ΓΝΩΜΗ

Η περίεργη στάση του Σαρκοζί για το Ιράν

Μια παράξενη σκηνή εκτυλίχθηκε στη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ: ένας γάλλος πρόεδρος να επιπλήττει τον προεδρεύοντα της συνεδρίασης κ. Μπαράκ Ομπάμα. Στη συνέχεια, έχοντας συμπυκνώσει σε μία φράση την «υποστήριξή» του στην αμερικανική διπλωματία, επιδόθηκε σε ένα μάθημα ορθής συμπεριφοράς στις διεθνείς σχέσεις. Οπως έγινε αντιληπτό, το αντικείμενο αυτής της νουθεσίας του κ. Νικολά Σαρκοζί προς τον αμερικανό ομόλογό του ήταν το Ιράν. Είναι ήδη γνωστό ότι ο κ.

Μια παράξενη σκηνή εκτυλίχθηκε στη σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ: ένας γάλλος πρόεδρος να επιπλήττει τον προεδρεύοντα της συνεδρίασης κ. Μπαράκ Ομπάμα. Στη συνέχεια, έχοντας συμπυκνώσει σε μία φράση την «υποστήριξή» του στην αμερικανική διπλωματία, επιδόθηκε σε ένα μάθημα ορθής συμπεριφοράς στις διεθνείς σχέσεις. Οπως έγινε αντιληπτό, το αντικείμενο αυτής της νουθεσίας του κ. Νικολά Σαρκοζί προς τον αμερικανό ομόλογό του ήταν το Ιράν. Είναι ήδη γνωστό ότι ο κ. Μπαράκ Ομπάμα είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε διάλογο με τους ιρανούς ηγέτες, αν βέβαια το επιθυμούν και οι ίδιοι, προκειμένου να τους πείσει να εγκαταλείψουν τα πυρηνικά προγράμματα για στρατιωτικούς σκοπούς. Ακόμη και αν δεν πιστεύει στις καλές προθέσεις των ιρανών ηγετών, ο αμερικανός ηγέτης θεωρεί ότι δεν υπάρχει καλύτερη πολιτική από αυτή του διαλόγου. Αντιθέτως, για τον κ. Νικολά Σαρκοζί πρέπει αργά ή γρήγορα να υπάρξει συγκεκριμένη δράση. «Πόσο θα διαρκέσει αυτό;» ρώτησε ο γάλ λος ηγέτης, σημειώνοντας ότι η πολιτική του διαλόγου δεν έχει ως τώρα αποφέρει τίποτα και κυρίως δεν έχει μεταστρέψει τη στάση του Ιράν ως προς τις πυρηνικές φιλοδοξίες της χώρας.

Το επεισόδιο αυτό δεν ήταν παρά ένα από τα γεγονότα που σημάδεψαν αυτή την «πλανητική εβδομάδα». Μέσα σε λίγες ημέρες, στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και στη Σύνοδο Κορυφής του G20 στο Πίτσμπουργκ, ο κ. Μπαράκ Ομπάμα είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει τη νέα διπλωματική προσέγγιση της χώρας του. Στα Ηνωμένα Εθνη οι συζητήσεις σημαδεύτηκαν για ακόμα μία φορά από τις απειλητικές επιθέσεις του ιρανού προέδρου Αχμαντινετζάντ προς το Ισραήλ. Οι χώρες που συμμετείχαν σε αυτές τις συζητήσεις κατέληξαν ομόφωνα ότι θα πρέπει αρχικά να περιοριστούν και μακροπρόθεσμα να απαγορευτούν εντελώς τα πυρηνικά όπλα. Αυτό ακριβώς ήταν και το βασικό σύνθημα του αμερικανού προέδρου. Η υιοθέτηση αυτής της θέσης αφήνει μεγάλη ελευθερία κινήσεων στην ηγεσία των ΗΠΑ, οι οποίες διαθέτουν τεράστιο πυρηνικό οπλοστάσιο. Παραλλήλως, καθιστά πολύ πιο αξιόπιστο τον σημερινό πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος διακηρύσσει ότι επιθυμεί έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά. Το πραγματικό πρόβλημα λοιπόν είναι το Ιράν και από αυτή την άποψη ο κ. Ομπάμα δικαιούται να αισθάνεται ικανοποίηση για την τελευταία απόφασή του σχετικά με τη μη εγκατάσταση αντιπυραυλικής ασπίδας στην Ανατολική Ευρώπη. Τα συστήματα αυτά προορίζονταν για την απόκρουση ενδεχόμενης επίθεσης από το Ιράν. Η Ρωσία όμως είχε θεωρήσει την κίνηση αυτή επιθετική προς την ίδια. Ασφαλώς λοιπόν ο κ. Ομπάμα θα ικανοποιήθηκε ακούγοντας διά στόματος του ρώσου προέδρου κ. Μεντβέντεφ ότι η μέχρι πρότινος αρνητική Ρωσία είναι πλέον διατεθειμένη να συναινέσει στην επιβολή κυρώσεων στο Ιράν. «Οι κυρώσεις σπανίως παράγουν θετικά αποτελέσματα, όμως μερικές φορές είναι αναπόφευκτες» δήλωσε ο ρώσος πρόεδρος. Δύσκολα μπορεί να αποσυνδεθεί η απόφαση για τη μη εγκατάσταση των αντιπυραυλικών συστημάτων στην Τσεχία και στην Πολωνία από την εναρμόνιση της Μόσχας με την προοπτική επιβολής κυρώσεων στο Ιράν. Αυτή η ανταλλαγή καλών προθέσεων, η οποία σηματοδοτεί τουλάχιστον ένα πρώτο θετικό αποτέλεσμα για την αμερικανική διπλωματία, καθιστά ακόμα πιο περίεργη τη στάση του Σαρκοζί. Ο ίδιος μάλιστα μοιάζει να βρίσκεται σε δυσαρμονία με τον υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησής του.

Σε ένα άλλο μέτωπο, αυτό του G20, σημειώθηκε επίσης ένα πρώτο βήμα, αποφασιστικής ίσως σημασίας για την εξέλιξη των γεγονότων. Αποφασίστηκε ότι η ομάδα των 20 ισχυροτέρων οικονομιών και αναπτυσσόμενων χωρών του κόσμου θα αποτελεί «το κυριότερο φόρουμ για τη διεθνή οικονομική ανάπτυξη». Αυτή η απόφαση «υπονομεύει» βέβαια τις φιλοδοξίες των χωρών του G8 που επεφύλασσαν για τις ίδιες τον ρόλο του παγκόσμιου οικονομικού ηγέτη. Θα επιτρέψει ωστόσο σε άλλες χώρες, όπως η Κίνα, η Ινδία και η Βραζιλία, να ακουστούν περισσότερο σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι αν κοιτάξουμε την πρόσφατη ιστορία θα δούμε ότι οι περίοδοι μεγάλης γεωπολιτικής και οικονομικής αναταραχής, όπως αυτή που διανύουμε, καταλήγουν πάντα σε παγκοσμίους πολέμους- με προάγγελο πάντα την επιστροφή στον οικονομικό προστατευτισμό. Ας είμαστε λοιπόν ευτυχείς για το ότι τίθενται οι βάσεις μιας συλλογικής συνεργασίας και της από κοινού διαχείρισης και αντιμετώπισης της κρίσης, χωρίς να καταφεύγουμε σε μέτρα προστατευτισμού. Αυτό είναι τουλάχιστον ένα κέρδος από την παρούσα κρίση.

Ο κ. Ζαν-Μαρί Κολομπανί είναι ένας από τους εγκυρότερους ευρωπαίους δημοσιογράφους, πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Le Μonde». Το τακτικό, ανά Κυριακή, άρθρο του είναι γραμμένο αποκλειστικά για «Το Βήμα».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk