γνώμη

Προκλήσεις και ευκαιρίες

Εμπειρικές και επιστημονικές παρατηρήσεις έχουν καταδείξει ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα έρχεται κατά κύματα. Και κάθε φορά στηρίζεται σε συγκεκριμένα «οχήματα». Μετά το 1993 στηρίχθηκε στο όραμα της σύγκλισης και στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού. Από το 1998 και εντεύθεν ήταν η σταθερότητα του νομίσματος, η μείωση των επιτοκίων και η υπερανάπτυξη του τραπεζικού τομέα που τροφοδότησαν την ανάπτυξη. Στη συνέχεια, μετά το 2002, προστέθηκε το ολυμπιακό κύμα που ενίσχυσε την αναπτυξιακή διαδικασία και μετά το 2004 ήταν η υπερανάπτυξη της ιδιωτικής κατασκευαστικής δραστηριότητας που συντήρησε ως και το 2007 την ανάπτυξη.

Εμπειρικές και επιστημονικές παρατηρήσεις έχουν καταδείξει ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα έρχεται κατά κύματα. Και κάθε φορά στηρίζεται σε συγκεκριμένα «οχήματα».

Μετά το 1993 στηρίχθηκε στο όραμα της σύγκλισης και στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού. Από το 1998 και εντεύθεν ήταν η σταθερότητα του νομίσματος, η μείωση των επιτοκίων και η υπερανάπτυξη του τραπεζικού τομέα που τροφοδότησαν την ανάπτυξη.

Στη συνέχεια, μετά το 2002, προστέθηκε το ολυμπιακό κύμα που ενίσχυσε την αναπτυξιακή διαδικασία και μετά το 2004 ήταν η υπερανάπτυξη της ιδιωτικής κατασκευαστικής δραστηριότητας που συντήρησε ως και το 2007 την ανάπτυξη. Από την αυγή του 2008 οι συνθήκες άλλαξαν. Τα δημόσια οικονομικά επιδεινώθηκαν ραγδαία και οι δημόσιες αρχές εκεί όπου μοίραζαν αφειδώς πόρους άρχισαν να αφαιρούν και να διεκδικούν ολοένα και περισσότερα από πολίτες και επιχειρήσεις.

Πράγμα που σημαίνει ότι το κράτος για τα επόμενα δύο-τρία χρόνια δεν θα έχει τις δυνάμεις και τους πόρους να στηρίξει με ένταση μεγάλα δημόσια έργα και πολιτικές ανάπτυξης.

Επίσης, το άλλοτε γαλαντόμο τραπεζικό σύστημα μετέβαλε στάση. Από την υπερχρηματοδότηση της οικονομίας κατευθύνθηκε σε πολιτικές και μέτρα αυτοπροστασίας έναντι των πολλών πιστωτικών κινδύνων. Οι στρόφιγγες προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά έσφιξαν, οι ροές του χρήματος περιορίστηκαν και οι προσδοκίες για κατανάλωση και κατασκευή κατοικιών υποχώρησαν.

Με άλλα λόγια, τα παραδοσιακά εργαλεία ανάπτυξης έχουν ατονίσει, δεν μπορούν να στηρίξουν τα αναπτυξιακά κύματα των προηγούμενων χρόνων. Από πού λοιπόν θα έρθει η ανάπτυξη σε τούτη τη δύσκολη εποχή;

Υπάρχουν ζώνες ικανές να προσφέρουν τη διέξοδο;

Οι διορατικοί τραπεζίτες και επιχειρηματίες έχουν εδώ και καιρό εντοπίσει την ανεκμετάλλευτη και συνδεδεμένη ζώνη των απορριμάτων, της αποχέτευσης, των νερών, του αέρα και της ενέργειας, την οποία θεωρούν ικανή να προσελκύσει ιδιωτικούς πόρους και να κερδίσει τη δύσκολη σε τούτους τους καιρούς τραπεζική χρηματοδότηση.

Οσοι παρακολουθούν τις διεθνείς τάσεις και τις ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών υποστηρίζουν ότι η νέα αναπτυξη μπορεί να προκύψει από την αξιοποίηση του προαναφερόμενου διασυνδεδεμένου κύκλου, που συγκροτεί τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη».

Κατά τις εκτιμήσεις τους ο συγκεκριμένος χώρος μπορεί να κινητοποιήσει, στα επόμενα τρία-τέσσερα χρόνια, ιδιωτικούς πόρους ύψους 15 δισ. ευρώ και να δημιουργήσει περίπου 60.000

θέσεις εργασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη ιδιωτικές τράπεζες διαφημίζουν χρηματοδοτικά σχήματα και ευκαιρίες που έχουν ως βάση ακριβώς την «πράσινη ανάπτυξη».

Πράγμα που επιβεβαιώνει δυνατότητες και διαθέσεις. Η απερχόμενη κυβέρνηση πνιγμένη από τα κύματα του μεταπρατισμού δεν είχε μάτια να δει τις καινούργιες παραγωγικές διεξόδους. Η επερχόμενη δείχνει να έχει την παράσταση του νέου αναπτυξιακού κύματος. Το ζήτημα είναι αν θα έχει και τη βούληση να το ενισχύσει.

akarakousis@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk