ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ

Τα παιδιά του Πειραιά και οι Κινέζοι της Cosco

Στην τελετή παράδοσης- παραλαβής τουυπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία έγινε πριν από λίγες ημέρες στον Πειραιά, ο νομάρχης κ. Γιάννης Μίχας (στο σκίτσο της απέναντι σελίδας) δεν ήταν παρών. Ηταν όμως παρόντες οι βουλευτές της πόλης, τόσο της Α΄ όσο και της Β΄ περιφέρειας. Μετά το τέλος της τελετής, στον χώρο όπου έγινε η εκδήλωση, εισήλθαν ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μονίμων Υπαλλήλων Λιμένων (ΟΜΥΛΕ) κ. Γ. Γεωργακόπουλος, καθώς και ο πρόεδρος των Τεχνικών και Χειριστών ΟΛΠ κ.

Στην τελετή παράδοσης- παραλαβής τουυπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, η οποία έγινε πριν από λίγες ημέρες στον Πειραιά, ο νομάρχης κ. Γιάννης Μίχας (στο σκίτσο της απέναντι σελίδας) δεν ήταν παρών. Ηταν όμως παρόντες οι βουλευτές της πόλης, τόσο της Α΄ όσο και της Β΄ περιφέρειας. Μετά το τέλος της τελετής, στον χώρο όπου έγινε η εκδήλωση, εισήλθαν ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μονίμων Υπαλλήλων Λιμένων (ΟΜΥΛΕ) κ. Γ. Γεωργακόπουλος, καθώς και ο πρόεδρος των Τεχνικών και Χειριστών ΟΛΠ κ. Στ. Μπαλαμπανίδης, οι οποίοι πρόσκεινται στο ΠαΣοΚ.

Αυτός που αρνήθηκε να πάει στην τελετή παράδοσης-παραλαβής ήταν ο πρόεδρος των λιμενεργατών κ. Γ.Νουχουτίδης , ο οποίος πρόσκειται στον Συνασπισμό, ανταποδίδοντας με τον τρόπο αυτό τη στάση που κράτησαν οι συνδικαλιστές του ΠαΣοΚ κατά την επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ.Τσίπρα στο τέρμιναλ, όταν «δεν σηκώθηκαν ούτε από τις καρέκλες τους για να τον χαιρετίσουν», όπως λένε χαρακτηριστικά στελέχη του ΣΥΝ στο λιμάνι.

Οι κκ. Γεωργακόπουλος και Μπαλαμπανίδης, συνοδευόμενοι από τον νέο βουλευτή του ΠαΣοΚ της Α΄ Πειραιώς κ. Δ.Καρύδη, προσπάθησαν να προσεγγίσουν την υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κυρία Λούκα Κατσέλη, προκειμένου να τη γνωρίσουν και να προσπαθήσουν να κλείσουν μαζί της μια συνάντηση. Η κυρία Κατσέλη τους απέφυγε και τους υπέδειξε να απευθυνθούν στους συμβούλους της, προκειμένου να τους ενημερώσουν για τα θέματά τους και να κλείσουν ένα ραντεβού. Οι δύο αρχισυνδικαλιστές του ΟΛΠ δεν χάρηκαν ιδιαίτερα από τη μάλλον ψυχρή και αμήχανη επαφή που είχαν με τη νέα υπουργό.

Λόγος υπέρ εργαζομένων
Μερικές ημέρες νωρίτερα, ο κ. Καρύδης σε δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό τάχθηκε υπέρ της θέσης των εργαζόμενων στο λιμάνι του Πειραιά, οι οποίοι ζητούσαν το πάγωμα της διαδικασίας εισόδου της Cosco σε αυτό. Ανάλογες τοποθετήσεις είχε κάνει την ίδια περίοδο και ο βουλευτής του ΠαΣοΚ της Β΄ Πειραιώς κ. Δ. Λιντζέρης . Επιμελώς απέφυγαν να αναφερθούν στο θέμα αυτό ο έτερος συνυποψήφιος και σημερινός βουλευτής της Α΄ Πειραιώς του ΠαΣοΚ κ. Μανώλης Μπετενιώτης, καθώς επίσης και ο κ. Μίχας, όπου την τελευταία φορά που εμφανίζεται να ζητεί το πάγωμα της διαδικασίας εισόδου της Cosco στο λιμάνι του Πειραιά ήταν στα μέσα του Σεπτεμβρίου με επιστολή του προς την κυβέρνηση και το διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΠ.

Στη συνέχεια και με την προεκλογική αντιπαράθεση να φουντώνει, ο κ. Μίχας δεν προέβη σε καμία απολύτως δήλωση για το θέμα, προφανώς γιατί η υψηλή θέση του μέσα στον κομματικό μηχανισμό της Ιπποκράτους τού επέτρεπε να έχει από πρώτο χέρι ενημέρωση για την υπόθεση της Cosco, αλλά κυρίως για τη θέση της επαναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης που διατύπωσαν πολλά υψηλόβαθμα στελέχη του ΠαΣοΚ. Ο κ. Μίχας δεν μπορούσε πλέον να μιλά για πάγωμα της διαδικασίας, αλλά ταυτοχρόνως δεν μπορούσε να μιλά και για επαναδιαπραγμάτευση, καθώς επί σειρά μηνών ηγείτο των αντιδράσεων των εργαζόμενων στο λιμάνι κατά της Cosco, ζητώντας την επανακρατικοποίησή του. Οπότε αποφάσισε να σωπάσει.

Οι κκ. Καρύδης και Λιντζέρης όμως θεωρούνται πρόσωπα-«κλειδιά» στην επιχειρηματολογία των συνδικαλιστών του λιμανιού, οι οποίοι εγκαλούν την κυβέρνηση πως άλλα τους έλεγε προεκλογικά και άλλα πράττει σήμερα. Στην πραγματικότητα, οι συνδικαλιστές του λιμανιού λένε τη μισή αλήθεια για τις θέσεις της κυβέρνησης στο θέμα της Cosco, διότι την ίδια στιγμή που υποψήφιοι βουλευτές της κυβέρνησης τάσσονταν υπέρ των θέσεών τους, υπήρχαν δηλώσεις άλλων στελεχών του ΠαΣοΚ, όπως αυτές του υπουργού Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου , αλλά και της κυρίας Βάσως Παπανδρέου, οι οποίες παρουσίαζαν άλλη προσέγγιση του κόμματος στο θέμα αυτό.

Οι δύο βουλευτές του Πειραιά συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι η σύμβαση είναι «λεόντειος» για την Cosco και ότι πρέπει να επανεξεταστεί και αρνούνται να ανακαλέσουν τις προεκλογικές τους δηλώσεις για το θέμα, φοβούμενοι ότι μια τέτοια εξέλιξη θα τους φέρει αντιμέτωπους με τους εργαζόμενους στο λιμάνι. Το πρόβλημα όμως παραμένει· και όσο οι εργαζόμενοι καλύπτονται πίσω από τις δηλώσεις των κκ. Καρύδη και Λιντζέρη, αλλά και την πολύμηνη, έντονη και ισχυρή αντίδραση του κ. Μίχα κατά της σύμβασης, τόσο μεγαλώνει η από σταση που χωρίζει πλέον τα εν λόγω στελέχη του ΠαΣοΚ από το κόμμα. Ο τρόπος όμως που πολιτεύτηκαν προεκλογικώς οι κκ. Καρύδης και Λιντζέρης, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε για μήνες ολόκληρους την κρίση στο λιμάνι ο κ. Μίχας, δεν αποτελεί καινοτομία, ούτε πρόκειται για ανακάλυψη δική τους. Επί δεκαετίες ολόκληρες το λιμάνι του Πειραιά αποτέλεσε το μήλον της Εριδος μεταξύ επιφανών πειραιωτών παραγόντων, πολιτικών, τοπικών αρχόντων και συνδικαλιστών και αν σήμερα διέρχεται μια από τις βαθύτερες κρίσεις του αυτό συμβαίνει όχι τόσο γιατί μέσω της παραχώρησης επινοείται μια αλλαγή στον τρόπο της διαχείρισής του, αλλά η αλλαγή αυτή υπονοεί και αλλαγή των «αφεντικών» του λιμανιού.

Τα πραγματικά αφεντικά
Ως τώρα, το πραγματικό «αφεντικό» τουπρώτου λιμανιού της χώρας ήταν μια περιορισμένη ομάδα συνδικαλιστών, που έλυνε και έδενε μέσα στο λιμάνι, αλλά πολλές φορές και εκτός αυτού, αφού για να επιβιώσει κάποιος πολιτικά στον δύσκολο Πειραιά έπρεπε εκτός από «μπάρμπα στην Κορώνη» να έχει και «άκρες» στο λιμάνι.

Τα πράγματα όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Εγιναν έτσι μετά το 1997, όταν αφενός προωθήθηκε η ιδέα της υπογραφής μιας σύμβασης αποκλειστικής χρήσης του κοντέινερ τέρμιναλ από την ΜSC Greece και αφετέρου άρχισαν να διακινούνται συν τω χρόνω σενάρια εισόδου του λιμανιού στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στην πρώτη περίπτωση, αυτή της ΜSC Greece, προκειμένου να υλοποιηθεί η συμφωνία χωρίς προβλήματα, το τότε αφεντικό της εταιρείας, ο αποβιώσας Δημήτρης Θεοδωρίκας , φρόντισε να έχει πάντα πολύ καλές και κλειστές σχέσεις με τους συνδικαλιστές του λιμανιού, ώστε να διασφαλίζει ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Στη δεύτερη περίπτωση, αυτή του Χρηματιστηρίου Αθηνών, το 1999 η τότε διοίκηση του ΟΛΠ, αντιπρόεδρος της οποίας ήταν και ο σημερινός νομάρχης Πειραιά κ. Μίχας, φρόντισε να αποσπάσει, μεταξύ άλλων, και τη σύμφωνη γνώμη των λιμενεργατών, προσφέροντάς τους μόνιμες θέσεις εργασίας στο λιμάνι και μάλιστα εμπλουτισμένες με μια σειρά από προνόμια τα οποία άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε καν έχουν ονειρευτεί. Ως τότε οι λιμενεργάτες ήσαν έξω από το μαντρί του ΟΛΠ και για τον λόγο αυτό θεωρούνταν- με βάση τα δεδομένα της εποχής- ανεξέλεγκτοι.

Αυτά τα δύο περιστατικά όμως είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας λανθάνουσας κατάστασης που επικρατεί στο λιμάνι του Πειραιά εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι οι συνδικαλιστές είναι αυτοί οι οποίοι πραγματικά διοικούν το λιμάνι. Αυτή η κατάσταση δεν είναι νέα, αλλά κρατάει πολλές δεκαετίες και κληρονομείται με θρησκευτική ευλάβεια από τη μια γενιά στην άλλη. Στο λιμάνι τίποτε δεν κουνιέται αν οι ανά τομέα και κλάδο συνδικαλιστές δεν δώσουν το πράσινο φως.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk