Επίθεση στην ψηφιακή αξιοπιστία

Η κυρία Λούκα Κατσέλη δέχτηκε δύο λογιών επιθέσεις. Τη μία στην πόρτα του σπιτιού της, την άλλη στην ιστοσελίδα της. Αν στην πρώτη επίθεση, που απαιτεί φυσική παρουσία, απορήσαμε με το θράσος (μέρα μεσημέρι στο Κολωνάκι), στη δεύτερη απορήσαμε με την τέχνη. Ασφαλώς δεν αναφερόμαστε στην τέχνη του χακερισμού, στην παραβίαση ηλεκτρονικού χώρου που δεν προστατεύεται επαρκώς: εδώ μπαίνουν στα απόρρητα των εξ απορρήτων, χτυπάνε τράπεζες, ανακατεύουν κυβερνήσεις. Το αξιοθαύμαστο είναι το ύφος της ψευδούς ανάρτησης.

Η κυρία Λούκα Κατσέλη δέχτηκε δύο λογιών επιθέσεις. Τη μία στην πόρτα του σπιτιού της, την άλλη στην ιστοσελίδα της. Αν στην πρώτη επίθεση, που απαιτεί φυσική παρουσία, απορήσαμε με το θράσος (μέρα μεσημέρι στο Κολωνάκι), στη δεύτερη απορήσαμε με την τέχνη. Ασφαλώς δεν αναφερόμαστε στην τέχνη του χακερισμού, στην παραβίαση ηλεκτρονικού χώρου που δεν προστατεύεται επαρκώς: εδώ μπαίνουν στα απόρρητα των εξ απορρήτων, χτυπάνε τράπεζες, ανακατεύουν κυβερνήσεις. Το αξιοθαύμαστο είναι το ύφος της ψευδούς ανάρτησης. Οσοι βγάζουμε το ψωμί μας γράφοντας, αναγνωρίζουμε την προσωπική γραφή σε απλά πράγματα: άλλος το παρακάνει με τις μετοχές, άλλος ξεχνά τους τόνους, κάποιοι ζωντανεύουν την ευκτική. Ο έμπειρος αναγνώστης, αυτός που τρίβεται κάθε μέρα με τις λέξεις, ξέρει ποιος έχει γράψει τι και η ανακοίνωση που αποδόθηκε στην κυρία Λούκα Κατσέλη ήταν πολύ πειστική. Ο χάκερ μιμήθηκε πολύ εύστοχα το ύφος των προηγούμενων ανακοινώσεων, εξ ου και ουδείς υποψιάστηκε πλάνη. Ιδού κάποια ίχνη: η χρήση της έκφρασης «είναι προφανές», που εντοπίζεται περισσότερες από 15 φορές σε πρόσφατες ανακοινώσεις, και ακόμη η εμμονή με τη λέξη «σχετικά»· σχεδόν όλα τα δελτία Τύπου της κυρίας Κατσέλη ξεκινούν με αυτή τη λέξη (βρήκαμε περισσότερες από 100). Αρα, ο χάκερ μπήκε πολύ καλά στην ψυχολογία των διαχειριστών του ιστολογίου www.loukakatseli.gr.

Δεν θα εστιάσουμε στην κόντρα Κατσέλη και Νέας Δημοκρατίας για το αν ήταν αληθινή ή ψευδής η ανακοίνωση της υποψήφιας στη Β΄ Αθήνας. Ενδιαφέρον έχει η δαιμονοποίηση των αγνώστων, εκεί έξω στον διαδικτυακό κόσμο. Η κυβερνητική παράταξη βέβαια δεν πρέπει να μιλάει για ιστοσελίδες. Πριν από λίγες ημέρες έγινε τεράστια ανακατωσούρα, όταν κορυφαία υπουργίνα αντελήφθη ότι απουσιάζει το ονοματεπώνυμό της από τα ονόματα των υποψηφίων. Ασφαλώς δεν έγινε κάποια ραδιουργία ούτε μπορεί κανείς να φτάσει σε ακραίες θέσεις λέγοντας πως επίτηδες οι μισοί ήταν εκτός καταλόγων.

Υπήρξε απλά ολιγωρία. Η Νέα Δημοκρατία, δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές, δεν είχε κανένα άγχος για ένα αξιόπιστο ιστολόγιο. Αν δεν πληρώνονται υπάλληλοι επι φορτισμένοι με τη δημόσια ψηφιακή εικόνα, δεν υπάρχουν άραγε εθελοντές, από αυτούς που κάποτε λέρωναν τα παντελόνια τους με κόλλες και έπαιζαν ξύλο στη μάχη της αφίσας; Προφανώς στη Ρηγίλλης δεν βλέπουν καθοριστική τη δημοσιότητα του Διαδικτύου ούτε έχουν αντιληφθεί ότι ο κόσμος δεν είναι όπως τον γνώριζαν: ένα καλό σάιτ λειτουργεί σαν απόχη για νέους ψηφοφόρους. Η μόστρα ενός κόμματος (μιας εφημερίδας, ενός μαγαζάτορα) διακυβεύεται πλέον και στο Ιnternet.

Δεν θα μας ενδιέφερε η άποψη και η στάση των πολιτικών προσώπων απέναντι στον ψηφιακό κόσμο εάν τούτο δεν είχε επιπτώσεις στη ζωή μας εν γένει. Πώς ένας πολιτικός που δεν στηρίζει τις συναλλαγές και την πληροφόρηση στο Ιnternet θα συμβάλει στη μεταμόρφωση της Ελλάδας; Είμαστε καταδικασμένοι να πηγαίνουμε στην Εφορία και να μας ζητούν συγκεντρωτική λίστα πελατών σε δισκέτα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς χάκερ για να ξέρει ότι η δισκέτα πέθανε, ότι το DΟS είναι μουσειακό. Είμαστε καταδικασμένοι να στηνόμαστε σε ουρές για να βγάλουμε ένα εισιτήριο τρένου και να προσκομίζουμε χαρτούρα με σφραγίδες στα ταμεία μας. Ο μέσος δημόσιος υπάλληλος βλέπει στην οθόνη τη Χώρα των Θαυμάτων, ενώ εκείνος που από προσωπικό ενδιαφέρον έχει μάθει να χειρίζεται υπολογιστή, δεν βρίσκει εξοπλισμό στο γραφείο του. Σε στιγμές επίγνωσης και πονηριάς, η κυβέρνηση έταξε από ένα λάπτοπ σε κάθε μαθητή της Α΄ Γυμνασίου, χωρίς να υπάρχει καμία πρόβλεψη για την αντίστοιχη ψηφιακή ύλη. Ως κράτος είμαστε 20 χρόνια πίσω και δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης όταν δημόσια πρόσωπα και θεσμοί δεν χάνουν την ευκαιρία να κηλιδώσουν αυτό το λιλιπούτειο ψηφιακό ελληνικό σύμπαν που πάει να σταθεί στα πόδια του.

Η επίκληση του χάκερ από την κυρία Λούκα Κατσέλη και το εγκαταλειμμένο ιστολόγιο της Νέας Δημοκρατίας ίσως να μην προκύπτουν από την ίδια νοοτροπία, όμως καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Δημιουργούν μια καχυποψία απέναντι σε ένα μέσο ικανό να διευκολύνει τη ζωή μας όσο κανένα νομοσχέδιο. Με τούτα και με τ΄ άλλα πώς θα πείσω τη διεύθυνση της εφημερίδας να γράφω καθημερινά από την πλαζ, τώρα που ο καιρός κάνει τις τελευταίες καλοσύνες του;

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk