Σοσιαλισμός Αστερίξ

Τι μπορεί το κεντροαριστερό ΠαΣοΚ μέσα σε μια συντηρητική Ευρώπη; Νίκησαν οι Χριστιανοδημοκράτες της κυρίας Μέρκελ και οι Φιλελεύθεροι στη Γερμανία, επιβίωσαν αλλά χωρίς αυτοδυναμία οι Σοσιαλιστές στην Πορτογαλία, στη Βρετανία οι Εργατικοί πολύ δύσκολα θα αποφύγουν την ήττα, στην Ιταλία, παρά τις αποτυχίες και τις ντροπές του Μπερλουσκόνι, κυριαρχεί πάντα η Δεξιά, στη Γαλλία οι διασπασμένοι Σοσιαλιστές δεν προσφέρουν εναλλακτική λύση στον δυναμικό και αυταρχικό Σαρκοζί, στην Ισπανία ο κ. Θαπατέρο αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες αντιδράσεις, εύκολα πολύ ο χλωμός κ. Μπαρόζο εξασφάλισε ακόμη πέντε χρόνια στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Σοσιαλισμός Αστερίξ | tovima.gr

Τι μπορεί το κεντροαριστερό ΠαΣοΚ μέσα σε μια συντηρητική Ευρώπη; Νίκησαν οι Χριστιανοδημοκράτες της κυρίας Μέρκελ και οι Φιλελεύθεροι στη Γερμανία, επιβίωσαν αλλά χωρίς αυτοδυναμία οι Σοσιαλιστές στην Πορτογαλία, στη Βρετανία οι Εργατικοί πολύ δύσκολα θα αποφύγουν την ήττα, στην Ιταλία, παρά τις αποτυχίες και τις ντροπές του Μπερλουσκόνι, κυριαρχεί πάντα η Δεξιά, στη Γαλλία οι διασπασμένοι Σοσιαλιστές δεν προσφέρουν εναλλακτική λύση στον δυναμικό και αυταρχικό Σαρκοζί, στην Ισπανία ο κ. Θαπατέρο αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες αντιδράσεις, εύκολα πολύ ο χλωμός κ. Μπαρόζο εξασφάλισε ακόμη πέντε χρόνια στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αν επιβεβαιωθούν τα όσα λέγονται και τα όσα βλέπουμε, η Ελλάδα θα επιβεβαιώσει την Κυριακή αυτό που ήδη κατάφερε στις πρόσφατες ευρωεκλογές: να είναι νησίδα (κάπως εθνικιστική) Κεντροαριστεράς στην άκρη μιας συντηρητικής Ενωσης. Κάτι δηλαδή σαν το ατίθασο γαλατικό χωριό του Αστερίξ στην άκρη της παντοδύναμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας…

Αυτό και μόνο δείχνει πόσο δύσκολο θα είναι το έργο του νεοπαπανδρεϊκού ΠαΣοΚ που οι ουσιαστικές, προσωπικές και θεσμικές σχέσεις του με όσους κυριαρχούν στην Ευρώπη δεν είναι ιδιαίτερα στενές. Ορισμένα στελέχη του, που δεν «κόπηκαν» και που μπόρεσαν να γνωρίσουν από κοντά την ευρωπαϊκή ζωή, διατηρούν φυσικά φιλίες και επαφές με παράγοντες των Βρυξελλών. Είναι η εξαίρεση.

Το κακό είναι η «κληρονομιά» που αφήνει ο κ. Καραμανλής. Δεν ήταν πραγματικά παρών στην Ευρώπη, παρά την ιδεολογική του συγγένεια με τόσους ηγέτες της. Επαιξε με τα ευρωπαϊκά όπως έπαιξε με το Κυπριακό: σαν παρατηρητής. Περιορίζοντας αναγκαστικά στο ελάχιστο και τις δυνατότητες της υπουργού Εξωτερικών κυρίας Μπακογιάννη, υποκειμενικά πολύ υπαρκτές, να αναπτύξει πρωτοβουλίες και να προωθήσει απόψεις πέρα από τα «δικά μας».

Ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, που γνωρίζει Αμερική και Σουηδία, θα χρειαστεί να γνωρίσει και Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και τόσες ανατολικές χώρες. Οι επαφές του ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που δεν ενδιαφέρει τόσο την ευρωπαϊκή καθημερινή πολιτική πραγματικότητα, δεν αρκούν: με τον Σαρκοζί και τη Μέρκελ πρέπει να «τα βρει» αν όχι και με τον Μπερλουσκόνι.

Αν επιβεβαιωθεί η θετική για το ΠαΣοΚ πρόβλεψη, το «2009» θα είναι έξω και μέσα πολύ διαφορετικό από το «1981» (Ανδρέας Παπανδρέου) αλλά και από το «1996» (Κώστας Σημίτης): όλα είναι διαφορετικά. Και κυρίως όσοι αμφιβάλλουν και δυσπιστούν απέναντι στην πολιτική και τους πολιτικούς είναι πολλοί. Οι μεν μένουν στα σπίτια τους. Αλλοι αναζητούν καταφύγιο σε αδιέξοδα άκρα.

Στη χώρα μας, μετά τη χρεοκοπία της Δεξιάς, η αλλαγή είναι επιτακτική και δεν την προσφέρει, όσο την προσφέρει, παρά μόνο η Κεντροαριστερά. Θα είναι δύσκολη.

somerit@otenet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk