? Πόσο πραγματοποιήσιμα είναι τα μέτρα που προτίθεται να εφαρμόσει ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ, εφόσον κερδίσει τις εκλογές, και ποιες θα είναι οι συνέπειες στην καθημερινότητα

Το στοίχημα Παπανδρέου στην Οικονομία

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ πολιτική που εξήγγειλε ο κ. Γ. Παπανδρέου στη Διεθνή Εκθεση της Θεσσαλονίκηςείναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτήν που προτίθεται να ακολουθήσει ο κ. Κ. Καραμανλής. Και οι διαφορές τους δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο των πρακτικών μέτρων που θα πάρουν για να βγει η οικονομία από την κρίση, αλλά εδράζονται σε δύο διαφορετικές οικονομικές φιλοσοφίες, σε δύο διαφορετικές ιδεολογίες. Η πολιτική του κ. Παπανδρέου έρχεται σε σύγκρουση ακόμη και με αυτήν που ακολούθησε η κυβέρνηση του κ. Κ. Σημίτη σε ολόκληρη τη θητεία της. Είναι μια καθαρά αναπτυξιακή οικονομική πολιτική που ουσιαστικά δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ έως σήμερα στην Ελλάδα. Ολες οι κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ και της ΝΔ από το 1985 έως σήμερα ακολούθησαν «σταθεροποιητικές πολιτικές», δηλαδή πολιτικές λιτότητας, με μικρά διαλείμματα σε προεκλογικές περιόδους. Η λογική τους- όπως και η λογική της οικονομικής πολιτικής του Κ. Καραμανλή- ήταν ότι πρώτα περιορίζουμε το έλλειμμα και τον πληθωρισμό με αυστηρά μέτρα και, αν τα καταφέρουμε, στη συνέχεια δίνουμε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και διαθέτουμε κάποια κονδύλια για επενδύσεις. Η πολιτική που προτείνει σήμερα ο κ. Γ. Παπανδρέου λέει ακριβώς το αντίθετο. Ξεκινάμε με αυξήσεις και με επενδύσεις, πληρώνουμε όλες τις οφειλές του Δημοσίου σε προμηθευτές και άλλους δικαιούχους, και με την επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης που θα προκαλέσει αυτή η πολιτικήσυγκεντρώνουμε περισσότερους φόρους και έτσι μειώνεται το έλλειμμα. Το μεγάλο ερώτημα στην περίπτωση Καραμανλή είναι:Αυτά τα ξέρατε και πριν, αλλά πέντε χρόνια που είστε κυβέρνηση γιατί δεν κάνατε τίποτε; Το μεγάλο ερώτημα για τον κ. Παπανδρέου είναι:Πού θα βρεθούν τα λεφτά για τις αυξήσεις, την πληρωμή των χρεών και τις επενδύσεις; Η απάντηση του κ. Καραμανλή είναι ότι «δεν είχαμε αρκετούς βουλευτές για να εφαρμόσουμε την πολιτική μας χωρίς να πέσουμε».Η απάντηση του κ.Παπανδρέου ήταν: «Το ερώτημα πού θα βρούμε τα λεφτά απαντιέται με το ερώτημα πού πάνε τα λεφτά». Υπήρξε επίσης μία ακόμη απάντηση σε αυτό το ερώτημαδιά στόματος της κυρίας Λούκας Κατσέλη, η οποία και σχεδίασε αυτή την πολιτική:Στην αρχή θα αυξηθεί ο δανεισμός και στη συνέχεια η αύξηση των οικονομικών συναλλαγών θα φέρει μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ πολιτική που εξήγγειλε ο κ. Γ. Παπανδρέου στη Διεθνή Εκθεση της Θεσσαλονίκηςείναι εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτήν που προτίθεται να ακολουθήσει ο κ. Κ. Καραμανλής. Και οι διαφορές τους δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο των πρακτικών μέτρων που θα πάρουν για να βγει η οικονομία από την κρίση, αλλά εδράζονται σε δύο διαφορετικές οικονομικές φιλοσοφίες, σε δύο διαφορετικές ιδεολογίες. Η πολιτική του κ. Παπανδρέου έρχεται σε σύγκρουση ακόμη και με αυτήν που ακολούθησε η κυβέρνηση του κ. Κ. Σημίτη σε ολόκληρη τη θητεία της. Είναι μια καθαρά αναπτυξιακή οικονομική πολιτική που ουσιαστικά δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ έως σήμερα στην Ελλάδα. Ολες οι κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ και της ΝΔ από το 1985 έως σήμερα ακολούθησαν «σταθεροποιητικές πολιτικές», δηλαδή πολιτικές λιτότητας, με μικρά διαλείμματα σε προεκλογικές περιόδους. Η λογική τους- όπως και η λογική της οικονομικής πολιτικής του Κ. Καραμανλή- ήταν ότι πρώτα περιορίζουμε το έλλειμμα και τον πληθωρισμό με αυστηρά μέτρα και, αν τα καταφέρουμε, στη συνέχεια δίνουμε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις
και διαθέτουμε κάποια κονδύλια για επενδύσεις. Η πολιτική που προτείνει σήμερα ο κ. Γ. Παπανδρέου λέει ακριβώς το αντίθετο. Ξεκινάμε με αυξήσεις και με επενδύσεις, πληρώνουμε όλες τις οφειλές του Δημοσίου σε προμηθευτές και άλλους δικαιούχους, και με την επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης που θα προκαλέσει αυτή η πολιτικήσυγκεντρώνουμε περισσότερους φόρους και έτσι μειώνεται το έλλειμμα. Το μεγάλο ερώτημα στην περίπτωση Καραμανλή είναι:Αυτά τα ξέρατε και πριν, αλλά πέντε χρόνια που είστε κυβέρνηση γιατί δεν κάνατε τίποτε; Το μεγάλο ερώτημα για τον κ. Παπανδρέου είναι:Πού θα βρεθούν τα λεφτά για τις αυξήσεις, την πληρωμή των χρεών και τις επενδύσεις; Η απάντηση του κ. Καραμανλή είναι ότι «δεν είχαμε αρκετούς βουλευτές για να εφαρμόσουμε την πολιτική μας χωρίς να πέσουμε».Η απάντηση του κ.Παπανδρέου ήταν:
«Το ερώτημα πού θα βρούμε τα λεφτά απαντιέται με το ερώτημα πού πάνε τα λεφτά». Υπήρξε επίσης μία ακόμη απάντηση σε αυτό το ερώτημαδιά στόματος της κυρίας Λούκας Κατσέλη, η οποία και σχεδίασε αυτή την πολιτική:Στην αρχή θα αυξηθεί ο δανεισμός και στη συνέχεια η αύξηση των οικονομικών συναλλαγών θα φέρει μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα.

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου είναι προφανές ότι οι πολίτες θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ δύο εκ διαμέτρου αντίθετων πολιτικών, που θα έχουν και εντελώς διαφορετικές επιπτώσεις στην τσέπη τους. Η πρώτη, του κ. Καραμανλή, αφαιρεί αυτομάτως εισόδημα από τις τσέπες των φορολογουμένων· η δεύτερη, του κ. Παπανδρέου, προσθέτει εισόδημα. Η πρώτη μειώνει τις θέσεις εργασίας, αφού ο κ. Καραμανλής εξήγγειλε πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο· η δεύτερη αυξάνει την απασχόληση. Η πρώτη «παγώνει» την οικονομική δραστηριότητα, αφού διακόπτονται οι δημόσιες επενδύσεις και περιορίζονται οι μισθοί και οι συντάξεις, συνεπώς και η κατανάλωση· η δεύτερη «αναθερμαίνει» την οικονομία μέσω της αύξησης μισθών, συντάξεων και δημοσίων επενδύσεων.

Είναι επίσης προφανές ότι οι ψηφοφόροι προτιμούν να τους δώσεις αυξήσεις από το να μην τους δώσεις, συνεπώς αυτό που πρέπει να κρίνουν είναι αν πράγματι μπορεί το ΠαΣοΚ να εφαρμόσει αυτή την αναπτυξιακή πολιτική. Διότι, αν το πείραμα αποτύχει, μετά θα χρειαστεί να εφαρμοστεί μια πολιτική αυστηρής λιτότητας. Εκτός του ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, οπότε οι πολίτες λογικά σκεπτόμενοι θα προτιμήσουν να ξεκινήσουν με την αναπτυξιακή πολιτική παρά με τη λιτότητα, ακόμη και αν στο μέλλον καταλήξουν πάλι σε λιτότητα, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που ευνοούν την πολιτική Παπανδρέου.

? Τα υπέρ και τα κατά
Πρώτον, η διεθνής συγκυρία που επανέφερε τα οικονομικά του Κέινς στο τραπέζι των συζητήσεων του δυτικού κόσμου. Ο Κέινς έλεγε ότι πρέπει το κράτος να τονώνει τη ζήτηση και να δημιουργεί ρυθμούς ανάπτυξης μέσω των δημοσίων επενδύσεων. Ελεγε επίσης ότι η αγορά δεν πρέπει να αφήνεται αχαλίνωτη, γι΄ αυτό πρότεινε ένα μεικτό μοντέλο ελεύθερης οικονομίας με ισχυρό δημόσιο τομέα. Η θεωρία αυτή, η οποία είχε εγκαταλειφθεί από τη δεκαετία του ΄80, σήμερα ανασύρθηκε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας ως πανάκεια για την αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Βεβαίως οι αντιστάσεις στην εφαρμογή της είναι πολλές και ισχυρές, κυρίως από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που επιμένουν πεισματικά στην αναγκαιότητα μείωσης του ελλείμματος σε ποσοστό κάτω από το 3% του ΑΕΠ, ακόμη και με μεγάλο κόστος για τους πολίτες και την οικονομική δραστηριότητα. Το δεύτερο λοιπόν μεγάλο ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο κ. Παπανδρέου είναι αν θα εξασφαλίσει την ανοχή ή ακόμη και τη βοήθεια των ευρωπαίων εταίρων για να εφαρμόσει την πολιτική του. Κορυφαία στελέχη του ΠαΣοΚ εκτιμούν ότι, παρά τις αυστηρές δηλώσεις Αλμούνια πως στις 24 Οκτωβρίου η Επιτροπή θα περιμένει να δει τα μέτρα περιορισμού του ελλείμματος, η Ευρώπη θα ανανεώσει τις «ανοχές» της προς τη νέα ελληνική κυβέρνηση και θα διευκολύνει το πείραμα της αναπτυξιακής οικονομικής πολιτικής.

Ενας δεύτερος παράγοντας που δημιουργεί θετικές συνθήκες για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής είναι η τεράστια ρευστότητα που επικρατεί στις αγορές και η προθυμία των διεθνών τραπεζών να μας δανείσουν (με υψηλά επιτόκια βεβαίως).

? Ο προσωπικός παράγοντας
Τέλος, και ο προσωπικός παράγοντας θα παίξει μεγάλο ρόλο. Ο κ. Παπανδρέου προσωπικά είναι ένας πολιτικός με μεγάλη συμμετοχή στο διεθνές γίγνεσθαι, σε αντίθεση με τον κ. Καραμανλή που είναι ένας ντόπιος λαϊκός ηγέτης. Ο κ. Παπανδρέου αρέσκεται στο να ταξιδεύει και να συμμετέχει στα διεθνή φόρα, ο κ. Καραμανλής προτιμά να ξεκουράζεται στη Ραφήνα.

Δεν είναι μόνο οι ηγέτες, αλλά και οι υπουργοί και τα υπόλοιπα στελέχη της κυβέρνησης που έχουν διαφορετικό προφίλ. Ο κ. Γ. Αλογοσκούφης , ο μόνος υπουργός της ΝΔ που θα είχε τη δυνατότητα να επηρεάσει θετικά τους Ευρωπαίους, έχασε την αξιοπιστία του στις Βρυξέλλες από την αρχή εξαιτίας της οικονομικής του απογραφής. Στη συνέχεια η ΝΔ βρέθηκε στο στόχαστρο λόγω της αδυναμίας της να εκτελέσει τους προϋπολογισμούς της, και τελικά κατέληξε να της επιστρέψουν τον προϋπολογισμό του 2009 τέσσερις φορές ώσπου να τον κάνουν αποδεκτό στις Βρυξέλλες. Αντίθετα, το ΠαΣοΚ διαθέτει στελέχη με μεγάλη αξιοπιστία στο εξωτερικό, αλλά και με ισχυρές προσωπικές επαφές. Τόσο η κυρία Λούκα Κατσέλη όσο και ο κ. Λ.Παπαδήμος – ο οποίος ως τον Μάιο που λήγει η θητεία του θα παραμείνει στη θέση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας- έχουν συμμετάσχει σε διεθνείς οργανισμούς και διαθέτουν μεγάλο κύρος στο εξωτερικό. Ολοι αυτοί οι παράγοντες μαζί καθιστούν ευκολότερη την αποδοχή μιας τέτοιας πολιτικής από τη διεθνή κοινότητα.

Από την άλλη μεριά, υπάρχει ένας πανίσχυρος παράγοντας που εμποδίζει και θα προσπαθήσει λυσσαλέα να εμποδίσει την πολιτική Παπανδρέου. Και αυτός είναι η οργανωμένη γραφειοκρατία του Δημοσίου, η οποία πλήττεται θανάσιμα από τα μέτρα που ευνοούν τη διαφάνεια και περιορίζουν τη διαφθορά. Η μάχη που θα πρέπει να δώσει ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ με αυτά τα οργανωμένα συμφέροντα των δημοσίων υπαλλήλων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και με πλήθος συμφερόντων που συνδέονται με αυτά θα είναι η κρίσιμη μάχη για την επιτυχία της πολιτικής του και για την πολιτική του επιβίωση.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τα άμεσα μέτρα που εξήγγειλε ο κ. Παπανδρέου για τις πρώτες 100 ημέρες, τα οποία θα περιλαμβάνονται σε πέντε νομοσχέδια που θα φέρει προς ψήφιση και έχουν στόχο την αποκατάσταση της ασφάλειας, της κοινωνικής και της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης:

? Ενίσχυση επιχειρηματικότητας
– Επιτάχυνση του ΕΣΠΑ.

– Ειδική υπηρεσία προληπτικής παρακολούθησης της αγοράς και καταπολέμησης των μονοπωλίων.

– Αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ.

– Πάγωμα για έναν χρόνο των δανειακών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων.

– Απευθείας εγγυήσεις σε επιχειρήσεις με αντικειμενικά κριτήρια.

– Ρευστότητα στην αγορά μέσω του ΤΕΜΠΜΕ, με πλήρη αξιοποίηση του πακέτου ρευστότητας των τραπεζών ύψους 15 δισ. ευρώ.

– Δημιουργία Ταμείου Αναχρηματοδότησης της Οικονομίας.

– Αντιμετώπιση των μεταχρονολογημένων επιταγών, με σταδιακή μείωση των χρονικών ορίων και της διάθεσης από τις τράπεζες.

– Δημιουργία κέντρων εξυπηρέτησης επιχειρηματικότητας.

– Ανεξάρτητη, ισχυρή και αποτελεσματική εποπτεία.

– Αναδιάρθρωση της Στατιστικής Υπηρεσίας.

Πρόκειται για διοικητικά μέτρα με θετικές συνέπειες στην αγορά. Η επιτάχυνση του ΕΣΠΑ και γενικότερα η καλύτερη απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων είναι άμεσης προτεραιότητας για τη χώρα αφενός διότι χρειάζονται τα χρήματα για τις επενδύσεις, αφετέρου διότι περιορίζει το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών το οποίο είναι μια βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας.

Η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ θα συμβάλει σημαντικά στη διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης. Βεβαίως θα είναι δύσκολο να βρεθούν τα χρήματα για την πραγματοποίηση αυτού του μέτρου.

Τα μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητας της αγοράς είναι αναγκαία, αλλά ορισμένα εξ αυτών είναι δύσκολα. Το πάγωμα, για παράδειγμα, των δανειακών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τραπεζών και είναι αμφίβολο, αν όχι αδύνατον να συμφωνήσουν οι τράπεζες. Είναι επίσης ένα μέτρο το οποίο αφενός δεν είναι αναγκαίο, αφετέρου αλλάζει επί τα χείρω τους κανόνες του παιχνιδιού.

? Τα σχέδια για τονπροϋπολογισμό
– Τριετές σχέδιο προϋπολογισμού. – Διπλογραφικό σύστημα δαπανών σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

– Ορκωτοί λογιστές στον δημόσιο τομέα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

– Αξιολόγηση από μηδενική βάση των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Ολα αυτά τα μέτρα είναι στη σωστή κατεύθυνση και θα συμβάλουν στον περιορισμό της σπατάλης. Επειδή περιορίζουν τη σπατάλη του Δημοσίου, θα υπάρξει αντίδραση από τα οργανωμένα συμφέροντα της γραφειοκρατίας. Είναι πολύ σωστά μέτρα, αλλά πολύ δύσκολο να εφαρμοστούν λόγω της εσωτερικής υπονόμευσής τους από τους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς των υπουργείων.

? Ελεγκτικοί μηχανισμοί
– Σταθερό φορολογικό πλαίσιο. – Επαναφορά του point system. – Ολες οι επαγγελματικές συναλλαγές και οι συναλλαγές με εξωχώριες εταιρείες μέσω τραπεζικών λογαριασμών.

– Κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.

– Αυστηροί κανόνες για τις λεγόμενες ενδο-ομιλικές συναλλαγές.

– Αυστηροί έλεγχοι στις offshore ακινήτων.

Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών είναι το Α και το Ω για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Και αυτά τα μέτρα είναι αναγκαία, αλλά επίσης θα συναντήσουν μεγάλες αντιδράσεις από τη γραφειοκρατία του Δημοσίου. Είναι μέτρα που απαιτούν πολύ μεγάλη αποφασιστικότητα και μαχητικότητα για να εφαρμοστούν.

? Παιδεία και Υγεία
– Το 5% του ΑΕΠ και 1 δισ. ευρώ επιπλέον στον πρώτο προϋπολογισμό για την Παιδεία.

Αμεση κάλυψη των ελλείψεων σε ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό στα νοσοκομεία.

– Ηλεκτρονικός φάκελος για κάθε ασθενή.

– Αξιολόγηση των μονάδων Υγείας στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

– Δημιουργία μονάδων οικογενειακής ιατρικής.

– Ασφαλιστικό: Θα ανοίξει τον πρώτο χρόνο. Ως το τέλος του 2010 οι συντάξεις θα απονέμονται το πολύ σε τρεις μήνες.

– Οικονομική ενίσχυση του συστήματος.

– Κοινοπραξία των τεσσάρων μεγάλων ασφαλιστικών φορέων (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΟΠΑΔ).

– Καθιέρωση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις συντάξεις.

– Διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές για να δημιουργηθεί στέρεη βάση χρηματοδότησης των Ταμείων.

Ολα τα μέτρα για το Ασφαλιστικό και για την Υγεία είναι σωστά. Είναι όμως μέτρα με μεγάλο οικονομικό κόστος.

Το συμπέρασμα από την εξέταση των μέτρων που προτείνει ο κ. Παπανδρέου είναι ότι για να πετύχουν θα πρέπει ο ίδιος και η κυβέρνησή του να δώσουν λυσσαλέα μάχη με τους γραφειοκράτες του Δημοσίου και τα οργανωμένα γύρω από τις δημόσιες δαπάνες συμφέροντα. Θα είναι μια μάχη χωρίς προηγούμενο, διότι το οικονομικό διακύβευμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο και η γραφειοκρατία του Δημοσίου μέχρι στιγμής παραμένει πανίσχυρη. Η δεύτερη μάχη που θα πρέπει να δώσει ο κ. Παπανδρέου είναι με τις Βρυξέλλες, προκειμένου να εξασφαλίσει την ανοχή τους για τουλάχιστον δύο χρόνια. Αυτή η μάχη είναι πολύ πιο εύκολη, διότι θα έχει την υποστήριξη προσωπικοτήτων με μεγάλο διεθνές κύρος και διότι ο ίδιος διατηρεί προσωπικές σχέσεις με ξένους ηγέτες. Επίσης, έχει τη διάθεση να συμμετέχει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αντίθετα με τον κ. Καραμανλή ο οποίος προτιμούσε να αποσύρεται στις ομορφιές της Ραφήνας παρά να συμμετέχει στις διεθνείς συσκέψεις.

gnikolo@dolnet.gr

Η πράσινη ανάπτυξη
* Ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων. * Κατάθεση ως το τέλος Δεκεμβρίου του νέου εθνικού ενεργειακού σχεδίου στην Ευρωπαϊκή Ενωση. * Ενεργειακή κάλυψη μέσω ανανεώσιμων πηγών στο 20% της παραγωγής μας το 2020.

* Δημιουργία ελληνικής παραγωγικής βάσης στις ανανεώσιμες πηγές. Το Αιγαίο ενεργειακός δίαυλος πράσινης ενέργειας και διασύνδεση με τα μεγάλα διευρωπαϊκά ενεργειακά δίκτυα με ανάπτυξη υποδομών ανανεώσιμων πηγών στα νησιά, με προτεραιότητα στις βραχονησίδες.

* Νέο χωροταξικό τουριστικό πλαίσιο. * Ανασυγκρότηση της υπαίθρου με μέτρα για αγροτικά προϊόντα υψηλής ποιότητας.

Η πράσινη ανάπτυξη είναι το φόρτε του προγράμματος του κ. Παπανδρέου και η προσωπική του «πολιτική ευρεσιτεχνία». Το ζήτημα είναι ότι πρόκειται για επιλογή με τεράστιο οικονομικό κόστος, ειδικά όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Βεβαίως, εφόσον εφαρμοστεί αυτή η πολιτική, θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας.

Στήριξη του εισοδήματος
* Στήριξη του πραγματικού εισοδήματος και αναδιανομή.

* Αυξήσεις μισθών και συντάξεων που καλύπτουν τον πληθωρισμό.

* Χορήγηση του έκτακτου επιδόματος αλληλεγγύης σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

* Αύξηση της επιστροφής του ΦΠΑ στους αγρότες.

* Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για έναν χρόνο.

* Αλλαγή του «Τειρεσία». * Προστασία του δανειολήπτη από τις αθέμιτες χρεώσεις και τους πλειστηριασμούς ακινήτων.

Με εξαίρεση το πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για έναν χρόνο, που απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη των μετόχων σε όσες από αυτές είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, τα υπόλοιπα μέτρα είναι σχετικά εύκολο να εφαρμοστούν και αποτελούν τη βάση της οικονομικής πολιτικής του ΠαΣοΚ.

Τα σχέδια για τη φορολογία
* Αντικατάσταση του ΕΤΑΚ. * Προοδευτική φορολόγηση της μεγάλης περιουσίας, μη εξαιρουμένης και της Εκκλησίας.

* Επαναφορά του φόρου κληρονομιάς και γονικών παροχών με πιο υψηλό αφορολόγητο.

* Φορολόγηση όλων των εισοδημάτων, ανεξαρτήτως πηγής, με ενιαία, προοδευτική και δίκαιη φορολογική κλίμακα.

* Κατάργηση των χαριστικών εταιρικών φοροαπαλλαγών. Τα κέρδη που παραμένουν στην επιχείρηση φορολογούνται με χαμηλό συντελεστή. Τα μερίσματα που διανέμονται σε μετόχους θα φορολογηθούν ακριβώς όπως όλα τα άλλα εισοδήματα, αφού βέβαια αφαιρεθεί ο φόρος που έχει παρακρατηθεί για να μην υπάρξει διπλή φορολογία.

Εδώ η υπόθεση σηκώνει κουβέντα. Η φορολόγηση όλων των εισοδημάτων ανεξαρτήτως πηγής με ενιαία κλίμακα είναι μεν ένα μέτρο κοινωνικά και φορολογικά δίκαιο, ωστόσο θα προκαλέσει σημαντική επιβάρυνση σε πλήθος ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρηματιών- μικρών και μεγάλων. Θα προκαλέσει επίσης αναστάτωση στο Χρηματιστήριο καθώς τα κέρδη από μερίσματα θα φορολογηθούν με τα υπόλοιπα στην κλίμακα. Αναμένεται ότι το μέτρο αυτό θα έχει υψηλή και άμεση απόδοση εσόδων για το δημόσιο ταμείο.

Η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό μέτρο, το οποίο βεβαίως αναμένεται να προκαλέσει ισχυρές- ενδεχομένως και βίαιες- αντιδράσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι ένα αναγκαίο και από πολλά χρόνια επιβεβλημένο για λόγους ηθικούς και οικονομικούς μέτρο.

Προστασία της απασχόλησης
* Ενίσχυση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας.

* Αναθεώρηση του καθεστώτος ενοικίασης εργαζομένων.

* Προστασία και ενίσχυση της απασχόλησης και στήριξη των ανέργων (επίδομα ανεργίας σταδιακά ως το 70% του μισθού).

* Ενίσχυση των κινήτρων του επενδυτικού νόμου με δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

* Κίνητρα πρόσληψης νέων, με γενναίο πρόγραμμα επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών για νέους για τέσσερα χρόνια.

* Προγράμματα κοινωνικής εργασίας, ιδιαίτερα για τους μακροχρόνια ανέργους.

Μέτρα τα οποία πράγματι θα τονώσουν την απασχόληση και θα βελτιώσουν σημαντικά τη θέση των ανέργων. Φυσικά τα μέτρα αυτά έχουν σημαντικό δημοσιονομικό κόστος, αλλά εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο της ενίσχυσης των εισοδημάτων.

Οι σχέσεις πολίτη και κράτους
* Ανοιχτές ηλεκτρονικές δημοπρασίες προμηθειών. * Αναμόρφωση του θεσμού τού «πόθεν έσχες». * Ελεγχος του πολιτικού χρήματος. * Νέος εκλογικός νόμος. * Στο Διαδίκτυο όλες οι υπογραφές υπουργών και όλες οι πράξεις του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης. * Περιορισμός της συνυπογραφής και της συναρμοδιότητας.

* Ετήσιος γενικός διαγωνισμός από το ΑΣΕΠ για την πρόσληψη όλων των μόνιμων στελεχών του Δημοσίου.

* Αλλαγή στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων στο Δημόσιο, ώστε οι ελεγχόμενοι να μην προέρχονται από την ίδια υπηρεσία με τους πειθαρχικούς ελεγκτές.

Πολύ σημαντικά διοικητικά μέτρα, τα οποία θα συμβάλουν σημαντικά στην αύξηση της διαφάνειας και στη μείωση της διαφθοράς στο Δημόσιο, αλλά και στα πολιτικά κόμματα. Εφόσον συμβάλουν στη διαφάνεια και στη μείωση της διαφθοράς, θα προκαλέσουν αντιδράσεις από τη γραφειοκρατία, αλλά και από τον πολιτικό κόσμο.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk