Το επταήμερο του Διόδωρου

Παρασκευή μεσημέρι και βρέχει όπως μου αρέσει να βρέχει, σαν να αδειάζει μονομιάς όλο το νερό του το ουράνιο τσουκάλι, σαν να βυθίστηκε η Αθήνα και να έγινε υποβρύχια πόλη. Η θαμπή υδάτινη κουρτίνα κρύβει όλα όσα θα ήθελα να δω από εδώ επάνω- τον καταπράσινο Λυκαβηττό πρωτίστως που μου δίνει κουράγιο ότι η Ελλάδα είναι εξαιρετικά ανθεκτική, μπορεί να επιβιώσει ακόμη και αν την κυβερνά για έξι σχεδόν χρόνια ο Κώστας Καραμανλής. Αν όλο αυτό το νερό το είχε ρίξει τον Αύγουστο θα είχε γλιτώσει η Πεντέλη.

Κολόνες αντί δένδρων
Παρασκευή μεσημέρι και βρέχει όπως μου αρέσει να βρέχει, σαν να αδειάζει μονομιάς όλο το νερό του το ουράνιο τσουκάλι, σαν να βυθίστηκε η Αθήνα και να έγινε υποβρύχια πόλη. Η θαμπή υδάτινη κουρτίνα κρύβει όλα όσα θα ήθελα να δω από εδώ επάνω- τον καταπράσινο Λυκαβηττό πρωτίστως που μου δίνει κουράγιο ότι η Ελλάδα είναι εξαιρετικά ανθεκτική, μπορεί να επιβιώσει ακόμη και αν την κυβερνά για έξι σχεδόν χρόνια ο Κώστας Καραμανλής.

Αν όλο αυτό το νερό το είχε ρίξει τον Αύγουστο θα είχε γλιτώσει η Πεντέλη. Αν το είχε ρίξει πρόπερσι, θα είχε γλιτώσει η Πελοπόννησος· ας είμαστε όμως ευχαριστημένοι που τουλάχιστον διασώθηκαν ο Λυκαβηττός και ο λόφος του Στρέφη, ο Υμηττός είχε καεί πέρυσι και αυτός.

* Το 2007 που καιγόταν η Ηλεία είχε απειληθεί ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα που βρίσκεται στην Ανδρίτσαινα· σήμερα ξέρουμε γιατί: ήταν θέλημα Θεού για να μπορέσει παραμονή εκλογών ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς να μεταφέρει τον ναό από την Ηλεία στη Μεσσηνία, την εκλογική του περιφέρεια.

Ο Σαμαράς ήταν υπέρ της αλλαγής συνόρων στη Βαλκανική, όταν προ αμνημονεύτων χρόνων ήταν υπουργός Εξωτερικών του Κώστα Μητσοτάκη- λέγεται ότι συμφωνούσαν με τον μακαρίτη Μιλόσεβιτς να σβήσει η Μακεντόνιγια από τον χάρτη, να τη μοιραστούν Ελλάδα- Σερβία. Μίκρυνε πολύ ο «Αντωνάκης», οι φιλοδοξίες του περιορίστηκαν στο να αλλάξει τα σύνορα Ηλείας- Μεσσηνίας.

Κακώς λένε, λοιπόν, ότι είναι υποψήφιος για τη διαδοχή του Κώστα Καραμανλή: να καταφέρει να βγει βουλευτής με τα λίγα ψηφουλάκια που θα του δώσουν οι κολόνες του ναού προσπαθεί- τα δέντρα γύρω κάηκαν, δεν μπορούν πια να ψηφίσουν.

Το μέλλον θα είναι υδάτινο
Αφήνουμε τους αντωνάκηδες και τους κωστάκηδες να εξευτελίζουν τους έντιμους ανθρώπους που τους ψηφίζουν και επανερχόμαστε στο ενδιαφέρον θέμα μας. Πως το νερό είναι το σπουδαιότερο από όλα τα στοιχεία της φύσης το καταλαβαίνεις όταν πηγαίνεις στη Βενετία: αυτό που μαγεύει εκεί δεν είναι τα κτίρια, παντού θα βρεις υπέροχα μέγαρα και μεγαλοπρεπείς εκκλησίες- το νερό των ρίο, των καναλιών και της λαγκούνας είναι που σε κάνει να θες να πας και να ξαναπάς και να μη χορταίνεις. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει πλωτή πολιτεία, πουθενά αλλού δεν ζουν οι άνθρωποι τόσο κοντά στο νερό, σχεδόν μέσα σε αυτό.

Οταν είμαστε μικρά παιδιά, το σώμα μας αποτελείται κατά 70% από νερό, γράφουν οι εγκυκλοπαίδειες· όσο μεγαλώνουμε, η αναλογία μικραίνει, στην ώριμη ηλικία περιορίζεται γύρω στο 60% και είναι γνωστό ότι οι γέροντες «σταφιδιάζουν», αδειάζουν από νερό. Είναι νεότητα δηλαδή το νερό, αθανασία- για τούτο τρέχουν 20.000.000 κόσμος κάθε χρόνο στη Βενετία, ενώ όσοι δεν ξέρουν το μυστικό τρέχουν σε λουτρά και σε σπα, οι καημένοι.

* Ο όμορφος κατακλυσμιαία καιρός της Παρασκευής έφερε τις τελευταίες δημοσκοπήσεις και καλές ειδήσεις: οι 13ες και γούρικες μεταπολιτευτικές εκλογές θα οδηγήσουν τη Νέα Δημοκρατία σε ιστορικά χαμηλά, κάτω από 35% μάλλον, αντάξια του Κώστα Καραμανλή, του πρώτου έλληνα πρωθυπουργού που μιλούσε με το σώμα, σκεφτόταν με τα πόδια, κυβερνούσε με υποσχέσεις και δολοφονούσε εν ψυχρώ τους δικούς του ανθρώπους, προκειμένου να διασωθεί ο ίδιος- και δεν εννοώ μόνο πολιτικές δολοφονίες όπως του Ρουσόπουλου ή του Τσιτουρίδη: το Μαξίμου έσπρωξε τον Ζαχόπουλο στην αυτοκτονία γιατί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να «προφυλάξουν τον Πρωθυπουργό». Θα φύγει η ΝΔ, θα αναπνεύσουμε λιγάκι, θα καθαρίσει η ατμόσφαιρα από την αφόρητη δεξιίλα, θα πάνε τουλάχιστον σπίτια τους διάφοροι απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, βουλευτές και υπουργοί που κανονικά έπρεπε να πάνε φυλακή- θα μείνουν όμως η σκουριά και η λίγδα, φεύγουν δυσκολότερα αυτές και θα είναι δουλειά της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου να μας απαλλάξει από αυτές. Από όσο φαίνεται πάει για θριαμβευτική αυτοδυναμία το ΠαΣοΚ, τέτοια που και ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση θα είναι παντοδύναμοι και δεν θα μπορούν κανένα να μέμφονται αν δεν τα καταφέρουν. Και ούτε σε αυτούς επιτρέπεται, ούτε εμείς αντέχουμε να μην τα καταφέρουν.

Ο Βασίλης στη Βουλή
Και αφού αυτά πάνε ωραία και καλά, αφού φεύγει κατησχυμένη η Δεξιά και έρχεται θριαμβεύουσα η Κεντροαριστερά, εμείς θέτουμε νέο φιλόδοξο στόχο, ημερολόγιό μου: να εκλέξουμε βουλευτή Επικρατείας τον Βασίλη Μουλόπουλο, διευθυντή σύνταξης του «Βήματος» και πρόεδρο της πανελλήνιας ομοσπονδίας των δημοσιογράφων.

Μακριά από αυλές, οικογένειες, κόβες, φράξιες και κομματικές ίντριγκες, ο φίλος μου Βασίλης Μουλόπουλος υπηρετεί τέσσερις δεκαετίες τώρα την Αριστερά και τρεις δεκαετίες τη δημοσιογραφία. Με συνέπεια, ήθος, εντιμότητα, ευφυΐα, δημιουργικότητακαι μόχθο, πολύ μόχθο. Από τα χρόνια της δικτατορίας ως τα σήμερα ο Βασίλης παρέμεινε στα αριστερά της Αριστεράς, άτσαλος στην κριτική του στο ΠαΣοΚ και αχάριστος για όσα κατάφεραν ο Κώστας Σημίτης και οι εκσυγχρονιστές, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος στον κόσμο αυτό και στο κάτω κάτω ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ακόμη πιο αχάριστος.

Διαφωνώ με το 90% όσων γράφει, γίνομαι έξαλλος πολλές φορές με όσα διαβάζω αλλά ο Βασίλης Μουλόπουλος είναι από τα τελευταία δείγματα είδουςπου εκλείπει: δημόσιο πρόσωπο στρατευμένο πολιτικά που δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός ούτε κομματικά ενταγμένος και που δεν πέρασε τη ζωή του στο περιθώριο κατακρίνοντας «το σύστημα».

Πρόκειται για είδος προστατευόμενο από τις συνθήκες υπέρ της βιοποικιλότητας (Ραμσάρ, Νατούρα κτλ.), από την UΝΕSCΟ (ως αρχαίο πολιτιστικό μνημείο της εποχής των αριστερών διανοουμένων) και από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό (διατάξεις περί ανταλλαγής αιχμαλώτων: ο Κωνσταντόπουλος αρθρογραφεί στο «Βήμα», ο Μουλόπουλος πάει στον Συνασπισμό).

* Στο μόνο ίσως που συμφωνούμε είναι ότι γράφουμε και οι δύο « μέντια, μεντιακός » και όχι τα βάρβαρα μιξοαμερικανικά « μίντια, μιντιακός » – αλλά αν το αναλύσει κανείς διεξοδικά αυτό, με τα εργαλεία της λακανικής ψυχανάλυσης και του αλτουσεριανού μαρξισμού, όπως τα μετουσίωσε σε επική πολιτική θεωρία η επαναστατική παρέμβαση του trendy Ζίζεκ, θα διαπιστώσει ότι υποκρύπτει βαθύτατη ιδεολογική, πολιτική και αισθητική συγγένεια, ισχυρότερη από τις κουμπαριές της Δεξιάς.

* Αν ζούσε και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, θα την έδινα με ακόμη μεγαλύτερη ευχαρίστηση την ψήφο μου στον Συνασπισμό· όμως είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και δύο άλλοι άξιοι άνθρωποι: η Πέπη Ρηγοπούλου και ο Νίκος Μανιός, και μπορεί να συναποτελέσουν με τον Βασίλη Μουλόπουλο τη 12η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ- οπότε θα προσχωρήσω και εγώ με στόχο να καταφέρω να διώξω τις άλλες 11 και μετά να πάρω τους άλλους να πάμε όλοι μαζί στο ΠαΣοΚ.

Ωραία: η Δεξιά θα υποστεί επαίσχυντη ήττα, το ΠαΣοΚ θα θριαμβεύσει και εγώ θα ψηφίσω Βασίλη μονοκούκι, αναφανδόν, ανεπιφύλακτα, με τα μάτια κλειστά και με τα δύο χέρια για να εκλεγεί βουλευτής Επικρατείας του Συνασπισμού- μια χαρά εξελίσσονται αυτές οι 13ες και γούρικες εκλογές, ημερολόγιό μου.

Οσο οι ημέρες προ της έκφρασης βούλησης του κυρίαρχου λαού φθίνουν, οι λίστες της ΝΔ εκπέμπουν φθινοπωρινό μελαγχολικό άρωμα από καλοκαίρια που τελείωσαν, με μοναδική προοπτική τη γαλήνη που μπορεί να εξασφαλίσει η εμπειρία πολιτικών οι οποίοι παρά την ηλικία διαθέτουν το σφρίγος εκείνου που πιστεύει με πάθος ότι «δεν ολοκλήρωσε το έργο του». Ο πρώην Καταλληλότερος έχει πάρει αμπάριζα δημόσιες εκδηλώσεις αφήνοντας κατά μέρος όποιες απόπειρες για δίαιτα, θυμίζει το ανθρωπάκι της Μισελέν. Και δεν γνωρίζουμε αν θα απογειωθεί σαν αερόστατο που ξέφυγε από ένα στρατόπεδο των Νοτίων (οι στρατηγοί τους Δημήτρης, Ντόρα και Αντωνάκης φημολογείται ότι τον κρατούσαν αιχμάλωτο) για να καταλήξει στο Μυστηριώδες Νησί του Βερν, ή θα εκραγεί όταν περάσει το όριο ελαστικότητάς του συμπαρασύροντας (σαν τον Σαμουήλ στο Κούγκι) και όσους επίδοξους τον πολιορκούσαν προς ίδιον όφελος.

Η εξήγηση μπορεί να είναι πιο απλή: η ομοιότητα με το ανθρωπάκι της Μισελέν παραπέμπει στους εθνικούς στόχους της παράταξης, όπως η νέα αρτηρία για αύξηση κυκλοφορίας μεταξύ βορείων και παραλιακών προαστίων, τα κίνητρα για αγορά τζιπ μεγάλου κυβισμού, οι ρυθμίσεις για απόσυρση αυτοκινήτων- και γενικώς ό,τι διευκολύνει τις πωλήσεις ελαστικών και την αύξηση των εισαγωγών.

Ο εκ Ξάνθης Οκτώ

u u u ***
Καλέ μου Διόδωρε, ετοιμάζω τα χαρτιά μου για το εξωτερικό και επειδή έχω συμπληρώσει σε άπειρες αιτήσεις την ηλικία και την εθνικότητά μου, διαβάζοντας το Επταήμερό σου, επινόησα κουίζ για μετά τον Οκτώβριο: Εχω ζήσει έξι Ολυμπιάδες και εννιά αναμετρήσεις εθνικών εκλογών, σε τρεις από τις οποίες ψήφισα. Για την ηλικία δεν ξέρω, την εθνικότητα πάντως όλοι θα τη μαντέψουνε.

Ελσα @yahoo. gr

***
Ο Αβαδαίος προ καιρού παραπονέθηκε ότι 30 χρόνια περιμένει μάταια να αλλάξει κάτι σε αυτόν τον τόπο. Ο Αϊνστάιν είχε αποδείξει ότι αυτόν τον χρόνο μπορείς να τον μικρύνεις αν κινηθείς με πολύ μεγάλες ταχύτητες (προς το παρόν ανέφικτες). Το ΠαΣοΚ όμως έχει επιτύχει το ίδιο πράγμα με εφικτές τεχνικές: ένας οπαδός του (για χάριν της συζήτησης, ας πούμε ο Διόδωρος) έχει να περιμένει το μέγιστο μέχρι στιγμής επτά χρόνια- ο μεγαλύτερος χρόνος παραμονής του στην αντιπολίτευση από τη Μεταπολίτευση- για να αλλάξει κάτι για αυτόν.

Στάθης Ζαφειρόπουλος, Πειραιάς

***
Τώρα που φθινοπώριασε και θα ΄χουμε εκλογές, θ΄ αρχίσουνε τα όργανα, θ΄ αρχίσουν οι φωνές./ Ιδια τροπάρια και ψαλμοί, παχιά και άδεια λόγια, για οικονομία, διαφθορά, για Ζίμενς και λαμόγια/ Βάστα καρδιά μου, άντεξε και μη βαρυγκωμήσεις, γιατί αν τους πάρεις σοβαρά ίσως παραφρονήσεις.

Γρηγόρης Μανινάκης, Νέα Υόρκη

***
Αυτά που διαβάζω στις εφημερίδες ή ακούω στην τηλεόραση από τους νεοδημοκράτεςμε γυρίζουν πίσω δεκαετίες, στη «μαμά» τους ΕΡΕ. Πάλι σε προεκλογική περίοδο παπαγάλιζαν: «Αυτή η δραχμή είναι δική σου. Μην τους αφήσεις να σου την πάρουν». Και τότε έχασαν.

Μνήμων @gmail. com

***
Ζητούνται άφθαρτοι πολιτικοί άνω των 67 για να στελεχώσουν τη νέα Βουλή των Ελλήνων στο πλαίσιο της ανανέωσης… Οι έχοντες προϋπηρεσία θα προτιμηθούν.

Π. Τριανταφυλλίδης @hotmail.com

***
Τα τσιτουριδίσματα δεν ήταν παρά το αποκορύφωμα της «αρτζιμπούρτζι και λουλάς» κατάστασης που επικρατεί στη Νέα Δημοκρατία, το πρώιμο μνημόσυνο του επερχόμενου κυβερνητικού θανάτου τηςλαός σ΄χωρέσ΄ τα πεπραγμένα της. Δικαιολογημένα λοιπόν τα τιτιβίσματα νίκης στο ΠαΣοΚ, ακόμη και αυτοδυναμίας, αφού η ανάρμοστη τακτική του Γιώργου«μια στο καρφί και μια στο πέταλο» απέναντι στον Σημίτη ενόχλησε, αλλά δεν προκάλεσε κραδασμούς- αυτό τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Γ.Κ. @otenet.gr

***
Απερχόμενον, ενταύθα: θα σας πείραζε αν η εντολή εκτός από νωπή ήταν στραγγιστή με μηδέν λιπαρά και σε κεσεδάκι;

Δημήτριος, Τσεχίας

Diodorus@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk