Να κάνουν ρεπορτάζ οι υπουργοί

Oλα καλά και άγια με τη νέα κυβέρνηση, αλλά και λίγη εξωστρέφεια δεν θα έβλαπτε. Οι υπουργοί έχουν κλειστεί στα γραφεία τους και δεν βλέπουν κανέναν. Οι επικοινωνίες τους γίνονται μέσω email και τηλεφώνων, ο σχεδιασμός τους παραμένει σε επίπεδο χαρτογράφησης αγνώστων θαλασσών. Ομως ακόμη και η χαρτογράφηση γίνεται με βάση διηγήσεις και παρατηρήσεις των θαλασσινών. Πρέπει λοιπόν και οι υπουργοί να συναντηθούν με την «πιάτσα» για να καταλάβουν ποια ακριβώς είναι τα προβλήματα και πώς θα λυθούν.

Να κάνουν ρεπορτάζ  οι υπουργοί | tovima.gr

Oλα καλά και άγια με τη νέα κυβέρνηση, αλλά και λίγη εξωστρέφεια δεν θα έβλαπτε. Οι υπουργοί έχουν κλειστεί στα γραφεία τους και δεν βλέπουν κανέναν. Οι επικοινωνίες τους γίνονται μέσω email και τηλεφώνων, ο σχεδιασμός τους παραμένει σε επίπεδο χαρτογράφησης αγνώστων θαλασσών. Ομως ακόμη και η χαρτογράφηση γίνεται με βάση διηγήσεις και παρατηρήσεις των θαλασσινών. Πρέπει λοιπόν και οι υπουργοί να συναντηθούν με την «πιάτσα» για να καταλάβουν ποια ακριβώς είναι τα προβλήματα και πώς θα λυθούν. Πρέπει να κάνουν λίγο ρεπορτάζ. Η ενημέρωση που θα έχουν από τις υπηρεσίες των υπουργείων τους θα είναι και ελλιπής και μονομερής, ενδεχομένως και παραπλανητική. Και αυτό διότι οι γραφειοκράτες των υπουργείων θέλουν να ελέγξουν τους υπουργούς από την αρχή προκειμένου να διατηρήσουν τα «κεκτημένα» τους, νόμιμα και παράνομα. Θα εκπλαγούν οι υπουργοί αν ακούσουν από τους δραστηριοποιούμενους στους κλάδους που εποπτεύουν τη δική τους άποψη διότι θα διαπιστώσουν ότι είναι διαφορετική από αυτή που ακούνε μέσα στο υπουργείο.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα θα τα αντιμετωπίσει δυστυχώς η κυρία Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Το υπουργείο Υγείας δεν είναι απλή περίπτωση. Είναι το υπουργείο του απόλυτου χάους. Στην περίπτωση των φαρμάκων, για παράδειγμα, η εικόνα που έχει η κυβέρνηση είναι ότι πρέπει να μειωθούν οι τιμές τους. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα, ή μάλλον δεν είναι μόνο εκεί. Το πρόβλημα έχει τη ρίζα του στις ανεξέλεγκτες παραγγελίες από τους γιατρούς, όχι μόνο φαρμάκων αλλά και όλων των αναλωσίμων των νοσοκομείων. Πρόκειται περί καθαρής ληστείας όταν ένα νοσοκομείο με 500 κρεβάτια παραγγέλνει κάθε χρόνο 10.000 σεντόνια και όταν ξοδεύει εκατομμύρια ευρώ για αιμοστατικούς επιδέσμους και για άλλα αναλώσιμα. Παραγγέλνονται και πληρώνονται υλικά που ποτέ δεν παραδίδονται, ούτε καν χρειάζονται. Μια διεθνής στατιστική σχετικά με τις προμήθειες των νοσοκομείων θα της ήταν πολύ χρήσιμη. Ακόμη πιο χρήσιμη όμως θα της ήταν μια κουβέντα με τίμιους ανθρώπους του χώρου που γνωρίζουν και που θίγονται από αυτή την πλεκτάνη μεταξύ ορισμένων γιατρών και προμηθευτών των νοσοκομείων.

Και φυσικά το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον κλάδο της Υγείας. Οταν το 20% του προϋπολογισμού πηγαίνει σε καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου, είναι φως φανάρι από πού πρέπει να ξεκινήσουν οι υπουργοί. Από τα ίδια τα υπουργεία τους και από τις υπηρεσίες που εποπτεύουν. Και δεν υπάρχει πιο αλάνθαστη μέθοδος για να μάθεις τι γίνεται από το να ρωτήσεις. Πρέπει όμως να ξέρεις ποιον θα ρωτήσεις. Και καθώς η ζωή είναι σύγκρουση συμφερόντων ρωτάς «τον άλλον». Ετσι ακριβώς βγαίνει και το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Θέλεις να μάθεις για τη ΦΑΓΕ, ρωτάς τη ΔΕΛΤΑ. Και τούμπαλιν…

gnikolo@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες