on air

ΓΗΡΑΣΚΩ αεί… εκπλησσόμενος και απογοητευόμενος. Εκεί που είχα αποφασίσει ότι οι διάλογοι ανάμεσα στον Κώστα Σπυρόπουλο (Αλέξη) και την Ελένη Κούρκουλα (Σελήνη) στη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου ήταν ό,τι χειρότερο έχει περάσει από την ελληνική τηλεόραση από άποψη ηθοποιίας, συνειδητοποίησα ότι- όσο απίστευτο και αν ακούγεται- υπάρχει και χειρότερο. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, αρκετές ημέρες μετά την πρεμιέρα του σίριαλ «Η ζωή της άλλης» του Μega- χρόνος επαρκής …

ΓΗΡΑΣΚΩ αεί… εκπλησσόμενος και απογοητευόμενος. Εκεί που είχα αποφασίσει ότι οι διάλογοι ανάμεσα στον Κώστα Σπυρόπουλο (Αλέξη) και την Ελένη Κούρκουλα (Σελήνη) στη «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου ήταν ό,τι χειρότερο έχει περάσει από την ελληνική τηλεόραση από άποψη ηθοποιίας, συνειδητοποίησα ότι- όσο απίστευτο και αν ακούγεται- υπάρχει και χειρότερο. Ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, αρκετές ημέρες μετά την πρεμιέρα του σίριαλ «Η ζωή της άλλης» του Μega- χρόνος επαρκής ώστε να σκεφτώ ψύχραιμα και να μην καταλήξω σε βιαστικά συμπεράσματα-, δεν μπορώ να πιστέψω ότι εν έτει 2009 μπορεί μια τόσο πρόχειρη, κακοφτιαγμένη και (κυρίως) κακοπαιγμένη σειρά να βγαίνει στον αέρα. Απομένει να δούμε τα νούμερά τηςμέχρι στιγμής πολύ καλά. Γιατί αν ένα τέτοιο υποπροϊόν διατηρήσει υψηλές θεαματικότητες, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε να συζητούμε για το παρόν και το μέλλον της τηλεόρασης, για την ποιότητα των τηλεθεατών και για άλλα τέτοια θεωρητικά. Δεν μας το επιτρέπει η γελοία τηλεπραγματικότητα.

ΠΩΣ να δικαιολογήσω τον (θυμωμένο) πρόλογο; Περιγράφοντας μόνο μία σκηνή: Η Ευδοκία Ρουμελιώτη που ερμηνεύει μια κοπέλα που ονειρεύεται να γίνει σεφ, υποβάλλεται σε μια εξαιρετικά σκληρή (κατά τον διασκευαστή του εισαγόμενου σεναρίου) δοκιμασία η οποία θα κρίνει την πρόσληψή της σε μια σπουδαία δουλειά: Μαζί με τους συνυποψηφίους της, πρέπει να κόψειένα κολοκύθι και ένα καρότο σε φέτες, ενώ οι αρχισέφ (ανάμεσά τους και μια άθλια καρικατούρα ομοφυλόφιλου) επιβλέπουν για να αποφασίσουν ποιος τα καταφέρνει καλύτερα. (Αν και το προσωπικό των αθηναϊκών εστιατορίων προσλαμβάνεται με αυτά τα κριτήρια, με τέτοιου είδους εξετάσεις, καταλαβαίνω πολλά για τη χαμηλότατη, συχνά, ποιότητα του φαγητού τους.) Η ηρωίδα μαςτην οποία η ηθοποιός ερμηνεύει σαν άτομο με βαριά νοητική υστέρηση, σαν μια αλαφροΐσκιωτη υπερμεγέθη μπεμπέκα η οποία φοράει το ίδιο τρομαγμένο ύφος μπροστά στο αγόρι που ερωτεύεται, στον σπιτονοικοκύρη της και στα μαραμένα ζαρζαβατικά που έχει πάνω στον πάγκο της- πιάνει το μαχαίρι και αρχίζει να κόβει πολύ αργά το κολοκύθι σε τεράστιες φέτες, με την προσήλωση που δείχνουν οι Εκτορες Μποτρίνι αυτού του κόσμου όποτε εκτελούν την πολυπλοκότερη συνταγή τους.«Πού τα έμαθες εσύ αυτά;»της λέει εντυπωσιασμένη μία από τις σεφ, ενώ οι υπόλοιποι παρακολουθούν εμβρόντητοι. Οχι, δεν θα ήθελα να φάω από τα χέρια τους ούτε βραστό κολοκυθάκι!

Ο,ΤΙ και να λέω εγώ, το θέμα είναι ότι έπειτα από αυτή την επίδειξη μαγειρικής δεξιοτεχνίας η νεαρά προσελήφθη. Την ίδια στιγμή ο κάθε θεατής με στοιχειώδη νοημοσύνη δεν μπορεί παρά να προσεβλήθη για το άρπα-κόλλα σενάριο, για την ανύπαρκτη σκηνοθεσία, για τις άθλιες ερμηνείες, για την ανοησία που ξεχείλιζε από κάθε πλάνο της παραγωγής. Γιατί η σκηνή στην οποία αναφέρθηκα είναι ένα μόνο από τα εκατοντάδες «φάλτσα» που περιελάμβανε το πρώτο, διπλό, επεισόδιο. Εκτός αν το λάθος είναι δικό μου. Αν παρεξήγησα τις προθέσεις και παρερμήνευσα το αποτέλεσμα. Αν, δηλαδή, εκείνο που εγώ θεώρησα κοινωνική σειρά ήταν ηθελημένα μια χοντροκομμένη παρωδία. Τότε, τα συγχαρητήριά μου σε όλους τους συντελεστές, τα κατάφεραν με το παραπάνω. Ελα όμως που το Μega δεν διαφημίζει τη «Ζωή της άλλης» ως κωμωδία…

ΤΙΣ ΤΙΜΟΥΣΕ τις κουτσομπολίστικες εκπομπές η Σπεράντζα Βρανά, βγαίνοντας συχνά- πυκνά στα παράθυρά τους για να μιλήσει περί σεξ και άλλων τινών. Την τίμησαν με τη σειρά τους και εκείνες με εκτενή αφιερώματα την ημέρα του θανάτου της. Ωστόσο και η από τηλεοράσεως νεκρολογία θέλει την τέχνη της. Την οποία δεν κατέχουν οι μεσημεριανατζούδες. Εκπαιδευμένες στη σάχλα, μπλοκάρουν μπροστά στη θλίψη, αισθάνονται και φέρονται αμήχανα. Προσπαθώντας μάταια να προσθέσει στη μόνιμη κατινοτσαχπινιά της λίγο πόνο, η Φαίη Σκορδά είπε:«Ολοι ακούγοντας αυτή την είδηση, την είδηση του θανάτου της, αισθάνεστε… κάπως». Πώς; Η ίδια έσπευσε να αναλύσει τη δική της κατάσταση λέγοντας:«Εγώ πάντως νιώθω… μαζεμένα σήμερα». Και ξαφνικά έπεσε διαφήμιση CD, με έναν ανεκδιήγητο τύπο να τραγουδάει σε άψογα κρητικά«στην αγκαλιά σου ξύπνησα/ στου ήλιου την αχτίδα/ τσε ήταν το ομορφότερο ξημέρωμα που είδα!». Αμέσως μετά συνεχίστηκε ο επικήδειος. Τι σουρεαλιστικό πένθος!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk