EΞΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Προτεραιότητες και «καρκινώματα»…

«Τη στήριξη της φυσικής αγωγής και την ένταξή της στο πρόγραμμα των νηπιαγωγείων, τη σύνδεση του σωματειακού αθλητισμού με το σχολείο και τους δημοτικούς αθλητικούς οργανισμούς, την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού με την προώθηση της διά βίου άθλησης, το άνοιγμα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων στους πολίτες σε συνεργασία με το υπουργείο Περιβάλλοντος» έθεσε ως προτεραιότητες στον Αθλητισμό ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος μιλώντας στη Βουλή, στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης του ΠαΣοΚ.

«Τη στήριξη της φυσικής αγωγής και την ένταξή της στο πρόγραμμα των νηπιαγωγείων, τη σύνδεση του σωματειακού αθλητισμού με το σχολείο και τους δημοτικούς αθλητικούς οργανισμούς, την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού με την προώθηση της διά βίου άθλησης, το άνοιγμα των ολυμπιακών εγκαταστάσεων στους πολίτες σε συνεργασία με το υπουργείο Περιβάλλοντος» έθεσε ως προτεραιότητες στον Αθλητισμό ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος μιλώντας στη Βουλή, στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της νέας κυβέρνησης του ΠαΣοΚ.

Μόνον ίσως αυτοί που μετράνε την ανάπτυξη του αθλητισμού με τη συγκομιδή μεταλλίων- ακόμη και βουτηγμένων στην ντόπα- μπορούν να διαφωνήσουν με τις προτεραιότητες που έθεσε ο στενός συνεργάτης του νέου πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου . Το πρόβλημα είναι πώς θα υλοποιηθούν οι εξαγγελίες αυτές. Με ποια κονδύλια, ποιο θεσμικό πλαίσιο, ποιες υποδομές, ποιο ανθρώπινο δυναμικό. Και εκεί βρίσκεται ο δύσκολος γρίφος που καλείται να λύσει ο κ. Γερουλάνος και το επιτελείο του. Γιατί αλλιώς οι (ορθές) εξαγγελίες θα καταγραφούν στην Ιστορία ως έκθεση ιδεών και η Ελλάδα θα παραμείνει στην ευρωπαϊκή λίστα ως η χώρα με τον μικρότερο αριθμό αθλουμένων.

Ωστόσο, αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος Αθλητισμός. Διότι είναι τουλάχιστον μονοσήμαντη η αναφορά στις προαναφερθείσες μορφές αθλητικής έκφρασης, καθόσον- θέλουμε δεν θέλουμε- υπάρχει στα κοινωνικά δρώμενα, και μάλιστα με τεράστια λαϊκή απήχηση, και ο επαγγελματικός (πρωτ)αθλητισμός. Τομέας που ανεξάρτητα από το ποιο υπουργείο (π.χ. Εμπορίου, Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας ή όπως αλλιώς βαφτίζεται κάθε φορά) εποπτεύεται πολιτικά, δεν μπορεί να είναι έξω από τις (αθλητικές) προτεραιότητες της εκάστοτε κυβέρνησης. Αλλωστε θεσμικά η πολιτεία έχει δικαιοδοσία και υποχρέωση να ασχολείται με «ευ αγωνίζεσθαι» σε όλα τα επίπεδα δραστηριότητας των αθλητικών ΑΕ, παρεμβαίνοντας στη ρύθμιση και κυρίως στον έλεγχο εφαρμογής των (επιχειρηματικών- εμπορικών) κανόνων του παιχνιδιού.

Θεμιτά λοιπόν τα περί «μαζικού αθλητισμού», καλοδεχούμενη και η «διά βίου άθληση», αλλά εθελοτυφλεί όποιος αποφεύγει ή (ακόμη χειρότερα) απαξιεί να ασχοληθεί με τον επαγγελματικό και σωματειακό αθλητισμό- με όλες (και παρ΄ όλες) τις στρεβλώσεις, παρενέργειες κ.λπ. που τον διέπουν. Διότι απλούστατα υφίσταται ως κοινωνική έκφραση και μάλιστα- καλώς ή κακώς- είναι έντονη στην καθημερινή ζωή εκατομμυρίων ελλήνων πολιτών.

Στην ίδια ομιλία του στη Βουλή ο κ. Γερουλάνος χαρακτήρισε τη γηπεδική βία και το ντόπινγκ «καρκίνωμα που πρέπει να ξεριζωθεί από τον κοινωνικό μας ιστό». Ορθόν και αυτό. Και «πριν αλέκτορα φωνήσαι…» ήρθαν οι χουλιγκανικές συγκρούσεις μεταξύ πράσινων και ερυθρόλευκων οπαδών στο Παγκράτι για να καταδείξουν το επείγον του θέματος και επιπλέον ότι δεν αρκεί να ξορκίζεις το κακό αλλά απαιτείται συνεπής πολιτική πρόληψης και καταστολής εφαρμόζοντας τους νόμους προς πάσα κατεύθυνση. Σύμφωνα μάλιστα με τον τελευταίο νόμο που ψηφίστηκε επί υφυπουργίας του κ. Γιάννη Ιωαννίδη (ο οποίος πάντως έσπευσε να καταργήσει το «ιδιώνυμο» για πράξεις βίας στους αθλητικούς χώρους που είχε θεσπιστεί το 2006), οι ομάδες πρέπει να προχωρήσουν στη δημιουργία λεσχών οπαδών υπό την ευθύνη τους ώστε να απενεργοποιηθούν οι αμαρτωλοί σύνδεσμοι οπαδών. Μέχρι στιγμής όμως ούτε αυτό έχει υλοποιηθεί.

Θα μου πείτε, άμα βαφτιστούν οι σύνδεσμοι λέσχες καθαρίσαμε από τη χουλιγκανική βία και αλητεία; Ασφαλώς και όχι. Το ζητούμενο είναι οι ίδιες οι ομάδες να αποβάλουν τους λίγους ταραξίες αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για να προσέλθουν στα γήπεδα οι πολλοί φίλαθλοι. Αυτό είναι το μέγα πρόβλημα και αναζητώντας απάντηση στο «γιατί» δεν λύνεται όλοι τη γνωρίζουμε. Γιατί οι παράγοντες (ιδιοκτήτες και διοικούντες) των αθλητικών ΑΕ δεν θέλουν να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με τον λεγόμενο «λαό της ομάδας» που λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός για τις ποικίλες επιδιώξεις των λεγόμενων επενδυτών της μπάλας.

Παρεμπιπτόντως, τελικά, παρά τις «διαρροές» από την Αστυνομία περί σύλληψης τριών δραστών που τους έχει ταυτοποιήσει για την αιματηρή επίθεση στο γήπεδο της Σουρωτής, ουδέν συνέβη. Επικράτησε η άποψη να πέσουν οι τόνοι μήπως και ηρεμήσει κάπως το κλίμα μεταξύ των αντιπάλων οπαδών στη Θεσσαλονίκη. Τα πνεύματα όμως εξακολουθούν να είναι οξυμένα ανάμεσα στους φανατικούς και των τριών ομάδων (ΠΑΟΚ- Αρη- Ηρακλή) και όσο συνεχίζεται η ολιγωρία των αρμοδίων απέναντι στην τυφλή οπαδική βία, η οποία εκδηλώνεται πλέον εγκληματικά και ανεξέλεγκτα, μεγαλώνει και ο κίνδυνος να θρηνήσουμε νέο θύμα ή θύματα. Μην ξεχνάμε τις δολοφονίες- από αντίπαλα χουλιγκανικά χέρια- Φιλόπουλου (οπαδός του Παναθηναϊκού) και Σταυράκη (οπαδός του Ολυμπιακού).

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk