Τι κρύβεται πίσω από τις αυτοκτονίες των μεσαίων στελεχών στη Γαλλία

«Τα κλειδιά του διαμερίσματός μου είναι στην τσάντα πάνω στο γραφείο. Να φροντίζεις τη γάτα και το κουνέλι μου.Λυπάμαι που πρέπει να λάβεις ένα τέτοιο μήνυμα, αλλά νιώθω κάτι περισσότερο από χαμένη. Σ΄ αγαπώ μπαμπά» έγραψε η 32χρονη Στεφανί. Οταν ο πατέρας της διάβασε το γράμμα, εκείνη ήταν νεκρή. Είχε πηδήξει από το παράθυρο του γραφείου της, για να γίνει το 23ο θύμα του εργασιακού άγχους από τις συνεχείς αναδιαρθρώσεις…

Τι κρύβεται πίσω από τις αυτοκτονίες των μεσαίων στελεχών στη Γαλλία | tovima.gr

«Τα κλειδιά του διαμερίσματός μου είναι στην τσάντα πάνω στο γραφείο. Να φροντίζεις τη γάτα και το κουνέλι μου.Λυπάμαι που πρέπει να λάβεις ένα τέτοιο μήνυμα, αλλά νιώθω κάτι περισσότερο από χαμένη. Σ΄ αγαπώ μπαμπά» έγραψε η 32χρονη Στεφανί.

Οταν ο πατέρας της διάβασε το γράμμα, εκείνη ήταν νεκρή. Είχε πηδήξει από το παράθυρο του γραφείου της, για να γίνει το 23ο θύμα του εργασιακού άγχους από τις συνεχείς αναδιαρθρώσεις στον γαλλικό τηλεπικοινωνιακό κολοσσό της France Τelecom.

Οι αλλεπάλληλες αυτοκτονίες μεσαίων στελεχών στις ιδιωτικές επιχειρήσεις μοιάζουν να διαψεύδουν τη στερεότυπη εικόνα μιας Γαλλίας που έρχεται πρώτη, για τέταρτη χρονιά, σε διεθνή έρευνα για την ποιότητα ζωής. Φαίνεται ότι η Γαλλία είναι και μια χώρα αμφιβολιών και άγχους. Οι Γάλλοι καταναλώνουν περισσότερα αντικαταθλιπτικά από κάθε άλλο λαό και η Γαλλία έχει έναν από τους υψηλότερους δείκτες αυτοκτονιών στον αναπτυγμένο κόσμο.

Ο λόγος για τον οποίο η τραγωδία της Στεφανί έριξε φως στη σκοτεινή πλευρά της γαλλικής ψυχής είναι ότι εργαζόταν στην αποκρατικοποιημένη France Τelecom και ότι, πριν από εκείνη, άλλοι 22 εργαζόμενοι, όλοι μεσαία στελέχη που ήλπιζαν σε ανέλιξη και ήλθαν αντιμέτωποι με μειώσεις μισθών και αναγκαστικές μεταθέσεις, αυτοκτόνησαν τους τελευταίους 18 μήνες.

Η σχετικώς νεαρή ηλικία της Στεφανί, το γεγονός ότι αυτοκτόνησε στο Παρίσι και ότι ο κατάλογος των αυτοχείρων της εταιρείας αυξανόταν μέρα με την ημέρα, μετέτρεψε τις προσωπικές τραγωδίες σε εθνικό δράμα.

Εν μέσω του δημόσιου διαλόγου, οι πιο ψύχραιμοι αντιλαμβάνονται ότι ο φόρος αίματος των 15,3 υπαλλήλων τον χρόνο για 100.000

υπαλλήλους είναι ανησυχητικός, αλλά όχι δραματικά υψηλότερος από τον εθνικό μέσο όρο των 14,7 αυτοχείρων για 100.000 άτομα. Με 10.500 αυτοκτονίες τον χρόνο, η Γαλλία ξεχωρίζει στην εύπορη Δυτική Ευρώπη για μάλλον νοσηρούς λόγους.

Πώς έφτασε σε αυτό το σημείο η χώρα που έχει χαρακτηριστεί από έρευνες «καλύτερη του κόσμου»; Πιθανοί παράγοντες είναι η ροπή της γαλλικής κουλτούρας προς τη μελαγχολία, η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ και η απουσία αποτελεσματικών οργανισμών αρωγής.

Παρ΄ όλα αυτά, η εξήγηση που φαίνεται να επικρατεί επικεντρώνεται στη σχέση των Γάλλων με την εργασία. Οπως εξηγεί ο Κριστιάν Μποντελό, καθηγητής Κοινωνιολογίας, «οι Γάλλοι είναι πολύ προσκολλημένοι στις δουλειές τους και ορίζονται σε μεγάλο βαθμό από το επάγγελμά τους. Οι Γάλλοι μαθαίνουν να ζουν μέσα σε ομάδες και αναζητούν την αλληλεγγύη που χρειάζονται στο εργασιακό τους περιβάλλον».

Η έλλειψη συναδελφικής αλληλεγγύης, ο αυξημένος ανταγωνισμός και η απομόνωση προκαλούν κατάθλιψη στους εργαζομένους. Δεν είναι μόνον οι άνεργοι, αλλά και όσοι νιώθουν ότι η δουλειά τους απειλείται που στρέφονται στην οικογένεια, στους φίλους και στα αντικαταθλιπτικά. Οταν όμως τα προβλήματα στη δουλειά συνδυάζονται με προσωπικά ή οικογενειακά προβλήματα, φαίνεται ότι οι Γάλλοι στρέφονται ευκολότερα στην αυτοκτονία.

© Τhe Τimes 2009

Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk