Χαρακίρι στη σύσκεψη

«Σήμερα αποφάσισα να αυτοκτονήσω… δεν αντέχω τη νέα αναδιοργάνωση» έγραψε στον πατέρα της μια υπάλληλος της France Τelecom λίγα λεπτά προτού πηδήξει από τον τέταρτο όροφο του γραφείου της. Από τις αρχές του 2008 έως σήμερα 24 υπάλληλοι του γαλλικού τηλεπικοινωνιακού οργανισμού επέλεξαν την απόλυτη… «εθελουσία έξοδο». Δεν είναι οι μόνοι. Σε ολόκληρη τη Δύση αυξάνονται οι αυτοκτονίες και οξύνεται η αποξένωση των εργαζομένων από την εργοδοσία. Σύμφωνα με έρευνα του…

Χαρακίρι  στη σύσκεψη | tovima.gr

«Σήμερα αποφάσισα να αυτοκτονήσω… δεν αντέχω τη νέα αναδιοργάνωση» έγραψε στον πατέρα της μια υπάλληλος της France Τelecom λίγα λεπτά προτού πηδήξει από τον τέταρτο όροφο του γραφείου της. Από τις αρχές του 2008 έως σήμερα 24 υπάλληλοι του γαλλικού τηλεπικοινωνιακού οργανισμού επέλεξαν την απόλυτη… «εθελουσία έξοδο».

Δεν είναι οι μόνοι. Σε ολόκληρη τη Δύση αυξάνονται οι αυτοκτονίες και οξύνεται η αποξένωση των εργαζομένων από την εργοδοσία. Σύμφωνα με έρευνα του Centre for Work- Life Ρolicy, μέσα σε έναν χρόνο υποχώρησε από 79% σε 22% το ποσοστό των εργαζομένων που δηλώνει ότι εμπιστεύονται τους εργοδότες τους. Στις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις, αλλά και στη δημόσια διοίκηση κρατών όπως π.χ. η Βρετανία, επιβλήθηκαν μοντέλα διοίκησης που μετέτρεψαν τους υπαλλήλους σε εξαρτήματα 24ωρης χρήσης, ενταγμένα σε συστήματα αυτοματοποιημένων διαδικασιών ελέγχου της παραγωγικότητας. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί άνθρωποι να ταυτίζονται τόσο πολύ με τις αλυσίδες τους ώστε, αντί να τις σπάσουν, να καταλήγουν ασυναίσθητα να «σπάσουν» οι ίδιοι, να θυσιάσουν τον εαυτό τους με διάφορους τρόπους, ορισμένοι, δε, και με την αυτοκτονία.

Κάτω από την οικονομική και εργασιακή κρίση υπάρχει βαθύτερη κρίση στο ίδιο το μοντέλο του καπιταλισμού, ο οποίος, παρά τις ανοησίες ακραίων ιδεολόγων, πουθενά δεν έχει ευδοκιμήσει χωρίς το κράτος να αντιπροσωπεύει κατά μέσο όρο το 50% της οικονομίας. Παρ΄ όλα αυτά πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Γκάλοπ κατέδειξε ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν πως, για κάθε δολάριο που δαπανά το κράτος, τα 50 σεντς σπαταλώνται.

Το παράδοξο, δηλαδή, είναι ότι πολίτες ούτε μπορούν ούτε θέλουν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν με τους φόρους τους ένα μοντέλο οικονομίας με κεντρικό παίκτη το κράτος επάνω στο οποίο στηρίχθηκε και εξακολουθεί να στηρίζεται η δική τους οικονομική εξέλιξη. Αν το κράτος σταματήσει να δανείζεται και προχωρήσει σε δραστικές περικοπές, τότε εκείνοι που άμεσα θα πληγούν θα είναι αυτοί που σήμερα παραπονούνται για την ενίσχυση του κράτους μέσω επέκτασης του κρατικού δανεισμού.

Τελικά το ερώτημα των 10 εκατ. δολαρίων είναι πώς θα μπορούσε να επιστρέψει η ανάπτυξη, να ενισχυθεί η απασχόληση και να αδειάσουν οι φορτωμένες πιστωτικές κάρτες, έτσι ώστε στρατιές χορτασμένων εργαζομένων να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τα αγαθά της ανάπτυξης και να δημιουργούν οροσειρές από απόβλητα και απορρίμματα.

Η μόνη απάντηση που δίδεται προς το παρόν είναι η προώθηση «καινοτομιών» ανάλογων με εκείνων που δημιούργησαν την κρίση. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ συνεχίζουν να «κόβουν χρήμα». Ως πότε; Οι απαισιόδοξοι θεωρούν ότι ο καπιταλισμός ετοιμάζεται να ακολουθήσει το παράδειγμα ενός άλλου υπαλλήλου της France Τelecom, ο οποίος στη μέση μιας σύσκεψης έκανε χαρακίρι μπροστά στους συναδέλφους του. Οι αισιόδοξοι σπεύδουν να επισημάνουν ότι ο υπάλληλος σώθηκε. Σώθηκε, αλλά δεν επέστρεψε στη σύσκεψη…

papadopoulos@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk