Το κρίσιμο «αν» του Γιώργου

Πέρα από τα προβλήματα που θα πρέπει από την επομένη κιόλας των εκλογών να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση του ΠαΣοΚ (υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι θα λάβει την απαραίτητη αυτοδυναμία στις 4 Οκτωβρίου) οφείλει να συνειδητοποιήσει δύο στοιχεία που καθιστούν αυτή την αναμέτρηση διαφορετική από τις άλλες. Το πρώτο είναι η γενικευμένη οργή των πολιτών για όσα συμβαίνουν γύρω τους, με άμεσο επακόλουθο την απαισιοδοξία που καταγράφεται σε πλείστες έρευνες, ελληνικές και ευρωπαϊκές. Το …

Το κρίσιμο «αν»  του Γιώργου | tovima.gr

Πέρα από τα προβλήματα που θα πρέπει από την επομένη κιόλας των εκλογών να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση του ΠαΣοΚ (υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι θα λάβει την απαραίτητη αυτοδυναμία στις 4 Οκτωβρίου) οφείλει να συνειδητοποιήσει δύο στοιχεία που καθιστούν αυτή την αναμέτρηση διαφορετική από τις άλλες.

Το πρώτο είναι η γενικευμένη οργή των πολιτών για όσα συμβαίνουν γύρω τους, με άμεσο επακόλουθο την απαισιοδοξία που καταγράφεται σε πλείστες έρευνες, ελληνικές και ευρωπαϊκές. Το πιο ανησυχητικό σύμπτωμα της κατάστασης αυτής είναι η απογοήτευση της ακμαιότερης ομάδας του ενεργού πληθυσμού: αυτής που βγαίνει στην αγορά εργασίας και στη σκληρή καθημερινότητα μετά τα 25, με καλές σπουδές και όρεξη να κάνει «κάτι μεγάλο» ως τα 50 της.

Το δεύτερο είναι ότι ιδιαίτερα αυτή η τελευταία πληθυσμιακή ομάδα αναζητεί, απεγνωσμένα θα έλεγε κανείς, την έμπνευση- ένα όραμα κινητοποιό που θα οδηγήσει στη συστράτευση προς ένα ύψιστο κοινό σκοπό, ακόμη και αν αυτός είναι τόσο πεζός όσο η «επανίδρυση» του κράτους ώστε να σέβεται τους πολίτες του.

O Γιώργος Παπανδρέου θα διαπράξει μείζον λάθος αν υποτιμήσει την οργή που κοχλάζει στο κοινωνικό υπόστρωμα. Αντίθετα, χρειάζεται να καταβάλει ταχεία προσπάθεια, ώστε να τη μετατρέψει σε ενέργεια με σκοπό την αλλαγή. Αν το αίσθημα οργής της ελληνικής κοινωνίας σημαίνει, όπως φαίνεται, και έλλειψη περιόδου χάριτος για την όποια νέα κυβέρνηση, ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ οφείλει να κινηθεί ταχύτατα. Διαφορετικά θα κινδυνεύσει να χάσει την πρωτοβουλία των κινήσεων που θα του φέρει μια νίκη. Αν όμως πιάσει τον σφυγμό, τότε ακόμη και η μη επίτευξη αυτοδυναμίας την 4η Οκτωβρίου δεν θα έχει σημασία. Την επόμενη φορά η επικράτησή του θα είναι καταλυτική. Ελάχιστοι αμφισβητούν την προσωπική ακεραιότητα του κ. Παπανδρέου ή τη διάθεσή του ναεκσυγχρονίσει μόνο το κράτος και να δώσει κίνητρο σε μια κοινωνία συνηθισμένη να κινείται σε αυτόματο πιλότο, εναντιωνόμενη σε κάθε αλλαγή που θα μπορούσε να θίξει το βόλεμά της. Τις αρχηγικές του ικανότητες δεν πρέπει να τις επιδείξει, όπως κάποιοι στενόμυαλοι θα επιθυμούσαν, μόνο στο να εξοντώσει τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Θα είναι ουσιαστικότερο αν, μεταξύ άλλων, τελειώσει μια και καλή με τους μανδαρίνους του δημοσίου τομέα. Αν κινητοποιήσει τις παραγωγικές τάξεις, ώστε να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Αν βάλει βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο, ώστε το Ασφαλιστικό να μην τραβήξειστον βυθό τις επόμενες γενιές.

Το κρίσιμο «αν» είναι όμως άλλο. Θα μπορέσει ο κ. Παπανδρέου να εισαγάγει έναν νέο πολιτικό πολιτισμό, ώστε το κράτος να μην υπόκειται στις διαθέσεις των κάθε λογής συντεχνιών και οι πολίτες να κατανοούν ότι πέραν των δικαιωμάτων έχουν και υποχρεώσεις; Αν το επιτύχει, τότε θα αποκαταστήσει το διαρρηχθέν κοινωνικό συμβόλαιο και θα βάλει το πρώτο λιθαράκι για να αλλάξει ρότα αυτή η χώρα. Διαφορετικά, το τούνελ στο οποίο έχει μπει θα είναι πολύ μακρύ…

juve@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk