γνώμη

Απλές κουβέντες…

Παρακολουθώντας τον προεκλογικό διάλογο νιώθει ο καθείς το κενό. Η αποκάλυψη του ελληνικού οικονομικού προβλήματος είναι ατελής. Ο κ. Καραμανλής διατυμπανίζει ότι λέει την αλήθεια, αλλά τελικώς την κρύβει. Η αποκάλυψή του είναι λειψή και η περιγραφή του θολή. Παίζει το «μαύρο» χαρτί, αλλά ταυτόχρονα αυτοπροστατεύεται, δεν λέει όλη την αλήθεια, γιατί προφανέστατα επιδιώκει την ελεγχόμενη έκθεση. Θέλει να φαίνεται τολμητίας, χωρίς να θίγεται η διακυβέρνησή του. Αν αποδεχθεί πλήρως την πραγματικότητα, πρέπει αυτομάτως να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό και να αποχωρήσει την ίδια στιγμή.

Παρακολουθώντας τον προεκλογικό διάλογο νιώθει ο καθείς το κενό. Η αποκάλυψη του ελληνικού οικονομικού προβλήματος είναι ατελής. Ο κ. Καραμανλής διατυμπανίζει ότι λέει την αλήθεια, αλλά τελικώς την κρύβει.

Η αποκάλυψή του είναι λειψή και η περιγραφή του θολή. Παίζει το «μαύρο» χαρτί, αλλά ταυτόχρονα αυτοπροστατεύεται, δεν λέει όλη την αλήθεια, γιατί προφανέστατα επιδιώκει την ελεγχόμενη έκθεση. Θέλει να φαίνεται τολμητίας, χωρίς να θίγεται η διακυβέρνησή του. Αν αποδεχθεί πλήρως την πραγματικότητα, πρέπει αυτομάτως να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό και να αποχωρήσει την ίδια στιγμή. Αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου είναι διστακτικός, αυτοπροστατεύεται κι αυτός, δεν θέλει να τρομάξει τα πλήθη, προτιμά να στηρίζει την αισιόδοξη πλευρά της πρότασής του, επενδύει στην ελπίδα, αυτήν προβάλλει. Ετσι όμως δεν αποδίδει το όλον, όπως οι περιστάσεις και η επόμενη ημέρα επιβάλλουν. Επίσης τα μικρότερα κόμματα έχουν τις δικές τους επιδιώξεις, αποσιωπούν το δημοσιονομικό πρόβλημα, δεν αναφέρονται στο χρέος, μένουν στη διεκδίκηση, δεν αποδίδουν κι αυτά το πρόβλημα και έτσι ο προεκλογικός πολιτικός διάλογος είναι αφυδατωμένος και σίγουρα δεν είναι ολοκληρωμένος.

Ομως τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Τα ταμεία είναι άδεια, οι δαπάνες ανεξέλεγκτες, τα χρέη καταδυναστευτικά και η πραγματική οικονομία τελματωμένη, πνιγμένη στα βερεσέδια και στις ακάλυπτες επιταγές. Η απερχόμενη, γηρασμένη, σχεδόν ημιθανής πια, «νέα διακυβέρνηση» αφήνει πίσω της συντρίμμια. Μόνο οι οφειλές της προς τους ιδιώτες επιχειρηματίες ανέρχονται σε 10-12 δισ. ευρώ και άλλα 4-5 δισ. ευρώ θα χρειαστούν για να βγει η χρονιά. Η νέα κυβέρνηση λοιπόν θα πρέπει με το «καλημέρα» να εξασφαλίσει πόρους μεταξύ 14 δισ. ευρώ και 17 δισ. ευρώ. Και από εκεί και πέρα θα είναι υποχρεωμένη να «τρέξει» ένα δανειακό πρόγραμμα τουλάχιστον 55 δισ. ευρώ στους πρώτους τέσσερις-πέντε μήνες του 2010. Αν η νέα κυβέρνηση επιχειρήσει να απευθυνθεί στις αγορές χωρίς προηγουμένως να έχει διαμορφώσει συνθήκες ελέγχου των δημοσίων οικονομικών, η χώρα θα αντιμετωπίσει σοβαρούς κινδύνους.

Αρχικώς θα αντιμετωπίσει τη δυσπιστία και ακολούθως την υποβάθμιση.

Η υποβάθμιση θα ανεβάσει το κόστος δανεισμού για τη χώρα και βεβαίως θα οδηγήσει σε αντίστοιχη υποβάθμιση των τραπεζών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κόστος του χρήματος. Στην περίπτωση αυτή και τα δημόσια οικονομικά θα επιδεινωθούν και η πραγματική οικονομία θα αντιμετωπίσει χειρότερες συνθήκες.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της 5ης Οκτωβρίου δεν μπορεί παρά να φροντίσει πρώτα απ΄ όλα την επανάκτηση των βασικών λειτουργιών της του κράτους. Δηλαδή να ξυπνήσει τις αργούσες εδώ και μήνες Εφορίες, να ελέγξει τις δαπάνες, να ανασυγκροτήσει το ταμείο του κράτους, να πληρώσει σταδιακά τα βερεσέδια και να δημιουργήσει τη βεβαιότητα ότι το μαγαζί ξαναδουλεύει και μπαίνει σε τάξη. Αν τούτα τα απλά δεν επιβεβαιωθούν από την αρχή, η χώρα θα πάθει ζημιές μεγάλες και ακόμη μεγαλύτερες θα υποστούν οι πολίτες της.

akarakousis@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk