Ανδρική υπόθεση η ανεργία, αλλά υποφέρουν και οι γυναίκες

Μπορεί η ανεργία να πλήττει ιδιαίτερα σκληρά τους άνδρες, σε σημείο που μερικοί να μιλάνε ακόμη και για «γυναικεία επικράτηση», ωστόσο θα ήταν εξαιρετικά παραπλανητικό να θεωρηθεί η ανεργία ως μηχανισμός εξίσωσης των διακρίσεων στα φύλα. Ο Κρίστοφερ Σουάν, αναλυτής του Reuters, εξηγεί μάλιστα ότι, παρά τα φαινόμενα, η «γυναικεία επικράτηση» (mancession) είναι μύθος. Πράγματι, γράφει, «οι άνδρες αποτελούν τα δύο τρίτα από τα 7 εκατομμύρια Αμερικανών που έχασαν τις δουλειές τους στην κρίση.

Μπορεί η ανεργία να πλήττει ιδιαίτερα σκληρά τους άνδρες, σε σημείο που μερικοί να μιλάνε ακόμη και για «γυναικεία επικράτηση», ωστόσο θα ήταν εξαιρετικά παραπλανητικό να θεωρηθεί η ανεργία ως μηχανισμός εξίσωσης των διακρίσεων στα φύλα. Ο Κρίστοφερ Σουάν, αναλυτής του Reuters, εξηγεί μάλιστα ότι, παρά τα φαινόμενα, η «γυναικεία επικράτηση» (mancession) είναι μύθος. Πράγματι, γράφει, «οι άνδρες αποτελούν τα δύο τρίτα από τα 7 εκατομμύρια Αμερικανών που έχασαν τις δουλειές τους στην κρίση. Αυτό έχει κάνει μερικούς να μιλάνε για “γυναικεία επικράτηση”. Με την ανδρική ανεργία να καλπάζει, οι γυναίκες μοιάζουν να είναι ένα βήμα πριν από μια ιστορική τομή: Πριν από τα τέλη της χρονιάςοι γυναίκες ενδέχεται να αποτελέσουν την πλειονότητα των αμερικανών μισθωτών για πρώτη φορά στην Ιστορία. Ωστόσο το συμπέρασμα αυτό, ότι οι γυναίκες τείνουν να επικρατήσουν, είναι υπερβολικό».

Στην πραγματικότητα, ήδη από την κρίση της δεκαετίας του ΄70 οι περίοδοι αύξησης της ανεργίας έπαψαν να πλήττουν προνομιακά τις γυναίκες ως φύλο, επειδή έπαψαν να αποτελούν ένα βοηθητικό στοιχείο του ενεργού πληθυσμού. Οπως και στην Ευρώπη άλλωστε, οι γυναίκες έχουν ενταχθεί πλήρως στον συλλογικό εργαζόμενο και οι διακυμάνσεις τους, στις περιόδους κρίσης, είναι περισσότερο απόρροια των τύπων θέσεων εργασίας που καταλαμβάνουν- με τους άνδρες να επικεντρώνονται, για παράδειγμα στη σημερινή κρίση, σε πιο κυκλικούς τομείς (όπως οικοδομές ή αυτοκινητοβιομηχανία). Στην Ευρώπη η τελευταία χρονιά κατέγραψε μια ανάλογη εξέλιξη, καθώς η ανεργία έπληξε πιο σκληρά τους άνδρες απ΄ ό,τι τις γυναίκες: Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Εurostat, για τον Αύγουστο, μέσα σε έναν χρόνο το ποσοστό ανεργίας των ανδρών εκτινάχθηκε από το 6,7% στο 9,1%, ενώ η ανεργία των γυναικών, που ήταν υψηλότερη των ανδρών, στο 7,5%, πέρυσι, και που επίσης αυξήθηκε, ωστόσο έφθασε στο 9,0%, δηλαδή κατά τι λιγότερο από εκείνη των ανδρών. Κάτι ανάλογο ωστόσο συνέβη, ίσως και εντονότερα, και στους αμέσως προηγούμενους κύκλους – χωρίς να κλονιστεί η ανδρική κυριαρχία! Ετσι, στην αμέσως προηγούμενη ύφεση στις ΗΠΑ, το 2001, επίσης οι γυναίκες απετέλεσαν μόνο το 14% των Αμερικανών που έχασαν τη δουλειά τους, ενώ στην προηγούμενη κρίση, στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, από τα 1,2 εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη δουλειά τους, μόνο 22.000 ήταν γυναίκες, σύμφωνα με τον Σουάν. Μια ανάλογη διαδικασία παρατηρείται άλλωστε και στις ανοδικές περιόδους του κύκλου: Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου των εργασιακών συνθηκών (Εurofoundation), «η πλειονότητα της αύξησης της απασχόλησης» κατά τη δεκαετία 1995-2006 «αφορούσε γυναίκες», πράγμα που επιβεβαιώνει ότι «το μερίδιο των γυναικών στην αγορά εργασίας αυξάνεται, μαζί με τη διαγενεακή κινητοποίηση των γυναικών στην αγορά εργασίας που άρχισε στις δεκαετίες του ΄60 και του ΄70». Ωστόσο η «επικράτηση των γυναικών» είναι και εδώ μύθος, καθώς «είναι δυσανάλογα μεγάλη η αύξηση της γυναικείας απασχόλησης στις χαμηλότερα αμειβόμενες θέσεις».

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη σημερινή περίοδο κρίσης. Σύμφωνα με το αμερικανικό Census Βureau, ταυτόχρονα και παράλληλα με το ιδιαίτερα σκληρό πλήγμα στις ανδρικές θέσεις εργασίας, οι γυναίκες πλήρους απασχόλησης είδαν τα ετήσια εισοδήματά τους να πέφτουν με διπλάσιους ρυθμούς από εκείνα των ανδρών (σχεδόν 2% έχασαν πέρυσι). Και όπως παρατηρεί ο Σουάν, στην πραγματικότητα «τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για τις γυναίκες. Τα περισσότερα μέτρα για την απασχόληση και τις αμοιβές δείχνουν ότι η επανάσταση των φύλων έχει κολλήσει. Το χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών στους μισθούς, που είχε μειωθεί στα τελευταία 25 χρόνια, άρχισε και πάλι να διευρύνεται. Ενώ το 2005 οι γυναίκες έπαιρναν το 81% της ανδρικής αμοιβής, πέρυσι έπεσαν στο 79,9%». Και κατά τον Σουάν η οπισθοδρόμηση μπορεί να πάει και πιο πίσω, καθώς «η πρόοδος στην καταπολέμηση των διακρίσεων των φύλων στην εργασία δεν έχει προχωρήσει την τελευταία δεκαετία». Και μάλιστα γίνεται συστηματική, ακόμη και θεσμική. Παραπέμποντας σε μια μελέτη της Σέλι Κορέλ, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, θυμίζει ότι η ίδια η οργάνωση της εργασίας εμπεριέχει συστηματικές «ποινές μητρότητας», που έχουν εκτιμηθεί ως απώλεια αμοιβής 5% για κάθε παιδί που έχει μια γυναίκα!

Η γυναικεία εργασία, έτσι, μπορεί να επεκτείνεται, σε περιόδους κρίσης ή ευφορίας, όμως αυτό καθόλου δεν τείνει από μόνο του προς απάλυνση των διακρίσεων. Οπως το λέει ο Σουάν, αν εξαιρέσουμε τη μεγαλύτερη αύξηση της ανδρικής ανεργίας στην κρίση, «ο κόσμος εξακολουθεί να είναι ανδρικός» .

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Οικονομία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk