ΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Κλίμα διχασμού στον κινηματογράφο

Tην περασμένη Δευτέρα το μεσημέρι όποιος αποφάσιζε να κάνει μια βόλτα στο βιβλιοπωλείο Ιανός για να παρακολουθήσει το ντιμπέιτ εκπροσώπων πέντε κομμάτων με θέμα τα προβλήματα του ελληνικού κινηματογράφου (διοργανώθηκε από το Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας) θα έπεφτε από τα σύννεφα αντικρίζοντας την άσχημη εικόνα ανθρώπων που υποτίθεται ότι προάγουν τον πολιτισμό. Μετά το τέλος του ντιμπέιτ η εικόνα, όπως μπορεί κανείς να παρακολουθήσει σε βίντεο που υπάρχει στο Διαδίκτυο (στη διεύθυνση http: //www.

Tην περασμένη Δευτέρα το μεσημέρι όποιος αποφάσιζε να κάνει μια βόλτα στο βιβλιοπωλείο Ιανός για να παρακολουθήσει το ντιμπέιτ εκπροσώπων πέντε κομμάτων με θέμα τα προβλήματα του ελληνικού κινηματογράφου (διοργανώθηκε από το Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας) θα έπεφτε από τα σύννεφα αντικρίζοντας την άσχημη εικόνα ανθρώπων που υποτίθεται ότι προάγουν τον πολιτισμό.

Μετά το τέλος του ντιμπέιτ η εικόνα, όπως μπορεί κανείς να παρακολουθήσει σε βίντεο που υπάρχει στο Διαδίκτυο (στη διεύθυνση http: //www. youtube. com/watch? v=dΜ4Χ9ΧΚΝaΟΑ), θύμιζε ρωμαϊκή αρένα, με πρωταγωνιστές αγριεμένους καλλιτέχνες και εκπροσώπους πολιτισμικών φορέων:«Ντροπή σου!»φώναζε ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Γιώργος Παπαλιόςστον πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Σκηνοθετών Χάρη Παπαδόπουλοόταν ο δεύτερος καταφέρθηκε εναντίον του ΕΚΚ ισχυριζόμενος ότι υποδαύλισε την αποχώρηση δυσαρεστημένων μελών της ΕΕΣ.«Τι έγιναν τα 17 εκατομμύρια ευρώ που πήρες από το 2008;»ρωτούσε από την πλευρά του και ανάμεσα σε αποδοκιμασίες ο κ. Παπαδόπουλος, ο οποίος την προπερασμένη Πέμπτη, στην ετήσια απολογιστική γενική συνέλευση του ΕΚΚ, καταψήφισε τον διοικητικό απολογισμό του Κέντρου. Ακόμη χειρότερα, στην έγκριση του οικονομικού απολογισμού επήλθε ισοψηφία, πράγμα που σημαίνει αμφισβήτηση της οικονομικής διαχείρισης του προέδρου του ΕΚΚ.

Στην ανακοίνωσή τους οι αποχωρούντες από την Εταιρεία σκηνοθέτες εκτός άλλων αναφέρουν ότι η ΕΕΣ«αναλίσκεται σε παρασκηνιακού τύπου πολιτικές που χαϊδεύουν το υπουργείο Πολιτισμού και συντηρούν χρόνια προβλήματα, τα οποία σήμερα έχουν φτάσει να απειλούν ουσιαστικά την επιβίωση και τη συνέχεια της ύπαρξης ελληνικού κινηματογράφου». Οταν ο κ. Παπαδόπουλος, που μετά την αποχώρηση των κινηματογραφικών σκηνοθετών εκπροσωπεί κυρίως σκηνοθέτες της τηλεόρασης και του θεάτρου, αποπειράθηκε να μιλήσει για «οικογένεια σκηνοθετών»(με επιχείρημα ότι«στην Ευρώπη οι σκηνοθέτες χαμογελούν γιατί δεν είναι Αμερικάνοι») η αίθουσα γέμισε αποδοκιμασίες και κραυγές του τύπου «για ποια οικογένεια μιλάς ρε;!».

Τα βαθιά τραύματα στο εσωτερικό του ελληνικού κινηματογράφου άρχισαν να αποκαλύπτονται με την επανάσταση που ξέσπασε πριν από μερικούς μήνες όταν ομάδα, αποτελούμενη κυρίως από νέους σκηνοθέτες, ανακοίνωσε ότι«ούτε καρέ ελληνικής ταινίας δεν θα παιχτεί στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αν ως την 1η Σεπτεμβρίου δεν έχει κατατεθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη μετατροπή του νόμου για τον κινηματογράφο». Το πλήγμα είναι μεγάλο για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και αν δεν συμβεί κάτι ριζοσπαστικό όλα δείχνουν ότι θα γιορτάσει τα 50 χρόνια λειτουργίας του χωρίς… ελληνικές ταινίες. Συν τοις άλλοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε εποχή «ισχνών αγελάδων» είναι ένας υπερβολικά ακριβός, κρατικοδίαιτος θεσμός κόστους περίπου 11 εκατομμυρίων ευρώ (την ώρα που, για παράδειγμα, οι πιο συγκροτημένες και εξίσου δημοφιλείς Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας κοστίζουν κατά προσέγγιση 1.200.000 ευρώ, λαμβανομένης υπόψη της στήριξής τους από μεγάλο συγκρότημα Τύπου).

Για να επιστρέψουμε στην κινηματογραφική δημιουργία εν Ελλάδι, η ρίζα του προβλήματος είναι το χρόνιο ζήτημα της τροποποίησης του νόμου για τον κινηματογράφο. Αυτή τη στιγμή το υπουργείο Πολιτισμού έχει στη διάθεσή του δύο διαφορετικά νομοσχέδια για τη βελτίωση του υπάρχοντος κινηματογραφικού νόμου, που ψηφίστηκε το 1986, επί θητείας Μελίνας Μερκούρηστο ΥΠΠΟ. Το ένα τροποποιητικό νομοσχέδιο είναι «παιδί» της Επιτροπής Γαβρά (επί θητείας στο ΥΠΠΟ του Μιχάλη Λιάπη) και αποδυναμώνει τον ρόλο των κινηματογραφικών σωματείων, ενώ το άλλο είναι «παιδί» της Διασωματειακής Επιτροπής και ουσιαστικά ενισχύει τον ρόλο των σωματείων καθ΄ ότι εγκέφαλος ήταν ο Χ. Παπαδόπουλος.

Αρχικώς τα αιτήματα των διαμαρτυρομένων σκηνοθετών, που αυτοαποκαλούνται «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη», ήταν εστιασμένα στο αμφισβητούμενο σύστημα ψηφοφορίας για τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας, για το οποίο μόνο αρνητικά σχόλια ακούγονται (συντεχνίες σωματείων και παρέες για τη βράβευση συγκεκριμένων ταινιών κ.ο.κ.) και είναι θέμα που πρέπει να εξεταστεί. Αργότερα ωστόσο οι σκηνοθέτες εξέφρασαν την αντίρρησή τους όσον αφορά το γενικότερο πλαίσιο του νόμου περί κινηματογράφου, όπου οι τρεις κεντρικοί άξονες προβλημάτων είναι οικονομικής φύσεως και οι ίδιοι που απασχολούσαν ενέκαθεν τον κόσμο του ελληνικού κινηματογράφου: α) περισσότερα χρήματα για παραγωγή ταινιών από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, άρα μεγαλύτερη στήριξη από το ΥΠΠΟ και το υπουργείο Οικονομικών), β) άμεση επιστροφή του ειδικού φόρου για τον κινηματογράφο σε αυτούς που τον δικαιούνται και γ) διάθεση του 1,5% των ακαθαρίστων εσόδων των τηλεοπτικών καναλιών στον κινηματογράφο. Ολα αυτά εμπεριέχονται στον υπάρχοντα νόμο αλλά δεν τηρούνται, διότι καμία κυβέρνηση δεν τολμά να προχωρήσει στις ρήξεις που χρειάζονται για να εφαρμοστούν (στο ντιμπέιτ της περασμένης Δευτέρας μόνο ηΜαρία Δαμανάκη δεσμεύθηκε ότι αν το ΠαΣοΚ κερδίσει τις εκλογές, μέσα στις πρώτες 100 ημέρες κυβέρνησης θα έχει κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή).

Στην αρχή οι «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη» ήταν 33 σκηνοθέτες και 9 παραγωγοί, εκπρόσωποι 16 έτοιμων εφετινών ταινιών και 19 μελλοντικών. Σήμερα έχουν αυξηθεί σε 120 και είναι όλοι τους υπέρ του Γ. Παπαλιού, στον οποίο οφείλουν πολλά γιατί υποστηρίζει τη νέα γενιά σκηνοθετών που αυτή την εποχή διαπρέπει στο εξωτερικό.

Εδώ άλλωστε εντοπίζει κανείς τη σχιζοφρένεια στην όλη κατάσταση. Την ώρα που μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού καλούν και βραβεύουν ελληνικές ταινίες νέων σκηνοθετών, όπως ο «Κυνόδοντας» τουΓιώργου Λάνθιμου(βραβείο στο τμήμα «Ενα κάποιο βλέμμα» του Φεστιβάλ Καννών) και η «Ακαδημία Πλάτωνος» τουΦίλιππου Τσίτου(βραβείο ερμηνείας στον Αντώνη Καφετζόπουλο στο τελευταίο Φεστιβάλ του Λοκάρνο), εντός Ελλάδος επικρατεί αυτή η απίστευτη γκρίνια και μιζέρια που περιγράψαμε στις πρώτες γραμμές του κειμένου, η οποία μόνο εικόνα ασχήμιας μπορεί να βγάλει προς τα έξω. Και αυτό ακριβώς καταφέρνει να κάνει.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk