ΜΟΥΣΙΚΗ

Η «Αλκηστη» στο Μέγαρο

«Η Αλκηστη είναι κάτι καινούργιο και δεν αρέσει. Χρειάζεται χρόνο. Σε 200 χρόνια από σήμερα θα συναρπάζει». Με τις παραπάνω φράσεις ο Γκλουκεκδήλωνε την ψυχραιμία του για το- αποτυχημένο- ανέβασμα της γαλλικής εκδοχής της όπεράς του στο Παρίσι. Επρόκειτο, αναμφίβολα, για λόγια προφητικά αφού στο πέρασμα των χρόνων η «Αλκηστη» δικαιώθηκε απόλυτα έτσι ώστε να θεωρείται σήμερα μία από τις γοητευτικότερες όπερες του συνθέτη αλλά και του παγκοσμίου ρεπερτορίου. Σε αυτή την ίδια εκδοχή παρουσιάζεται αύριο και στις 22 Οκτωβρίου στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

«Η Αλκηστη είναι κάτι καινούργιο και δεν αρέσει. Χρειάζεται χρόνο. Σε 200 χρόνια από σήμερα θα συναρπάζει». Με τις παραπάνω φράσεις ο Γκλουκεκδήλωνε την ψυχραιμία του για το- αποτυχημένο- ανέβασμα της γαλλικής εκδοχής της όπεράς του στο Παρίσι. Επρόκειτο, αναμφίβολα, για λόγια προφητικά αφού στο πέρασμα των χρόνων η «Αλκηστη» δικαιώθηκε απόλυτα έτσι ώστε να θεωρείται σήμερα μία από τις γοητευτικότερες όπερες του συνθέτη αλλά και του παγκοσμίου ρεπερτορίου.

Σε αυτή την ίδια εκδοχή παρουσιάζεται αύριο και στις 22 Οκτωβρίου στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Πρόκειται για ανέβασμα σε συναυλιακή μορφή, εμπλουτισμένο εν τούτοις από τη σκηνοθετική ματιά τουΝίκου Πετρόπουλου, ο οποίος υπογράφει την επιμέλεια του σκηνικού χώρου, τον σχεδιασμό των προβολών και τους φωτισμούς. Σε ό,τι αφορά το μουσικό μέρος οΓιώργος Πέτρουδιευθύνει την Ορχήστρα Πατρών σε όργανα εποχής, τη μουσική προετοιμασία έχει φροντίσει οΜάρκελλος Χρυσικόπουλος και συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ.

Μία δεκαετία μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, όπου άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις στη «Στέψη της Ποππαίας» το 1999, η διάσημη ιταλίδα ντίβαΑννα Κατερίνα Αντονάτσικαι ο αμερικανός τενόρος Γκρέγκορι Κούντεεπιστρέφουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών προκειμένου να ερμηνεύσουν το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Αλκηστης- Αδμητου. Τη διανομή συμπληρώνουν ταλαντούχοι έλληνες λυρικοί τραγουδιστές.

Η απόλυτη κυριαρχία της κεντρικής ηρωίδας- σύμβολο του ιδανικού συζυγικού έρωτα ο οποίος φτάνει ως την αυτοθυσία-, τα πλούσια χορωδιακά, η ένταση της ενορχήστρωσης και κυρίως η δραματική και μουσική αρτιότητά της συγκαταλέγονται στις βασικές αρετές της τρίπρακτης όπερας. Ως γνωστόν, ο μύθος της Αλκηστης επάνω στην οποία ο Ευριπίδης βασίζει την τραγωδία του στάθηκε θεσσαλικής προέλευσης: ο Αδμητος, βασιλιάς των Φερών, υπήρξε γενναιόδωρος οικοδεσπότης του Απόλλωνα. Προκειμένου να τον ευχαριστήσει, ο θεός τού κάνει τη χάρη να τον γλιτώσει από τον θάνατο με τον όρο κάποιος άλλος να πεθάνει στη θέση του. Η μόνη που δέχεται να κάνει αυτή τη θυσία είναι η σύζυγός του, η Αλκηστη. Η ηρωίδα πεθαίνει, αλλά σύντομα ο από μηχανής θεός, ο Ηρακλής, την αρπάζει από τον Αδη και την οδηγεί πίσω στη ζωή προκειμένου να σμίξει εκ νέου με τον άνδρα της.

Ο Γκλουκ υιοθετεί την απλότητα του Ευριπίδη, εντείνοντάς την μάλιστα περισσότερο, καθώς αφήνει μόνο τους δύο συζύγους, ενώ οι υπόλοιποι χαρακτήρες περιορίζονται σε σύντομες και διακριτικές εμφανίσεις. «Πρόκειται για ένα έργο γεμάτο από Ελλάδα όχι μόνο ως προς αυτή καθαυτή τη θεματολογία αλλά και ως προς τις κλασικές αναλογίες -την αίσθηση του μέτρου ας πούμε» σχολιάζει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Πέτρου.

Η «Αλκηστη» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Βιέννη τον Δεκέμβριο του 1767 με ιταλικό λιμπρέτο τουΡανιέρι Καλτσαμπίτζικαι γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μία δεκαετία σχεδόν αργότερα, εν τούτοις, τον Απρίλιο του 1776 το ανέβασμα στα γαλλικά, στο Παρίσι, με προσαρμογή τουΜαρί Φρανσουά Λουί Γκαν Λεμπλάν Ρουλέ,απέτυχε καθώς συμπύκνωνε τις αναμορφωτικές αρχές οι οποίες απασχολούσαν την εποχή εκείνη τον συνθέτη και, όπως και ο ίδιος επισήμαινε, ξένιζαν ακόμη τους ακροατές.

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Πέτρου στέκεται ιδιαίτερα στη συμβολή των οργάνων εποχής στις επικείμενες παραστάσεις του Μεγάρου. «Πρόκειται για ένα βαθιά εσωτερικό έργο, όπου οι ήρωες βρίσκονται στα όρια της ψυχικής κατάρρευσης»λέει και συνεχίζει: «Ορισμένα λοιπόν ανεβάσματα που χρησιμοποιούν μοντέρνα όργανα χάνουν αυτή την εσωτερικότητα και αποκαλύπτουν μια μεγαλοστομία αντίθετη με το πνεύμα του συνθέτη.Στην προκειμένη περίπτωση,τα όργανα εποχής κάνουν πραγματικά τη διαφορά».

Η «Αλκηστη» παρουσιάζεται αύριο και στις 22/10,στις 21.00,στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk