ΠΡΟΣΩΠΟ

ΒΕΡΑ ΛΙΝΗ επιστροφή της γηραιάς κυρίας

Αυτή κι αν είναι επιστροφή! Η ντέιμ Βέρα Λιν,η «Βέμπο της Αγγλίας» ή, όπως ήταν γνωστή στη χώρα της, «η αγαπημένη των στρατευμάτων», κατάφερε σε ηλικία 92 ετών όχι μόνο να ξαναμπεί στα βρετανικά τσαρτς, αλλά να αλώσει και την κορυφή τους με τη συλλογή της «We΄ll Μeet Αgain: Τhe Very Βest Οf Vera Lynn». Γίνεται έτσι η γηραιότερη καλλιτέχνις που φθάνει στο Νο. 1, «ρίχνοντας» μάλιστα από εκεί το εξαιρετικό συγκρότημα ανεξάρτητης ροκ, τους Αrctic Μonkeys. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι και οι Μπιτλς, αν και λόγω της επανακυκλοφορίας ολόκληρου του καταλόγου τους γνωρίζουν και πάλι επιτυχία, με τέσσερα άλμπουμ στα δέκα πρώτα, έμειναν αρκετά πίσω από τη Βέρα Λιν.

Αυτή κι αν είναι επιστροφή! Η ντέιμ Βέρα Λιν,η «Βέμπο της Αγγλίας» ή, όπως ήταν γνωστή στη χώρα της, «η αγαπημένη των στρατευμάτων», κατάφερε σε ηλικία 92 ετών όχι μόνο να ξαναμπεί στα βρετανικά τσαρτς, αλλά να αλώσει και την κορυφή τους με τη συλλογή της «We΄ll Μeet Αgain: Τhe Very Βest Οf Vera Lynn». Γίνεται έτσι η γηραιότερη καλλιτέχνις που φθάνει στο Νο. 1, «ρίχνοντας» μάλιστα από εκεί το εξαιρετικό συγκρότημα ανεξάρτητης ροκ, τους Αrctic Μonkeys. Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι και οι Μπιτλς, αν και λόγω της επανακυκλοφορίας ολόκληρου του καταλόγου τους γνωρίζουν και πάλι επιτυχία, με τέσσερα άλμπουμ στα δέκα πρώτα, έμειναν αρκετά πίσω από τη Βέρα Λιν.

Η συλλογή επανακυκλοφόρησε με αφορμή τα 70 χρόνια από την έναρξη του Β Δ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου έλαμψε και το άστρο της Βέρα Λιν. Το γεγονός γιόρτασε η τραγουδίστρια στη Γαλλία όπου βρισκόταν με την κόρη της:«Η κόρη μου ήταν πιο ενθουσιασμένη από εμένα με τα καλά νέα».Και πρόσθεσε: «Ούτε στο όνειρό μου δεν πίστευα ότι θα έκανα ξανά τέτοια επιτυχία.Αλλά ποτέ δεν ξέρεις στη ζωή τι σε περιμένει. Οι ημέρες βέβαια όπου τραγουδούσα είναι για τα καλά παρελθόν και δεν έχω σκοπό να ηχογραφήσω ξανά». Η τελευταία φορά που τραγούδησε μπροστά σε κοινό άλλωστε ήταν το 1995, έξω από το παλάτι του Μπάκιγχαμ για τη χρυσή επέτειο από τη λήξη του Β Δ Παγκοσμίου Πολέμου.

Φωνή παρηγοριάς

Το κάλυμμα της συλλογής που «έδιωξε» τους Αrctic Μonkeys από την κορυφή

Η Βέρα Μάργκαρετ Γουέλτς γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1917 στο Ιστ Χαμ του Εσεξ, τώρα μέρος του ευρύτερου Λονδίνου. Ο πατέρας της ήταν υδραυλικός και αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος που η κόκνεϊ προφορά δεν την εγκατέλειψε ποτέ. Αρχισε να τραγουδά σε ηλικία επτά ετών σε ένα κλαμπ όπου σύχναζαν εργάτες και λίγο αργότερα υιοθέτησε ως επίθετο το πατρικό όνομα της γιαγιάς της. Η πρώτη εμφάνισή της στο ραδιόφωνο έγινε το 1935 με την περίφημη ορχήστρα ελαφράς μουσικής τουΤζο Λος, με τον οποίο είχε ήδη ηχογραφήσει κάποια τραγούδια, όπως επίσης και με τονΤσάρλι Κουντς. Τον επόμενο χρόνο πραγματοποίησε και την πρώτη σόλο ηχογράφησή της, το τραγούδι «Up Τhe Wooden Ηill Τo Βedfordshire» στην εταιρεία Crown, την οποία και αγόρασε αργότερα η Decca.

Τo 1940, ένα χρόνο μετά την έναρξη του Β Δ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βέρα Λιν ξεκίνησε τη δική της ραδιοφωνική εκπομπή με τον τίτλο «Sincerely Υours», μέσω της οποίας έστελνε μηνύματα στους βρετανούς στρατιώτες στο μέτωπο και με τη συνδρομή ενός κουαρτέτου ερμήνευε τραγούδια που είχαν ζητηθεί από τους στρατιώτες. Σχεδόν καθημερινά επισκεπτόταν τα νοσοκομεία για να δει από κοντά τους τραυματίες, κυρίως όμως για να δει τις νέες μητέρες των οποίων οι σύζυγοι πολεμούσαν μακριά από την Αγγλία. Με μεγάλο ενθουσιασμό γίνονταν δεκτές και οι περιοδείες της από τα στρατεύματα στην Αίγυπτο, στην Ινδία και στη Βιρμανία. Τη μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της ηχογράφησε το 1942, το τραγούδι «We΄ll Μeet Αgain», οι νοσταλγικοί στίχοι του οποίου έγιναν ιδιαιτέρως δημοφιλείς την εποχή εκείνη, και είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια του πολέμου. Παρά τα όσα έχουν ειπωθεί, ποτέ δεν τραγούδησε ή ηχογράφησε το γνωστό πατριωτικό τραγούδι του ουαλλού συνθέτη Αϊβορ Νοβέλο«Εnglish Rose» στα χρόνια του πολέμου παρά πολύ αργότερα, το 1966, για το άλμπουμ της «Μore Ηits From Τhe Βlitz».

Ενα ακόμη από τα πολλά ρεκόρ που έχει κάνει η Βέρα Λιν αφορά τη μεγάλη επιτυχία της «Αuf Wiederseh΄n Sweetheart», το πρώτο τραγούδι από βρετανό καλλιτέχνη που έφθασε στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτς και μάλιστα έμεινε εκεί για εννέα εβδομάδες. Για την ιστορία, το συγκεκριμένο τραγούδι μαζί με τα «Ηoming Waltz» και «Forget-Μe-Νot» ήταν τρία από τα 12 τραγούδια που κατάρτισαν την πρώτη λίστα επιτυχιών της Βρετανίας. Αν και το όνομά της συνδέθηκε τόσο στενά με τον πόλεμο, η Βέρα Λιν κατάφερε να κρατηθεί στο προσκήνιο τα χρόνια που ακολούθησαν με τραγούδια διαφορετικού τύπου που γνώριζαν πάντα επιτυχία, όπως το «Ιt Ηurts Τo Say Goodbye» το 1967. Ενα χωριό, μια φάρμα

Η Βέρα Λιν σήμερα, η γηραιότερη καλλιτέχνις που φθάνει στο Νο.1

Η έντονη φιλανθρωπική δράση της έχει τιμηθεί αρκετές φορές από τη χώρα της και το 2002 σε ηλικία 85 ετών έγινε πρόεδρος της φιλανθρωπικής οργάνωσης SΟS. Τρία χρόνια αργότερα έκανε μια εμφάνιση-έκπληξη στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου για τα 60 χρόνια από τη λήξη του πολέμου, όπου αφού μίλησε για τους βετεράνους και την προσφορά τους τραγούδησε α καπέλα μερικούς στίχους από το «We΄ll Μeet Αgain». Στις 18 Φεβρουαρίου 2009 η «Daily Τelegraph» αναφέρει σε ρεπορτάζ της ότι η Βέρα Λιν μήνυσε το βρετανικό Εθνικό Κόμμα επειδή περιέλαβε το τραγούδι της «White Cliffs Οf Dover» σε ένα άλμπουμ που αφορούσε την παράνομη μετανάστευση χωρίς να ζητήσει την άδειά της.

Η δημοτικότητα του «We΄ll Μeet Αgain» μέσα στα χρόνια παραμένει αμείωτη. Ο σπουδαίος της κάντρι Τζόνι Καςτο διασκεύασε για το πολύ επιτυχημένο και εξαιρετικό άλμπουμ του «Αmerican ΙV: Τhe Μan Comes Αround», χρησιμοποιήθηκε στην τελευταία σκηνή της ταινίας τουΣτάνλεϊ Κιούμπρικ«SΟS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα» και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου είχε επιλεγεί ανάμεσα σε ένα σύνολο τραγουδιών που θα παίζονταν έπειτα από επίθεση με πυρηνικά όπλα στη Βρετανία.

Η Βέρα Λιν έζησε για περισσότερα από 60 χρόνια στην περιοχή γύρω από το χωριό του Εσεξ Ντίτσλινγκ με τον σύζυγό της, τον κλαρινετίστα και σαξοφωνίσταΧάρι Λιούις, ο οποίος απεβίωσε το 1999. Εκεί αποφάσισε να μείνει όταν έψαχνε στα χρόνια του πολέμου μια φάρμα όπου θα μπορούσαν να είναι ασφαλείς από τους συνεχείς βομβαρδισμούς των Γερμανών.«Εκείνο τον καιρό εμφανιζόμουν στο θέατρο στο Μπράιτον και είχαμε βαρεθεί με τον άντρα μου να κοιμόμαστε σε μια υγρή ανθρακαποθήκη. Μια ημέρα βρέθηκα λίγο έξω από τον κεντρικό δρόμο, σε ένα χωράφι με ασφοδέλους, και αμέσως τηλεφώνησα στον μεσίτη και του είπα ότι με ενδιαφέρει η περιοχή.Και εκεί βρίσκομαι από τότε».

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk