Και η δική μας κρίση;

Μετά και τις δύο τηλεμαχίες οι ψηφοφόροι έχουν πληρέστερη εικόνα, στις βασικές τουλάχιστον κατευθύνσεις, της πολιτικής που θα ακολουθήσουν οι δύο ηγέτες, που διεκδικούν την πρωθυπουργία, για την έξοδο από την κρίση. Προτού επιχειρήσω κάποια εκτίμηση και σύγκριση των δύο πολιτικών, χρήσιμο είναι να επισημανθεί ότι η οικονομική κρίση οφείλεται, κυρίως, σε εσωτερικά αίτια. Βεβαίως έχει επιδεινωθεί από τη διεθνή οικονομική κρίση. Αλλά η χαμηλή παραγωγικότητα και η συνεχής μείωση της ανταγωνιστικότητας δεν προέκυψαν μετά τη διεθνή κρίση.

Μετά και τις δύο τηλεμαχίες οι ψηφοφόροι έχουν πληρέστερη εικόνα, στις βασικές τουλάχιστον κατευθύνσεις, της πολιτικής που θα ακολουθήσουν οι δύο ηγέτες, που διεκδικούν την πρωθυπουργία, για την έξοδο από την κρίση.

Προτού επιχειρήσω κάποια εκτίμηση και σύγκριση των δύο πολιτικών, χρήσιμο είναι να επισημανθεί ότι η οικονομική κρίση οφείλεται, κυρίως, σε εσωτερικά αίτια. Βεβαίως έχει επιδεινωθεί από τη διεθνή οικονομική κρίση. Αλλά η χαμηλή παραγωγικότητα και η συνεχής μείωση της ανταγωνιστικότητας δεν προέκυψαν μετά τη διεθνή κρίση. Οφείλονται στην έλλειψη στρατηγικής ανάπτυξης, στη γραφειοκρατία, στη διάλυση και κομματικοποίηση του κράτους και στην ανάλωση του μεγάλου δημοσίου χρέους σε μη παραγωγικούς στόχους, Επειδή η συζήτηση έχει επικεντρωθεί στο δημόσιο χρέος, πρέπει να επισημανθεί ότι αν το μεγαλύτερο μέρος είχε διατεθεί για την ενίσχυση της βιώσιμης ανάπτυξης, με στρατηγική επιλογή των τομέων στους οποίους η χώρα έχει πλεονεκτήματα ανταγωνισμού, θα παρήγετο πλούτος. Με συνέπεια αύξηση των θέσεων εργασίας και αύξηση των εσόδων του Δημοσίου και μείωση του ελλείμματος. Η αύξηση, τα τελευταία χρόνια, κατά 40% και πλέον των δαπανών του Δημοσίου- αθρόοι διορισμοί και σπατάλες- στέρησε σημαντικούς πόρους από την πραγματική οικονομία.

Η στρατηγική του κ. Καραμανλή, που έχει ως μόνο στόχο τη μείωση του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους με «πάγωμα» της αγοράς, είναι μονοσήμαντη πολιτική, η οποία δεν αντιμετωπίζει την πραγματική κρίση της οικονομίας, τη δική μας κρίση. Οπως εύστοχα επισημαίνει ο Νίκος Μουζέλης («Το Βήμα της Κυριακής», 20 Σεπτεμβρίου) «δεν ρίχνεις κρύο νερό σε μια ήδη παγωμένη οικονομία».

Προς άλλη κατεύθυνση η στρατηγική του κ. Παπανδρέου. Δεν παραγνωρίζει, ούτε υποτιμά το έλλειμμα και το χρέος. Δίνει έμφαση στην αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας, ώστε η εξυγίανση των δημοσιονομικών να προέλθει από την αύξηση της παραγωγικότητας. Και μέσα στην τετραετία, με τις παράλληλες παρεμβάσεις στο νοικοκύρεμα του κράτους, μείωση της σπατάλης, αύξηση των φορολογικών εσόδων από τη φοροδιαφυγή και τα αφορολόγητα εισοδήματα και την είσπραξη βεβαιωμένων φόρων, να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση στην Παιδεία, στην Υγεία, στην πράσινη ανάπτυξη. Είναι μια στρατηγική που στοχεύει στην αντιμετώπιση και της εισαγόμενης και της δικής μας κρίσης. Είναι μια στρατηγική με προοπτική, με ελπίδα.

Μονότονα και παπαγαλιστί από τη ΝΔ, αλλά και από τα τηλεοπτικά παράθυρα, τίθεται το ερώτημα προς τον κ. Παπανδρέου: Πού θα βρεθούν τα χρήματα; Καλά στα τέσσερα χρόνια. Τι θα γίνει τους επόμενους μήνες; Το ίδιο ερώτημα δεν ισχύει για τον κ. Καραμανλή; Ποια είναι η πρότασή του; «Πάγωμα» μισθών- συντάξεων (εξοικονόμηση 500 εκατ. ευρώ), μείωση των δαπανών του Δημοσίου (πόσο και πότε;) και πάταξη της φοροδιαφυγής (ίδια ερωτήματα: πόσο και πότε;). Αν του ανανεωθεί η «λαϊκή εντολή», σε τρεις μήνες θα καλύψει τον χαμένο χρόνο πεντέμισι ετών;

Η κρίση στην πραγματική οικονομία δεν αντιμετωπίζεται με κινδυνολογία για το δημόσιο χρέος και λιτότητα και υποταγή στις ντιρεκτίβες του κ. Αλμούνια (πολιτική Καραμανλή). Η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία αγνόησαν τον κ. Αλμούνια (οι εφημερίδες δημοσίευσαν τις «φοβέρες» του σε μονόστηλα σε μέσα σελίδες, εμείς τις κάναμε κύριο θέμα). Αναθέρμαναν την οικονομία τους αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. Και είχαν τα πρώτα θετικά αποτελέσματα στο ΑΕΠ. Πρώτος διδάξας ο Ομπάμα.

Το πρόβλημα με το δημόσιο χρέος δεν είναι το ύψος. Αλλά πού επενδύεται και από ποιες πηγές θα εξυπηρετηθεί και θα μειωθεί. Η επένδυσή του στην παραγωγή, στην πραγματική οικονομία, με παράλληλες ριζικές παρεμβάσεις για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, πάταξη της γραφειοκρατίας και της φοροδιαφυγής, είναι η μόνη στρατηγική που οδηγεί και στην έξοδο από την κρίση και στην ανασυγκρότηση της οικονομίας με νέους στρατηγικούς στόχους.

gromaios@otenet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk