Οι εταίροι του κυβερνητικού συνασπισμού ανταλλάσσουν προσβολές και αμφισβητούν τις ηγετικές ικανότητες του Σίλβιο Μπερλουσκόνι

Προεκλογικό κλίμα στην Ιταλία

ΡΩΜΗ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ. Η φιλολογία περί πρόωρων εκλογών φουντώνει στην Ιταλία καθώς οι εταίροι του συνασπισμού του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανταλλάσσουν προσβολές και αμφισβητούν τις ηγετικές του ικανότητες, θυμίζοντας την περίοδο πριν από την πτώση της πρώτης κυβέρνησής του οκτώ μήνες μετά την εκλογή της το 1994. Η συνοχή του κυβερνητικού συνασπισμού δοκιμάζεται σκληρά λόγω του ροζ σκανδάλου που έχει ξεσπάσει τους τελευταίους τέσσερις μήνες γύρω από το κρεβάτι του ιταλού πρωθυπουργού.

ΡΩΜΗ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ. Η φιλολογία περί πρόωρων εκλογών φουντώνει στην Ιταλία καθώς οι εταίροι του συνασπισμού του Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανταλλάσσουν προσβολές και αμφισβητούν τις ηγετικές του ικανότητες, θυμίζοντας την περίοδο πριν από την πτώση της πρώτης κυβέρνησής του οκτώ μήνες μετά την εκλογή της το 1994. Η συνοχή του κυβερνητικού συνασπισμού δοκιμάζεται σκληρά λόγω του ροζ σκανδάλου που έχει ξεσπάσει τους τελευταίους τέσσερις μήνες γύρω από το κρεβάτι του ιταλού πρωθυπουργού. Ανθρωποι από το ευρύτερο περιβάλλον του ανησυχούν ότι περιτριγυρίζεται από δουλικούς χειροκροτητές και εντυπωσιακές γυναίκες και ότι δεν έχει πραγματικούς φίλους που θα μπορούσαν να του δώσουν μια καλή συμβουλή. Τόσο οι πολιτικοί σχολιαστές δημοσίως όσο και οι σύμμαχοι του πρωθυπουργού ιδιωτικώς αναφέρονται όλο και συχνότερα στο «τέλος μιας εποχής» και στην ανάγκη για αλλαγή. Ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι όμως συνεχίζει απτόητος την πολιτική του με το συνηθισμένο του στυλ, μόνο που οι ομιλίες του μοιάζουν όλο και περισσότερο προεκλογικές. Ο πρωθυπουργός συνεχίζει, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να τις διανθίζει με αστεία για το ποδόσφαιρο και τις όμορφες γυναίκες, φροντίζει όμως παράλληλα να τονίζει τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του μετά τις περυσινές εκλογές, όταν εκτόπισε το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα από την εξουσία.

Ως κορυφαίο επίτευγμα ο πρωθυπουργός της Ιταλίας αναφέρει μια τηλεφωνική συνομιλία που διήρκεσε πέντε ώρες με τον ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας τον περυσινό Αύγουστο, κατά την οποία ο Μπερλουσκόνι υποστηρίζει ότι τον έπεισε να σταματήσει την προέλαση των ρωσικών τανκς έξω από την Τιφλίδα, τη γεωργιανή πρωτεύουσα. Στις προσωπικές του επιτυχίες συγκαταλέγει επίσης το ότι έπεισε τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους να συνδράμει στη διάσωση των τραπεζών μετά την κατάρρευση της Lehman Βrothers, καθώς και το ότι έλυσε την κρίση των σκουπιδιών στη Νάπολι και έχτισε σπίτια σε χρόνο-ρεκόρ για τα θύματα του σεισμού στη Λ΄Ακουιλα.

Η ιταλική πολιτική μαστίζεται συχνά από σκάνδαλα, σε βαθμό που πολλοί δεν την παίρνουν στα σοβαρά. Οπως όμως τονίζουν οι «Financial Τimes», η Ιταλία παραμένει μεγάλη οικονομική και πολιτική δύναμη- μάλιστα κατέχει σήμερα την εκ περιτροπής προεδρία της ομάδας των οκτώ κορυφαίων βιομηχανοποιημένων κρατών (G8). Αλλά ακόμη και για τα ιταλικά δεδομένα τα σημερινά σκάνδαλα έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Ανάμεσα στον απλό κόσμο ο δισεκατομμυριούχος πρωθυπουργός, ο οποίος σύντομα θα κλείσει τα 73 του χρόνια, παραμένει δημοφιλήςμε την έννοια του «celebrity». Σε αυτούς τους οπαδούς του απευθύνεται όταν αντικρούει τις επικρίσεις για το ροζ σκάνδαλο που ξέσπασε τον Μάιο, οπότε η σύζυγός του Βερόνικα Λάριο τον κατηγόρησε ότι «κάνει παρέα με ανήλικες» και προωθεί αρτίστες στην πολιτική. «Οι περισσότεροι Ιταλοί εύχονται από μέσα τους να ήταν σαν εμένα και αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε μένα και στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρομαι» λέει- και ίσως να έχει δίκιο αν κρίνουμε από το ότι εκλέγεται και επανεκλέγεται, έχοντας καταφέρει στα μέσα Σεπτεμβρίου να σπάσει το ρεκόρ του μακροβιότερου πρωθυπουργού της Ιταλίας μετά τον Β Δ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ρεκόρ αυτό προστίθεται στο παλμαρέ του μαζί με εκείνο της μοναδικής μεταπολεμικής κυβέρνησης που εξάντλησε τη θητεία της (η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι του 2001-2006).

Από την άλλη πλευρά, τα σκάνδαλα ίσως και να τον συμφέρουν. Τα κυριότερα κανάλια της τηλεόρασης, τα οποία είτε ανήκουν στον Μπερλουσκόνι είτε όχι επηρεάζονται από αυτόν, επικεντρώνονται στα ροζ επιτεύγματα του πρωθυπουργού για να μην τραβούν την προσοχή στα εργοστάσια που κλείνουν και στις θέσεις εργασίας που χάνονται στην Ιταλία λόγω της οικονομικής κρίσης.

«Ειλικρινά, τους Ιταλούς δεν τους νοιάζει αν ο Μπερλουσκόνι πλήρωσε ή όχι μια πόρνη» δήλωσε μιλώντας στους «Financial Τimes» ο υπουργός Εξωτερικών και πιστός οπαδός του πρωθυπουργού Φράνκο Φρατίνι. Ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι αρνήθηκε ότι πηγαίνει με γυναίκες επί πληρωμή. Πρόσφατα, μάλιστα, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον εμβρόντητο ισπανό πρωθυπουργό δήλωσε ότι δεν θα πλήρωνε ποτέ για σεξ γιατί αυτό θα του στερούσε «τη χαρά της κατάκτησης». Προσθέτει όμως αυτάρεσκα: «Δεν είμαι άγιος». Και αποφεύγει να διαψεύσει απερίφραστα το ότι πέρασε τη νύχτα των τελευταίων αμερικανικών εκλογών, τον περασμένο Νοέμβριο, με τη 42χρονη συνοδό πολυτελείας Πατρίτσια ντ΄Αντάριο, η οποία υποστηρίζει ότι κατέγραψε τη συνεύρεσή τους στο κινητό της και πληρώθηκε όχι από τον ίδιο τον Μπερλουσκόνι αλλά από τον Τζιανπάολο Ταραντίνι , επιχειρηματία που κατηγορείται για διαφθορά.

«Αν η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ ήταν 72 ετών και διασκέδαζε με 20 νεαρούς άνδρες όλο μυς και τατουάζ τη νύχτα της εκλογής του Μπαράκ Ομπάμα, αντί να βρίσκεται στην αμερικανική πρεσβεία, τι θα συνέβαινε;» αναρωτήθηκε η Κοντσίτα ντε Γκρεγκόριο, αρχισυντάκτρια της «L΄Unit », μιας από τις τέσσερις εφημερίδες που έχει μηνύσει ο Μπερλουσκόνι για λίβελο με αφορμή διάφορα άρθραένα από τα οποία υπονοούσε ότι είναι σεξουαλικά ανίκανος. Η ίδια θεωρεί ότι η Ιταλία αποτελεί διαφορετική περίπτωση από άλλες χώρες επειδή ο κόσμος έχει χαζέψει ύστερα από 20 χρόνια «βομβαρδισμού» με σαπουνόπερες και περισσότεροι από το 90% των Ιταλών δεν διαβάζουν εφημερίδες.

Με πρόωρες εκλογές εναντίον των αντιφρονούντων
Σύντομα πρόκειται να δικαστούν για διαφθορά στενοί σύμμαχοι του Μπερλουσκόνι για υποθέσεις δωροδοκίας και σχέσεων με τη Μαφία στις οποίες πιστεύεται ότι εμπλέκεται και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ο Μπερλουσκόνι όμως φρόντισε πριν από έναν χρόνο να περάσει νόμο που του δίνει ασυλία όσο κατέχει δημόσιο αξίωμα. Στις 6 Οκτωβρίου το συνταγματικό δικαστήριο της Ιταλίας θα αποφανθεί για τη συνταγματικότητα του νόμου αυτού. Αναμένεται ότι η απόφασή του δεν θα ακυρώνει τελείως τον νόμο.

Ολα αυτά δίνουν την αίσθηση ότι ο πρωθυπουργός περπατάει σε τεντωμένο σχοινί. Αυτό, καθώς και το ότι συνεχίζει να «σκίζει» στις δημοσκοπήσεις τροφοδοτούν τα σενάρια ότι μπορεί να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Με τον τρόπο αυτόν θα έχει την ευκαιρία να πετάξει έξω από τις εκλογικές λίστες τους αντιφρονούντες του κόμματός του και να επωφεληθεί από το γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί της αντιπολίτευσης αναζητούν τον τρίτο ηγέτη τους μέσα σε δύο χρόνια.

Ωστόσο μπορεί να μην προλάβει να προκηρύξει ο ίδιος εκλογές, αλλά να τον ρίξουν από την εξουσία οι εταίροι του. Ο Ουμπέρτο Μπόσι, ηγέτης της ακροδεξιάς Λέγκας του Βορρά που στηρίζει τον συνασπισμό του Μπερλουσκόνι, απειλεί ότι θα προκαλέσει πρόωρες εκλογές ρίχνοντας την κυβέρνηση- το ίδιο είχε κάνει το 1994 ρίχνοντας την πρώτη κυβέρνηση Μπερλουσκόνι από την εξουσία.

Το σοβαρότερο εμπόδιο στις πρόωρες εκλογές είναι ο 84χρονος πρόεδρος Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο που χαίρει ευρέως σεβασμού και γνωρίζει καλά ότι η απώτερη φιλοδοξία του πρωθυπουργού είναι να τον διαδεχθεί. Τόσο η θητεία του προέδρου όσο και εκείνη της σημερινής Βουλής εκπνέουν στις αρχές του 2013. Αν ο Μπερλουσκόνι έχει όντως βλέψεις να γίνει πρόεδρος, θα τον συνέφερε να διοργανωθούν εκλογές τώρα που έχει υψηλά ποσοστά δημοτικότητας προκειμένου να προκύψει μια Βουλή με περισσότερους δικούς του βουλευτές οι οποίοι θα τον εκλέξουν πρόεδρο το 2013.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk