Βρυξέλλες – Αθήνα

Εχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το τελευταίο διάστημα όλη η Ευρώπη ασχολείται μαζί μας, μας πιέζει, μας «βάζει τα δυο ποδάρια σε ένα (δημοσιονομικό) παπούτσι». Η εντύπωση αυτή είναι και σωστή και λανθασμένη. Σωστή, γιατί έχουμε τεράστιο πρόβλημα και μας απειλεί η πτώχευση. Λανθασμένη, γιατί το πρόβλημα των ελλειμμάτων αφορά και άλλες χώρες, που και αυτές «τα ακούνε» από τις Βρυξέλλες, μόνο που γι΄ αυτές η απειλή ελέγχου και επιτήρησης είναι υπαρκτή αλλά όχι τόσο άμεση όσο για μας.

Βρυξέλλες – Αθήνα | tovima.gr

Εχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι το τελευταίο διάστημα όλη η Ευρώπη ασχολείται μαζί μας, μας πιέζει, μας «βάζει τα δυο ποδάρια σε ένα (δημοσιονομικό) παπούτσι». Η εντύπωση αυτή είναι και σωστή και λανθασμένη.

Σωστή, γιατί έχουμε τεράστιο πρόβλημα και μας απειλεί η πτώχευση. Λανθασμένη, γιατί το πρόβλημα των ελλειμμάτων αφορά και άλλες χώρες, που και αυτές «τα ακούνε» από τις Βρυξέλλες, μόνο που γι΄ αυτές η απειλή ελέγχου και επιτήρησης είναι υπαρκτή αλλά όχι τόσο άμεση όσο για μας. Είναι επίσης αλήθεια ότι ναι μεν όλοι παίζουν με τις στατιστικές, αλλά με κάποιο μέτρο που ήταν ως τώρα άγνωστο εδώ.

Οι παρατηρήσεις αυτές έχουν τη σημασία τους: πρέπει αναμφίβολα η νέα κυβέρνηση να μην αυτοσχεδιάζει στα οικονομικά (και όχι μόνο σε αυτά φυσικά), πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για τον σταδιακό περιορισμό των ελλειμμάτων αλλά και για την ανάπτυξη: μας λένε ότι υπάρχουν λύσεις αλλά και δυνατότητα κοινωνικής δικαιοσύνης. Ας πιστέψουμε για την ώρα (καχύποπτα φυσικά) αυτούς που τα λένε όλα τούτα (την κυβέρνηση δηλαδή) όπως τόσοι Αμερικανοί πιστεύουν στον Ομπάμα και πολλοί Ευρωπαίοι στον θρυλικό Κέινς.

Αυτούς που δεν πρέπει να πιστέψουμε, αντίθετα, θα έπρεπε να τους κράξουμε, είναι τους αιφνίδιους πονόψυχους της Δεξιάς που οδύρονται για τα θύματά τους: τους χιλιάδες αφελείς οπαδούς τους που πίστεψαν ότι με τα περίφημα αλλά παράνομα σταζ θα τρύπωναν για τα καλά στο Δημόσιο. Παρακάμπτοντας όλους τους άλλους που δεν είχαν νεοδημοκράτη «μπάρμπα».

Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές συσκέψεις στο Λουξεμβούργο δεν είχαν πάντως σαν μοναδικό θέμα τα χάλια μας, αναλύθηκαν με ανάλογη αυστηρότητα και τα χάλια των άλλων. Οσοι αμφιβάλλουν ας ρίξουν μια ματιά, π.χ, στον γαλλικό Τύπο που εξιστόρησε τα όσα άκουσε η υπουργός Οικονομικών του Νικολά Σαρκοζί, η κυρία Κριστίν Λαγκάρντ, καθώς και την απειλή κυρώσεων σε βάρος της Γαλλίας και άλλων για τα ελλείμματά τους: το γαλλικό φθάνει στο 8,2% του ΑΕΠ, το ισπανικό στο 10%, το ιρλανδικό στο 12%…

Οι κυρώσεις αυτές μόνο για λόγους πολιτικούς μπορεί να καθυστερήσουν, σημειώνεται όμως ότι στόχος είναι η επιστροφή στην πειθαρχία του Μάαστριχτ (3%) που αν δεν προκύψει, μπορεί, όπως ισχυρίζονται, η ευρωπαϊκή οικονομία να οδηγηθεί σε νέα, χειρότερη κρίση.

Συνεπώς μπορεί να είμαστε οι «τελευταίοι της τάξης» αλλά όχι και οι μόνοι κακοί ευρωπαίοι μαθητές. Με τη διαφορά ότι δεν έχουμε τα ατού των «συμμαθητών» μας.

Το υπενθύμισε ο κ. Παπανδρέου με αναφορά στις ιδεολογικές διαφορές μας με τις Βρυξέλλες.

Σωστό, υπάρχουν και δεν παρακάμπτονται! Απλώς πρέπει ρεαλιστικά να συνυπολογίζονται.

somerit@otenet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk