Υπόθεση ΠολάνσκιΙστορία μου, αμαρτία μου…

«Ημασταν μόνοι στο ισόγειο, στο δωμάτιο όπου βρισκόταν η τηλεόραση. Η Σάντρα έβγαλε το φαρδύ φόρεμα που είχε φορέσει βιαστικά βγαίνοντας από την πισίνα.Είχε άσθμα,μου είπε, και δεν ένιωθε καλά… (…)Βιαζόμουν να την πάω πίσω αλλά οι γυμνές,προκλητικές εικόνες της είχαν αρχίσει να με ερεθίζουν. Οταν με τράβηξε πάνω της και ξάπλωσε στον καναπέ,όλες οι επιφυλάξεις μου έφυγαν. Η μικρή ήταν πεπειραμένη. Είχε κάνει έρωτα όταν ήταν οκτώ χρόνων, μου είχε πει. Ηταν σεξουαλικά ώριμη και προφανώς με ήθελε.

«Ημασταν μόνοι στο ισόγειο, στο δωμάτιο όπου βρισκόταν η τηλεόραση. Η Σάντρα έβγαλε το φαρδύ φόρεμα που είχε φορέσει βιαστικά βγαίνοντας από την πισίνα.Είχε άσθμα,μου είπε, και δεν ένιωθε καλά…

(…)Βιαζόμουν να την πάω πίσω αλλά οι γυμνές,προκλητικές εικόνες της είχαν αρχίσει να με ερεθίζουν. Οταν με τράβηξε πάνω της και ξάπλωσε στον καναπέ,όλες οι επιφυλάξεις μου έφυγαν. Η μικρή ήταν πεπειραμένη. Είχε κάνει έρωτα όταν ήταν οκτώ χρόνων, μου είχε πει. Ηταν σεξουαλικά ώριμη και προφανώς με ήθελε.Κάναμε έρωτα και διαπίστωσα πως είχε πραγματικά μεγάλη πείρα στο σεξ».

Με τα παραπάνω λόγια, όπως αναφέρονται στην αυτοβιογραφία του Roman by Ρolanski(εκδόσεις William Μorrow, 1984), ο 76χρονος σήμερα πολωνός σκηνοθέτης δίνει τη δική του εκδοχή για το σκάνδαλο με τη 13χρονη Σαμάνθα Γκέιμερ,το επώνυμο της οποίας την εποχή του συμβάντος ήταν Γκάιγκερ(στο βιβλίο του ο Πολάνσκι χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Σάντρα). Ενα σκάνδαλο που δεν έχει πάψει να τον καταδιώκει από τότε που δημοσιοποιήθηκε με την προσφυγή της Γκέιμερ στις αρχές του Λος Αντζελες την άνοιξη του 1977, με την προσωρινή κράτησή του στις φυλακές Τσίνο και εν τέλει με την οριστική αποχώρησή του από την Αμερική τον Ιανουάριο του 1978.

Ως γνωστόν, το προπερασμένο Σάββατο ο Πολάνσκι στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης συνελήφθη από τις αρχές της Ελβετίας προκειμένου να εκδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και να δικαστεί βάσει αμερικανικού εντάλματος για «αποπλάνηση ανηλίκου».

Αν και η σύλληψη του Πολάνσκι έχει διχάσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, πολλοί επώνυμοι της παγκόσμιας κινηματογραφικής κοινότητας φαίνεται να τον υποστηρίζουν καταγγέλλοντας τη σύλληψή του από τις ελβετικές αρχές και ζητώντας την άμεση απελευθέρωσή του. Μεταξύ αυτών είναι πολλοί συνάδελφοι του Πολάνσκι, σκηνοθέτες όπως οιΜάρτιν Σκορσέζε,Πέδρο Αλμοδόβαρ,Ντέιβιντ Λιντς, Κώστας Γαβράς, Γουόν Καρ Βάι, Λυκ και Ζαν-Πιερ Νταρντέν, Εμίρ Κουστουρίτσα, Ζαν-Ζακ Μπενέξ, Βιμ Βέντερς, Μπερτράν Ταβερνιέ, Τέρι Γκίλιαμ, Μάικλ ΜανκαιΓούντι Αλεν,καθώς επίσης και ηθοποιοί όπως ηΝτέμπρα Γουίνγκερ, ηΦανί Αρντάνκαι η Μόνικα Μπελούτσι. Ολοι αυτοί οι καλλιτέχνες έχουν υπογράψει διακήρυξη που υποκίνησε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ ΚαννώνΤιερί Φρεμό, η οποία είναι δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα της Γαλλικής Ενωσης Δραματουργών και Σκηνοθετών (SΑCD). Μόνιμος κάτοικος Γαλλίας από την εποχή που διέφυγε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πολάνσκι οφείλει πολλά στο Φεστιβάλ Καννών και το αντίθετο. Ο πολωνός σκηνοθέτης χαίρει επίσης της υποστήριξης της νεοεκλεγείσας γενικής διευθύντριας της UΝΕSCΟΙρίνα Μπόκβααλλά και του γάλλου προέδρουΝικολά Σαρκοζί,ο οποίος«παρακολουθεί στενά το θέμα και ελπίζει στην όσο το δυνατόν συντομότερη λύση του», όπως ανέφερε σε ραδιοφωνική συνέντευξή του ο γάλλος υπουργός ΠολιτισμούΦρεντερίκ Μιτεράναναφερόμενος στην«απολύτως αποτρόπαιη»σύλληψη του Πολάνσκι «για μια παλιά ιστορία που δεν έχει πραγματικά κανένα νόημα».

Στην απέναντι όχθη ο γάλλος ευρωβουλευτής των Πρασίνων και ένας από τους ηγέτες στα γεγονότα του Μάη του ΄68Ντανιέλ Κον-Μπεντίτανήκει σε αυτούς που πιστεύουν ότι ο Ρομάν Πολάνσκι δεν είναι υπεράνω του νόμου απλώς και μόνο επειδή είναι ένα μεγάλο ταλέντο, έχει κερδίσει Οσκαρ και έχει σκηνοθετήσει σπουδαίες ταινίες. Χαρακτηριστική επίσης είναι και η εν μέρει αποστασιοποιημένη θέση που πήρε ο γάλλος σκηνοθέτης και παραγωγόςΛυκ Μπεσόν,στενός φίλος του Πολάνσκι:«Είναι ένας άνθρωπος που υπεραγαπώ, τον οποίο γνωρίζω αρκετά. Οι κόρες μας είναι πολύ φίλες. Υπάρχει όμως Δικαιοσύνη και είναι ίδια για όλους.Ο λόγος πέφτει σε αυτήν»ανέφερε σε ραδιοφωνική συνέντευξή του ο σκηνοθέτης του «Λεόν» και του «Απέραντου γαλάζιου», προσθέτοντας ότι, αν και δεν γνωρίζει τίποτε από την υπόθεση, γνώμη του είναι πως«όταν δεν εμφανιζόμαστε σε μια δίκη,τότε πέφτουμε στην πλευρά του άδικου». Ας σημειωθεί επίσης ότι, όταν ο Μπεσόν ρωτήθηκε για το αν τον ενοχλεί η κινητοποίηση του κινηματογραφικού σύμπαντος υπέρ του Πολάνσκι, απάντησε ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να πράξει όπως θέλει αλλά, εφόσον και ο ίδιος έχει κόρη 13 ετών, αν έπεφτε θύμα βιασμού, δεν θα σκεπτόταν το ίδιο.

Στην πλευρά όσων είναι υπέρ της έκδοσης του Πολάνσκι στις Ηνωμένες Πολιτείες ανήκει και ένα μεγάλο μέρος του Τύπου. Οι «Τimes» της Νέας Υόρκης δεν έκρυψαν την απορία τους για την υποστήριξη από την κυβέρνηση της Γαλλίας προς τον 76χρονο σκηνοθέτη, ενώ η βρετανική εφημερίδα «Τhe Ιndependent» μιλάει για «άνευ όρων υποστήριξη του Πολάνσκι από το πολιτικό και το πνευματικό κατεστημένο».

Το πιο προκλητικό ίσως δημοσίευμα που έχει γραφτεί ως σήμερα για τη σύλληψη του Πολάνσκι στην Ελβετία βρίσκεται στους «Τimes» του Λος Αντζελες. Ο δημοσιογράφοςΣτιβ Λόπεζ , ο ίδιος πατέρας κόρης την οποία αναφέρει στο άρθρο του, σκάλισε τα αρχεία της Εισαγγελίας του Λος Αντζελες και δημοσίευσε πρακτικά από την κατάθεση της δεκατριάχρονης το 1977 Σαμάνθας:

Ερώτηση:«Αντισταθήκατε εκείνη τη στιγμή;».

Εκδηλώσεις συμπαράστασης στο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Ζυρίχης πριν από μία εβδομάδα

Απάντηση:«Λιγάκι,αλλά όχι στ΄ αλήθεια γιατί…».

Ερώτηση:«Γιατί τι;».

Απάντηση:«Γιατί τον φοβόμουν».

Οι «Τimes» του Λος Αντζελες επιχειρούν κατά μέτωπο επίθεση εναντίον των κινηματογραφιστών και άλλων προσωπικοτήτων που υπέγραψαν τη διεθνή διακήρυξη απελευθέρωσης του Πολάνσκι. Στο δημοσίευμα μάλιστα υπάρχει μια έντονη ειρωνεία προς το πρόσωπο του Γούντι Αλεν, ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 είχε προκαλέσει αντίστοιχο θόρυβο με αυτόν του Πολάνσκι, όταν παντρεύτηκε την υιοθετημένη κόρη της πρώην γυναίκας τουΜία Φάροου, η οποία κατά τραγική ειρωνεία υπήρξε η πρωταγωνίστρια της διασημότερης ταινίας του Ρόμαν Πολάνσκι «Το μωρό της Ρόζμαρι».«Θα περίμενε κανείς ότι θα έχει τη στοιχειώδη λογική να παραμείνει σιωπηλός»αναφέρει το δημοσίευμα για τον Γούντι Αλεν.«Αλλά τουλάχιστον αυτός έκανε σεξ με μια ενήλικη». Στη Βρετανία ο δημοσιογράφος Ντόμινικ Λόσοναναφέρει σε άρθρο του:«Δεν αρνούμαι την ιδιοφυΐα του ανδρόςούτε τη συνεισφορά του στην Εβδομη Τέχνη.Συμμερίζομαι ωστόσο και την άποψη του ιστορικού λόρδου Ακτον:“Αν πρέπει να υποβαθμίσουμε την αξία του ηθικού κώδικα λόγω της ιδιοφυΐας κάποιου ή της επιτυχίας του ή της θέσης του ή της αξίας του ή της φήμης του, τότε αυτό απλώς θα εξυπηρετεί σκοπιμότητες εκεί όπου θα έπρεπε να βασιλεύει”».

Οσο για τον ίδιο τον Πολάνσκι, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν τα πήγε καλά με τα ΜΜΕ. Λέει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του:«Ο Τύπος και οι φήμες έχουν χτίσει μια εικόνα του Ρόμαν Πολάνσκι που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Ξέρω πώς είμαι, ποιος είμαι, τι από όσα μου καταλογίζουν έχω κάνει και τι δεν έχω κάνει. Φαίνεται ωστόσο ότι ο κόσμος προτιμά να πιστεύει πάντα αυτά που με πλάγιους τρόπους του επιβάλλουν να πιστεύει». Γιατί τώρα η σύλληψη;
Ενα εύλογο ερώτημα που έχει επίσης προκύψει είναι γιατί έγινε τώρα η σύλληψη του Ρόμαν Πολάνσκι και πώς μπόρεσε να πραγματοποιηθεί σε ελβετικό έδαφος, αφού η Ελβετία είναι μια χώρα την οποία ο σκηνοθέτης επισκεπτόταν συχνότατα καθ΄ ότι έχει σπίτι στο Γκστάαντ. Την απάντηση έδωσε στους «Τimes» της Νέας Υόρκης η κυρίαΣάντι Γκίμπονς,εκπρόσωπος της Εισαγγελίας του Λος Αντζελες.«Κάθε φορά που ακούγεται ότι ο κ. Πολάνσκι σχεδιάζει να επισκεφθεί κάποια χώρα που έχει συνάψει συμφωνία έκδοσης με τις ΗΠΑ, όπως η Ελβετία, η Εισαγγελία του Λος Αντζελες προβαίνει στις διπλωματικές διαδικασίες που χρειάζεται να γίνουν προκειμένου να συλληφθεί». Αιτήσεις έκδοσης του Πολάνσκι στις ΗΠΑ έχουν γίνει ξανά στο παρελθόν από την Εισαγγελία του Λος Αντζελες. Οποτε γινόταν γνωστό ότι ο Πολάνσκι επρόκειτο να ταξιδέψει σε χώρες που έχουν συνάψει τη συμφωνία έκδοσης με τις ΗΠΑ, όπως π.χ. η Αγγλία, οι μηχανές της Εισαγγελίας του Λος Αντζελες έμπαιναν σε λειτουργία. Ωστόσο δεν υπήρξε ποτέ αρκετός χρόνος για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες. Αυτή τη φορά ο χρόνος υπήρξε γιατί είχε ήδη ανακοινωθεί εδώ και καιρό ότι το κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Ζυρίχης θα τιμούσε τον σκηνοθέτη με ένα ειδικό βραβείο για την προσφορά του στον κινηματογράφο.

Από την πλευρά του, ο δικηγόρος του ΠολάνσκιΕρβέ Τεμίμανακοίνωσε την πρόθεσή του να προσβάλει οποιαδήποτε κίνηση έκδοσης του πελάτη του προς τις ΗΠΑ.«Δεν αναμέναμε αυτή τη σύλληψηκαθώς ο πελάτης μου επισκέπτεται τακτικά την Ελβετία και μάλιστα εδώ και πολλά έτη» ανέφερε ο Τεμίμ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Figaro», τονίζοντας ότι θα ζητήσει την αποφυλάκισή του προτού τον υπερασπιστεί κατά της διαδικασίας έκδοσής του.«Ηδη φαίνεται ότι υπάρχει ζήτημα παραγραφής της δημόσιας αγωγής σε μια υπόθεση όπουθα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότιτο υποτιθέμενο θύμα της παράβασης δεν κινήθηκε επί μακρό χρόνο» συμπλήρωσε.

Ταλαιπωρία και επιτυχία

φωτογραφία:angeli/www.iml.gr Με νεαρές στο Σεν Τροπέ το 1977

Σ ε ένα από τα μεγαλύτερα τμήματα της αυτοβιογραφίας του ο Ρόμαν Πολάνσκι αφηγείται το πώς κατόρθωσε να επιβιώσει κατά τη διάρκεια του Β Δ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πατέρας του τον έσωσε από το κρεματόριο σπρώχνοντάς τον προς την ελευθερία μέσα από την τρύπα ενός φράχτη (μια παρόμοια σκηνή υπάρχει στην ταινία «Ο πιανίστας»). Αν και ο πατέρας του επέζησε τελικά του Ολοκαυτώματος (συναντήθηκε ξανά με τον Πολάνσκι το 1945), η μητέρα του άφησε την τελευταία πνοή της στο Αουσβιτς. Ο μικρός κατέληξε στα χέρια των θείων του, όπου η ταλαιπωρία του συνεχίστηκε, καθώς οι συγγενείς του τον κακομεταχειρίστηκαν. Λίγο αργότερα, σπουδαστής στη Σχολή Κινηματογράφου του Λοτζ, ο Πολάνσκι ανακάλυπτε τον κινηματογράφο με δάσκαλο τον Αντρέι Βάιντα. Οταν η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Πολάνσκι «Μαχαίρι στο νερό» έγινε εξώφυλλο στο «Τime», η Δύση τού άνοιξε τις πόρτες. Η πρώτη αμερικανική ταινία του «Το μωρό της Ρόζμαρι» έκανε πάταγο, αλλά λόγω του θέματός της η συντηρητική κοινωνία της Αμερικής «αφόρησε» τον Πολάνσκι αποκαλώντας τον «σατανιστή». Λίγο αργότερα, το 1969, και ενώ ο Πολάνσκι βρισκόταν στο Λονδίνο, του ανακοινώθηκε τηλεφωνικώς ότι η έγκυος γυναίκα τουΣάρον Τέιτείχε σφαγιασθεί από τον Τσαρλς Μάνσον και τη συμμορία του. Αυτό το τόσο τραγικό γεγονός πολλοί θεωρούν ότι ο Πολάνσκι ποτέ δεν το ξεπέρασε.

Το Οσκαρ

φωτογραφία:mptv/visualphotos.com

Η υπόθεση Πολάνσκι δεν έχει σταματήσει να επανέρχεται στη δημοσιότητα. Τον Μάρτιο του 2003, λίγο πριν από την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας για την ψηφοφορία των βραβείων Οσκαρ και ενώ ο «Πιανίστας» του Πολάνσκι ήταν υποψήφιος για επτά Οσκαρ, και πάλι η εφημερίδα «Τimes» του Λος Αντζελες δημοσίευσε άρθρο της Σαμάνθα Γκάιμερ με το οποίο η παντρεμένη πλέον μητέρα προέτρεπε τα μέλη της Ακαδημίας να… μην παρασυρθούν από το συμβάν που στιγμάτισε την παιδική ηλικία της και να ψηφίσουν κατά βούληση!

Οπως ήταν φυσικό, το άρθρο έγινε μίνι τηλεοπτική σειρά από τα ΜΜΕ, που άρχισαν να «ερευνούν» όσο πιο γλαφυρά μπορούσαν το αν ο Πολάνσκι δικαιούται το Οσκαρ. Η Γκάιμερ άρχισε τις εμφανίσεις σε talk shows (οΛάρι Κινγκκαι το CΝΝ δεν θα μπορούσαν να λείπουν) λέγοντας ότι έχει συγχωρήσει τον Πολάνσκι.«Πολύ πιθανόν αυτό να αληθεύει, αλλά η εποχή που επέλεξε για να υπογράψει το συχωροχάρτι της είναι μάλλον ύποπτη»είχε αναφέρει τότε το περιοδικό «Νew Υork». Εν τέλει ο Πολάνσκι απέσπασε το Οσκαρ σκηνοθεσίας.

Το ιστορικό

φωτογραφία:pcn/www.iml.gr

Τ ον Μάρτιο του 1977 η Πολιτεία του Λος Αντζελες απέδωσε στον Ρόμαν Πολάνσκι έξι κατηγορίες, ανάμεσα στις οποίες ο εξαναγκασμός ανηλίκου σε χρήση παραισθησιογόνων ουσιών και ο βιασμός ανηλίκου υπό την επήρεια ναρκωτικών. Αρχικώς ο Πολάνσκι δήλωσε αθώος. Αργότερα όμως ο δικηγόρος τουΝτάγκλας Ντάλτονμείωσε τις κατηγορίες σε μια παράνομη σεξουαλική πράξη με ανήλικο, με αντάλλαγμα την ομολογία της ενοχής του Πολάνκσι. Ο Πολάνσκι αποδέχθηκε την ενοχή του, αλλά ο δικαστής Λόρενς Ρίτενμπανταποφάσισε την προσωρινή κράτησή του υπό ψυχιατρική παρακολούθηση στις φυλακές Τσίνο της Καλιφόρνιας. Ο Ρίτενμπαντ είχε αρνηθεί την έκκληση του Ντάλτον ο Πολάνσκι να τεθεί υπό επιτήρηση. Την ημέρα της αποφυλάκισής του, στις 18 Ιανουαρίου 1978, ο ίδιος δικαστής δήλωσε αποφασισμένος να επιβάλει νέα προσωρινή κράτηση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σύμφωνα με το ντοκυμαντέρ «Roman Ρolanski: Wanted and Desired» τηςΜαρίνας Ζένοβιτςπου γυρίστηκε επάνω σε αυτό το θέμα, ο δικαστής Ρίτενμπαντ (ο οποίος δεν ζει πλέον) θέλησε να καρπωθεί τη φήμη του Πολάνσκι και δήλωσε στον Τύπο πως, αν ο Πολάνσκι ήθελε να αποφύγει την ποινή, δεν είχε παρά να εγκαταλείψει τη χώρα. Ο τελευταίος δεν το σκέφτηκε δυο φορές. Εφυγε αμέσως. «Ημουν ένα ποντίκι εναντίον πεινασμένων γατών»δήλωσε αργότερα ο σκηνοθέτης, ο οποίος τους τελευταίους μήνες προσπάθησε να μετακινήσει την υπόθεση από το Λος Αντζελες ισχυριζόμενος ότι το τοπικό δικαστικό σύστημα είναι προκατειλημμένο στο πρόσωπό του. Το αίτημά του δεν έγινε δεκτό. Η ειρωνεία είναι ότι από την πλευρά της η Γκέιμερ, μητέρα τριών παιδιών σήμερα, έχει κατά καιρούς δηλώσει πως έχει συγχωρήσει τον Πολάνσκι.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk