γνώμη

Το αμάρτημα της Δεξιάς

Oι απίθανοι τις τελευταίες ημέρες τηλεοπτικοί καβγάδες των νεοδημοκρατών, το επίπεδο των αλληλοκατηγοριών, το απολίτικο, σχεδόν κουτσαβάκικο, στυλ της αντιπαράθεσης φανερώνουν το πρόβλημα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τόσο την επίδοση της πρόσφατης σχεδόν εξαετούς διακυβέρνησης όσο και την εκλογική κατάρρευση της περασμένης Κυριακής. Και δεν είναι παρά πρόβλημα δομικό, πρόβλημα συγκρότησης. Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας καταδιώκεται από τις μεταπολεμικές παραδόσεις της Δεξιάς, συγκροτείται ακόμη στη βάση συμμαχίας τοπικών κομματαρχών και πολιτεύεται με όρους ομάδων συμφερόντων.

Oι απίθανοι τις τελευταίες ημέρες τηλεοπτικοί καβγάδες των νεοδημοκρατών, το επίπεδο των αλληλοκατηγοριών, το απολίτικο, σχεδόν κουτσαβάκικο, στυλ της αντιπαράθεσης φανερώνουν το πρόβλημα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τόσο την επίδοση της πρόσφατης σχεδόν εξαετούς διακυβέρνησης όσο και την εκλογική κατάρρευση της περασμένης Κυριακής. Και δεν είναι παρά πρόβλημα δομικό, πρόβλημα συγκρότησης.

Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας καταδιώκεται από τις μεταπολεμικές παραδόσεις της Δεξιάς, συγκροτείται ακόμη στη βάση συμμαχίας τοπικών κομματαρχών και πολιτεύεται με όρους ομάδων συμφερόντων.

Κατά καιρούς επιχείρησε να αλλάξει, να οργανωθεί και να συγκροτηθεί όπως τα υπόλοιπα κόμματα, αλλά ουδέποτε ξεπέρασε την ιστορικότητα της παράταξης.

Το 1975 ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τον φατριασμό της παράταξής του, προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τον μηχανισμό, να τον εξευρωπαΐσει. Ομως ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός που εφηύρε δεν μπόρεσε να απαλλάξει την παράταξη από τα κατάλοιπα της προχουντικής περιόδου. Αργότερα, μετά την ιστορική ήττα του 1981, ο Ευάγγελος Αβέρωφ δανείστηκε τα πρότυπα των κομμάτων της Αριστεράς και έστησε τη Νέα Δημοκρατία με αντίστοιχη οργανωτική δομή, με Πολιτικό Συμβούλιο, Κεντρική Επιτροπή και ισχυρές τοπικές οργανώσεις.

Εκείνο το σχήμα δούλεψε για κάποια χρόνια, αλλά ουδέποτε αφομοιώθηκε από το κόμμα, με αποτέλεσμα να επικρατήσουν και πάλι οι κομματάρχες και να επιβάλουν τα δικά τους μέτρα, τα δικά τους ήθη.

Κάπως έτσι, όταν το 1990 ανέλαβε την εξουσία, δεν μπόρεσε να κυβερνήσει στη βάση ενός ολοκληρωμένου και οργανωμένου πολιτικού σχεδίου για τη χώρα, αλλά στη βάση ενός αθροίσματος προσωπικών ή ομαδοποιημένων συμφερόντων.

Το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε όλους.

Μετά την κατάρρευση του 1993, χρειάστηκαν έντεκα χρόνια για να επανέλθει στην εξουσία, χωρίς όμως και πάλι να έχει απαλλαγεί από το προπατορικό αμάρτημα. Το 2004 πάλι ως άθροισμα προσωπικών ή ομαδοποιημένων συμφερόντων κέρδισε την εξουσία και ως τέτοιο τη διαχειρίστηκε. Γι΄ αυτό και το συλλογικό αποτέλεσμα υπήρξε καταστροφικό, τόσο για τον τόπο όσο και για τη συντηρητική παράταξη.

Τώρα, έπειτα και από αυτή την τόσο συντριπτική ήττα, τα νεοδημοκρατικά στελέχη, οι φερόμενοι δελφίνοι, ο ευρύς κύκλος των νεοδημοκρατικών στελεχών, επιμένουν στον ίδιο ολισθηρό δρόμο των απίθανων ομαδοποιήσεων.

Χωρίς έμπνευση, χωρίς ιδέες και αντιλήψεις, χωρίς αντιπαράθεση αρχών πάνε σε ένα γρήγορο, αγχωτικό συνέδριο να εκλέξουν αρχηγό και νομίζουν ότι καθαρίσανε.

Ετσι όπως πάνε, θα τους πάρει τουλάχιστον δέκα χρόνια για να ξανανέβουν τα σκαλιά της εξουσίας.

akarakousis@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk