγκτον. Μια πόλη, αν τη δεις τη νύχτα από αεροπλάνο, είναι θαύμα. Και έπειτα, από το αεροπλάνο φαίνονται τα πάντα. Κάποιος μικρόσωμος άνθρωπος, ακόμη και ένα πολύ μικρό σκυλάκι, φαίνονται. Και αυτό αποκτά τεράστια σημασία, όπως ένα δυο φωτάκια απ΄ τα αγροτόσπιτα στο απόλυτο σκοτάδι κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής πτήσης πάνω απ΄ τον κάμπο».

«Από το σύγχρονο οπτικό πανόραμαμού αρέσουν τα εργοστάσια, τα νυχτερινά φώτα, ο κόσμος όπως φαίνεται από το αεροπλάνο. Μια από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου την οφείλω σε μια νυχτερινή πτήση πάνω από την Ουάσιγκτον. Μια πόλη, αν τη δεις τη νύχτα από αεροπλάνο, είναι θαύμα. Και έπειτα, από το αεροπλάνο φαίνονται τα πάντα. Κάποιος μικρόσωμος άνθρωπος, ακόμη και ένα πολύ μικρό σκυλάκι, φαίνονται. Και αυτό αποκτά τεράστια σημασία, όπως ένα δυο φωτάκια απ΄ τα αγροτόσπιτα στο απόλυτο σκοτάδι κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής πτήσης πάνω απ΄ τον κάμπο». Κάπως έτσι είναι και τα έργα του Χουάν (Ζοάν στα καταλανικά) Μιρό (1893-1983)· σαν πόλη που την κοιτάς από ψηλά, απ΄ το αεροπλάνο. Ο σπουδαίος καταλανός καλλιτέχνης έχει την τιμητική του αυτές τις ημέρες στη χώρα μας, καθώς, μετά τη γνωριμία της με το κοινό της Θεσσαλονίκης, η έκθεση «Ο Μιρό της Μαγιόρκα» έρχεται ενισχυμένη, κάνοντας χρωματική και σχεδιαστική εισβολή σε τέσσερα διαφορετικά σημεία της Αθήνας. Στο Ινστιτούτο Θερβάντες, στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, αλλά και στο Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος.

Το Θερβάντες θα φιλοξενήσει ένα μεγάλο σύνολο χαρακτικών, λιθογραφιών, μακετών και σχεδίων του. Στον χώρο «Θέατρον» του Ελληνικού Κόσμου θα περιηγηθούμε σε σημαντικά δείγματα της δημιουργικής περιόδου του, στο εργαστήρι της Μαγιόρκα: λάδια και μεγάλος αριθμός έργων της ώριμης περιόδου του, που αποδεικνύουν τη ζωντανή και πολύτιμη παρακαταθήκη του στη σύγχρονη ζωή. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται λάδια της περιόδου 1976- 1981, πρωτότυπα χαρακτικά από τις σειρές «Τα σκυλιά» και «Ανθρωποι της θάλασσας». Φωτογραφίες από το εργαστήρι του φιλοξενούνται στον χώρο του Αεροδρομίου, ενώ στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης οι μικροί… Μιρο-λάτρες θα έχουν την ευκαιρία να πειραματιστούν μέσα από μια σειρά εκθέσεων και εργαστηρίων.

«Είμαι- έλεγε ο Μιρό φύση τραγική και ολιγόλογη. Στα νιάτα μου γνώρισα περιόδους βαθιάς θλίψης. Τα πάντα με δυσαρεστούν:η ζωή μού φαίνεται παράλογη. Δεν είναι η λογική που μου τη δείχνει έτσι. Ετσι το αισθάνομαι, είμαι απαισιόδοξος. Πάντα νομίζω ότι όλα θα έχουν πολύ άσχημο τέλος». Ετσι αυτοπροσδιοριζόταν ο καλλιτέχνης, ο οποίος κληροδότησε στην παγκόσμια τέχνη μερικά από τα πιο φωτεινά και παιχνιδίζοντα έργα. «Αν υπάρχει κάποιος πνευματώδης αστεϊσμός στη ζωγραφική μουπιθανώς προέρχεται από την ανάγκη που νιώθω να ξεφύγω από την τραγική πλευρά της

Επάνω, ο Μιρό (όρθιος, αριστερά, με το κουμπούρι) με τον φίλο του αρχιτέκτονα Τζουζέπ Λουίς Σερτ και άλλους καλλιτέχνες αστειεύονται σε ένα μπαλ μασκέ, το 1944. Δεξιά, ο καταλανός καλλιτέχνης αρκετά χρόνια αργότερα… και χωρίς κουμπούρι

ιδιοσυγκρασίας μου», εξηγούσε ο ίδιος. Το αγαπημένο του μότο ήταν μια φράση του Κομφούκιου: «Ολοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι. Μόνο η συμπεριφορά τούς διαφοροποιεί». Οσο ψυχεδελικά ήταν τα σχέδιά του τόσο διαυγές ήταν το πνεύμα του όταν τα δημιουργούσε: «Κατά τη γνώμη μου, είναι βασικό να μην προκαλεί κανείς την ένταση με χημικά μέσα όπως το ποτό ή τα ναρκωτικά».

Ο Νταλί συνήθιζε να κάνει περιπαικτικά λογοπαίγνια με το όνομά του και να τον αποκαλεί «χωριάτη», αν και δεν είχε αμφισβητήσει ποτέ το ταλέντο του. Ο Μιρό απαντούσε: «Προτιμώ ένα πιάτο στο οποίο τρώει τη σούπα του ένας αγρότης, παρά τα γελοιωδώς υπερστολισμένα πιάτα των πλουσίων». Και όταν ο Μιρό πέθανε, ο Νταλί παρατήρησε: «Η χρονολογία γέννησής του (1893) είναι μια ανακατάταξη εκείνης του θανάτου του (1983). Μπορεί να μισούσε τους αριθμούς, αλλά εκείνοι τον εκδικήθηκαν τελικά».

Πού και πότε
Ινστιτούτο Θερβάντες, Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα, τηλ. 210 3634.117 19/2- 30/5 Ελληνικός κόσμος, Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ.

212 2540.000

22/2- 30/5 Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, Κόδρου 9, Πλάκα, τηλ. 210 3312.621.

26/2- 23/7 ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ
1893.Γεννιέται στη Βαρκελώνη από πατέρα χρυσοχόο και μητέρα κόρη επιπλοποιού. 1908.Ζωγραφίζει ένα τοπίο. Είναι η πρώτη ελαιογραφία του που διασώζεται.

1910.Κάνει αμισθώς πρακτική άσκηση ως λογιστής σε κατάστημα ειδών καθαρισμού στη Βαρκελώνη.

1911.Παθαίνει νευρικό κλονισμό, επειδή δυσφορεί με τη δουλειά του, και μετά παρουσιάζει τυφοειδή πυρετό. Στις 20 Ιουλίου εκθέτει για πρώτη φορά έναν πίνακα στην 6η Διεθνή Εκθεση Τεχνών στη Βαρκελώνη και ξαναβρίσκει την υγεία του.

1912.Σπουδάζει στη Σχολή Τέχνης του Francesc de Cali στη Βαρκελώνη, όπου μαθαίνει να σχεδιάζει αφού ψηλαφεί το μοντέλο με κλειστά τα μάτια. 1927.Εκφράζει την επιθυμία να «δολοφονήσει την τέχνη».

1951.Σε συνέντευξή του δηλώνει ότι θέλει να κάνει την τέχνη του προσιτή στο κοινό και ταυτίζεται με την ανώνυμη και λαϊκή καλλιτεχνική έκφραση.

1962.Γίνεται αναδρομική έκθεσή του στο Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης των Παρισίων.«Απεχθάνομαι να λένε ότι είμαι ο σημαντικότερος εν ζωή καλλιτέχνης. Οταν δηλαδή πεθάνω, τι θα έχουν να πουν;»σχολιάζει.

1971.Δωρίζει στη Βαρκελώνη την κεραμική τοιχογραφία του για το αεροδρόμιο. Τον Ιούλιο δουλεύει τη μακέτα του τάπητα για το Κέντρο Παγκοσμίου Εμπορίου της Νέας Υόρκης.

1976.Φιλοτεχνεί το ψηφιδωτό οδόστρωμα για τη Ράμπλα της Βαρκελώνης.

1983.Πεθαίνει στο σπίτι του στην Πάλμα.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk