Πόσοι ποδοσφαιριστές θα τολμούσαν να βουτήξουν στην αντίπαλη περιοχή ή θα χτυπούσαν εκτός φάσης αντίπαλο αν γνώριζαν ότι η ενέργειά τους θα κρινόταν πάραυτα ηλεκτρονικά και δεν υπήρχε περίπτωση να ξεγελάσουν τον ρέφερι;

Το βίντεο ο καλύτερος βοηθός του διαιτητή

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ χρόνο με τον χρόνο γίνεται πιο γρήγορο, πιο δυνατό, πιο αποτελεσματικό, πιο θεαματικό, αλλά και περισσότερο σκληρό- ενίοτε στα όρια του αντιαθλητικού. Η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία, FΙFΑ και UΕFΑ αντίστοιχα, με τις τροποποιήσεις των κανονισμών επιδιώκουν να κρατήσουν το παιχνίδι στα πλαίσια του «ευ αγωνίζεσθαι». Την περασμένη δεκαετία η προσπάθεια επικεντρώθηκε στην πάταξη των εκ των όπισθεν «θανατηφόρων» χτυπημάτων. Στην τρέχουσα περίοδο ο στόχος έχει επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση της αντιαθλητικής συμπεριφοράς και των κρατημάτων εντός της περιοχής κατά τις λεγόμενες στημένες φάσεις. Ωστόσο όσο κι αν προσπαθούν οι ιθύνοντες να βάλουν τάξη στα κακώς κείμενα με την αυστηροποίηση των ποινών, είναι αδύνατο να ελέγξουν τον ψυχισμό κάθε παίκτη. Οπως είναι αδύνατο και για τα μάτια των διαιτητών να πιάσουν σε κλάσματα εκατοστών του δευτερολέπτου κάποιες επίμαχες φάσεις που για να βγει συμπέρασμα χρειάζεται διπλό και τριπλό ριπλέϊ. Μήπως λοιπόν το «μάτι» του βίντεο (πρέπει να) είναι ο καλύτερος βοηθός του διαιτητή όχι μόνο σε περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων των παικτών- όπου επιτρέπεται η χρήση του ως αποδεικτικού στοιχείου, έστω και κατόπιν εορτής- αλλά και σε εσφαλμένες ή αμφισβητούμενες διαιτητητικές αποφάσεις που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή των κανονισμών;

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ χρόνο με τον χρόνο γίνεται πιο γρήγορο, πιο δυνατό, πιο αποτελεσματικό, πιο θεαματικό, αλλά και περισσότερο σκληρό- ενίοτε στα όρια του αντιαθλητικού. Η Διεθνής και η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία, FΙFΑ και UΕFΑ αντίστοιχα, με τις τροποποιήσεις των κανονισμών επιδιώκουν
να κρατήσουν το παιχνίδι στα πλαίσια του «ευ αγωνίζεσθαι». Την περασμένη δεκαετία η προσπάθεια επικεντρώθηκε στην πάταξη των εκ των όπισθεν «θανατηφόρων» χτυπημάτων. Στην τρέχουσα περίοδο ο στόχος έχει επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση της αντιαθλητικής συμπεριφοράς και των κρατημάτων εντός της περιοχής κατά τις λεγόμενες στημένες φάσεις. Ωστόσο
όσο κι αν προσπαθούν οι ιθύνοντες να βάλουν τάξη στα κακώς κείμενα με την αυστηροποίηση των ποινών, είναι αδύνατο να ελέγξουν τον ψυχισμό κάθε παίκτη. Οπως είναι αδύνατο και για τα μάτια των διαιτητών να πιάσουν σε κλάσματα εκατοστών του δευτερολέπτου κάποιες επίμαχες φάσεις που για να βγει συμπέρασμα χρειάζεται διπλό και τριπλό ριπλέϊ. Μήπως λοιπόν
το «μάτι» του βίντεο (πρέπει να) είναι ο καλύτερος βοηθός του διαιτητή όχι μόνο σε περιπτώσεις πειθαρχικών παραπτωμάτων των παικτών- όπου επιτρέπεται η χρήση του ως αποδεικτικού στοιχείου, έστω και κατόπιν εορτής- αλλά και σε εσφαλμένες ή αμφισβητούμενες διαιτητητικές αποφάσεις που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή των κανονισμών;

Πρόσφατα κορυφαίοι ποδοσφαιριστές υπερέβησαν τα εσκαμμένα και έγιναν πρωτοσέλιδα ανά τον κόσμο, κυρίως για τα εκτός φάσης πειθαρχικά παραπτώματά τους. Στην Αγγλία ο Εμάνουελ Αντεμπαγιόρ της Μάντσεστερ Σίτι συνελήφθη από τον τηλεοπτικό φακό να πατάει στο πρόσωπο τον πρώην συμπαίκτη του της Αρσεναλ Ρόμπι φαν Πέρσι. Στη Γερμανία ο μέσος της Μπάγερν Μονάχου Σεμπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ πάτησε στο καλάμι τον αμυντικό της Μπορούσια Ντόρτμουντ Τίγκε.

Στις ΗΠΑ ο πολύς Ντέιβιντ Μπέκαμ των Λος Αντζελες Γκάλαξι έπιασε από τον λαιμό τον ποδοσφαιριστή του Ντάλας Ντάνιελ Ερνάντες. Στη Ρωσία ο βραζιλιάνος επιθετικός της Σπαρτάκ Μόσχας Βελιτόν χτύπησε στο πρόσωπο τον διεθνή τερματοφύλακα της Ντιναμό Μόσχας Βλαντίμιρ Γκαμπούλοφ στέλνοντάς τον στο χειρουργείο με σπασμένο ζυγωματικό.

Στην Ελλάδα αίσθηση προκάλεσε η αναιτιολόγητη, εκτός φάσης, αγκωνιά με την οποία ο καμερουνέζος αμυντικός του Πανθρακικού Αλέξις Ν΄Γκαμπί, κατά την είσοδό του ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο, φιλοδώρησε στο πρόσωπο τον διεθνή μεσοεπιθετικό του Παναθηναϊκού Σωτήρη Νίνη. Το κοινό σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι έμειναν ατιμώρητες κατά τη διάρκεια του αγώνα, επειδή κανείς από τους τέσσερις διαιτητές δεν αντελήφθη τα εν λόγω πειθαρχικά παραπτώματα.

«Ευαγγέλιο» το φύλλο αγώνα
Οι προαναφερόμενες υποθέσεις κατέληξαν βέβαια- μέσω των βίντεο των αγώνων- στον αθλητικό δικαστή και οι δράστες τιμωρήθηκαν αναλόγως με ποινή αποκλεισμού (τρεις αγωνιστικές ο Αντεμπαγιόρ, μία ο Ν΄Γκαμπί κ.ο.κ.). Αυτό δεν απαλλάσσει όμως τους διαιτητές από τις ευθύνες που έχουν, ενώ επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα της χρήσης ή μη οπτικών μέσων για την άμεση απόδοση δικαιοσύνης.

Τι αξία θα είχε η εκ των υστέρων τιμωρία του Ν΄Γκαμπί αν, για παράδειγμα, αυτός με την αντιαθλητική ενέργειά του είχε διαμορφώσει υπέρ του Πανθρακικού το αποτέλεσμα του αγώνα με τον Παναθηναϊκό;

Ο Κανονισμός Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΚΑΠ) επιτρέπει τη χρήση βίντεο και φωτογραφιών ως αποδεικτικού υλικού για την απαγγελία κατηγορίας σε πειθαρχικά παραπτώματα που διαπράχθηκαν από τους παίκτες και δεν τιμωρήθηκαν από τον διαιτητή, αλλά ως εκεί. Για τη FΙFΑ και την UΕFΑ το φύλλο αγώνα παραμένει ευαγγέλιο το οποίο δεν επιδέχεται ανταπόδειξη και ας έχει διαπράξει ο διαιτητής καραμπινάτο σφάλμα.

Μετά την απομάκρυνση από το γήπεδο κανένα λάθος διαιτητή δεν αναγνωρίζεται, αλλά ως πότε οι υπεύθυνοι για την εξέλιξη του αθλήματος θα λειτουργούν ως μπακάληδες; Στις μέρες μας όλο και περισσότερα αθλήματα χρησιμοποιούν την τεχνολογία για τη βελτίωση της ποιότητας και την ελαχιστοποίηση των λεγόμενων ανθρώπινων διαιτητικών σφαλμάτων.

Στο μπάσκετ καθιέρωσαν το κόκκινο φωτάκι με τη λήξη του χρόνου των 24 δευτερολέπτων. Το ίδιο συμβαίνει και στο χόκεϊ επί πάγου όταν το μπαλάκι περάσει τη νοητή γραμμή του τέρματος. Στον στίβο η εκκίνηση στις κούρσες ταχύτητας ελέγχεται ηλεκτρονικά.

Το ανθρώπινο λάθος
Γιατί λοιπόν να μη γίνεται επανάκριση διαιτητικών αποφάσεων σε επίμαχες φάσεις ποδοσφαιρικών αγώνων, όπως οι περιπτώσεις πέναλτι και αν η μπάλα πέρασε ή όχι τη (νοητή) γραμμή του τέρματος, με χρήση βίντεο-ριπλέι και άλλων τεχνολογικών βοηθημάτων (π.χ. της λεγόμενης «έξυπνης μπάλας»);

Μπορεί η τεχνολογία να αποτρέψει το λάθος ή την αβλεψία του διαιτητή; Η FΙFΑ και η UΕFΑ, προεξαρχόντων των προέδρων τους κκ. Ζεπ Μπλάτερ και Μισέλ Πλατινί αντίστοιχα, επιμένουν ότι με τη χρήση οπτικών μέσων κινδυνεύει να αλλοιωθεί η ουσία του αθλήματος και ζητούν- μας λένε- την κατανόηση των ποδοσφαιρόφιλων στο δικαίωμα του διαιτητή να υποπίπτει στο ανθρώπινο λάθος.

Τι θα πάθαινε όμως το ποδόσφαιρο αν ένας πέμπτος διαιτητής, επιφορτισμένος να παρακολουθεί τηλεοπτικά τη μετάδοση του αγώνα, υποδείκνυε- έστω και με καθυστέρηση 10, 20, 30 δευτερολέπτων- στον διαιτητή κ. Δημήτρη Καλόπουλο ότι ο Ν΄Γκαμπί χτύπησε εκτός φάσης, αντιαθλητικά και από πρόθεση, τον Νίνη;

Επί πόσες ημέρες πέρυσι δηλητηρίαζε την ποδοσφαιρική ζωή του τόπου η γροθιά του ουρουγουανού μέσου του ΠΑΟΚ Πάμπλο Γκαρσία στο στομάχι του βραζιλιάνου φορ του Ολυμπιακού Ντιόγο, την οποία ενώ το βίντεο έδειξε πάραυτα και πεντακάθαρα δεν αντελήφθη κανένας από τους τέσσερις διαιτητές του αγώνα στο γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης»;

Το χέρι του «Θεού» και του… Ντέμη
Το 1986 στο Μουντιάλ του Μεξικού όλος ο κόσμος είχε δει τον Αργεντινό Ντιέγκο Μαραντόνα να σκοράρει με το χέρι (του… Θεού, είπε ο ίδιος) εναντίον της Αγγλίας εκτός από τον διαιτητή της συνάντησης. Η δικαιοσύνη θα είχε αποδοθεί πάραυτα αν όσο διαρκούσαν οι διαμαρτυρίες των παικτών της Αγγλίας κάποιος υπεύθυνος έλεγε την αλήθεια στον διαιτητή.

Το εντελώς αντίθετο με τη φάση του Μαραντόνα έλαβε χώρα πριν από λίγους μήνες στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών που διεξήχθη στη Νότια Αφρική. Ο άγγλος διαιτητής κ. Χάουαρντ Γουέμπ δεν πήρε χαμπάρι ότι αμυντικός της Αιγύπτου απέκρουσε με το χέρι στη γραμμή του τέρματος, στις καθυστερήσεις του αγώνα με τη Βραζιλία, και ενώ το σκορ ήταν ισόπαλο 3-3.

Ο κ. Γουέμπ υπέδειξε κόρνερ, αλλά ώσπου να σηκωθεί από το έδαφος ο αμυντικός της Αιγύπτου ο οποίος έπαιζε θέατρο υποκρινόμενος ότι η μπάλα τον βρήκε στο πρόσωπο, ο τέταρτος διαιτητής είδε τη φάση στο ριπλέι και υπέδειξε την παράβαση στον συνάδελφό του. Ο άγγλος ρέφερι άλλαξε την απόφασή του, ο Κακά σκοράρισε από τα 11 βήματα και έκτοτε ουδείς ασχολήθηκε με τα καμώματα του αιγύπτιου αμυντικού.

Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1995, όταν ο τέταρτος διαιτητής βλέποντας το βίντεο ενημέρωσε τον πρώτο διαιτητή ότι ο Ντέμης Νικολαΐδης είχε σκοράρει με το χέρι στον αγώνα της ΑΕΚ με τον Ιωνικό. Ο διαιτητής ακύρωσε το γκολ, το οποίο αρχικά είχε κατακυρώσει, και το παιχνίδι συνεχίστηκε χωρίς διαμαρτυρίες.

Αντί η UΕFΑ να τιμωρεί εκ των υστέρων για θέατρο τον επιθετικό της Αρσεναλ Εντουάρντο στον αγώνα της προκριματικής φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ με τους Ρέιντζερς και να τον αθωώνει σε δεύτερο βαθμό, δεν θα ήταν προτιμότερο να είχε ενημερωθεί έγκαιρα ο διαιτητής της συνάντησης ότι δεν υπήρχε κανένα πέναλτι στη συγκεκριμένη φάση;

Ποιος παίκτης θα τολμούσε να βουτήξει στην αντίπαλη περιοχή αν γνώριζε ότι η ενέργειά του θα κρινόταν πάραυτα ηλεκτρονικά και δεν υπήρχε περίπτωση να ξεγελάσει τον διαιτητή;

Εστω και χωρίς ριπλέι, το ερώτημα είναι τι κάνουν οι διαιτητές και οι βοηθοί τους κατά τις επίμαχες φάσεις. Ας υποθέσουμε ότι ο κ. Καλόπουλος είχε τα μάτια του στην μπάλα και δεν είδε τον Ν΄ Γκαμπί να χτυπάει τον Νίνη, οι βοηθοί του, και ειδικά ο τέταρτος διαιτητής, τι έκαναν τη συγκεκριμένη στιγμή; Από την εκ των υστέρων τιμωρία του Ν΄Γκαμπί, πιθανό όφελος είχε ο επόμενος αντίπαλος του Πανθρακικού. Είναι όμως αυτό δίκαιο;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk