Δύο υποθέσεις

Οι βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία και στην Πορτογαλία ήταν οι πρώτες στην Ευρώπη μετά την κρίση. Ακολουθούν οι δικές μας. Φαινομενικά, η απάντηση των ψηφοφόρων ήταν διαφορετική: στη Γερμανία κέρδισαν οι Χριστιανοδημοκράτες, στην Πορτογαλία οι Σοσιαλιστές. Επί της ουσίας όμως οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την ίδια ακριβώς δυσπιστία προς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας.

Δύο υποθέσεις | tovima.gr

Οι βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία και στην Πορτογαλία ήταν οι πρώτες στην Ευρώπη μετά την κρίση. Ακολουθούν οι δικές μας. Φαινομενικά, η απάντηση των ψηφοφόρων ήταν διαφορετική: στη Γερμανία κέρδισαν οι Χριστιανοδημοκράτες, στην Πορτογαλία οι Σοσιαλιστές. Επί της ουσίας όμως οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την ίδια ακριβώς δυσπιστία προς τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας.

Στη Γερμανία, και οι Χριστιανοδημοκράτες με 33,7% και οι Σοσιαλδημοκράτες με 23,1% είχαν τη χειρότερη εκλογική επίδοση της μεταπολεμικής ιστορίας τους. Στην Πορτογαλία, οι Σοσιαλιστές πήραν 36,6% (χάνοντας περίπου 8,5 μονάδες από το 2005) και οι (κεντροδεξιοί) Σοσιαλδημοκράτες 29,1% με μικρότερες απώλειες.

Το άθροισμα των κομμάτων εξουσίας είναι 56,8% στη Γερμανία και 65,7% στην Πορτογαλία, κινείται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων δεκαετιών. Και οι δύο χώρες θα οδηγηθούν αναγκαστικά σε κυβερνήσεις συνεργασίας.

Δεν ξέρω αν αυτό αποτελεί ευρύτερο μήνυμα, αλλά οι βουλευτικές εκλογές στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αρχίζουν όλο και περισσότερο να θυμίζουν ευρωεκλογές. Η εποχή των μεγάλων και πανίσχυρων κομμάτων δείχνει να εξαντλείται. Σύμφωνα με χθεσινή δημοσκόπηση του «Independent», ακόμη και το άντρο του δικομματισμού κλονίζεται: με 38% στους Συντηρητικούς και 23% στους Εργατικούς, το άθροισμα των δύο μεγάλων βρετανικών κομμάτων με το ζόρι υπερβαίνει το 60%.

Αυτή είναι μια πρώτη παρατήρηση. Διότι υπάρχει και δεύτερη.

Με δεδομένο ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση θα προκύψει από συνεργασία Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων, οι Σοσιαλδημοκράτες θα εγκαταλείψουν την εξουσία ύστερα από 11 χρόνια. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι εκλογές θα γίνουν το αργότερο ως τον Μάιο του 2010, προεξοφλείται ήδη η συντριβή των Εργατικών έπειτα από 13 χρόνια διακυβέρνησης.

Τι σημαίνει αυτό; Οτι μέσα στο 2010 και οι τέσσερις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ιταλία) θα έχουν κεντροδεξιές κυβερνήσεις. Υπενθυμίζω ότι το 2000 και οι τέσσερις αυτές χώρες είχαν κυβερνήσεις κεντροαριστερές. Κάτι συμβαίνει λοιπόν και το πολιτικό κέντρο βάρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης γέρνει όλο και περισσότερο προς τα δεξιά.

Ασφαλώς για κάθε χώρα υπάρχουν διαφορετικές εξηγήσεις. Υπάρχει όμως και μια κοινή υπόθεση: ότι η αποδυνάμωση του δικομματικού συστήματος εξουσίας βλάπτει περισσότερο την Κεντροαριστερά απ’ ό,τι την Κεντροδεξιά _ σκεφτείτε, ας πούμε, τι κινδύνευσε να πάθει το ΠαΣοΚ από τη δημοσκοπική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και πώς ευνοείται τώρα από τη συμπίεσή του.

Δεν μου φαίνεται παράλογο. Μόνο που και οι δύο αυτές υποθέσεις χρειάζονται μερικά ακόμη εκλογικά αποτελέσματα για να δούμε αν ισχύουν.

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk