Γονιδιακή θεραπεία για τη δυσχρωματοψία

Μια πρωτοποριακή γονιδιακή θεραπεία χάρισε σε δύο πιθήκους- τον Ντάλτον και τον Σαμ-, ανίκανους εκ γενετής να ξεχωρίσουν το κόκκινο από το πράσινο χρώμα, ολόκληρη την οπτική χρωματική παλέτα! Το νέο επίτευγμα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Νature», ανοίγει τον δρόμο και για τη διόρθωση της συχνότερης μορφής δυσχρωματοψίας στον άνθρωπο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον εισήγαγαν στα φωτοευαίσθητα κύτταρα που βρίσκονται στο πίσω μέρος των οφθαλμών των δύο πειραματοζώων αντίγραφα γονιδίων τα οποία περιείχαν τον απαραίτητο γενετικό κώδικα ώστε να μπορούν τα κύτταρα του οφθαλμού να διαχωρίζουν το κόκκινο από το πράσινο χρώμα.

ΛΟΝΔΙΝΟ Μια πρωτοποριακή γονιδιακή θεραπεία χάρισε σε δύο πιθήκους- τον Ντάλτον και τον Σαμ-, ανίκανους εκ γενετής να ξεχωρίσουν το κόκκινο από το πράσινο χρώμα, ολόκληρη την οπτική χρωματική παλέτα! Το νέο επίτευγμα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Νature», ανοίγει τον δρόμο και για τη διόρθωση της συχνότερης μορφής δυσχρωματοψίας στον άνθρωπο.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον εισήγαγαν στα φωτοευαίσθητα κύτταρα που βρίσκονται στο πίσω μέρος των οφθαλμών των δύο πειραματοζώων αντίγραφα γονιδίων τα οποία περιείχαν τον απαραίτητο γενετικό κώδικα ώστε να μπορούν τα κύτταρα του οφθαλμού να διαχωρίζουν το κόκκινο από το πράσινο χρώμα.

Τεστ που ακολούθησαν αποκάλυψαν ότι η θεραπεία στέφθηκε με επιτυχία. Τα αρσενικά ζώα ήταν σε θέση να βλέπουν όλα τα χρώματα και μπορούσαν να διαχωρίσουν το κόκκινο από το πράσινο χρώμα σε δοκιμασίες που τους ετέθησαν σε υπολογιστή. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η θεραπεία διεξήχθη στους δύο πιθήκους πριν από δύο χρόνια και ακόμη και σήμερα τα θετικά αποτελέσματα είναι σταθερά. Οι επιστήμονες ωστόσο, επικεφαλής των οποίων ήταν ο καθηγητής Τζέι Νάιτζ, συνεχίζουν την παρακολούθηση των πειραματοζώων προκειμένου να εκτιμήσουν τις μακροπρόθεσμες συνέπειες της θεραπευτικής παρέμβασης.

Το θετικό αποτέλεσμα από την εφαρμογή της γονιδιακής θεραπείας για τη δυσχρωματοψία εξέπληξε πολλούς ειδικούς του χώρου των νευροεπιστημών. Και αυτό διότι επί έτη οι νευροεπιστήμονες πίστευαν ότι, ακόμη και αν μια θεραπεία διόρθωνε ένα πρόβλημα των οφθαλμών, θα ήταν αδύνατον ο ενήλικος εγκέφαλος να αντιληφθεί τις νέες πληροφορίες. Σύμφωνα με την κρατούσα επιστημονική άποψη, η προσθήκη νέων πληροφοριών, όπως οι φωτοϋποδοχείς που είναι απαραίτητοι για την τέλεια όραση, μπορεί να έχει αποτέλεσμα μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής, όταν ο εγκέφαλος είναι πιο «εύπλαστος».

Η μελέτη όμως του δρος Νέιτζ και της ομάδας του απέδειξε ότι ακόμη και τα υπάρχοντα νευρικά κυκλώματα στον ενήλικο εγκέφαλο μπορούν να μάθουν να χειρίζονται τα νέα ερεθίσματα. «Τα ευρήματα μας δημιουργούν αισιοδοξία σχετικά με την πιθανότητα χρήσης γονιδιακής θεραπείας για την αντιμετώπιση διαταραχών της όρασης και σε ενήλικους ανθρώπους» σημειώνουν οι ερευνητές.

Η δυσχρωματοψία ερυθρούπράσινου που εμφάνιζαν τα δύο πειραματόζωα αποτελεί και την πιο συχνή μορφή δυσχρωματοψίας στον άνθρωπο. Η αντίληψη των δύο αυτών χρωμάτων απαιτεί δύο διαφορετικές μορφές του γονιδίου της οψίνης. Η μία μορφή περιέχει τις κατασκευαστικές οδηγίες για τον υποδοχέα που αντιλαμβάνεται το κόκκινο, ενώ η άλλη για το πράσινο.

Το γονίδιο της οψίνης βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ, το οποίο υπάρχει σε ένα αντίγραφο στους άνδρες και σε δύο στις γυναίκες. Οι γυναίκες σπανίως εμφανίζουν αυτή τη δυσχρωματοψία, αφού συνήθως έχουν και τις δύο μορφές του γονιδίου της οψίνης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Science
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk