ΑΠΟΨΗ

Μέτρα και δράσεις σε θολά νερά

Η χημική ρύπανση των επιφανειακών αλλά και των υπογείων υδάτων συνιστά απειλή τόσο για το υδάτινο περιβάλλον όσο και για την ανθρώπινη υγεία. Σε πολλές περιοχές της χώρας παρατηρείται υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων, λόγω του συνδυασμού κλιματικών συνθηκών και υπεράντλησης για την κάλυψη κυρίως αρδευτικών αλλά και υδρευτικών σκοπών. Η τρέχουσα συνολική αποτίμηση της ποιότητας των ποταμών και λιμνών της χώρας μας χαρακτηρίζεται μέτρια και προκύπτει η ανάγκη μιας πιο συστηματικής παρακολούθησης των βασικών παραμέτρων ποιότητας, ιδιαίτερα σε περιοχές ευαίσθητες σε νιτρικά.

Μέτρα και  δράσεις  σε θολά νερά | tovima.gr

Η χημική ρύπανση των επιφανειακών αλλά και των υπογείων υδάτων συνιστά απειλή τόσο για το υδάτινο περιβάλλον όσο και για την ανθρώπινη υγεία. Σε πολλές περιοχές της χώρας παρατηρείται υφαλμύρινση των υπόγειων υδροφορέων, λόγω του συνδυασμού κλιματικών συνθηκών και υπεράντλησης για την κάλυψη κυρίως αρδευτικών αλλά και υδρευτικών σκοπών.

Η τρέχουσα συνολική αποτίμηση της ποιότητας των ποταμών και λιμνών της χώρας μας χαρακτηρίζεται μέτρια και προκύπτει η ανάγκη μιας πιο συστηματικής παρακολούθησης των βασικών παραμέτρων ποιότητας, ιδιαίτερα σε περιοχές ευαίσθητες σε νιτρικά.

Ησημαντικότερη οδηγία της ΕΕ για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, η Οδηγία-Πλαίσιο για το Νερό 2000/60/ΕΚ, εισηγείται μια συνολική και οικολογική αντιμετώπιση των υδάτινων πόρων και επομένως καθορίζει στρατηγική κατά της ρύπανσης των υδάτων. Η Ελλάδα καθυστερεί στην ουσιαστική εφαρμογή της Οδηγίας. Ενώ το σύστημα παρακολούθησης έπρεπε να είναι λειτουργικό από τα τέ λη του 2006, θα ολοκληρωθεί πιθανώς ως το τέλος του 2009. Η ΕΕ αποφάσισε τον Ιούνιο του 2008 να ξεκινήσει για μια ακόμη φορά προδικαστική διαδικασία για παραλείψεις της χώρας μας στην εφαρμογή της Οδηγίας επειδή η Ελλάδα απέτυχε να τηρήσει τις υποχρεώσεις της και να θεσπίσει προγράμματα παρακολούθησης της ποιότητας των υδάτων και διατήρησης της οικολογικής σύστασης των νερών και να ενημερώσει την ΕΕ για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που έλαβε.

Η επί της ουσίας εφαρμογή της Οδηγίας-Πλαίσιο για το Νερό χωλαίνει επικίνδυνα, με αποτέλεσμα όχι απλώς να παρέρχονται άπρακτες οι προθεσμίες υλοποίησης συγκεκριμένων μέτρων, αλλά και να χάνονται σημαντικές ευκαιρίες για εκσυγχρονισμό του απηρχαιωμένου εθνικού πλαισίου διαχείρισης του νερού.

Για παράδειγμα, η λειτουργία της νέας διοικητικής δομής, δηλαδή η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων, οι περιφερειακές Διευθύνσεις Υδάτων, η Εθνική Επιτροπή Υδάτων και το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων συστάθηκαν μεν στα τέλη του 2005, αλλά υπολειτουργούν.

Τέλος, αγνοείται η τύχη του Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης και Προστασίας των Υδατικών Πόρων που παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2008. Η περίπτωση λοιπόν της συγκεκριμένης οδηγίας είναι ενδεικτική του ευτελισμού και της απαξίωσης της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας, καθώς οι αρμόδιες ελληνικές αρχές αγνοούν τελείως τον κεντρικό περιβαλλοντικό στόχο και την πρόβλεψη για «ολοκληρωμένη» διαχείριση και εξαντλούνται σε «αγώνα δρόμου» για τη διαδικαστική εκπλήρωση συγκεκριμένων υποχρεώσεων, υπό την απειλή μιας καταδίκης από το ΔΕΚ.

Ο κ. Ευ. Τερζής είναι υπεύθυνος Πολιτικής για το Νερό και τη Ρύπανση στο WWF Ελλάς.

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk