ΠΡΟΣΩΠΟ

ΜΥΡΤΩ ΑΛΙΚΑΚΗ «Με την τηλεόραση απέκτησα όνομα»

Εχει τέσσερα χρόνια να παίξει στο θέατρο και επιστρέφει με έναν μονόλογο, κάτι που δεν έχει ξανακάνει στο παρελθόν. ΗΜυρτώ Αλικάκηερμηνεύει τον Σεμπάστιαν Μπος στο έργο του Λαρς Νόρεν«20 Νοεμβρίου» που κάνει πρεμιέρα αύριο το βράδυ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μαζί με το άγχος και την αγωνία της, η ηθοποιός ξεκαθαρίζει πόσο πολύ απολαμβάνει τον ρόλο της. «Ερμηνεύω ένα 18χρονο αγόρι σε ένα έργο που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα»λέει η ηθοποιός και αναφέρεται στην ιστορία ενός γερμανού μαθητή ο οποίος εισέβαλε στο σχολείο του οπλισμένος με κοντόκαννες καραμπίνες και χειροβομβίδες καπνού πυροβολώντας όποιον έβλεπε μπροστά του.

Εχει τέσσερα χρόνια να παίξει στο θέατρο και επιστρέφει με έναν μονόλογο, κάτι που δεν έχει ξανακάνει στο παρελθόν. ΗΜυρτώ Αλικάκηερμηνεύει τον Σεμπάστιαν Μπος στο έργο του Λαρς Νόρεν«20 Νοεμβρίου» που κάνει πρεμιέρα αύριο το βράδυ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μαζί με το άγχος και την αγωνία της, η ηθοποιός ξεκαθαρίζει πόσο πολύ απολαμβάνει τον ρόλο της.

«Ερμηνεύω ένα 18χρονο αγόρι σε ένα έργο που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα»λέει η ηθοποιός και αναφέρεται στην ιστορία ενός γερμανού μαθητή ο οποίος εισέβαλε στο σχολείο του οπλισμένος με κοντόκαννες καραμπίνες και χειροβομβίδες καπνού πυροβολώντας όποιον έβλεπε μπροστά του.«Ο ήρωάς μου πήγε μόνος του στο σχολείο αλλά απέτυχε να φέρει εις πέρας την αποστολή του καθώς δεν κατάφερε να σκοτώσει κανέναν, αν και τραυμάτισε πολλούς. Στο τέλος κλείστηκε σε μια αίθουσα και αυτοκτόνησε, όπως συνήθως κάνουν όλοι όσοι μοιράζονται αντίστοιχα περιστατικά». Με ένα κείμενο απλό ο Σεμπάστιαν εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του:«Νιώθει αδικημένος,νιώθει στο περιθώριο της κοινωνίας,νιώθει ότι δεν μπορεί να ανθήσει μέσα στον καταναλωτισμό της σύγχρονης εποχής.Λέει,δηλαδή,πράγματα που όλοιλίγοπολύ πιστεύουμε.Το θέμα είναι πώς φθάνει στα άκρα».

Ενα βίντεο στο Διαδίκτυο που αφήνει ο αυτόχειρας είναι όλα όσα παρακολουθεί το κοινό. Μετά πηγαίνει στο σχολείο, πυροβολεί και αυτοκτονεί.«Το έργο ξεκινά με μια αντίστροφη μέτρηση,με το δεδομένο ότι σε μία ώρα και δέκα λεπτά πρέπει να φύγει. Γι΄ αυτό και μπαίνει ένα στοιχείο αγωνίας στην παράσταση, η οποία είναι αφαιρετική στο ανέβασμά της».Χρησιμοποιώντας ελάχιστα αντικείμενα, τον σάκο με τα πυρομαχικά και ένα σκαμπό, η Μυρτώ Αλικάκη βρίσκεται μέσα σε έναν άδειο χώρο:«Μαζί με τη σκηνοθέτιδαΔήμητρα Αράπογλουθέλουμε να παρουσιάσουμε έναν άνθρωπο τελείως απογυμνωμένογια να καταλάβουμε πώς μπορεί να νιώθει μέσα σε ένα κουτί.Οι μόνες στιγμές που παρακολουθούμε αυτό που θα συμβείείναι όταν εκείνος βλέπει τι θέλει να κάνειμέσα από τα μάτια και τη φωνή του».

Γι΄ αυτό και ο μονόλογος βασίζεται στο κείμενο και στην ηθοποιό:«Είμαι πραγματικά τελείως εκτεθειμένη. Εχω προσπαθήσει να τον καταλάβω, να τον αγαπήσω και να αποδώσω αυτά που πιστεύω ότι αισθάνεται.Προσπαθώ να γίνω αυτός- με τη σύμβαση ότι είμαι γυναίκα και είναι άντρας.Ουσιαστικά αναζητώ μέσα μου τον θυμό του. Ανεξαρτήτως αν όλα όσα περιγράφει ο ίδιος έχουν ή όχι συμβεί, θα συμβούν ή όχι, ο ίδιος τα περιγράφει ως πραγματικά και σημαντικά. Θα ήθελα να βγουν οι θεατές από την παράσταση και να καταλάβουν ότι,όσο κι αν ο Σεμπάστιαν είναι μια ειδική περίπτωση, δεν είναι και τόσο δύσκολο ώρες ώρεςνα φθάσεις εκεί…Σκέφτομαι ότι ο Σεμπάστιαν Μποςμέχρι να κάνει ό,τι έκανεζούσε στην κοινωνία όπως όλοι οι άλλοι,σαν ένας κανονικός άνθρωπος».

Πρόσωπο οικείο, η Μυρτώ Αλικάκη γνώρισε από πολύ νωρίς και ίσως λίγο απότομα την επιτυχία και απέκτησε μιαν αναγνωρισιμότητα που άλλοι ηθοποιοί ίσως και να μην αποκτήσουν ποτέ. Μετά την «Αναστασία» επέστρεψε στη βάση της, στο Θέατρο Τέχνης, όπου την αγκάλιασαν και την προστάτεψαν. Παραδέχεται όμως ότι«με την τηλεόραση απέκτησα όνομα»και αυτό είναι κάτι που τη βοήθησε και εξακολουθεί να τη βοηθά.«Πιστεύω ότι το χειρίστηκα σωστά κρατώντας μόνο τα καλά της επωνυμίας.Ζω κανονικάέχοντας στην τσέπη μου την τύχη να έχω ένα όνομα.Και έμαθα να ισορροπώ».

Από τότε που έκανε οικογένεια και παιδιά προσάρμοσε το πρόγραμμά της στις νέες συνθήκες που δημιουργούν στο σπίτι οι γιοι της, τεσσάρων και επτά ετών, από τον γάμο της με τον ηθοποιόΠέτρο Λαγούτη.«Τα τελευταία δύο χρόνια έκανα τηλεόραση, οπότε δεν ήταν δυνατόν να κάνω και θέατρο»λέει. Εφέτος ο μονόλογος που θα παίζεται τρεις φορές την εβδομάδα τής επιτρέπει να συμμετέχει και στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς «Κάρμα», χωρίς να στερεί την παρουσία της από το σπίτι. Και καταλήγει: «Το θέατρο είναι κάτι που δεν μπορώ να διαπραγματευθώ, έχω μάθει να το θεωρώ πολύ σπουδαίο.Είναι μια δύσκολη διαδικασίαστην οποία μπαίνω όταν νιώθω κι εγώ καλά μέσα εκεί. Παράλληλα μου επιτρέπει να ζω σε μια φανταστική κατάσταση, να γίνομαι μέρος της καιεπιπλέοννα μαθαίνω καινούργια πράγματα για τον εαυτό μου. Και κάτι ακόμη:θέλω τη χαρά που νιώθω όταν κάνω εγώ θέατρονα την προσφέρω και στους άλλους».

Το έργο «20 Νοεμβρίου» του Λαρς Νόρεν,σε σκηνοθεσία Δήμητρας Αράπογλου,με τη Μυρτώ Αλικάκη,κάνει πρεμιέρα αύριο,Δευτέρα,στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15 και κάθε Κυριακή στις 21.30.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk