Το μοναχικό μάθημα για τη σωτηρία του πλανήτη

O φόβος είναι ένστικτο επιβίωσης, ο ενσωματωμένος μηχανισμός αυτοσυντήρησης όλων μας. Ο κόσμος συχνά με ερωτά αν φοβόμουν, όταν ολομόναχη σε ένα ιστιοπλοϊκό πραγματοποίησα πρώτη φορά τον γύρο του κόσμου, καταρρίπτοντας την παγκόσμια επίδοση. Η απάντησή μου είναι «ναι». Ο φόβος σχεδόν με κράτησε ζωντανή στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό σε διατηρεί συγκεντρωμένο και άγρυπνο. Οταν όμως επέστρεψα στη στεριά ένιωσα διαφορετικό είδος φόβου καθώς πρώτη φορά άρχισα να βλέπω τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο.

O φόβος είναι ένστικτο επιβίωσης, ο ενσωματωμένος μηχανισμός αυτοσυντήρησης όλων μας. Ο κόσμος συχνά με ερωτά αν φοβόμουν, όταν ολομόναχη σε ένα ιστιοπλοϊκό πραγματοποίησα πρώτη φορά τον γύρο του κόσμου, καταρρίπτοντας την παγκόσμια επίδοση. Η απάντησή μου είναι «ναι».

Ο φόβος σχεδόν με κράτησε ζωντανή στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό σε διατηρεί συγκεντρωμένο και άγρυπνο. Οταν όμως επέστρεψα στη στεριά ένιωσα διαφορετικό είδος φόβου καθώς πρώτη φορά άρχισα να βλέπω τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο. Δεν είχα ποτέ αναρωτηθεί αν οι φυσικοί πόροι του πλανήτη ήταν περιορισμένοι και βέβαια δεν είχα ποτέ σταματήσει το «φορτωμένο» ιστιοπλοϊκό μου πρόγραμμα για να αναρωτηθώ αν ο τρόπος που ζούσα μπορούσε να έχει διάρκεια. Οταν όμως βγήκα από το πολυαγαπημένο μου σκάφος μετά την κατάρριψη της παγκόσμιας επίδοσης τον Φεβρουάριο του 2005, άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά.

Οταν παίρνεις την απόφαση να κάνεις τον γύρο του κόσμου με ιστιοφόρο παίρνεις όλα όσα σού χρειάζονται για τρεις μήνες. Από οδοντόκρεμες έως φακελάκια με τσάι, από ρούχα έως χαρτί κουζίνας. Και όταν σου τελειώσουν δεν μπορείς να πας στα καταστήματα για να τα προμηθευτείς. Διαχειρίζεσαι τον μικρόκοσμό σου με τιςσυγκεκριμένης διάρκειας- προμήθειες των απαραίτητων πόρων. Και το κάνεις όταν είσαι περισσότερο εξουθενωμένος από κάθε άλλη φορά.

Ελάχιστοι πλέον αμφισβητούν το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι οι οποίοι ζουν με ταχύτερους ρυθμούς, καταναλώνοντας περισσότερα, θα έχει αντίκτυπο. Η ενέργεια βρίσκεται στο κέντρο του ζητήματος. Ενέργεια για τις μεταφορές, τη θέρμανση, την παραγωγή τροφίμων. Οταν διαβάζεις στατιστικά για την ποσότητα των φυσικών πόρων που χρησιμοποιούμε, τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά.

Πέρασα τρία χρόνια μιλώντας σε κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, τοπικά συμβούλια, μη κυβερνητικές οργανώσεις αλλά και κόσμο για την εξάρτησή μας από πεπερασμένους φυσικούς πόρους. Προσπαθώντας να κατανοήσω τι σημαίνει αυτό για τις μεταφορές, την παραγωγή τροφίμων και την ενεργειακή ασφάλεια συνειδητοποίησα πως η ανησυχία αυτή δεν συνιστά θεωρία συνωμοσίας από ομάδα «χίπηδων που τρέχουν στους λόφους». Είναι σοβαρό ζήτημα για όλους εμάς στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Σχεδόν χωρίς εξαίρεση όλοι οι επικεφαλής κυβερνήσεων και βιομηχανιών με τους οποίους μίλησα κατανοούν αυτές τις προκλήσεις και αναζητούν απεγνωσμένα λύσεις. Μας χρειάζονται, εμάς τον κόσμο, να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές μαζί τους.

Οταν ο λόρδοςΟξμπεργκ, πρώην πρόεδρος της Shell, αναφέρει στο UΚ Ιndustry Τaskforce on Ρeak Οil and Εnergy Security πως «δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εξεύρεσης σημαντικής ποσότητας νέου,φθηνού πετρελαίου» και η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (που συμβουλεύει 28 κυβερνήσεις) στον απολογισμό της τού 2008 αναφέρει ότι «καθίσταται όλο και πιο προφανές ότι η περίοδος του φθηνού πετρελαίου έχει τελειώσει», αρχίζω να αναρωτιέμαι πώς θα είναι το μέλλον μας.

Οπως δηλώνει η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας «μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ο ενεργειακός κόσμος θα μοιάζει πολύ διαφορετικός το 2030 από ό,τι σήμερα». Ετσι θέλω να μάθω περισσότερα για το πώς θα μας επηρεάσει αυτό.

Για να κοινοποιήσω τα ευρήματά μου πρόκειται να συστήσω το προσεχές έτος φιλανθρωπικό ίδρυμα το οποίο θα προωθήσει την κατανόηση των βασικών δεδομένων και θα βοηθήσει τον κόσμο να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα για τις προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας. Το ίδρυμα θα συνεργαστεί με το κοινό, τις επιχειρήσεις, τις κυβερνήσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις. Τρεις είναι οι βασικές περιοχές στις οποίες θα επικεντρωθούμε:

1. Η δημοσιοποίηση των στοιχείων και η εκλαΐκευσή τους στο κοινό. 2. Η εργασία ως παράγων αλλαγής μέσα στις επιχειρήσεις.

3. Η δημιουργία προγραμμάτων με συγκεκριμένους στόχους οι οποίοι μπορούν να αξιολογηθούν.

Οταν βρέθηκα αντιμέτωπη με καταιγίδα στη θάλασσα, πάντα προσπαθούσα να κοιτάζω προς την άλλη πλευρά. Δεν βλέπω τη συγκεκριμένη πρόκληση με μάτι διαφορετικό. Πιστεύω ακράδαντα ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις- δεν θα είναι η πρώτη φορά που το ανθρώπινο είδος καταφέρνει το αδύνατον μέσω της αδήριτης ανάγκης και της αποφασιστικότητας.

© 2009 Τhe Τimes

Η Βρετανίδα Ελεν Μακ Αρθουρ είναι η πρώτη γυναίκα η οποία το 2005 περιέπλευσε ολομόναχη τον κόσμο με ιστιοπλοϊκό σε 71 ημέρες. Το φιλανθρωπικό Ιδρυμα Ελεν Μακ Αρθουρ χρηματοδοτεί αγώνες ιστιοπλοΐας για νέους και νέες που αναρρωνύουν από καρκίνο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Ο γρίφος της Μποτσουάνα Οι αγορές είναι προεξοφλητικοί μηχανισμοί, στην περίπτωση της νέας μετάλλαξης , προεξόφλησαν ξανά το χειρότερο, δηλαδή νέους περιορισμούς στις... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk