Ο κυνηγός Ζακ-Ανρί και η λαίδη Πατ

Θεωρείται πιο ερωτύλος (η λέξη είναι πολύ κομψή για την περίπτωση) από τον Φρανσουά Μιτεράν. Η ανεκδοτολογία για τις ερωτικές, εξωσυζυγικές του περιπέτειες είναι παροιμιώδης. Ακόμη και στην Ελλάδα είχε απλωθεί η ερωτική φήμη του την εποχή των πυκνών επισκέψεών του ως πρoέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Λένε ότι το αυτοκινητικό ατύχημα που είχε στη δεκαετία του ΄70 συνέβη όταν επέστρεφε από παράνομο ερωτικό ραντεβού. Αποτελεί την τέλεια ενσάρκωση αυτού που οι Εγγλέζοι αποκαλούν ladies΄ man.

Θεωρείται πιο ερωτύλος (η λέξη είναι πολύ κομψή για την περίπτωση) από τον Φρανσουά Μιτεράν. Η ανεκδοτολογία για τις ερωτικές, εξωσυζυγικές του περιπέτειες είναι παροιμιώδης. Ακόμη και στην Ελλάδα είχε απλωθεί η ερωτική φήμη του την εποχή των πυκνών επισκέψεών του ως πρoέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Λένε ότι το αυτοκινητικό ατύχημα που είχε στη δεκαετία του ΄70 συνέβη όταν επέστρεφε από παράνομο ερωτικό ραντεβού. Αποτελεί την τέλεια ενσάρκωση αυτού που οι Εγγλέζοι αποκαλούν ladies΄ man.

Ταυτόχρονα υπάρχει και η άλλη πλευρά- πολύ γαλλική, είναι αλήθεια. Μπορεί να μιλάει επί δύο ώρες για τον Σταντάλ, χωρίς χειρόγραφο, για τις περιπέτειες του Ζυλιέν Σορέλ στο μυθιστόρημα«Το κόκκινο και το μαύρο»και το κοινό να τον παρακολουθεί πιστά.

Αυτά τα δύο στοιχεία αναμειγνύονται στο δεύτερο μυθιστόρημα του 83χρονου πρώην προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν, που κυκλοφορεί την Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου, με τίτλο «La princesse et le pr sident» («Η πριγκίπισσα και ο πρόεδρος») και το οποίο απασχολεί ήδη τον διεθνή Τύπο μετά την αποκλειστική παρουσίασή του από την εφημερίδα«Le Figaro», στο φύλλο της της περασμένης Δευτέρας.

Το πάθος και η φιλολογία

Ο Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν και η πριγκίπισσα Νταϊάνα στη διάρκεια ενός δείπνου στις Βερσαλλίες στις 28 Νοεμβρίου 1994

Οι ήρωες του τίτλου, που δίνουν κιόλας αφορμή για ποικίλες εικασίες, δεν είναι άλλοι από έναν εν ενεργεία πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας και από μια αγγλίδα πριγκίπισσα, οι οποίοι, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ΄80, ζουν μια έντονη, παράνομη ερωτική ιστορία, βουτηγμένη στο πάθος αλλά και στα φιλολογικά αποσπάσματα. Πολύς Γκυ ντε Μωπασάν, πολύς Σταντάλ, πολύς Μπαρμπέ ντ΄ Ορεβιγί.

Ο πρόεδρος ονομάζεται Ζακ-Ανρί Λαμπερτί και είναι χήρος. (Πάντως η σύζυγος του Βαλερί Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν, η Αν-Εμόν Σοβάζ ντε Μπραντ ζει και βασιλεύει.) Η πριγκίπισσα ονομάζεται Πατρίτσια και είναι πριγκίπισσα του Κάρντιφ, «πόλη που βρίσκεται στην Ουαλλία» γράφει ο συγγραφέας, ώστε να μην έχουμε κανένα δισταγμό να κάνουμε τις ταυτίσεις.

Η συνάντηση των δύο γίνεται στο ανάκτορο του Μπάκιγχαμ, στη διάρκεια ενός επίσημου δείπνου για το κλείσιμο των εργασιών του G7. Σε αυτήν την πρώτη συνάντηση αποκαλύπτεται η συναισθηματική συνθήκη τού κάθε ήρωα.

Αυτός είναι χήρος, και επομένως διαθέσιμος. Εχει δύο παιδιά που ακούουν στα ονόματα Φραγκίσκος και Ιωάννης- ονόματα που παραπέμπουν στον βασιλικό οίκο της Γαλλίας. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Στη ροή του μυθιστορήματος μαθαίνουμε ότι ο πρόεδρος δεν είναι αδιάφορος προς το βασιλικό τελετουργικό. Κάνει μάλιστα την τολμηρή σκέψη, αν γίνει σύζυγος της μητέρας του διαδόχου του αγγλικού θρόνου, με ποιο τίτλο θα σταθεί δίπλα της ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Ζακ-Ανρί Λαμπερτί. Αλλωστε η γαλλοβρετανική προσέγγιση, ακόμη και η ένωση, είναι μέσα στις επιδιώξεις του.

Αυτή ετοιμάζεται να παντρευτεί, αλλά κάνει στον πρόεδρο μια αποκάλυψη που θα σφραγίσει την εξέλιξη της σχέσης τους. «Θα σας διηγηθώ αυτό που μου συνέβη» λέει. «Δέκα ημέρες πριν από τον γάμο μου, ο μέλλων σύζυγός μου ήρθε και μου είπε ότι έχει ερωμένη και ότι θα συνεχίσει να διατηρεί σχέσεις μαζί της και μετά τον γάμο μας». Η πριγκίπισσα βρίσκει παρηγοριά στη φιλανθρωπική δραστηριότητα, με επισκέψεις σε πτωχούς και αδυνάτους σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι σαν να βλέπουμε φωτογραφίες της πριγκίπισσας Νταϊάνας με παιδιά της Αφρικής που πάσχουν από ΑΙDS.

Το πρώτο βήμα έγινε
Οπως συμβαίνει στα μυθιστορήματα το πρώτο βήμα γίνεται από τον πρόεδρο. Στο τρένο που τους φέρνει πίσω μετά τις τελετές για την επέτειο της απόβασης στη Νορμανδία ο πρόεδρος βρίσκει την ευκαιρία να πιάσει κάτω από το τραπέζι το χέρι της πριγκίπισσας. Τίποτε πια δεν μπορεί να χωρίσει τον Ζακ-Ανρί από την Πατρίτσια (ή Πατρισιά, όπως θα την πρόφεραν οι Γάλλοι). Το πρωτόκολλο και οι τύποι δίνουν τη θέση τους σε μια θερμή, τρυφερή οικειότητα. Και η οικειότητα δίνει τη θέση της στον έρωτα. Θέατρο των ερωτικών περιπετειών του προέδρου και της πριγκίπισσας είναι εθνικά και βασιλικά ανάκτορα, τόσο στη μία όσο και στην άλλη χώρα. Ερωτικές φωλιές τους γίνονται τα ανάκτορα του Κένσινγκτον ή του Σουσύ, που έχει στεγάσει και άλλες ερωτικές περιπέτειες του προέδρου και κυρίως τον καρπό ενός παράνομου έρωτα, ο οποίος ακούει στο όνομα Μαζαρίν. Ο υπαινιγμός για τις ανάλογες ερωτικές περιπέτειες του Φρανσουά Μιτεράν είναι φανερός. Η κόρη του Μιτεράν, από σχέση εκτός γάμου, ακούει στο όνομα Μαζαρίν.

Αλλά το ανάκτορο που κυριαρχεί είναι το Ραμπουγιέ, που ο συγγραφέας παρουσιάζει με εξαιρετικές λεπτομέρειες. Το Σατώ Ραμπουγιέ ήταν το κέντρο των κυνηγετικών εξορμήσεων που οργάνωνε ο Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν ως πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (1974-1981). Ταυτόχρονα είναι όμως και μια αλληγορική αναφορά στη σχέση του Ζακ-Ανρί και της πριγκίπισσας, μια κυνηγετική μεταφορά, όπου κυνηγός είναι ο πρόεδρος και (ερωτικό) θήραμα η πριγκίπισσα. «Η τελετουργία του κυνηγιού είναι παντού η ίδια» γράφει.

Οι ερωτικοί συμβολισμοί του κυνηγιού φαίνεται ότι αποτελούν εμμονή για τον Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν. Στο πρώτο μυθιστόρημά του, που κυκλοφόρησε το 1994 με τίτλο«Le Ρassage»(«Το πέρασμα», εκδόσεις Ρομπέρ Λαφόν), η ερωτική ιστορία ενός πενηντάρη συμβολαιογράφου με μια νεαρή ξανθιά κοπέλα που τη «θηρεύει» ενώ κάνει οτοστόπ εξελίσσεται σε κυνηγετικό φόντο.

Το βάρος της πολιτικής
Και ο έρωτας φουντώνει. «Την ακούω ακόμη να το λέει στα αγγλικά. Δεν είναι η μνήμη μου που το θυμίζει. Είναι η φωνή της: “Ι wish that you love me”» γράφει ο συγγραφέας. Αλλά ένα βιβλίο που υπογράφεται από τον Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν, ερωτύλο μεν, αλλά και πολιτικό ζώο, δεν θα μπορούσε να μην είχε έντονα στοιχεία πολιτικής και πολιτικού θρίλερ. Κάποια στιγμή η ερωτική σχέση των δύο ηρώων κινδυνεύει να διακοπεί, μετά την απόπειρα δολοφονίας κατά του προέδρου, από έναν Κοσοβάρο, στη διάρκεια των εγκαινίων της Εκθεσης Βιβλίου του Παρισιού. Αιτία της απόπειρας, η στάση του προέδρου υπέρ των δικαιωμάτων των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο.

Σε άλλο σημείο ο πρόεδρος, που έχει επανεκλεγεί για μια νέα επταετή θητεία, κάνει τα πάντα και το πετυχαίνει ώστε η θητεία του προέδρου να μειωθεί στα πέντε χρόνια (κάτι που έγινε στην πραγματικότητα). Στόχος του, να αφιερωθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην αγαπημένη του. Ποιος είναι ο πρόεδρος και ποια η πριγκίπισσα; Ή αλλιώς πού τελειώνει το μυθιστόρημα και πού αρχίζει η πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι ο πρόεδρος έχει στοιχεία και από τον Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν αλλά και από τον Φρανσουά Μιτεράν. Οσο για την πριγκίπισσα Πατρίτσια, τη Λαίδη Πατ, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από την Νταϊάνα. Μότο του βιβλίου είναι η φράση «Η υπόσχεση κρατήθηκε». Ποια υπόσχεση και προς ποιόν; Το μότο μοιάζει να απαντά σε μια από τις τελευταίες φράσεις του μυθιστορήματος: «Μου ζητήσατε την άδεια να γράψετε την ιστορία σας, μου λέει. Σας τη δίνω. Αλλά υποσχεθείτε μου…».

Σε αυτό το roman a clef μόνο ο Ζισκάρ μπορεί να δώσει απάντηση. Εκείνο που έχει όμως σημασία είναι αν το βιβλίο στέκει λογοτεχνικά, πέρα από τη δημοσιογραφική του ανάγνωση. Ο πρώτος που το διάβασε, ο Ετιέν ντε Μοντετύ του «Figaro», μας λέει ότι ο συγγραφέας ξέρει να αφηγείται.

Οικογενειακή υπόθεση

Η πριγκίπισσα Νταϊάνα με τη σύζυγο του Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν Αν-Εμόν Σοβάζ ντε Μπραντ το 1994

Η έκδοση του μυθιστορήματος του Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν είναι σχεδόν μια οικογενειακή υπόθεση.Εκδότης του είναι ο Μπερνάρ Φιξό,ο 58χρονος «Μίδας» των εκδόσεων Χ.O.,γαμπρός του πρώην προέδρου,αφού έχει παντρευτεί την κόρη του Βαλερύ,Αν Μαρί Εμόν Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν, περισσότερο γνωστή ως Βαλερύ-Αν,επίσης εκδότρια.Ο εκδοτικός οίκος της Βαλερύ-Αν,που λέγεται Κομπανί-12,έχει εκδώσει μεταξύ άλλων τα πολιτικά απομνημονεύματα του πατέρα της.

Ο Φιξό,γιος ενός αστυνομικού και μιας θυρωρού, μπήκε στα 17 του στον μεγάλο εκδοτικό οίκο Γκαλιμάρ,ως αποθηκάριος, και εξελίχθηκε σε εκδότη με τρομερή μύτη.

Μυρίζεται την επιτυχία και ό,τι εκδίδει γίνεται ανάρπαστο.Οι επαγγελματικοί του αντίπαλοι μιλούν συνήθως απαξιωτικά για αυτόν- μια απαξίωση που κρύβει και κοινωνικό σνομπισμό,λόγω της καταγωγής του Φιξό-,λέγοντας ότι «πουλάει βιβλία, όπως άλλοι πωλούν χιλιάδες μέτρα μοκέτας».Η ανομολόγητη επιθυμία όλων ήταν να εκδώσουν αυτοί το μυθιστόρημα του Ζισκάρ και να είναι στην πρώτη γραμμή του αναγνωστικού ενδιαφέροντος αλλά και του ενδιαφέροντος των μίντια,όπως είναι τώρα ο Φιξό.Συνεκδότης του μυθιστορήματος«La princesse et Le pr sident»είναι οι Εditions de Fallois,ένας εκδοτικός οίκος με ζωή είκοσι ετών,που εκδίδει βιβλία πολλών γάλλων ακαδημαϊκών,μεταξύ των οποίων και η Ζακλίν ντε Ρομιγί.Αλλωστε ο Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν είναι μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

Με το μυθιστόρημά του ο Βαλερύ Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν εξουδετερώνει φιλολογικά τον αιώνιο αντίπαλό του, τον Ζακ Σιράκ, τον άνθρωπο που τον θεωρεί υπεύθυνο για την αποτυχία τους στις προεδρικές εκλογές του 1981. Αυτές τις ημέρες ήταν έτοιμα να κυκλοφορήσουν τα απομνημονεύματα του Σιράκ («Μemoires», εκδοτικός οίκος Ρομπέρ Λαφόν), αλλά το ερωτικό-πολιτικό μυθιστόρημα του Ζισκάρ συνθλίβει οποιονδήποτε άλλον τίτλο… συγγενικού συγγραφέα. Βιβλία δύο προέδρων δεν πάνε μαζί.Η βεντέτα συνεχίζεται.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Βιβλία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk