music box

Με το ένατο στούντιο άλμπουμ της καριέρας τους οι Ρearl Jam ανεβάζουν ξανά ψηλά τον πήχη- όπως, δηλαδή, κάνουν εδώ και πολλά χρόνια. Το «Βackspacer» είναι ένα άλμπουμ που συγκρίνεται μόνο με τις καλύτερες δουλειές του συγκροτήματος από το Σιάτλ και αυτό συμβαίνει για δύο λόγους: πρώτον, στην παραγωγή έχει επιστρέψει ο Μπρένταν Ο΄ Μπράιεν και δεύτερον, έχουν μπολιάσει και πάλι τον ήχο τους με ολίγη πανκ αγριάδα, έτσι ώστε να ξεφεύγουν από την πεπατημένη των αμερικανικών ροκ συγκροτημάτων.

Ρearl Jam- «Βackspacer»
Universal
Με το ένατο στούντιο άλμπουμ της καριέρας τους οι Ρearl Jam ανεβάζουν ξανά ψηλά τον πήχη- όπως, δηλαδή, κάνουν εδώ και πολλά χρόνια. Το «Βackspacer» είναι ένα άλμπουμ που συγκρίνεται μόνο με τις καλύτερες δουλειές του συγκροτήματος από το Σιάτλ και αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:

πρώτον, στην παραγωγή έχει επιστρέψει ο Μπρένταν Ο΄ Μπράιεν και δεύτερον, έχουν μπολιάσει και πάλι τον ήχο τους με ολίγη πανκ αγριάδα, έτσι ώστε να ξεφεύγουν από την πεπατημένη των αμερικανικών ροκ συγκροτημάτων. Τραγούδια όπως το πρώτο σινγκλ «Τhe Fixer» αποδεικνύουν του λόγου το αληθές, ενώ άλλα, όπως το «Unthought Κnown», μας υπενθυμίζουν ότι ο Εντι Βέντερ, συν τοις άλλοις, διαθέτει και μια από τις ωραιότερες φωνές της σύγχρονης ροκ.

* * * * Μadonna- «Celebration»
Warner

Μία διπλή συλλογή της Μαντόνα δεν παύει να παρουσιάζει ενδιαφέρον, αφού ακούγοντας τα τραγούδια της μπορεί κανείς να σχηματίσει μία αντιπροσωπευτική εικόνα της ποπ των τελευταίων 25 χρόνων: από την κλαμπ 80s αισθητική του «Ηoliday» και την ποπ επιτομή του «Like Α Ρrayer», στην ωριμότητα του «Frozen» και στο απόλυτο ποπ προϊόν «Ηung Up». Οι εντυπωσιακές αλλαγές, ο διαρκής επαναπροσδιορισμός του «φαινομένου Μαντόνα» και οι εκρηκτικές εικόνες που σόκαραν ουκ ολίγες φορές οδήγησαν στη δημιουργία ενός από τα μεγαλύτερα λαϊκά ινδάλματα των τελευταίων 50 χρόνων. Τα δύο νέα τραγούδια, όμως, «Revolver» και «Celebration», δεν δείχνουν καμία διάθεση για αλλαγή της μέχρι πρότινος χρυσής συνταγής της. Επίσης, αυτό το στυλ της Λολίτας που έχει υιοθετήσει, καλύτερα να το αφήσει για καμιά νεότερη.

Μuse- «Τhe Resistance»
Warner

Με αυτό το άλμπουμ το βρετανικό συγκρότημα περνά σε άλλη σφαίρα. Τα πάντα εδώ είναι τεράστια: από τις ενορχηστρώσεις, τις ίδιες τις συνθέσεις και τα φωνητικά ως τα κιθαριστικά σόλο, ο Μάθιου Μπέλαμι και η παρέα του φρόντισαν να ηχούν όσο πιο μεγαλομανείς γίνεται. Σε κομμάτια, μάλιστα, όπως η μίνι συμφωνία «Εxogenesis», κάνουν τους Queen να ακούγονται σαν… ανεξάρτητη ροκ μπάντα. Παρ΄ όλα αυτά, οι Μuse ηχούν πάντα γοητευτικοί. Εχουν τον τρόπο να φτιάχνουν ρεφρέν και, αν μη τι άλλο, αυτή τη φορά δημιούργησαν το πλέον κατάλληλο υλικό για τις αρένες όπου εμφανίζονται.

Μika- «Τhe Βoy Who Κnew Τoo Μuch»
Universal

Ενα ταλαντούχο παιδί που έχει διαβάσει καλά τα μαθήματά του και μπολιάζει σωστά τις καλές συνθέσεις του με δόσεις από Μέρκιουρι, Μπάουι και, κυρίως, Ελτον Τζον. Το δεύτερο άλμπουμ του δεν περιέχει ένα «Relax», στο σύνολό του όμως είναι πιο προσεγμένο και οι συνθέσεις καλύτερες. Μια ομαλή συνέχεια που υπόσχεται ακόμη καλύτερα πράγματα για το μέλλον. Αλήθεια, το «We Αre Golden» δεν είναι φτυστό το «Ηeaven Ιs Α Ρlace Οn Εarth» της Μπελίντα Καρλάιλ;

sakisd@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk